Σκοπεύοντας τον πόνο, σχεδόν, θανάτωσε τον αστυνόμο Εκτύπωση
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

ImageΠερίληψη: Πόσοι ελλαδίτες κάνουν χρήση των αντικαταθλιπτικών ψυχοφαρμάκων τύπου (SSRI) Paxil, Prozac, Zoloft και Celexa; (μερικά εκατομμύρια;). Ποιά τα καθήκοντα αυτών των χρηστών; (Πολιτικοί; Πολιτειακοί; Δικαστικοί; Δημοσιογράφοι; Δάσκαλοι; Καθηγητές; Πανεπιστημιακοί; Κρατικοί Λειτουργοί; Κληρικοί; Γιατροί; Επιχειρηματίες; Κηδεμόνες παιδιών; Πνευματικοί Άνθρωποι; Άνθρωποι των Τεχνών;). Ποιός φροντίζει να πληροφορήσει όλους αυτούς τους χρήστες ότι αυτοί πιάστηκαν κορόιδα; (Κανείς;). Με βάση τις απαντήσεις στα προηγούμενα ερωτήματα από τα ενδεχόμενα που ακολουθούν πιό είναι το περισσότερο εύλογο; (να αναμένουμε προκοπή και πρόοδο για την πατρίδα μας; να μεταναστεύσουμε στο εξωτερικό; να δώσουμε μια τύφλα στη μούρη μας;). Καλό ύπνο...

 

Απόσπασμα (σελ. 5) από το Medication Madness - The Role of Psychiatric Drugs in Cases of Violence, Suicide, and Crime, Peter Breggin M.D., 2008, St. Martin's Press.


Αν, ο Χάρι Χέντερσον είχε έγκαιρη συνείδηση των πράξεών του, τότε, η ‘αποστολή’ την οποία ανέλαβε να θέσει εις πέρας θα του φαινόταν ως απολύτως παράλογη – δηλαδή μια ενέργεια την οποία ουδείς εχέφρων άνθρωπος θα πραγματοποιούσε. Τίποτε στη ζωή του τριανταεπτάχρονου  Χάρι δεν έδειχνε πως ο ίδιος ήταν δυνατό να προβεί σε μια πράξη που προκαλεί τη φρίκη. Και όμως, αυτός έγινε τελικά ένα ακραίο παράδειγμα της φρίκης την οποία προκαλεί η οφειλόμενη στα ψυχοφάρμακα παραφροσύνη (spellbinding).

 

Ο Χάρι ζούσε μια καλή ζωή, μαζί με τη σύζυγό του και την υπόλοιπη οικογένειά του. Μετά την συμφορά που αυτοί έζησαν, πολλοί από τους συγγενείς και τους φίλους του μου επιβεβαίωσαν το γεγονός ότι η συζυγική σχέση του Χάρι και γυναίκας του αποτελούσε ένα παράδειγμα προς μίμηση για τους υπολοίπους· σύμφωνα με την έκφραση του αδελφού του «ήταν το οικογενειακό μας υπόδειγμα». Επίσης, η χρονιά εκείνη ήταν οικονομικώς η πιο επιτυχημένη, για τον Χάρι. Είχε μια δική του επιχείρηση και τα πράγματα έδειχναν ότι η επιχείρηση αυτή θα του εξασφάλιζε μια άνετη ζωή. Η φήμη που είχε δημιουργηθεί γύρω από το πρόσωπο του τον ήθελε να είναι ένας άνθρωπος σχολαστικός στην εργασία του και μάλιστα ιδιαιτέρως έντιμος. Στην επιχείρησή του οι περισσότερη εργασία γινόταν από τον ίδιο και τη σύζυγό του Σίντυ, έτσι τα έξοδα της επιχείρησης αυτής ήταν περιορισμένα και επομένως μπορούσε να είναι γενναιόδωρος προς τους υπόλοιπους εργαζομένους εκεί συγγενείς του.

 

Ο Χάρι συμμετείχε στις υπηρεσίες της εκκλησιαστικής ενορίας του και επίσης δίδασκε στο κατηχητικό. Με τη σύζυγό του Σίντυ δεν είχαν αποκτήσει παιδιά· η εκκλησία, καθώς επίσης ο κοινωνικός περίγυρος ήταν για αυτούς οικογένεια.

 

Όταν ο πεθερός και η πεθερά του Χάρι αναζήτησαν κάποιο σπίτι για να αγοράσουν, εκείνος τους προέτρεψε να αγοράσουν το όμορο γειτονικό του σπίτι και μάλιστα τους προσέφερε δωρεάν προσωπική του εργασία για διάφορες επισκευές που χρειάστηκε να γίνουν στο σπίτι αυτό. Η σύζυγος του δεν του άσκησε την οποιαδήποτε πίεση. Απλά, έτσι ήταν ο Χάρι: ανταποκρινόταν αυθόρμητα σε κάθε ανάγκη που έβλεπε μπροστά του.

 

Κατά τη διάρκεια της πολύχρονης εργασίας μου στο τομέα της εγκληματολογίας, ως ψυχίατρος και ως ιατρικός εμπειρογνώμων, σπανίως αποδέχτηκαν τόσες πολλές, εγκάρδιες και θετικές ζωντανές μαρτυρίες, καθώς επίσης και τόσες επαινετικές γραπτές μαρτυρικές καταθέσεις για κάποιο πρόσωπο. Ήταν τόσο μεγάλο το πλήθος των ανθρώπων που ήθελαν μιλήσουν για τις αρετές του, ώστε χρειάστηκε να τους συναντήσω ομαδικά στην κουζίνα του Χάρι και της Σίντυ. Ο Χάρι, φυσικά δεν παρευρίσκονταν καθώς ήταν ήδη φυλακισμένος.

 

Ήταν πράγματι αναγκαία η φυλάκιση του Χάρι; Ήταν πράγματι βίαιη η προσωπικότητά του; Από ό,τι μπόρεσα να εξακριβώσω, η μοναδική φορά που ο Χάρι εκδήλωσε βίαιη συμπεριφορά ήταν σε ηλικία 15 χρόνων: Ένας συμμαθητής του εξύβρισε τη φιλενάδα του «τσούλα» ενώ εκείνος τη συνόδευε, με αποτέλεσμα ο Χάρι να τον χτυπήσει χωρίς όμως να του προξενήσει σημαντικό τραύμα.

 

Η παιδική ηλικία του Χάρι ήταν τραυματική. Ο ίδιος, τα αδέλφια του και οι αδελφές του έλαβαν ανεπαρκή φροντίδα από τον αλκοολικό πατέρα του και την καταπιεσμένη μητέρα του. Εάν ο Χάρι ήταν εγωκεντρικός τότε θα θεωρούσε τον εαυτό του αυτοδημιούργητο. Όμως, η παιδική του ηλικία του άφησε μια αδιόρατη θλίψη την οποία αυτός αποδέχτηκε ως στοιχείο της προσωπικότητας του, χωρίς ωστόσο κάποιος στον περίγυρο του να τον χαρακτηρίζει ως καταθλιπτικό.

 

Μη θεωρώντας τον εαυτό του ως καταθλιπτικό, ο Χάρι ουδέποτε διανοήθηκε να αναζητήσει ιατρική βοήθεια, παρά μόνο όταν και εξαιτίας ενός πεπτικού προβλήματος επισκέφτηκε τον οικογενειακό γιατρό. Το πεπτικό του πρόβλημα λύθηκε, όμως, στην αίθουσα αναμονής, συνέβη εκείνη την ημέρα κάτι το οποίο έμελλε να αλλάξει για πάντα τη δική του ζωή, της συζύγου του, καθώς επίσης και τις ζωές των ανθρώπων του περίγυρου του. Ένα φυλλάδιο το οποίο αναφερόταν στην κατάθλιψη και τους τρόπους θεραπείας της, υπέπεσε στην αντίληψή του Χάρι. Το φυλλάδιο αυτό το οποίο αυτοχαρακτηρίζονταν ως εκπαιδευτικό και το οποίο μάλιστα αντλούσε κύρος από τον ιατρικό χώρο εντός του οποίου αυτό ήταν τοποθετημένο, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά το διαφημιστικό φυλλάδιο ενός φαρμακευτικού προϊόντος. Τότε ο Χάρι και μάλιστα για πρώτη φορά στη ζωή του σκέφτηκε, «μήπως έχω κατάθλιψη;».

 

Δύο ήταν οι παράγοντες, στη ζωή του Χάρι, που του προξενούσαν άγχος: Οι υπερβολικές απαιτήσεις των εξ αγχιστείας συγγενών του και η κατάσταση της υγείας της μητέρας του η οποία υπέφερε από Αλτσχάιμερ και η οποία ήταν στα τελευταία της. Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης του χάρη υποστήριξα, « χωρίς να είναι υπερβολή, η ύπαρξη και των δύο αυτών παραγόντων προκλήσεις άγχους, οφείλεται στα αισθήματά του, αλτρουισμού και ευθύνης και καθόλου σε εγωισμό είτε εγωκεντρισμό».

 

Μετά από την εξέταση του παθολόγου, ο Χάρι ενημέρωσε εν συντομία το βοηθό του παθολόγου για τα αισθήματα δυσθυμίας που ένιωθε περιοδικά, κατά τη διάρκεια της ζωής του. Παρότι ο Χάρι δεν θυμάται, ούτε να είχε ποτέ του ιδέες αυτοκτονίας, ούτε να ανέφερε το οτιδήποτε σχετικό με ιδέες αυτοκτονίας στο γιατρό που τον εξέταζε, στο γραπτό πρακτικό το οποίο συμπληρώθηκε κατά τη διάρκεια εκείνης της εξέτασης ήταν καταγεγραμμένο ότι αυτός είχε πρόσφατα βιώσει συναισθήματα αυτοκτονίας. Πάντως, ο Χάρι δεν είχε ποτέ στη ζωή του εμπειραθεί οτιδήποτε θα πλησίαζε καν’ στην ψυχαναγκαστική εκείνη ορμή για βίαιες πράξεις, η οποία σύντομα έμελλε να τον συγκλονίζει.

 

Φεύγοντας από το ιατρείο ο Χάρι, κρατούσε μια συνταγή για Paxil, 20mg ημερησίως. Το Paxil είναι μία από τις εμπορικές ονομασίες του γνωστού Prozac, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται επίσης και τα Celexa, Lexapro, Luvox και Zoloft (δες τον πίνακα Ι στο τμήμα Α). Όλα αυτά τα σκευάσματα είναι Επιλεκτικοί Αναστολής μη Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης (SSRIs) μέσω των οποίων εμποδίζεται η φυσική αποβολή του νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη από το σημείο επενέργειάς της που βρίσκεται ανάμεσα στους νευρώνες του εγκεφάλου. Μεταξύ των σκευασμάτων αυτών, το Paxil είναι εκείνο που συχνότερα είναι εμπλεκόμενο σε πράξεις βίας ή αυτοκτονίας.

 

Ένα μήνα αργότερα, η δοσολογία στον Χάρι αυξήθηκε στα 30mg και μετά από μία εβδομάδα στα 40mg ημερησίως, δοσολογίες οι οποίες βρίσκονται εντός των συνιστώμενων ορίων για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης. Ωστόσο, οι περισσότερες από τις ανεπιθύμητες ψυχιατρικές παρενέργειες των αντικαταθλιπτικών εκδηλώνονται υπό τις συνήθεις δοσολογίες και μάλιστα όταν έχει υπάρξει μια πρόσφατη αύξηση ή μείωση της δοσολογίας.

 

Ο Χάρι υπό την επήρεια του Paxil

 

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η σύζυγος του Χάρι δεν είχε συνδέσει αιτιακά τις αλλαγές που παρατήρησε στο σύζυγό της με την έναρξη χρήσης από αυτόν του Paxil, αν και εκ των υστέρων αναγνωρίζει ξεκάθαρα αυτή την σχέση. Ξεκίνησαν κάποιες εκδηλώσεις ευερεθιστότητας, παρά το γεγονός ότι συνήθως ήταν πολύ ευγενικός και υποδειγματικός σύζυγος. Σε κάποια περίπτωση η σύζυγός του εξεπλάγην όταν ο Χάρι απηύθυνε μια αισχρή χειρονομία σε κάποιον άλλο οδηγό ο οποίος με το αυτοκίνητό του τον απέκλεισε. Σε αντίθεση με το συνηθισμένο του χαρακτήρα, ξέσπασε σε ανεξέλεγκτα κλάματα όταν επισκέφτηκε τη νοσούσα μητέρα του και σε κάποια εκδρομή σαββατοκύριακου επίσης ξέσπασε σε ασυγκράτητα κλάματα. Εκδήλωσε, επίσης μια μανιώδη έλλειψη ευθυκρισία όταν, κατά τη διάρκεια ενός πλειστηριασμού αγόρασε ορισμένα άχρηστα είτε πολυδάπανα αντικείμενα – ενός αυτοκινήτου συμπεριλαμβανομένου – τα οποία η οικογένειά του δεν τα χρειαζόταν. Και σε αυτή την περίπτωση η συμπεριφορά του Χάρι Χέντερσον ήταν ανάρμοστη στο συνηθισμένο χαρακτήρα του. 

 

Τα αντικαταθλιπτικά, συχνά προκαλούν στον εγκέφαλο και στο νου μια υπερδιέγερση, η οποία κυμαίνεται μεταξύ της αϋπνίας, της ήπιας ταραχής και της μανίας σε βαθμό ψύχωσης. Επίσης, μπορεί να προκαλέσουν ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές. Ο Χάρι, επρόκειτο να εκδηλώσει όλες αυτές της νοσηρές συμπεριφορές ως αποτέλεσμα της λήψης Paxil.

 

Κάποια μέρα, ο Χάρι ξέμεινε από Paxil με αποτέλεσμα να «καταρρεύσει», να κάνει έναν ύπνο διάρκειας δύο ημερών, χωρίς καθόλου να αντιλαμβάνεται ότι αυτά οφείλονταν στην επενέργεια του ψυχοφαρμάκου. Ο γιατρός του είχε αμελήσει να τον ενημερώσει για τα ενδεχόμενα αυτά, ενώ εκείνος δεν αναζήτησε άλλες εναλλακτικές πηγές πληροφόρησης. Από όλες τις παρενέργειες που εκδηλώθηκαν στον Χάρι, η σεξουαλική δυσλειτουργία ήταν η μοναδική για την οποία είχε ενημερωθεί από τον γιατρό του και έτσι αυτή ήταν η μοναδική την οποία ο Χάρι μπορούσε να συνδέσει με τη λήψη του φαρμάκου.

 

Ένας φίλος του που είδε τον Χάρι αρκετές φορές σε δραστηριότητες της εκκλησιαστικής τους ενορίας παρατήρησε ότι ο Χάρι ήταν «νευρικός και ταραγμένος», «αφηρημένος» και «με την προσοχή του διασπασμένη σε πολλές εστίες». Γενικά, πάντως, ο Χάρι κατάφερνε να κρύβει την εσωτερική αναταραχή που βίωνε, από όλους τους γνωστούς του.

 

Οκτώ μήνες μετά την έναρξη χρήσης Paxil, η δοσολογία του Χάρι αυξήθηκε πάλι και έφτασε τα 60mg ημερησίως, επίπεδο δοσολογίας ελαφρά ανώτερο του μέγιστου συνιστώμενου 50mg ημερησίως για την κατάθλιψη, αν και πάλι εντός των συνηθισμένων ιατρικών πρακτικών. Τότε, η νοητική κατάσταση του Χάρι επιδεινώθηκε απότομα. Ένιωσε μια ολοένα διευρυνόμενη ψυχαναγκαστική ορμή να δώσει ένα τέλος στον παράξενο πόνο που ένιωθε μέσα στο κεφάλι του και ο οποίο αποτελεί μια από τις πιο βασανιστικές και απρόσιτες στην περιγραφή παρενέργειες των νεώτερων αντικαταθλιπτικών όπως το Paxil, το Zoloft, το Prozac και το Celexa.

 

Ο Χάρι άρχισε να σκέφτεται ότι θα ήταν καλύτερα αν πέθαινε και η σύζυγός του μαζί του επειδή «δεν θα ήταν σωστό» να την αφήσει να ζήσει πίσω του με τις ενοχές να υποφέρει. Σκοτώνοντας και τους δυο τους φαινόταν σε αυτόν ως το ηθικώς πρέπον. Όμως, η ιδέα να την βλάψει του έγινε τόσο ανυπόφορη ώστε τελικά, αναγκάστηκε να επικεντρωθεί στο δικό του χαμό.

 

Οι παρορμήσεις αυτές ξεπήδησαν από το πουθενά. Ο Χάρι δεν συνδεόταν με κανέναν από εκείνους τους γενεσιουργούς παράγοντες οι οποίοι συνήθως συναντώνται σε άτομα που καταλήγουν να γίνουν απελπιστικά αυτοκτονικοί. Δεν έκανε κατάχρηση ουσιών ούτε αλκοόλ· δεν αντιμετώπιζε κάποια μεγάλη απώλεια, κάποιο τραύμα ή το θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου· η εργασία και το οικονομικό του εισόδημα ήταν επαρκή. Παρά το πιθανό ενδεχόμενο ο Χάρι να ανάφερε στο γιατρό του ότι στο παρελθόν είχε βιώσει κάποιο αυτοκτονικό συναίσθημα, ουδέποτε εξέφρασε κάποια αυτοκτονική απειλή ούτε κάποια απόπειρα. Πράγματι δεχόταν κάποια πίεση από τα πεθερικά του για την πραγματοποίηση των επισκευών του σπιτιού τους και επίσης κάποια πίεση λόγω της βαριάς ασθένειας της μητέρας του, όμως όλοι όσοι γνώριζαν τον Χάρι συμφώνησαν ότι αυτός διαχειριζόταν αυτές τις πιέσεις χωρίς να εκδηλώνει κάποια ασυνήθιστη καταπόνηση. Στην πάροδο των ετών τα όποια καταπιεσμένα συναισθήματα υπήρχαν παρέμεναν ήπια χωρίς να τον εξασθενίσουν.

 

 Ο Χάρι άρχισε να αναζητά ένα τρόπο για να αποκτήσει ένα όπλο με το οποίο θα έθετε τέλος στη ζωή του. Αφού πρώτα απέτυχε να αγοράσει ένα πιστόλι, φαντάστηκε την εικόνα ενός αστυνομικού πάνω σε ένα ποδήλατο. Σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να τον γκρεμίσει από το ποδήλατο και στη συνέχεια να του αρπάξει το όπλο και να θέσει τέρμα στη ζωή του. Πήρε το αυτοκίνητό του και οδήγησε στους δρόμους της πόλης αναζητώντας ανεπιτυχώς, έναν αστυνομικό ποδηλάτη. Ο Χάρι δεν ένιωθε κάποια εχθρότητα προς τους αστυνομικούς, ενώ μάλιστα είχε επιχορηγήσει οικονομικώς το τοπικό αστυνομικό τμήμα. Ο κουνιάδος του ήταν πυροσβέστης, ένα επάγγελμα το οποίο ο Χάρι συνέδεε με ένα θετικό τρόπο με τις υπόλοιπες δυνάμεις ασφαλείας.

 

Στη συνέχεια ο Χάρι είχε μια νέα ιδέα. Η ιδέα αυτή του φάνηκε, εκείνη τη στιγμή, πολύ λογική επειδή δεν θα υπέβαλε άλλους σε οποιοδήποτε κίνδυνο. Θα έκανε διάρρηξη σε κάποιο όχημα της αστυνομίας προκειμένου να πάρει μια αστυνομική καραμπίνα· με τον τρόπο θα απέφευγε να βλάψει κάποιον άλλον. Έτσι, πήρε πορεία προς το αστυνομικό τμήμα της πόλης του όπου γνώριζε ότι θα εύρισκε εκεί παρκαρισμένα περιπολικά της αστυνομίας. Ήταν αποφασισμένος να βρει ένα όπλο χωρίς να βλάψει κάποιον αστυνομικό.

 

Όταν ο Χάρι μου παραχώρησε συνέντευξη, ενώ ήταν κρατούμενος στη φυλακή, διερεύνησα τις γνώσεις του σχετικά με τα όπλα. Ποτέ του δεν είχε αγγίξει κάποιο όπλο και δεν είχε καμιά ιδέα για τις διαφορές μεταξύ των πυροβόλων όπλων και των αεροβόλων, ούτε για τον χειρισμό τους. Δεν είχε κάποια ιδέα για το αν θα ήταν σε θέση να χειριστεί αποτελεσματικά μια μακρύκανη καραμπίνα προκειμένου να αυτοπυροβοληθεί. Ήταν το ίδιο ανίδεος και για τα πιστόλια χειρός. Δεν γνώριζε το παραμικρό για τα σχετικά ζητήματα ασφάλειας. Δεν γνώριζε ούτε ότι θα έπρεπε να σύρει προς τα πίσω τη θαλάμη προκειμένου να οπλίσει ένα ημιαυτόματο πιστόλι. Ήταν ένα άτομο συνεπαρμένο από μια αποστολή· οι λεπτομέρειες είτε τα πρακτικά ζητήματα δεν απασχολούσαν το μυαλό του Χάρι. Επικεντρωμένος καθώς ήταν στο στόχο του δεν άφηνε οτιδήποτε άλλο να παρεμβληθεί. Εν τω μεταξύ, ο Χάρι δεν είχε ούτε και την παραμικρή ιδέα ότι το ψυχοφάρμακο υποκινούσε μια συμπεριφορά εντελώς ξένη προς το χαρακτήρα του.

 

Λίγο πριν την άφιξη του Χάρι στο τοπικό αστυνομικό τμήμα, ο Χάρι εντόπισε ένα περιπολικό όχημα παρκαρισμένο δίπλα στο πεζοδρόμιο. Ένας αστυνομικός ήταν καθισμένος μέσα στο όχημα συμπληρώνοντας μια κλήση για την τροχαία παράβαση που διέπραξε κάποιος οδηγός τον οποίο είχε συλλάβει και ευρισκόταν μπροστά από το περιπολικό. Τώρα μια νέα παρόρμηση συνεπήρε τον Χάρι. Οδήγησε κρυφά το αυτοκίνητό του σε κάποιο χώρο στάθμευσης κοντά στο περιπολικό.

 

Ο αστυνομικός καθόταν στο αυτοκίνητό του έχοντας αφήσει αναλάμποντα τον φωτεινό φανό του περιπολικού, χωρίς να υποψιάζεται ότι κάποιος επρόκειτο να του επιτεθεί με έναν ιδιαιτέρως βίαιο τρόπο. Εν τω μεταξύ ο ψυχαναγκασμός του Χάρι τον είχε καταλάβει πλήρως. Σύμφωνα με τη δικά του λόγια, αυτός είχε «απώλεια περιφερικής όρασης». Αισθάνθηκε συνεπαρμένος: «Το μόνο που έβλεπα ήταν τις κόκκινες αναλαμπές και έμοιαζε να εξαντλούμε. Το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ ήταν ότι δεν το άντεχα άλλο – πρέπει να το κάνω».

 

Ο Χάρι παρέμεινε καθισμένος στο αυτοκίνητό του με τη μηχανή στο ρελαντί μέχρι που ο αστυνομικός επιχείρησε να ανοίξει την πόρτα του περιπολικού του. Η απόσταση μεταξύ τους ήταν μεταξύ 15 και 20 ποδών. Μόλις ο αστυνομικός πάτησε στο πεζοδρόμιο ο Χάρι ξεκίνησε. Φρενάροντας στιγμιαία πάτησε μέχρι το τέρμα το γκάζι και εφόρμησε. Όταν ο αστυνομικός τον αντελήφθη, ο Χάρι ήδη είχε αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα, τον χτύπησε ρίχνοντάς τον στο έδαφος και προσκρούοντας στο πλαϊνό μέρος του περιπολικού.

 

Στη συνέχεια, ο Χάρι πλησίασε τον ξαπλωμένο αστυνομικό και άκουσε τον αστυνομικό να κραυγάζει, «αυτός προσπαθεί να με σκοτώσει». Ο Χάρι έσκυψε πάνω του και προσπάθησε να τον καθησυχάσει, «Το μόνο που θέλω είναι το όπλο σου. Το μόνο που θέλω είναι το όπλο σου». Εκείνο που επεδίωκε είναι να τον βεβαιώσει ότι δεν ήθελε να τον βλάψει.

 

Στο σημείο αυτό η μνήμη του Χάρι παρουσιάζει κάποιο κενό διάρκεια ενός με δυο λεπτών. Θυμάται κάποιον να ακινητοποιεί το χέρι του καθώς το άπλωσε για να αρπάξει το όπλο του αστυνομικού. Άκουσε κάποιον να λέει, «Ω, θα πάρει το όπλο». Τότε οραματίστηκε ότι πήρε το όπλο, το έστρεψε προς το κορμί του και πίεσε τη σκανδάλη. Το επόμενο που θυμάται είναι κάποιος να τον έχει ακινητοποιήσει πάνω στο έδαφος. Δύο άνδρες είχαν σπεύσει να βοηθήσουν τον αστυνομικό.

 

Ο αστυνομικός ήταν σοβαρά τραυματισμένος. Έφερε πληγές και μώλωπες, ενώ ήταν σοκαρισμένος. Το ένα από τα πόδια του ήταν σπασμένο. Με τη βοήθεια, όμως, των δύο καλών Σαμαρειτών κατάφερε να αντιμετωπίσει το διαταραγμένο άτομο που του επιτέθηκε και αποπειράθηκε να του αρπάξει τα όπλο του από τη θήκη.

 

Κατά τη διάρκεια αυτής της τρομερά βίαιης επίθεσης εναντίον του αστυνομικού, ο Χάρι – ένας άνθρωπος γνωστός για την ευγενική και δοτική του φύση – δεν αντελήφθη ότι ένα ανθρώπινο πλάσμα. «Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πως ήθελα να πεθάνω. Προφανώς δε σκέφτηκα τις όποιες συνέπειες θα προκαλούσα στον οποιονδήποτε». Δεν είχε προετοιμάσει κάποιο σχέδιο διαφυγής για την περίπτωση που δεν θα κατάφερνε να πέσει πάνω στο περιπολικό. Αισθανόταν ότι ήταν υποχρεωμένος να τερματίσει τη ζωή του επί τόπου, αμέσως και με κάθε κόστος.

 

Μετά το περιστατικό της επίθεσης, ο Χάρι δεν ήταν σε θέση να συνειδητοποιήσει τη σοβαρότητα της πράξης του η οποία είχε σαν αποτέλεσμα παραλίγο να καταστήσει ανάπηρο ή να θανατώσει έναν άλλο άνθρωπο, ένα όργανο της τάξης του οποίου τη θέση σεβόταν. Αργότερα, καθώς η χημική δράση του Paxil είχε αρχίσει να ατονεί, ο Χάρι, ένιωσε συντετριμμένος και μετανιωμένος. Ξανάγινε ο πραγματικός Χάρι Χέντερσον – χωρίς όμως η ζωή του να ξαναγίνει όπως ήταν πριν. Ο ίδιος άνθρωπος που σε όλη του τη ζωή νοιαζόταν έντονα για τους άλλους, τώρα είχε αποκτήσει ένα φοβερό λόγο για να νιώθει ενοχές. Έτσι, εισήλθε σε μια περίοδο βαθιάς κατάθλιψης.

 

Εντελώς απροσδόκητα, ο αστυνομικός εκείνος εναντίον του οποίου διέπραξε τη βίαιη επίθεση ο Χάρι, έσπευσε για να του παράσχει νομική συμπαράσταση. Ο αστυνομικός, αφού πρώτα μελέτησε μια αναλυτική έκθεση την οποία συνέταξα και στην οποία αναφέρονταν, η ιδιότητα του Paxil να προκαλεί ψυχαναγκαστικές και βίαιες αυτοκτονίες και η κλινική ανάλυση της συγκεκριμένης περίπτωσης του Χάρι, αποφάσισε ότι ο Χάρι ήταν ένα από τα θύματα της προκαλούμενης από ψυχοφάρμακα παραφροσύνης (spellbinding) και για το λόγο αυτό θα έπρεπε αυτός να αντιμετωπιστεί με επιείκεια.

 

Κατά τα μέσα του 2002, όταν ο Χάρι Χέντερσον οδήγησε το αυτοκίνητό του καταπάνω στον αστυνομικό, είναι αμφίβολο το κατά πόσο υπήρχε στην Αμερική οποιοσδήποτε άλλος ψυχίατρος ο οποίος θα αναλάμβανε την περίπτωσή του. Σχεδόν όλοι τους ήταν τότε σε μια κατάσταση νοητικής άρνησης και οι περισσότεροι παραμένουν σε αυτή την κατάσταση, αναφορικά με την ιδιότητα των αντικαταθλιπτικών να εξωθούν τους ανθρώπους εκτός εαυτού. Ακόμη και σήμερα, μετά την παραδοχή εκ μέρους της FDA ότι τα νέας γενιάς αντικαταθλιπτικά, όπως είναι το Paxil και το Prozac, προκαλούν αυτοκτονίες, είναι ελάχιστοι οι ψυχίατροι που διαθέτουν ταυτόχρονα την αναγκαία εξειδίκευση και την αποφασιστικότητα να αντιπαρατεθούν εντός των δικαστηρίων με τις πανίσχυρες φαρμακοβιομηχανίες. Αν δεν είχα εμπλακεί στη δικαστική υπόθεση του Χάρι Χέντερσον, πιθανώς να είχε περάσει τα μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη φυλακή. Όμως, η ανάλυση που έκανα για την περίπτωσή του οδήγησε την εισαγγελία και το δικαστήριο, όπως επίσης και το τραυματισμένο θύμα της επίθεσης, να αναθεωρήσουν την αρχική σκληρή ετυμηγορία τους σε βάρος του Χάρι. Η μικρότερη ποινή που του επεβλήθη του επέτρεψε να αποφυλακιστεί μετά από ένα σχετικά μικρό χρονικό διάστημα.

 

Αρκετούς μήνες μετά την εκδίκαση της υπόθεσής του, ο Χάρι ταξίδεψε οδικώς μια μακρά απόσταση μαζί με τη σύζυγό του για να μου ζητήσει να τον βοηθήσω να αντιμετωπίσει το συναισθηματικό φορτίο που του προκάλεσε η περιπέτειά του. Ο ανθρώπινος νόμος τον συγχώρησε ευκολότερα από όσο μπορούσε να συγχωρήσει ο ίδιος τον εαυτό του. Με πρόσθετη υποστηρικτική βοήθεια από άλλον ένα ντόπιο σύμβουλο και από τη σύζυγό του, ο Χάρι χρειάστηκε περισσότερο από ένα χρόνο για να ανάνηψη από τις εξουθενωτικές του ενοχές για την πράξη του. Ελπίζω ότι κάποια μέρα θα μπορέσει να απαλλαγεί πλήρως από τις συναισθηματικές συνέπειες της εμπλοκής του με την προκαλούμενη από ψυχοφάρμακα παραφροσύνης (spellbinding), αν και αυτό θα χρειαστεί το χρόνο του.  

 

 

Η ΝΟΣΟΑΓΝΩΣΙΑ ΤΟΥ PAXIL

 

Η προκαλούμενη από ψυχοφάρμακα παραφροσύνη εκδηλώνεται με μια δριμύτητα που κυμαίνεται από την ήπια παραφροσύνη έως και την ακραία, ενώ ο Χάρι εξωθήθηκε από το Paxil στην ακραίας μορφής παραφροσύνη. Οι αντιδράσεις του στο Paxil είναι ενδεικτικές και των τεσσάρων απόψεων της προκαλούμενης από ψυχοφάρμακα παραφροσύνης (spellbinding):

  • Η νοητική του κατάσταση επιδεινώθηκε χωρίς ο ίδιος να το αντιλαμβάνεται.
  • Δεν είχε ούτε και την παραμικρή ιδέα σχετικά με το γεγονός ότι το ψυχοφάρμακο που έπαιρνε ήταν υπεύθυνο για όσα του συνέβαιναν.
  • Παρά το γεγονός ότι η κατάστασή του επιδεινωνόταν, υπήρχαν στιγμές κατά τις οποίες εκείνος πίστευε ότι η κατάστασή του ήταν καλύτερη όσο ποτέ άλλοτε, ιδίως σε ευφορικές στιγμές τις οποίες περνούσε γλεντώντας.
  • Τελικά, ανέπτυξε μια ψυχαναγκαστική, καταστροφική συμπεριφορά η οποία καθόρισε και μετέτρεψε σε συντρίμμια τη ζωή του.

 

ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΗ ΗΤΑΝ Η «ΑΝΑΝΗΨΗ» ΤΟΥ ΧΑΡΙ;

Ο ίδιος ο Χάρι δυσκολεύτηκε πολύ να πιστέψει ότι το ψυχοφάρμακο αυτό από μόνο του μπόρεσε να τον οδηγήσει σε τόσο φρικτές πράξεις και για το λόγο αυτό δημιούργησε στον εαυτό του κάποιες δυσκολίες. Για παράδειγμα, ενώ βρισκόταν έγκλειστος στη φυλακή, ο Χάρι απέστειλε πολλές επιστολές ενθάρρυνσης σε άλλους έγκλειστους στη φυλακή, επιβεβαιώνοντας με τον τρόπο αυτό τον γενναιόδωρο και δοτικό χαρακτήρα του, όμως για τις επιστολές αυτές η πληροφόρηση ήρθε σε μένα από τρίτα πρόσωπα. Στις συνεδρίες τις οποίες είχαμε ο Χάρι ουδέποτε υποστήριξε ότι τελούσε σε κατάσταση παραφροσύνης είτε ψύχωσης ενώ διέπραττε το έγκλημά του. Όπως ακριβώς και οι περισσότεροι από τους ανθρώπους οι οποίοι τελούν σε κατάσταση προκαλούμενης από ψυχοφάρμακα παραφροσύνης (spellbinding), ο Χάρι είχε τόσο λίγη διαθέσιμη μνήμη και τόσο λίγη επίγνωση του βαθμού της νοητικής του διαταραχής της οφειλόμενης στο Paxil, ώστε οι περισσότερες από τις σχετικές με τη νοητική του επιδείνωση πληροφορίες χρειαζόταν να προέλθουν από τρίτα πρόσωπα.

 

Ο Χάρι δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει την ψυχαναγκαστική του επιθυμία να τερματίσει τη ζωή του, η οποία μάλιστα καταπατούσε πλήρως τους ηθικούς του φραγμούς, ενώ ταυτόχρονα απέφευγε ολοκληρωτικά να αποδώσει την ευθύνη της πράξης του στο ψυχοφάρμακο. Μέχρι να τον ενημερώσω ο ίδιος, δεν είχε ούτε την και την παραμικρή ιδέα σχετικά με την ήδη υπάρχουσα και μάλιστα ογκώδη επιστημονική βιβλιογραφία στην οποία καταγράφεται η ψυχαναγκαστική ώση προς την αυτοκτονία και την παραφροσύνη που προκαλεί το Paxil και τα παραπλήσια αντικαταθλιπτικά όπως το Prozac, το Zoloft και το Celexa.

 

Ο Χάρι είχε την τύχη να συνεργαστεί με τον εγκληματολόγο της Πενσυλβάνια κ. Γιώργο Ματανγκό ο οποίος πίστεψε ότι ο πελάτης του ήταν ένας καλός άνθρωπος που ξεστράτισε εξ αιτίας του Paxil και ο οποίος ήταν πρόθυμος να αξιοποιήσει την επιστημονική μου εξειδίκευση. Στα συμπεράσματα της εκτενούς 11000 λέξεων εισήγησής μου προς το δικαστήριο, αναφορικά με τις ποινικές ευθύνες του Χάρι, συνόψισα τη νοητική διεργασία από την οποία προκύπτει το κατά πόσο ένα ψυχοφάρμακο προκάλεσε είτε συνέργησε στην τέλεση μιας βίαιης πράξης – την ίδια νοητική διεργασία έχω περιγράψει περισσότερο συνεκτικά στα επιστημονικά μου άρθρα και βιβλία.

 

Υ.Γ.: ενέταξα το άρθρο αυτό στην ενότητα "Συνεννόηση για Ισορροπία" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της "γλώσσας" με την οποία σκεφτόμαστε ορισμένα οντολογικά ζητήματα.