Η αγάπη και η γνώση Εκτύπωση
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

Περίληψη: στην πολιτεία μας σήμερα, ούτε αγάπη υπάρχει, ούτε γνώση (το είδος της μεταχείρισης που επιφυλάσσουμε στις -γυναικείου φύλου - εξαιρέσεις αυτού του κανόνα, καταδεικνύει την ποιότητα της πολιτείας μας). Με τις τακτικές του παραδειγματισμού και της τακτικής επανάληψης, οι πολίτες έχουμε προσκολληθεί, αποκλειστικά, στην επιδίωξη των υλικών αγαθών. Το αποτέλεσμα της προσκόλλησης αυτής είναι η διαμόρφωση ενός κοινωνικού σώματος εντός του οποίου διεξάγεται ένα ιδιότυπο ‘πρωτάθλημα’ αλληλοεκμαυλισμού όλων εναντίον όλων. Η πολιτεία σέρνεται. Η προκοπή, τη βλέπει και φεύγει μακριά.

 

Πριν πολλά χρόνια, ένας ώριμος άνθρωπος είπε:

 

«Η αγάπη και η γνώση αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η όψη της αγάπης είναι εκείνη που ενώνει, ενώ η όψη της γνώσης είναι εκείνη που διατυπώνει φραστικά, εκείνη που εξηγεί.

 

Η αγάπη χρειάζεται τη βοήθεια της γνώσης. Για την εμβάθυνση της γνώσης είναι σημαντική η αγάπη. Χωρίς την αγάπη, η γνώση μόνη της δεν θα ήταν αρκετά δυνατή για να ευεργετήσει τους ανθρώπους. Η γνώση μας βοηθά να διακρίνουμε το σωστό από το λάθος, όμως, μόνη της δεν μπορεί να επιφέρει κάποιο πρακτικό αποτέλεσμα· η αγάπη είναι εκείνη που μπορεί.

 

Η γνώση είναι ελλιπής χωρίς την αγάπη, ενώ η αγάπη χωρίς τη γνώση, κι αυτή είναι ελλιπής, καθώς αναγκαστικά δε θα έχει διάρκεια στο χρόνο. Η ενδυνάμωση της αγάπης συνεπάγεται την εμβάθυνση της γνώσης. Χωρίς τη γνώση, η αγάπη δεν καταφέρνει να διευρύνει το ‘εγώ’ των ανθρώπων· χωρίς αγάπη, η γνώση δεν καταφέρνει πλήρως να ευεργετήσει τους ανθρώπους».

 

 

Σχόλιο: στην πολιτεία μας σήμερα, ούτε αγάπη υπάρχει, ούτε γνώση (το είδος της μεταχείρισης που επιφυλάσσουμε στις - γυναικείου φύλου - εξαιρέσεις αυτού του κανόνα, καταδεικνύει την ποιότητα της πολιτείας μας). Με τις τακτικές του παραδειγματισμού και της τακτικής επανάληψης, οι πολίτες έχουμε προσκολληθεί, αποκλειστικά, στην επιδίωξη των υλικών αγαθών. Το αποτέλεσμα της προσκόλλησης αυτής είναι η διαμόρφωση ενός κοινωνικού σώματος εντός του οποίου διεξάγεται ένα ιδιότυπο ‘πρωτάθλημα’ αλληλοεκμαυλισμού όλων εναντίον όλων. Η πολιτεία σέρνεται. Η προκοπή, τη βλέπει και φεύγει μακριά.

 

Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα "Συνεννόηση για Ισορροπία" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της "γλώσσας" με την οποία σκεφτόμαστε την αυτογνωσία.