Το επιμορφωτικό κόστος της αδικαιολόγητης αμέλειας Εκτύπωση
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις
Συντάχθηκε απο τον/την Χρήστος Μπούμπουλης (Christos Boumpoulis)   
Πέμπτη, 26 Νοέμβριος 2015 21:59

christos-boumpoulis-100321b.JPG

Μια παραδοσιακή ινδική ιστορία:
«Επιστρέφοντας ένας οικοδεσπότης στο σπίτι του, κάποιο βράδυ, προσέγγισε την εξώπορτά του η οποία δεν ήταν φωτισμένη, έβγαλε από την τσέπη του το κλειδί για να ξεκλειδώσει, όμως, το κλειδί του έπεσε στο έδαφος. Φως δεν υπήρχε, το έψαχνε, δεν το εύρισκε, οπότε έφυγε από την εξώπορτα και περπάτησε μέχρι τον πλησιέστερο στύλο δημόσιου φωτισμού και άρχισε εκεί να ψάχνει για το χαμένο του κλειδί. Μετά από λίγη ώρα, τον βλέπει ένας περαστικός. ‘Τι ψάχνεις να βρεις;’ ρώτησε ο περαστικός. ‘Το κλειδί που έχασα κοντά στην εξώπορτα’, απάντησε ο οικοδεσπότης. ‘Αφού το έχασες στην εξώπορτα, γιατί το ψάχνεις εδώ και όχι εκεί που το έχασες;’, ρώτησε ο περαστικός. ‘Το ψάχνω εδώ γιατί εδώ έχει φως και βλέπω, ενώ στην εξώπορτα έχει σκοτάδι και δε βλέπω εκεί».
 
Η δεινή καθημερινότητα της πλεοψηφίας των Ελλήνων πολιτών τους έχει εξωθήσει πάνω στα όρια, ή, εντός των ορίων της χρείας. Η συνθήκες του βίου τους είναι, τρόπον τινά, οδυνηρές.
Οι Έλληνες χρειάζονται, χρηματικό εισόδημα, επαγγελματική εργασία, συνθήκες προσωπικής και συλλογικής ασφάλειας, Ελευθερία, Δικαιοσύνη, αποτελεσματικούς Εθνικούς θεσμούς, προσωπική και συλλογική Αξιοπρέπεια, κ.λπ. Και για να τα αποκτήσουν, τα αναζητούν.
Πού τα αναζητούν;
Το χρηματικό εισόδημα το αναζητούν στην επαγγελματική εργασία και την εργασία την αναζητούν, είτε στις μικρές αγγελίες των εφημερίδων, είτε, σε γνωστά τους πρόσωπα. Και τα υπόλοιπα, είτε τα αναζητούν στα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα, είτε, επαφίενται στο ενδεχόμενο, τυχαίες συμπτώσεις της ζωής να συμβάλλουν θετικά, έτσι, ώστε αυτά τα αγαθά να τους παρασχεθούν δίχως κάποια αιτία.
Είναι ορθά αυτά τα πεδία έρευνας των αντίστοιχων αγαθών που, πραγματικά χρειαζόμαστε; Και αν δεν είναι τα ορθά, υπάρχει, έστω μια παραμικρή, πιθανότητα ικανοποίησης - δίχως ακραία δυσανάλογο και άδικο προσωπικό και συλλογικό αντίτιμο - των εύλογων αυτών αναγκών μας;
Ίσως να ήταν χρήσιμο αν αναλογιζόταν ο καθένας μας και ειδικά για την χρονική περίοδο των τελευταίων είκοσι χρόνων, αφενός, τι συγκεκριμένο έπραξε ο ίδιος, για τον εντοπισμό, την υποστήριξη, την προστασία και την ανάδειξη των υπαρχουσών, κατά το παρελθόν, είτε, επί του παρόντος, προσωπικών και συλλογικών, ημεδαπών εστιών υψηλής ποιότητας; Και επίσης, τι συγκεκριμένο έπραξε για να μεγιστοποιήσει την ποιότητα της δικής του επιρροής πάνω στον, μικρό, είτε, μεγάλο, ημεδαπό κοινωνικό του περίγυρο; Και αφετέρου, τι συγκεκριμένο έπραξαν συλλογικά οι, μικρές, είτε, μεγάλες, Ελληνικές συλλογικότητες στις οποίες, ο ίδιος, ανήκει;
Μπορεί να μας υποδείξει, κάποιος, συγκεκριμένα δείγματα ημεδαπής "Μεγάλης Τέχνης";
Μπορεί να μας υποδείξει, κάποιος, συγκεκριμένους ημεδαπούς ανθρώπινους φορείς πραγματικής σοφίας οι οποίοι να τολμούν, υπό τις σημερινές συνθήκες, να εκφέρουν, δημόσια, Λόγο;
Γνωρίζουμε, από την δημόσια διαθέσιμη πληροφόρηση ότι ήδη, μοιάζει να μην είναι, διεθνώς, αριθμητικά λίγοι όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που έχουν ενδεχομένως, ακούσια, μετατραπεί σε, μη συνειδητούς, οιονεί, μηχανισμούς εκκαθάρισης της ανθρωπότητάς μας από ό,τι συνιστά την Ανθρωπιά της. Ενώ, μοιάζει πλέον δεδομένο ότι μερικοί από τους επίσημους θεσμούς της πολιτειών, παγκοσμίως (μυστικές υπηρεσίες, δικαιοσύνη, υπηρεσίες ασφάλειας, υπηρεσίες εξωτερικής πολιτικής, κ.λπ.), μπορεί να έχουν νοθευτεί, σε τέτοιο βαθμό και με τέτοιο τρόπο, ώστε να μοιάζει, στην καλύτερη περίπτωση, μάταιο να περιμένουμε, αυτοί οι θεσμοί, να φροντίσουν και να διαφυλάξουν τα όποια "αποθέματα" υψηλής ποιότητας διαθέτει το ανθρώπινό μας είδος.
Κατά τους τελευταίους, περίπου, δεκαεννιά μήνες, που βρίσκομαι στο εξωτερικό (Ιταλία, Αυστρία, Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Γαλλία, Ιρλανδία, Τσεχία, Σλοβακία, Σλοβενία, Κροατία, Ουγγαρία) έλαβα, από τους θεσμούς των χωρών που επισκέφτηκα και από μεμονωμένους πολίτες, συνολικά, την εξής υποστήριξη:
  1. Ένας συνταξιούχος Αυστριακός μου χάρισε ένα εισητήριο τραίνου.
  2. Ένας Πολωνός μετανάστης, στην Αυστρία, μου χάρισε το 77% της αξίας επισκευής ενός λάστιχου, του αυτοκινήτου μου.
  3. Μια ευγενική ποδηλάτισσα, απέναντι από το Πολυτεχνείο της πόλης, με καλωσόρισε λέγοντάς μου: "Καλώς ήλθατε στο Βερολίνο".
  4. Περίπου δώδεκα φορές, τυχαίοι διερχόμενοι οδηγοί μου παρείχαν ηλεκτρικό ρεύμα για την εκκίνηση της μηχανής του αυτοκινήτου μου.
  5. Στην Ιρλανδία μου επέτρεψαν να χρησιμοποιώ κάποιες άδειες πανεπιστημιακές αίθουσες για να ετοιμάσω τα βίντεο που είναι δημοσιευμένα στο youtube.
Αυτά τα πέντε (5) είναι όλα. Από θεσμούς και πολίτες.
Παράλληλα, είχα, ενδεχομένως, την ευκαιρία, όχι μόνο να λάβω ενδείξεις, παρατηρώντας μακροσκοπικά ως ένας κανονικός επισκέπτης, του βαθμού διείσδυσης της, υποτιθέμενης "παγκοσμιοποίησης", σε θεσμούς και πολιτείες, αλλά και να διαπιστώσω άμεσα, τι είδους μεταχείριση μπορεί να επιφυλάσσουν, τόσο οι διάφορες κρατικές μυστικές υπηρεσίες, όσο και οι διάφοροι άλλοι "θεσμοί", της θεωρούμενης "παγκοσμιοποίησης", στους αλλοδαπούς, νομοταγείς, νόμιμους και γνήσιους πολιτικούς αντιφρονούντες που έχουν καταφύγει στην επικράτειά τους.
Ο κάθε Έλληνας πολίτης δικαιούται να διαθέτει τον διαθέσιμο χρόνο του όπως εκείνος επιλέγει (εάν αναζητά, τί αναζητά, πού αναζητά, πώς αναζητά, κ.λπ.), ενώ, καλό θα ήταν, νομίζω, για τον ίδιο και όχι μόνο, εάν, οι προσδοκίες του για τη διαχρονική εξέλιξη της ποιότητας της καθημερινότητάς του ευθυγραμμίζονταν με την ποιότητα αυτής της επιλογής.
Εν κατακλείδι, νομίζω ότι θα ήταν για το καλό της Ελλάδας, εάν οι Έλληνες, πάψουμε εντελώς, επιτέλους, να ασχολούμαστε με τις διάφορες αλλοδαπές "σαπουνόπερες" και επικεντρώσουμε, όχι μόνο την προσοχή μας, αλλά και τις δημιουργικές, ειρηνικές, πολιτισμένες και έγκαιρες προσπάθειές μας, αποκλειστικά, σε ό,τι είναι Ελληνικό και βρίσκεται εντός (ή, και προσωρινά, εκτός) των υπαρχόντων, χερσαίων, θαλάσσιων και εναέριων, συνόρων της Πατρίδας μας, Ελλάδας.

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 29 Νοέμβριος 2015 14:26