Ελκυστές νοητικής καταβύθισης (προσθήκη) Εκτύπωση
Αξιολόγηση Χρήστη: / 1
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις
Συντάχθηκε απο τον/την Χρήστος Μπούμπουλης (Christos Boumpoulis)   
Δευτέρα, 12 Δεκέμβριος 2016 19:41


Ελκυστές νοητικής καταβύθισης


In the mathematical field of dynamical systems, an attractor is a set of numerical values toward which a system tends to evolve, for a wide variety of starting conditions of the system.[1] System values that get close enough to the attractor values remain close even if slightly disturbed.

In finite-dimensional systems, the evolving variable may be represented algebraically as an n-dimensional vector. The attractor is a region in n-dimensional space. In physical systems, the n dimensions may be, for example, two or three positional coordinates for each of one or more physical entities; ineconomic systems, they may be separate variables such as the inflation rate and the unemployment rate.

If the evolving variable is two- or three-dimensional, the attractor of the dynamic process can be represented geometrically in two or three dimensions, (as for example in the three-dimensional case depicted to the right). An attractor can be a point, a finite set of points, a curve, a manifold, or even a complicated set with a fractal structure known as a strange attractor (seestrange attractor below). If the variable is a scalar, the attractor is a subset of the real number line. Describing the attractors of chaotic dynamical systems has been one of the achievements of chaos theory.

trajectory of the dynamical system in the attractor does not have to satisfy any special constraints except for remaining on the attractor, forward in time. The trajectory may be periodic or chaotic. If a set of points is periodic or chaotic, but the flow in the neighborhood is away from the set, the set is not an attractor, but instead is called a repeller (or repellor).



What is an attractor?

Managers can apply complexity science as a metaphor to better understand their organization. Like all metaphors, they are only a partial description and will always break down. For example, you might describe a colleague as a veritable tiger to illustrate his ferociousness, agility and willingness to attack, but he is unlikely to have a long tail and stripy fur coat.

When managers apply complexity ideas they invariably encounter the concept of ‘attractors’. Unfortunately there is considerable confusion about what is meant by an ‘attractor’ and therefore is usefulness can be diminished.

The confusion arises from the meaning the term ‘attractor’ has for a complexity scientist and its colloquial meaning. For example, if you ask anyone without a background in complexity science, ‘what is an attractor?’ their likely response is: ‘anything that attracts.’ A complexity scientist, however, might say: “an attractor is the pattern which forms from the interaction of many connected entities.” The attractor for a complexity scientist is the result not the cause.

Cohen and Stewart (1995) provide a useful description that illustrates the complexity science view of attractors. Imagine a beach. At one end is a pier and the other is a rocky point. Two ice cream vendors arrive to sell their wares and decide to locate themselves so they are equidistant from the pier, the point and one another. By pure chance, vendor A gets the first group of customers. So as not to miss out on business, vendor B moves a bit closer to vendor A. Now vendor B has customers, so vendor A decides to move closer to vendor B. Over time they creep toward each other until they are both side by side. The resulting cluster is called the attractor. They are not attracted to a particular grain of sand in the middle of the beach. Rather, their interaction results in the attractor pattern forming.

From a management practice perspective both views of an attractor are useful and we should avoid being dogmatic about which is right or wrong. Perhaps a way to explain attractors to those people wishing to use this concept is to describe two types of attractor: those that attract a behavior, such as people, events, rituals and communities (this is how Cynefin describes attractors); and those that emerge from the behaviors of people interacting.

The key point to remember is, regardless of how we define attractors they are simply a metaphor to help us better understand how organizations work.



Βρίσκομαι στην αίθουσα ανάγνωσης, της βιβλιοθήκης ενός, από τα υπέροχα Γερμανικά πανεπιστήμια.

Το Γερμανικό πανεπιστήμιο μου παρέχει πρόσβαση, σε ένα ευεργετικό, για την καθαρότητα της σκέψης, περιβάλλον, σε μια εξαιρετική συλλογή τεχνικών επιστημονικών βιβλίων και σε μια βιοκοινότητα η οποία ανατροφοδοτεί θετικά την αντίληψή μου αναφορικά με ό,τι χρησιμοποιώ ως μέτρο της κανονικότητας.

Μέσω του διαδικτύου, στα διαλείμματα της τεχνικής μελέτης που εκπονώ, σχετικά με τις αυτόνομες μηχανές συγκομιδής αγροτικής παραγωγής, ενημερώνομαι για το περιεχόμενο του δημοσίου πολιτικού διαλόγου, ο οποίος διεξάγεται στην Ελλάδα.

Η σύγκριση μεταξύ, του νοητικού επιπέδου το οποίο χαρακτηρίζει τον, υποτιθέμενο, πολιτικό, δημόσιο διάλογο, στην Ελλάδα, με το νοητικό επίπεδο το οποίο χαρακτηρίζει την, τετριμμένη πλέον και πρόσφορη για πρακτικές εφαρμογές από νέους δέκα έξι χρόνων και άνω, υφιστάμενη τεχνογνωσία της μηχατρονικής, καθίσταται αναπόφευκτη: φρίττω με το επίπεδο της πολιτικής συζήτησης, στην Ελλάδα, επειδή, για τη διεξαγωγή της χρησιμοποιείται μια από τις πολιτικές σημαντικές οι οποίες είναι οι καταλληλότερες για να μετατρέψουν, σχεδόν, το σύνολο των προβλημάτων, που μαστίζουν την Πατρίδα μας, σε άλυτα προβλήματα και επειδή, το περιεχόμενο του, εν λόγω, διαλόγου, μικρή, ή, καθόλου, σχέση έχει με τις ριζικές αιτίες αυτών των προβλημάτων. Κοινώς, πρόκειται για ένα διάλογο που δεν ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές οι οποίες διέπουν έναν πραγματικό (και όχι εικονικό) διάλογο μεταξύ, είτε, μέσου νοητικού επιπέδου κανονικών ανθρώπων, είτε, ανωτέρου νοητικού επιπέδου κανονικών ανθρώπων.

Κατά τη γνώμη μου, εφόσον, οι αποικιοκράτες εύρισκαν το αναγκαίο κουράγιο να αντιμετωπίσουν, έντιμα και ορθολογικά, πάντα με την κατανόηση και τη ειρηνική συμπαράσταση της υπόλοιπης διεθνούς κοινότητας, από τις παρελθούσες επιλογές τους, εκείνες οι οποίες υλοποιήθηκαν μετά από την, σχετικά, λιγότερη περίσκεψη, τότε, είμαι σχεδόν βέβαιος ότι, μετά από ένα, σχετικά, σύντομο χρονικό διάστημα προσαρμογής, σχεδόν το σύνολο των Ελλήνων, οι οποίοι κατοικούν, στα χωριά, τις κωμοπόλεις και τις πόλεις, της Ελληνικής επικράτειας, θα ξεκινούσαν να καταγίνονται, ίσως σε βαθμό «εξάρτισης» με δημιουργικά και χρήσιμα αντικείμενα απασχόλησης όπως το παρακάτω:

Γενική περιγραφή του «αυτόνομου συστήματος συγκομιδής αγροτικής παραγωγής».

Ένας ρομποτικός μηχανισμός, ύψους, περίπου, το μισό ενός μέσου ανθρώπου, ο οποίος διαθέτει, τέσσερις τροχούς για τη μετακίνησή του, ένα ρομποτικό βραχίονα για την συγκομιδή του καρπού (π.χ. μιας ντομάτα, ή, μιας φράουλας, κ.λπ.), δυο συμβατικές κάμερες (για να σχηματίζει στερεοσκοπική αντίληψη της θέσης των, προς συγκομιδή, καρπών, δυο κάμερες υπερύθρων ακτίνων (για τη βραδινή βάρδια συγκομιδής) και ένα lidar (πρόκειται για μια συσκευή, με την οποία γίνεται τρισδιάστατη χαρτογράφηση του χωραφιού, και η οποία βασίζεται σε ένα λέιζερ, το οποίο, περιστρεφόμενο ταχύτατα γύρω από έναν εγκάρσιο άξονα, «σαρώνει» την επιφάνεια του χωραφιού. Η χρονική διάρκεια επιστροφής, της αντανάκλασης της ακτίνας λέιζερ, πάνω στην επιφάνεια του χωραφιού, πίσω στο lidar, χρησιμοποιείται για την επιμέτρηση της γραμμικής απόστασης, εκάστου συγκεκριμένου σημείου του χωραφιού, από το lidar. Τελικά συνυπολογίζοντας, α. τις γεωγραφικές συντεταγμένες του σημείου που βρίσκεται το lidar – το οποίο περιλαμβάνει συσκευή GPS – β, το αζιμούθιο – τις γωνίες, αριστερά-δεξιά και πάνω-κάτω, που συνδέει, το lidar, με το επιμετρούμενο σημείο της επιφάνειας του χωραφιού και γ. τη γραμμική απόσταση μεταξύ, lidar και επιμετρούμεου σημείου της επιφάνειας του χωραφιού, προκύπτει η θέση, μέσα στον τρισδάστατο χάρτη του χωραφιού, ενός επιφανειακού σημείου του χωραφιού).

Ένα, ή, πολλά, τέτοια ρομποτικά συστήματα (επικοινωνώντας μεταξύ τους μέσω ασύρματης επικοινωνίας wifi) τοποθετούνται στο, προς συγκομιδή, χωράφι. Αρχικά, αυτά, διενεργούν μια τρισδιάστατη χαρτογράφηση του χωραφιού. Στη συνέχεια, διαμοιράζουν το χωράφι σε περιοχές και καθένα από αυτά συλλέγει τους καρπούς που βρίσκονται στην δική του περιοχή.

Κινούνται κατά μήκος των παρτεριών καταγράφοντας την εικόνα των φυτών. Παράλληλα, γίνεται επεξεργασία αυτής της εικόνας προκειμένου να εντοπιστούν οι, προς συλλογή, καρποί και να ενσωματωθούν στον τρισδιάστατο χάρτη του χωραφιού (ο οποίος είναι ένας και κοινός, για όλες τις ρομποτικές μονάδες που συνεργάζονται και τον οποίο συνθέτουν, συνεργατικά, όλες οι ρομποτικές μονάδες). Η συλλογή του καρπού πραγματοποιείται από τον ρομποτικό βραχίονα αμέσως μετά τον εντοπισμό του συγκεκριμένου καρπού. Η κίνηση του ρομποτικού βραχίονα ελέγχεται, εν μέρει, από οπτικούς αισθητήρες λέιζερ, και εν μέρει, από τις κάμερες του ρομποτικού συστήματος.

Σε σχέση με τον σχεδιασμό, ανάπτυξη, κατασκευή και πρακτική εφαρμογή του, εν λόγω, ρομποτικού μηχανισμού, υφίστανται πολλά… τεχνικά ζητήματα προς επίλυση. Ανάμεσα σε αυτά περιλαμβάνονται και τα εξής:


OpeCV Tutorial: Real-Time Object Tracking Without Colour


1. Με τις δύο (συν δύο) κάμερες, καταγράφεται η, άλλοτε, σταθερή, και η άλλοτε, κινούμενη, εικόνα που περιβάλλει τον ρομποτικό μηχανισμό. Είναι αναγκαία η επεξεργασία αυτής της εικόνας, από κατάλληλο λογισμικό ηλεκτρονικού υπολογιστή (object detection and tracking) προκειμένου να εντοπίζονται, αφενός, η θέση μέσα στον τρισδιάστατο χώρο, των υπαρχόντων καρπών και αφετέρου, η καταλληλότητα ενός εκάστου (βαθμός ωριμότητας, ψεγάδια, κ.λπ.) για συγκομιδή στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Σχόλιο. Αρχικά, υπολόγιζα ότι το, εν λόγω, λογισμικό, θα έπρεπε να το κατασκευάσω, ο ίδιος, εξ’ ολοκλήρου. Όμως, στη συνέχεια διαπίστωσα ότι υπάρχει, ήδη, μια πληθώρα, δωρεάν παρεχόμενων, τέτοιου είδους, εφαρμογών λογισμικού, όπως, το OpenCV. Άρα, μικρές προσαρμογές θα χρειαστεί να κάνω σε ότι, ήδη, υπάρχει.


3D Laser Scanning – Meshing Point Clouds in CloudCompare


2. Το lidar παράγει ακολουθίες δεδομένων του τύπου (απόσταση, γεωγραφικές συντεταγμένες, αζιμούθιο, κατεύθυνση). Η μετατροπή αυτών των δεδομένων σε έναν αξιόπιστο τρισδιάστατο χάρτη του χωραφιού απαιτεί μια επεξεργασία των δεδομένων από ειδικό λογισμικό ηλεκτρονικού υπολογιστή. Σχόλιο. Αρχικά, υπολόγιζα ότι το, εν λόγω, λογισμικό, θα έπρεπε να το κατασκευάσω, ο ίδιος, εξ’ ολοκλήρου. Όμως, στη συνέχεια διαπίστωσα ότι υπάρχει, ήδη, μια πληθώρα, δωρεάν παρεχόμενων, τέτοιου είδους, εφαρμογών λογισμικού, όπως, το CloudCompare. Άρα, μικρές προσαρμογές θα χρειαστεί να κάνω σε ότι, ήδη, υπάρχει.


Time-of-Flight Sensor Tehnology Demonstration with Intersil’s ISL29501


3. Η μέτρηση αποστάσεων χρησιμοποιώντας ακτίνα λέιζερ έχει δύο εφαρμογές, στον ρομποτικό μηχανισμό. 1. στη συσκευή lidar, και 2. σε υποκατάσταση των ηλεκτρομηχανικών κωδικοποιητών θέσης, στις αρθρώσεις του ρομποτικού βραχίονα και αλλού. Για αυτή την εφαρμογή απαιτείται, είτε, η ανάπτυξη πρωτότυπου ηλεκτρονικού κυκλώματος το οποίο θα βασίζεται σε εξαιρετικά «γρήγορα» discrete ηλεκτρονικά εξαρτήματα, είτε, σε κάποιο έτοιμο εξειδικευμένο ολοκληρωμένο κύκλωμα. Σχόλιο. Μετά από σύντομη έρευνα εντόπισα την εξαιρετική περίπτωση του ολοκληρωμένου κυκλώματος ISL29501 της Intersil, (κόστος 5,08 ευρώ) το οποίο μοιάζει να καλύπτει και τις δύο ανάγκες. Ειδικά με την υποκατάσταση των κωδικοποιητών θέσης, υπάρχουν δύο τεχνικά προβλήματα. Η μέτρηση απόστασης με σύστημα λέιζερ, συνδέεται με δύο περιορισμούς, 1. μπορεί να μετρά αποστάσεις μεγαλύτερες από μια μίνιμουμ απόσταση και 2. η ακρίβεια της μέτρησης είναι μικρότερη από την αναγκαία. Για την επίλυση του πρώτου περιορισμού, σκέφτομαι να χρησιμοποιήσω μια οπτική ίνα μήκους λίγο μεγαλύτερου από την εν λόγω μίνιμουμ, μη μετρήσιμη απόσταση.


Για την επίλυση του δεύτερου περιορισμού, σκέφτομαι να χρησιμοποιήσω μια διάταξη καθρεπτών σε εφαρμογή παρεμφερή της μηχανικής τροχαλίας, με την οποία, η μετρούμενη απόσταση θα είναι πολλαπλάσια της πραγματικής.Το ανωτέρω σχεδιάγραμμα απεικονίζει μια απλουστευμένη εκδοχή της, εν λόγω, διάταξης στην οποία χρησιμοποιούνται, πάνω στο κινητό μέρος, μόνο δύο ζεύγη καθρεπτών, τα οποία είναι τοποθετημένα εν σειρά. Στην κανονική διάταξη, τα ζεύγη καθρεπτών θα είναι έξι, και θα τοποθετηθούν στην περιφέρεια, δηλαδή, κυκλικά, μιας κυκλικής επιφάνειας πακτωμένης πάνω στο κινητό μέρος.


Εύχομαι και ελπίζω, όλοι οι Έλληνες να αρχίζουν να κοπιάζουν ώστε, η Πατρίδα μας, με ειρηνικό και δημιουργικό τρόπο να αποσπαστεί από την αρνητική επιρροή όσων ελκυστών, ενδεχομένως, μας υποβαθμίζουν νοητικά και να βρεθεί υπό την θετική επιρροή όσων ελκυστών τείνουν να οδηγούν, ανθρώπους και Έθνη, στην Ειρήνη, στην Ελευθερία, στην αρμονική Συνεργασία και στην λιτή Προκοπή.


Χρήστος Μπούμπουλης



Υ.Γ.: Για όσους, ενδεχομένως, δεν το κατάλαβαν, το παρόν άρθρο είναι ΘΕΤΙΚΟ.




Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 14 Δεκέμβριος 2016 02:17