Εξαρτημένα ανακλαστικά – υποκατάσταση – πολιτική εξουδετέρωση Εκτύπωση
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

1950s-television-set.jpg


Κλασική εξάρτηση

Η Κλασική εξάρτηση (Pavlovian η Respondent Conditioning) είναι μια μορφή συνειρμικής μάθησης, που για πρώτη φορά παρουσιάστηκε από τον Ιβάν Παβλόφ. Η τυπική διαδικασία για την εισαγωγή της κλασικής εξάρτησης περιλαμβάνει παρουσιάσεις ενός ουδέτερου ερεθίσματος μαζί με κάποιο σημαντικό ερέθισμα. Το ερέθισμα θεωρείται ουδέτερο όταν δεν έχει ως αποτέλεσμα κάποια εμφανή συμπεριφορά (απάντηση) από τον υπό διερεύνηση οργανισμό. Ο Παβλόφ αναφέρεται σε αυτό ως εξαρτημένο ερέθισμα. Αντίθετα, η παρουσίαση των σημαντικών ερεθισμάτων αναγκαστικά διεγείρει μια φυσική, συχνά ανακλαστική, απάντηση. Αυτού του είδους το ερέθισμα και την αντίστοιχη απάντηση ο Παβλόφ ονομάζει ανεξάρτητο ερέθισμα και ανεξάρτητη απάντηση. Αν τα ουδέτερα και τα ανεξάρτητα ερεθίσματα συνδέοντα επανειλημμένα, τα δυο ερεθίσματα γίνονται συνειρμικά και ο οργανισμός αρχίζει να παράγει μία συμπεριφορική απάντηση, την οποία ο Παβλόφ αποκάλεσε εξαρτημένη απόκριση. Η κλασική εξάρτηση έχει αποδειχθεί σε πολλά είδη με διάφορες μεθοδολογίες.

Το πείραμα

Ο Παβλόφ, μελετώντας ζητήματα φυσιολογίας της πέψης και πειραματιζόμενος µε σκύλους επινόησε µια µέθοδο συγκέντρωσης και ακριβούς μέτρησης του παραγόμενου σιέλου κατά τη διαδικασία διατροφής του σκύλου.

Αρχικά, η δράση των σιαλογόνων αδένων του σκύλου είχε ως εναρκτήριο σημείο τη στιγμή της εισαγωγής της τροφής στο στόµα του. Το σημαντικό ερέθισμα της τροφής διέγειρε το ενστικτώδες και έµφυτο ανακλαστικό του σιελισμού. Στη συνέχεια των πειραμάτων του ο Παβλόφ ανακάλυψε πως ορισµένα ερεθίσµατα, όπως ο ήχος των βηµάτων του διατροφέα που πλησίαζε ή ο ήχος ενός κώδωνα κατά την προσφορά της τροφής, ενεργοποιούσε από µόνος του την έκκριση σίελου µε τον ίδιο ακριβώς τρόπο που την ενεργοποιούσε η διατροφή.

Με την επανάληψη του πειράµατος δηµιουργήθηκε ένα νέο ανακλαστικό, το οποίο προηγουµένως δεν υπήρχε, και ήταν το πλέον σηµαντικό στο πείραµα. Αυτός ο νέος τρόπος διασύνδεσης (συνειρµός) µεταξύ δύο ερεθισμάτων έγινε γνωστός ως εξαρτηµένο ανακλαστικό (conditioned reflex) και η διαδικασία ονομάστηκε κλασική εξάρτηση. Μέσω αυτής της διαδικασίας επέρχεται σημαντική αλλαγή της συμπεριφοράς.

[wiki]


Οι πολίτες των ελεύθερων Εθνών, μπορούν να διακρίνουν ό,τι είναι αληθινό, από, ό,τι είναι ψεύτικο.

Αραιά και που, οι “ισχυροί”, όταν εντοπίσουν ένα πρόσωπο που δεν ταυτίζεται με τα δικά τους συμφέροντα, επιθυμούν την πολιτική του εξουδετέρωση.

Ένας, από τους πολλούς, τρόπος πολιτικής εξουδετέρωσης αντιφρονούντων είναι και η δημιουργία και υπερπροβολή κακέκτυπων αντιγράφων.

Ας υποθέσουμε ότι ζητούμενο είναι η πολιτική εξουδετέρωση ενός προσώπου, άγνωστου στο ευρύ κοινό, το οποίο συνδέεται με κάποιο εμφανές αλλά ασήμαντο εξωτερικό χαρακτηριστικό, π.χ. κουβαλάει πάντα μαζί του ένα παγούρι με καφέ.

Για την πολιτική του εξουδετέρωση αρκεί να “κατασκευάσουμε” και να υπερπροβάλλουμε από τα ΜΜΕ, ένα πολιτικό πρόσωπο που θα κουβαλάει πάντα μαζί του ένα παγούρι με καφέ και που θα εκδηλώσει ένα σύνολο αρνητικών πολιτικών ιδιοτήτων για τις οποίες, οι ψηφοφόροι, θα το απορρίψουν.

Κατά τη γνώμη μου, δεν έχουν τελειωμό οι κομπίνες, οι απάτες και οι παλιανθρωπιές των “ισχυρών”, οι οποίες αποσκοπούν στην περιθωριοποίηση των έντιμων, των ταλαντούχων και των δημιουργικών ανθρώπων.

Δεν είναι μόνο η προκοπή, αλλά, είναι, ακόμα και η συλλογική επιβίωση ολόκληρων Εθνών που διακυβεύεται από την διακριτική ευχέρεια και την ετοιμότητα αυτών των Εθνών, να αναγνωρίζουν και στη συνέχεια, να προστατεύουν και να αξιοποιούν, τα έντιμα και άξια μέλη τους. 

 

 

Σημείωση: η φωτογραφία βρέθηκε εδώ.