Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 584 επισκέπτες συνδεδεμένους

Framing Dissidents

  

Επικοινωνία

Location: Berlin, Germany

Only send SMS +41762833777

Citizen Band Radio:

- Call-channel: 1 FM (frequency modulation)

- Call-sign: EB-1142

CIA's Child Sex Slaves

  

Πατριώτη S.O.S.

  

Greek Dissidents Political Persecution



 

A Greek Government In Exile

  

60+ Trillion Euros Dispute for Greece's Minerals



 

21/06/2020 International Protests

 

Robbed at Copenhagen

 

George Bobolas

 

Prespes-Agreement Superimposed-Reality Ruthless-Propaganda

 

 

 

 

Mielke - Chrisochoidis

 

O/L to British P/M

 

O/L to E. Macron

 

Accountability-Free Genocides

 

Militarized "psychiatry"

 

The Absolute Evil

 

Gang-stalking Greeks

 

Byzantine Atrocities

 

European Dissidents ALARM

 

Human Rights' Court

 

The used up men

 

Dissidents - USG RICO crimes

 

Open Letter to Theresa May

 

Open Letter to António Guterres UN's SG

 

Triangulation - Zersetzen

 

Open Letter to Andrew Parker, MI5

  

Πράξεις ποταπές - Despicable choices

 

 

My father's death

 

Cavitation damage

 

Burglary and vandalism

 

Dry mini submarine

 

Message to Bundeswehr 2

 

Message to Bundeswehr 1

 

“Tough” guys and TOUGH guys

 

Μοναδική λύση, το Χόλιγουντ

 

Charlatans

 

Zeppelin: Beyond Gravity

 

Foreign intervention in Greece?

 

Η ανελεύθερη Ελλάδα

 

Η Ελλάδα καταγώγιο;

 

Αν.Επ. Π. Παυλόπουλο

  

Intangible prisons

 

Plausible deniability

 

Images of German w & s

 

Crimes against Humanity

 

"Chimera" - "Bellerophon"

 

pr. Donald Trump

 

  

Legal Notice 87

 

Βδέλλες, αποικιοκρατικές

 

Being a German

 

Legal Notice 84

 

Dirty colonial methods

 

Georgi Markov, BG - KGB

 

Samples of Barbarity

 

Ελλάδα - αποκόλληση

 

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Ο σκοπός, η διαδρομή και η φροντίδα PDF Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις
Συντάχθηκε απο τον/την Χρήστος Μπούμπουλης (Christos Boumpoulis)   
Σάββατο, 08 Ιούνιος 2013 04:38


Ο Σον Κόνερι απαγγέλλει την Ιθάκη του Καβάφη

 

 

Φροντίζω ρ. Μετβ {φρόντισ-α, -μένος} 1. (συχνά + για) ασχολούμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και υπευθυνότητα με (κάτι): ~ την καριέρα / τις σπουδές || (μτφ.) ~ την τσέπη / το πορτοφόλι μου (το οικονομικό μου συμφέρον) || ~ για τη μόρφωση / τη συντήρηση / την ανατροφή των παιδιών μου || ~ για θέσεις / εισιτήρια / καθίσματα (μεριμνώ για την απόκτηση θέσεων κ.λπ.) || θα φροντίσω για το θέμα / την υπόθεσή σας ΣΥΝ. Νοιάζομαι, ενδιαφέρομαι, μεριμνώ ΑΝΤ αμελώ 2. έχω κατά νου, κανονίζω ή επιδιώκω: φρόντισε αύριο να πας· μην το αμελήσεις 3. (+ να / ώστε...) μεριμνώ από πριν, προνοώ: φρόντισε να έχεις μαζί σου την ταυτότητά σου 4. επιμελούμαι, περιποιούμαι (κάποιον/κάτι): ~ τον εαυτό μου: το ντύσιμο / την εμφάνιση / την υγεία / τη σιλουέτα μου || τον άρρωστο φρόντιζε μια νοσοκόμα || το παιδί φροντίζει τη γιαγιά του ΣΥΝ. (για ασθενή) κουράρω 5. με προσωπική εργασία κάνω κάτι να βρίσκεται ή να διατηρείται σε καλή κατάσταση: ~ το σπίτι: τον κήπο / το αυτοκίνητό μου 6. (η μτχ. Φροντισμένος, -η, -ο) αυτός που έχει γίνει με προσοχή, επιδεξιότητα και χαρακτηρίζεται από καλό γούστο: ~ έκδοση / ντύσιμο / ύφος ΣΥΝ. Περιποιημένος, επιμελημένος, προσεγμένος ΑΝΤ. Πρόχειρος, κακόγουστος. | ΕΤΥΜ. αρχ. < φροντίς, -ίδος (βλ.λ.)| [ Γ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Κέντρο Λεξικολογίας, 2005]

 

Φροντίζω ΑΝ· ασχολούμαι με επιμέλειαν περι τινός, μεριμνώ· ||| επιδιώκω· ||| υπηρετώ τινά

- (αρχ.) σκέπτομαι, συλλογίζομαι· ||| (παθ. μτχ. Πρκμ.) πεφροντισμένος, -η, -ον Α, φροντισμένος, -η, -ο Δ· πολύ περιποιημένος. [Γενική Παγκόσμιος Εγκυκλοπαίδεια, Πάπυρος – Λαρούς]

 

Σκοπός (ο) 1. το απώτερο σημείο στο οποίο αποβλέπουν οι ενέργειες, οι σκέψεις ή οι αποφάσεις κάποιου: πραγματοποιώ τους ~ μου || πετυχαίνω τον ~ μου || εξυπηρετώ έναν ~ || αγωνίζομαι για έναν ιερό / ευγενή / μοναδικό ~ || αντικειμενικός ~ (ο κύριος, ο πρωταρχικός σκοπός μιας ενέργειας) || διαρκής ~ ιδρύματος || γύριζε όλη μέρα από 'δώ κι από 'κει χωρίς ~ || ενώθηκαν όλοι στον κοινό ~, τη νίκη στις εκλογές || δεν το 'χω ~ να παντρευτώ (δεν είναι στα άμεσα σχέδιά μου) ΣΥΝ. Πρόθεση, βλέψη· ΦΡ. (α) από σκοπού (από σκοπού, Πλάτ. Θεαίτητος 179c) αποβλέποντας σε κάτι, επίτηδες, σκόπιμα (β) ο σκοπός αγιάζει τα μέσα βλ. λ. αγιάζω (γ) έχω καλό / σοβαρό σκοπό (για άνδρα που προσεγγίζει γυναίκα) αποβλέπω στον γάμο, όχι σε κάτι εφήμερο (δ) έχω καλούς / κακούς σκοπούς έχω τίμιες, αγαθές / ανάντιμες, κακές προθέσεις (ε) έχω σκοπό να... έχω την πρόθεση να...: ~ να τα πω όλα || έχεις σκοπό να διαβάσεις ή να παίζεις όλη μέρα: (στ) (ο) σκοπός είναι το ζητούμενο, αυτό που (πρέπει να) επιδιώκει κανείς είναι: Τι σημασία έχει τι λέει ο κόσμος; Ο ~ να τα έχεις εσύ καλά με τον εαυτό σου! · 2. ΣΤΡΑΤ. επί σκοπόν! Παράγγελμα που καλεί τους στρατιώτες να σημαδέψουν και να βάλουν εναντίον στόχου · 3. ΜΟΥΣ. η μελωδία και ο ρυθμός ενός μουσικού κομματιού: τραγουδάω / σφυρίζω έναν ~ || ζωηρός / χαρούμενος / λυπητερός ~· ΦΡ. αλλάζω σκοπό βλ. λ. αλλάζω · 4. (α) ΣΤΡΑΤ. Στρατιώτης που αναλαμβάνει την ευθύνη της φρούρησης ορισμένου τομέα του στρατοπέδου: φυλάω ~ || αντικαθιστώ έναν ~ ΣΥΝ. Φρουρός (β) (γενικότ.) πρόσωπο που στέκεται σε ένα σημείο για τη φύλαξη χώρου: στην είσοδο του μεγάρου υπήρχε ένας ~ || καθόταν ακοίμητος ~ στην πόρτα του σπιτιού. ΣΧΟΛΙΟ λ. αποσκοπώ, στρατηγικός. [ΕΤΥΜ. αρχ., αρχική σημ. “παρατηρητής, φρουρός”, < θ. Σκοπ-, ετεροιωμ. Βαθμ. του ρ. σκέπτομαι (βλ. λ.) Αρχαιότατη είναι επίσης η σημ. “σημείο ή αντικείμενο, στο οποίο προσηλώνει κανείς την προσοχή, στόχος” και μτφ. “επιδίωξη, πρόθεση”]. [ Γ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Κέντρο Λεξικολογίας, 2005]

 

Σκοπός ο ΑΔ· επιδίωξις, πρόθεσις, το τελικόν αίτιον· ||| (φρ.) “επί σκοπόν”· σκοπεύσατε· “έχω σκοπό”· προτίθεμαι, σκέπτομαι να...· “από σκοπού”· σκοπίμως· “έχω καλό σκοπό”· σκέπτομαι ηθικώς· μελωδία, άσμα· “όμορφος σκοπός”· αρμονική μελωδία. [Γενική Παγκόσμιος Εγκυκλοπαίδεια, Πάπυρος – Λαρούς]

 

διαδρομή (η) 1. η πορεία που ακολουθείται για τη μετάβαση από ένα σημείο σε άλλο, ακολουθούσε καθημερινά την ίδια ~ από το σπίτι στο γραφείο του || απολαμβάνουμε τη ~ προς το χωριό ΣΥΝ δρόμος, δρομολόγιο ΦΡ ειδική διαδρομή (σε αγώνες αυτοκινήτων σε φυσικές πίστες) το ορισμένης δυσκολίας δρομολόγιο υπό συγκεκριμένες συνθήκες, το ποίο πρέπει να ακολουθήσουν οι συμμετέχοντες οδηγοί (συνήθ. Περιλαμβάνει χωματόδρομο και στροφές) 2. ΠΛΗΡΟΦ (στην αποθήκευση αρχείων) ο δρόμος τον οποίο ακολουθεί το λειτουργικό σύστημα διά μέσου των καταλόγων, προκειμένου να εντοπίσει, να ταξινομήσει ή να ανακτήσει αρχεία του δίσκου. 3. (συνεκδ.) το διάστημα που καλύπτει τοπικά ή χρονικά την απόσταση δύο σημείων: ~ μίας ώρας με τα πόδια || η ~ Αθηνών – Κορίνθου είναι 80 χλμ ΣΥΝ απόσταση 4. (μτφ) η χρονική ακολουθία γεγονότων ή καταστάσεων· στη ~ της ζωής μου / της ιστορίας / των αιώνων

[ΕΤΥΜ αρχ. <δια- + -δρομή, βλ. λ. δρόμος Στην πληροφορική η λ αποδίδει το αγγλ. path]. [ Γ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Κέντρο Λεξικολογίας, 2005]

 

διαδρομή η ΑΔ· το διατρέχειν ωρισμένον τοπικόν ή χρονικόν διάστημα· ||| (συνκδ.) το μεταξύ δύο σημείων τοπικόν ή χρονικόν διάστημα· ||| σύντομος πλους αναψυχής (κν. Βόλτα, τάκος, μπορντάδα)· ||| κατ' επέκτ.) ο χρόνος ο διατεθείς δι' αυτόν τον πλουν αναψυχής.

- (αρχ.) μετάβασις από τόπου εις τόπον· ||| η δίοδος· ||| (συνκδ.) ο προς διέλευσιν χώρος· ||| “διαδρομαί πνευμάτων”· οι βορβορυγμοί· ||| το μεταβαίνειν απέναντι εν σπουδή· ||| υδραγωγείον· ||| αίσθησις, διατρέχουσα το σώμα. [Γενική Παγκόσμιος Εγκυκλοπαίδεια, Πάπυρος – Λαρούς]

 

*

 

Θέλουμε να ζούμε μέσα στον πραγματικό κόσμο μιας κοινωνίας αναγκών, ή σε κάποιον από τους μυθολογικούς κόσμους που “πλάθουν”, δια της βίας, οι κοινωνίες της ατομοκεντρικής επιβίωσης;

 


Μοιάζει αναπόφευκτο να αναγνωρίσουμε ότι, σήμερα, οι ατομοκεντρικές κοινωνίες δομούνται πάνω σε ένα ιεραρχικό δίκτυο ισχύος του οποίου, η ανάγκη αυτοαναπαραγωγής, προσδιορίζει τους ορισμούς του τι είναι “αληθινό”. Επόμενο, λοιπόν, είναι οι συστημικές ανάγκες της ιεραρχικής δομής να ικανοποιούνται κατά προτεραιότητα, σε σχέση με τις θεμελιώδεις ανθρωπολογικές ανάγκες των ανθρώπων.


Την παρούσα κατάσταση περιγράφει το σύνολο της παγκόσμιας συμφοράς: φτώχια, ανεργία, φόβος, βία, πόλεμοι, αδικία, έλλειψη παιδείας, ανελευθερία, αυταρχισμός, έλλειψη δημοκρατίας, ανισότητες, έλλειψη ελπίδας και προοπτικής.


Και γεννάται το ερώτημα: “Και τώρα, τι κάνουμε;”.


Αν έχω καταλάβει σωστά, οι περισσότεροι άνθρωποι, πρώτα, στρέφουν την προσοχή τους στους πόρους (με την ευρεία έννοια, οικονομικούς, κοινωνικούς, ανθρώπινους, κ.λπ.) οι οποίοι είναι διαθέσιμοι και στη συνέχεια, προσπαθούν να διερευνήσουν τους ρεαλιστικούς τρόπους με τους οποίους, αναλώνοντας τους διαθέσιμους πόρους, μπορούν να επιτύχουν τη μέγιστη δυνατή βραχυπρόθεσμη βελτίωση της δυσμενούς παρούσας κατάστασης. Δηλαδή, δίνεται η χρονική προτεραιότητα, στη διαδρομή και όχι στο σκοπό, της δράσης των.


Κατά την ταπεινή μου άποψη, αυτή η μέθοδος αντιμετώπισης της σημερινής προβληματικής κατάστασης, δεν είναι η πιο ταιριαστή, με την ανθρώπινη υπόσταση.


Αν δεχτούμε, ως υπόθεση εργασίας, ότι σκοπός της ανθρώπινης ζωής δεν είναι η ατομική του απόλαυση, αλλά είναι, η υπηρεσία των (ανθρώπινων και λοιπών) πραγματικών αναγκών του περιβάλλοντός του, τότε, κατά λογική αναγκαιότητα θα πρέπει να σκεφτούμε μακροπρόθεσμα και να δώσουμε την χρονική προτεραιότητα στο σκοπό και όχι στη διαδρομή.


Νομίζω ότι ο σκοπός που αρμόζει στην ελληνικότητα είναι εκείνη η κοινωνική διευθέτηση που θα προσέφερε, σχεδόν, στο σύνολο των πολιτών, τις εξωτερικές συνθήκες που αρμόζουν σε πνευματικούς ανθρώπους. Γιατί; Γιατί η ελληνικότητα έχει, σχετικά, ευχερέστερη πρόσβαση στις έννοιες, φιλότιμο, φιλοξενία, ειρήνη, μη βία, σεβασμός, πολιτισμός, υπηρεσία, φιλία, αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη, δημοκρατία, κ.λπ. Γεγονός που την καθιστά, σχετικά, καταλληλότερη, για το λειτούργημα της πνευματικής φροντίδας, των “άλλων”.


Ένας, ίσως, θα προέβαλε την αντίρρηση ότι, συνήθως, η πνευματικότητα είναι η εξαίρεση και η υλική δημιουργικότητα, ο κανόνας, στις ανθρώπινες κοινωνίες. Θα του απαντούσα ότι, αν λάβουμε υπόψη μας, την σχετικά υψηλή ποικιλομορφία της ελληνικής γλώσσας και επίσης, λάβουμε ως πληθυσμό, όχι το σύνολο των Ελλήνων, αλλά, το σύνολο της ανθρωπότητας, τότε, ίσως συμπεράνουμε ότι, ο σχετικά μικρός πληθικός αριθμός των ανθρώπων που, τουλάχιστον εν δυνάμει, διακατέχονται από ελληνικότητα, πράγματι, οριοθετεί μια αναλογικά μικρή ομάδα ανθρώπων.


Νομίζω, λοιπόν, ότι, στους (εν δυνάμει) πνευματικούς ανθρώπους αρμόζουν:

 

  • η τακτική σωματική και πνευματική εργασία,

  • ο άφθονος ελεύθερος χρόνος,

  • η διαβίωση κοντά στο φυσικό περιβάλλον,

  • η λιτή και απέρριτη διαβίωση,

  • η προσωπική ευθύνη,

  • η συμμετοχή στα κοινά,

  • η ελευθερία υπό τον Λόγο,

  • η δημοκρατία,

  • η ειρήνη,

  • η μη βία,

  • η αλληλεγγύη,

  • ο πολιτισμός,

  • η ανιδιοτελής φροντίδα των “άλλων”.

 

Και γι' αυτό, πιστεύω ότι οι Έλληνες, ανεξαρτήτως της παρούσας κατάστασης και με την όποια ανεπάρκεια πόρων αυτή χαρακτηρίζεται, θα έπρεπε να θέσουμε ως “σκοπό” της ατομικής και συλλογικής μας δράσης, μια τέτοια διευθέτηση των ζητημάτων της συλλογικότητάς μας που να περιλαμβάνει τα ανωτέρω χαρακτηριστικά.


Το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι, η παρούσα κατάσταση απέχει πολύ από τον προτεινόμενο σκοπό, νομίζω ότι δεν συνεπάγεται, κατ' ανάγκη και την απαξίωση του σκοπού.


Η ρεαλιστική συνειδητοποίηση της παρούσας κατάστασης, σε συνδυασμό, με την σταθερότητα της επιλογής του επιθυμητού σκοπού, νομίζω, διασφαλίζει την αποφυγή υπαναχωρήσεων και παλινωδιών, άρα και την μακροχρόνια βέλτιστη αξιοποίηση των διαθέσιμων, προσωπικών και κοινωνικών, πόρων.


Στη συζήτηση του παρόντος θέματος θα ήθελα να προσθέσω και κάποιο αισιόδοξο πιθανό ενδεχόμενο.


Γενικά, τους ξένους, έχοντας επισκεφτεί κάποιο αριθμό χωρών, προσπάθησα να τους μελετήσω και έτσι, σε κάποιο βαθμό, τους γνώρισα. Και στο βαθμό που τους γνώρισα, τους αγάπησα. Και αγαπώντας τους, νομίζω ότι τους κατάλαβα. Και καταλαβαίνοντάς τους, πιθανολογώ ότι εάν, εφόσον και στο βαθμό που, εκείνοι αντιληφθούν, ότι οι Έλληνες, αποφασίσαμε, με συνέπεια και σταθερότητα, αφενός να οργανώσουμε τη συλλογικότητά μας με εκείνο τον τρόπο που αρμόζει στην ελληνική μας φύση και αφετέρου, να αναλάβουμε υπεύθυνα, τα πολιτισμικά και ιστορικά μας καθήκοντα απέναντι στους υπόλοιπους λαούς, τότε, ίσως προστρέξουν, στον μακραίωνο ελληνικό πολιτισμό και στις καλές μας υπηρεσίες, προκειμένου να “δουν” και να διαχειριστούν με εναλλακτικούς δημιουργικούς τρόπους, δυσκολίες και προβλήματα που τους απασχολούν.

 


Σε πόσες χώρες, σήμερα, υπάρχει χαρά;


Σε πόσες χώρες υπάρχει αληθινή ελευθερία;


Σε πόσες χώρες υπάρχει αληθινή δημοκρατία;


Από πόσες χώρες λείπει ο φόβος;


Σε πόσες χώρες, οι οικονομικές ελίτ αποτελούνται από ευτυχισμένους ανθρώπους;


Σε πόσες χώρες έχει επικρατήσει η δικαιοσύνη;


Πόσων χωρών οι οικογένειες, είναι ευλογημένες με αρμονία, ομόνοια και εγκαρδιότητα;


Πόσων χωρών οι πολίτες απολαμβάνουν αληθινή παιδεία;


 

Μακάρι, οι Έλληνες, να αναγνωρίσουμε και να ακολουθήσουμε τον δικό μας δρόμο.


Μακάρι, οι ξένοι, να αναγνωρίσουν το νόημα και την χρησιμότητα αυτού του δρόμου και να σταθούν αδελφικά, στο πλευρό μας.

 

 

Ithaca

 

When you set out on your journey to Ithaca,

pray that the road is long,

full of adventure, full of knowledge.

The Lestrygonians and the Cyclops,

the angry Poseidon -- do not fear them:

You will never find such as these on your path,

if your thoughts remain lofty, if a fine

emotion touches your spirit and your body.

The Lestrygonians and the Cyclops,

the fierce Poseidon you will never encounter,

if you do not carry them within your soul,

if your soul does not set them up before you.

 

Pray that the road is long.

That the summer mornings are many, when,

with such pleasure, with such joy

you will enter ports seen for the first time;

stop at Phoenician markets,

and purchase fine merchandise,

mother-of-pearl and coral, amber and ebony,

and sensual perfumes of all kinds,

as many sensual perfumes as you can;

visit many Egyptian cities,

to learn and learn from scholars.

 

Always keep Ithaca in your mind.

To arrive there is your ultimate goal.

But do not hurry the voyage at all.

It is better to let it last for many years;

and to anchor at the island when you are old,

rich with all you have gained on the way,

not expecting that Ithaca will offer you riches.

 

Ithaca has given you the beautiful voyage.

Without her you would have never set out on the road.

She has nothing more to give you.

 

And if you find her poor, Ithaca has not deceived you.

Wise as you have become, with so much experience,

you must already have understood what Ithacas mean.

 

Constantine P. Cavafy (1911) (source)

 

 

Ιθάκη

 

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,

να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,

γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,

τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,

τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρείς,

αν μέν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή

συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,

τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,

αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,

αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

 

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.

Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι

που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά

θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·

να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά,

και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις,

σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ' έβενους,

και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,

όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·

σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,

να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.

 

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.

Το φθάσιμον εκεί είν' ο προορισμός σου.

Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου.

Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·

και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,

πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,

μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

 

Η Ιθάκη σ' έδωσε το ωραίο ταξίδι.

Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.

Αλλο δεν έχει να σε δώσει πια.

 

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.

Ετσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,

ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

 

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1911)

Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 08 Ιούνιος 2013 22:43