Περί τρίτου πολιτικού πόλου Εκτύπωση
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

Ευρύτατο το ενδιαφέρον επίλυσης του προβλήµατος της χαµηλής αποδοτικότητας του πολιτικού συστήµατος, της πατρίδας µας. Όµως, η δοµή του δηµοσίου διαλόγου, πιθανότατα, δεν βοηθά στην κατανόηση της δυναµικής (σ.σ. άρα και στην επίλυση) αυτού του προβλήµατος.

Κοινή αντίληψη.

Προκείµενες.
• Τα πολιτικά κόµµατα πρέπει να εκφράζουν υπαρκτά κοινωνικά ρεύµατα.
• Ο πολιτικός λόγος των κοµµάτων πρέπει να αντικατοπτρίζει τις κοινωνικές ανάγκες.
• Πρέπει να προσδιορίζεται στο [παραδοσιακό] πολιτικό φάσµα η θέση των πολιτικών κοµµάτων.
• Η ανανέωση και η αρετή είναι ‘εργαλεία’ και όχι σκοποί. Αυτά, δεν φτιάχνουν πρόταση για το µέλλον. ∆εν απαντούν στα σύγχρονα ‘προβλήµατα’, αύξηση παραγωγής, δικαιότερη διανοµή του πλούτου.
• Χρειάζεται να δοθούν [a priori] απαντήσεις στα ζητήµατα: ‘πώς θα αυξηθεί η παραγωγή’, ‘πώς θα γίνει δικαιότερη η διανοµή του πλούτου’. Συµπεράσµατα. Οι ανωτέρω προκείµενες προτάσεις καθιστούν ως µη αποφάνσιµο το ζήτηµα της αποδοτικότητας του πολιτικού συστήµατος της πατρίδας µας για τους εξής λόγους:
• ∆εν προσδιορίζουν ένα τρόπο επιµέτρησης της αποδοτικότητας του πολιτικού συστήµατος.
• Εντάσσουν σε κοινή κατηγορία όλα τα κοινωνικά ρεύµατα.
• Εντάσσουν σε κοινή κατηγορία όλες τις κοινωνικές ανάγκες.
• Προβάλλουν τον πλούτο (τον οποίο δεν προσδιορίζουν) καθώς επίσης και τη δίκαιη διανοµή του, ως επιδιωκόµενους στόχους (δηλαδή ως αίτια και όχι ως αιτιατά).
• Είναι συµβατές µόνο µε ένα ντετερµινιστικό κόσµο, καθώς µόνο σε ένα µηχανιστικό κόσµο, a priori λύσεις εφαρµόζονται και παράγουν επιδιωκόµενα αποτελέσµατα (αύξηση πλούτου και δίκαιη διανοµή).
• Το τροπικό ‘πώς’ της ύπαρξης του πολίτη εξοβελίζεται. Η αρετή υποβιβάζεται σε ένα ‘εργαλείο’.
• Η ανανέωση (η µοναδική πραγµατικότητα των δυναµικά µεταβαλλόµενων σχέσεων) υποβιβάζεται σε ‘εργαλείο’.

  

Εναλλακτική άποψη.

Προκείµενες.
• Τα πολιτικά κόµµατα πρέπει να καταδεικνύουν τη σχέση που υπάρχει µεταξύ των υπαρκτών κοινωνικών ρευµάτων και των ανθρωπολογικών αναγκών των πολιτών. Επίσης, όταν η σχέση αυτή δεν είναι δηµιουργική, τότε πρέπει να συµβάλλουν, ενεργητικά, στην αναβάθµιση της σχέσης αυτής.
• Ο πολιτικός λόγος των κοµµάτων πρέπει να αναβαθµίζει την κατά κεφαλήν καλλιέργεια των πολιτών αντικατοπτρίζοντας τις ανθρωπολογικές ανάγκες τους.
• Τα πολιτικά κόµµατα πρέπει να ταυτοποιούνται µέσω της σχετικής θέσης τους ως προς διαχρονικά και οικουµενικά σηµεία αναφοράς. Χωρίς τέτοιου είδους σηµεία αναφοράς, η θεσµική υποχρέωση, των πολιτικών κοµµάτων, διανοµής της εξουσίας, εύκολα µπορεί να υποβιβαστεί σε µια εύσχηµη, αρπακτική, συλλογική ιδιοτέλεια.
• Η ανανέωση (η µεταβολή) είναι η µόνη πραγµατικότητα εντός του κτιστού κόσµου. Η αρετή είναι απαραίτητη προϋπόθεση για κάθε δηµιουργική δράση και το απόλυτο µέτρο της απόστασης του ανθρώπινου βίου από τη ζωώδη κτηνωδία. Η αύξηση της αρετής απαντά σε όλα τα ‘προβλήµατα’, τα σύγχρονα, τα παλαιότερα και – πιθανότατα - τα µελλούµενα. Οι παρενέργειες της έλλειψης αρετής αποτελούν τις αιτίες για τα περισσότερα κοινωνικά προβλήµατα (δεν συµπεριλαµβάνεται η φαλάκρα).
• Εις άτοπον απαγωγή: Έστω ότι επινοείται και διατυπώνεται (υπό συνθήκες κατίσχυσης της ανθρώπινης ιδιοτέλειας) µια a priori λύση των προβληµάτων ‘αύξηση παραγωγής του πλούτου’, ‘δικαιότερη διανοµή του πλούτου’. Η λύση αυτή δεν µπορεί παρά να ‘φωτίζει’ κάποια πτυχή της δυναµικής του πλούτου που δεν είχε γίνει αντιληπτή. Η ανθρώπινη ιδιοτέλεια σε συνδυασµό µε τις εγγενείς, στην κοινωνία µας, ασυµµετρίες δύναµης (κάθε είδους) θα είχε σαν συνέπεια, για προφανείς λόγους, οι ‘ισχυροί’ και προκειµένου να ιδιοποιηθούν δυσανάλογα µεγάλο µέρος από το όφελος των εν λόγω λύσεων, να ασκήσουν βία (διαφόρων µορφών) σε βάρος των ‘αδύνατων’. Η βία θα ακύρωνε την αύξηση και η δυσαναλογία τη δικαιοσύνη στη διανοµή του πλούτου. Άτοπον. Άρα, τέτοια λύση και ειδικά υπό συνθήκες κατίσχυσης της ανθρώπινης ιδιοτέλειας δεν µπορεί να υπάρξει.

  

Συµπεράσµατα

Η δυναµική των πολιτικών κοµµάτων τύπου ‘ανθρωπικής αρχής’ µοιάζει να αναπληρώνει (σε κάποιο βαθµό) τη χαµηλή αποτελεσµατικότητα των παραδοσιακών κοµµάτων. Χρησιµοποιώντας επιτελεστικές µεθόδους ανώτερης τάξης, επιχειρεί να υπερβεί τον αυτοαναπαραγωγικό χαρακτήρα της ανθρώπινης ιδιοτέλειας και της ανθρώπινης βίας (κάθε είδους). Ο προσεκτικός αναγνώστης θα επιβεβαιώσει τους ισχυρισµούς αυτούς µελετώντας την ιστοσελίδα www.oreazoi.gr.

Τα πολιτικά κόµµατα αυτού του είδους, θεωρητικά (καθώς δεν έχουν δοκιµαστεί, ακόµη, στην πράξη), δεν είναι απολιτίκ. Το αίτηµα των πολιτών για επιβίωση (νοµή µέρους της εξουσίας) βρίσκει ανοικτό δρόµο προς τις ‘αποφασιστικές δοµές’, µέσω της ‘αναδυόµενης’ ατζέντας σηµαντικότητας. Η άµεση συµµετοχή των πολιτών (µελών) στις ‘αποφασιστικές δοµές’ εξασφαλίζει την πραγµατοποίηση αυτής της διανοµής. Τι γίνεται, όµως, µε τα παραδοσιακά πολιτικά κόµµατα; Πόσο ισχυρός είναι ο πολιτικός χαρακτήρας τους; Αν είναι, όντως, ισχυρός, τότε ποιες είναι οι πολιτικές των κοµµάτων αυτών για τα εξής ζητήµατα:

  • Πώς θα απεγκλωβιστούν οι πολίτες από το ρόλο του ‘προστατευόµενου’ εντός οργανισµών ‘εικονικού’ χαρακτήρα; (οργανισµών όπως οι δήθεν δηµόσιοι οργανισµοί, δήθεν Μ.Μ.Ε., δήθεν επιχειρήσεις, δήθεν Α.Ε.Ι, δήθεν πολιτικά κόµµατα, δήθεν σχολεία, κ.ά. Ειδοποιός διαφορά του ‘εικονικού’ από τον ‘πραγµατικό’ χαρακτήρα είναι η µη αξιολόγηση, η µη ορθολογική αξιοποίηση πόρων, η µη ορθολογική οργάνωση, η µη βιωσιµότητα, η υποβάθµιση της υπαρκτικής ακεραιότητας των υπαγοµένων, η αναποτελεσµατικότητα, η ανεξέλεγκτη αισχροκέρδεια, η αδιαφάνεια κ.λπ.).
  • Πώς θα απεγκλωβιστούν οι πολίτες από το ‘τέλµα’ της αµιτριπτιλίνης, της ρισπεριδόνης, της φλουοξετίνης, της αλοπεριδίνης, της κοκαΐνης, της ηρωίνης, των αµφεταµινών και όλων των άλλων νευροτοξικών ουσιών; - Πώς θα εξαλειφθεί το δηµόσιο χρέος της πατρίδας µας;
  • Πώς θα αναβαθµιστεί η κατά κεφαλήν καλλιέργεια των πολιτών.
  • Πώς θα εξαλειφθεί η βαρβαρότητα της ανεργίας;
  • Πώς θα αποκατασταθεί η συλλογική αξιοπρέπεια της πατρίδας µας;
  • Πώς θα συναφθεί σχέση έντιµης αµοιβαιότητας µε τις γειτονικές χώρες;

Και ο νοών νοήτω.-

 

Υ.Γ.: ενέταξα το άρθρο αυτό στην ενότητα "Συνεννόηση για Δράση" επειδή πιστεύω ότι με καλύτερη συννενόηση πάνω στη δομή και τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος, ενδεχομένως, η αποδοτικότητα όλων των παραγωγικών δομών της πολιτείας μας να αναβαθμιστεί.