Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 560 επισκέπτες συνδεδεμένους

Επικοινωνία

Location: Northern Germany

+4917667046073

Citizen Band Radio:

- Channels: 11-19 AM (amplitude modulation)

- Callsign: EB-1142

Accountability-Free Genocides

 

Militarized "psychiatry"

 

The Absolute Evil

 

Gang-stalking Greeks

 

Byzantine Atrocities

 

European Dissidents ALARM

 

Human Rights' Court

 

The used up men

 

Dissidents - USG RICO crimes

 

Open Letter to Theresa May

 

Open Letter to António Guterres UN's SG

 

Triangulation - Zersetzen

 

Open Letter to Andrew Parker, MI5

  

Πράξεις ποταπές - Despicable choices

 

 

My father's death

 

Cavitation damage

 

Burglary and vandalism

 

Dry mini submarine

 

Message to Bundeswehr 2

 

Message to Bundeswehr 1

 

“Tough” guys and TOUGH guys

 

Μοναδική λύση, το Χόλιγουντ

 

Charlatans

 

Zeppelin: Beyond Gravity

 

Foreign intervention in Greece?

 

Η ανελεύθερη Ελλάδα

 

Η Ελλάδα καταγώγιο;

 

Αν.Επ. Π. Παυλόπουλο

  

Intangible prisons

 

Plausible deniability

 

Images of German w & s

 

Crimes against Humanity

 

"Chimera" - "Bellerophon"

 

pr. Donald Trump

 

  

Legal Notice 87

 

Βδέλλες, αποικιοκρατικές

 

Being a German

 

Legal Notice 84

 

Dirty colonial methods

 

Georgi Markov, BG - KGB

 

Samples of Barbarity

 

Ελλάδα - αποκόλληση

 

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Ο τρόπος της Ειρήνης PDF Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Δράση για Συνεννόηση - Απόψεις
Συντάχθηκε απο τον/την Χρήστος Μπούμπουλης (Christos Boumpoulis)   
Τετάρτη, 31 Αύγουστος 2011 20:38

 

Καθώς περνούν τα χρόνια και συσσωρεύονται νεώτερες επιβεβαιώσεις πάνω σε παλαιότερες, νιώθω όλο και περισσότερο έκπληκτος: τόση περιττή βία, τόσος περιττός ανθρώπινος πόνος, τόση περιττή ανθρώπινη αποξένωση· για μια, τόση δα, παρανόηση.

 

Κατά τη γνώμη μου, γενικά, ο άνθρωπος χαρακτηρίζεται περισσότερο από το οτιδήποτε άλλο, από μια ώση (δηλαδή, θέλει να θέλει) προς την κοινωνικότητα, ως «ένωση» ανθρώπινων ατόμων σε μια κοινωνία σχέσεων. Την κοινωνικότητα, την αντιλαμβάνομαι σαν το ουσιωδέστερο είδος «ένωσης»: Ο άνθρωπος υπάρχει ως ένα σύνολο προσωπικών σχέσεων, οι οποίες του παρέχουν το πεδίο ελεύθερης εκδήλωσης της δημιουργικής διαφορετικότητάς του.

Για το βίωμα της κοινωνικότητας υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις: η ασφάλεια, η πρόθεση και η χαρά. Η εκπλήρωση αυτών των προϋποθέσεων αποτελούν το ουσιώδες υπόβαθρο της κοινωνικότητας.

Στην ασφάλεια οδηγεί η βαθύτερη γνώση. Γνωρίζοντας τη δομή και η δυναμική του περιβάλλοντός του, ο άνθρωπος παύει να φοβάται.

Στην πρόθεση οδηγεί η επίγνωση της υπαρκτικής του ταυτότητας. Γνωρίζοντας «ποιος» είναι, ο άνθρωπος, οδηγείται ορθολογικά στο, τι επιθυμεί.

Η έμπρακτη κοινωνικότητα ενέχει και δυσκολίες και μόχθο. Η χαρά είναι εκείνη που θα του παράσχει την αναγκαία «ενέργεια» και αντοχή.

 

Τι άλλο είναι ο άνθρωπος, παρά, γνώση, συνειδητότητα και ευδαιμονία;

 

Νομίζω ότι σχεδόν κάθε άνθρωπος αναγνωρίζει, έστω σε κάποιο επιφανειακό επίπεδο, τις ανάγκες του για, να είναι γνώστης των πραγμάτων, να έχει κάποια σχετικά σταθερή εικόνα για την προσωπικότητα και τις επιδιώξεις του και γενικά, να περνά καλά.

Υπό κάποια έννοια, ο άνθρωπος «πεινά» για γνώση, συνειδητότητα και ευδαιμονία. Και όπως γνωρίζουμε από το λαϊκό ρητό: «είσαι ό,τι τρως», έτσι και με την πείνα των ανθρώπων για γνώση, συνειδητότητα και ευδαιμονία, το είδος της «τροφής» με την οποία «χορταίνουμε» αυτές τις «ορέξεις», καθορίζουν το είδος του ανθρώπου που απογινόμαστε και το βαθμό στον οποίο συντελείται η πολυπόθητη σύμπηξη των μοναχικών «εγώ» στο ενιαίο «εμείς».

 

Την ανάγκη για γνώση που εξασφαλίζει ασφάλεια μπορεί να ικανοποιήσει, τόσο η άσκηση εξουσίας, όσο και η σύναψη μιας προσωπικής σχέσης. Στις σχέσεις κοινωνίας, όμως μπορεί να οδηγήσει η δεύτερη εκδοχή και όχι η πρώτη.

Την ανάγκη για συνειδητότητα που εξασφαλίζει δομή και προορισμό, μπορεί να ικανοποιήσει τόσο η κατανάλωση προϊόντων και η κατοχή υλικών αγαθών, όσο και η απόκτηση βαθύτερη παιδείας. Στις σχέσεις κοινωνίας, όμως μπορεί να οδηγήσει η δεύτερη εκδοχή και όχι η πρώτη.

Την ανάγκη για ευδαιμονία που εξασφαλίζει δράση και αντοχή, μπορεί να ικανοποιήσει η αισθητηριακή διέγερση του ανθρώπινου οργανισμού, όσο και η προσφορά ανιδιοτελούς υπηρεσίας στους συνανθρώπους. Στις σχέσεις κοινωνίας, όμως μπορεί να οδηγήσει η δεύτερη εκδοχή και όχι η πρώτη.

 

Η βαθύτερη παιδεία υποστηρίζει την πραγματοποίηση ορθών επιλογών, αναφορικά με τους τρόπους ικανοποίησης των ανθρώπινων αναγκών για, γνώση, συνειδητότητα και ευδαιμονία. Όμως, η βαθύτερη παιδεία, δεν είναι αρκετά διαδεδομένη. Το αποτέλεσμα είναι ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων πραγματοποιούν αναποτελεσματικές επιλογές ικανοποίησης αυτών των τριών αναγκών, με τραγικό αποτέλεσμα τη σημερινή παγκόσμια εξάπλωση ακραίων μορφών αντικοινωνικότητας.

Πιστεύω ότι αυτή είναι η σημαντικότερη αιτία της παγκόσμιας συμφοράς που βιώνουμε: η άγνοια του ορθού τρόπου ικανοποίησης των αναγκών για γνώση, συνειδητότητα και ευδαιμονία.

Μια συνεπής ορθολογική ανάλυση των ακολουθιών αιτιότητας των περισσότερων από τα μεγάλα προβλήματα που μαστίζουν την ανθρωπότητα, ίσως θα έδειχνε αυτή την «αστοχία», ως ριζική αιτία της βίας, του πόνου και της αποξένωσης των ανθρώπων.

Εδώ, ένας ίσως θα έλεγε: «ε, και;».

Θα απαντούσα ότι είναι θέμα αρμονίας.

Αν, ως υπόθεση εργασίας, θεωρήσουμε ότι η ανθρωπότητα είναι ένας ενιαίος «ζωντανός» οργανισμός, τότε, παρατηρώντας τον, δεν μπορούμε παρά να συμπεράνουμε ότι αυτός βρίσκεται σε μια κατάσταση δυσαρμονίας· νοσεί βαθύτατα. Και την ασθένειά του, ίσως θα πρέπει να την αποδώσουμε στην οιονεί κακή «τροφή» που του χορηγούμε, για να ικανοποιηθεί η τριπλή του «πείνα».

Τη ζωή μας, μεταφορικώς, μπορούμε να τη δούμε σαν το σπίτι μας.

Στο σπίτι μας μπορούμε να το «αγοράσουμε», καταβάλλοντας ως αξία του την ανάληψη της ευθύνης της ποιότητας της ζωής που ζούμε εντός του. Να είμαστε και εμείς έμπρακτα συνυπεύθυνοι για την ποιότητα τα «τροφής» με την οποία «χορταίνουν» τις βαθύτερες ανάγκες της ψυχής τους και όλοι οι υπόλοιποι συνάνθρωποί μας.

Το σπίτι μας μπορούμε να το νοικιάσουμε καταβάλλοντας, απλώς, ενοίκιο. Και με το ενοίκιο να «αγοράσουμε» την ανευθυνότητά μας (να μας φταίνε πάντα κάποιοι «άλλοι» για ότι «κακό» συμβαίνει, να πρέπει πάντα κάποιοι άλλοι να φροντίζουν για τις πραγματικές ανάγκες, εμείς μόνο να δίνουμε το νοίκι).

Εν κατακλείδι πιστεύω ότι δεν υπάρχουν «κακοί». Υπάρχουν, μόνο, αρνητικά αποτελέσματα της άγνοιας αναφορικά με το, τι ακριβώς λαχταρά, πραγματικά, η ψυχή μας και ποιοι είναι οι αυθεντικοί τρόποι απόκτησης αυτών.

Σήμερα, γνωρίζουμε πώς «θεραπεύεται» αυτή η άγνοια. Η συμπάθεια, η κατανόηση, η υπομονή, η επίλυση της «μη αποφανσιμότητας» και η εργαλειακή αποταύτιση, μπορούν πράγματι να αποκαταστήσουν την αρμονία στον πλανήτη μας, δίχως τη χρήση βίας. Η βία θα χάσει κάθε έρεισμα όταν εκείνοι που την επιλέγουν και την χρησιμοποιούν θα βρεθούν με ικανοποιημένες τις ανάγκες τους, για ασφάλεια, ικανοποιητικό προορισμό και ειλικρινή εκτίμηση από όλους τους συνανθρώπους τους.

Μπορούμε να έχουμε αρμονία, επειδή το θέλουμε και επειδή γνωρίζουμε τον τρόπο της αρμονίας.

Αντί να είμαστε οι ανεύθυνοι, σαματατζήδες και αγνώμονες «νοικάρηδες» του ιερού «δώρου» της ζωής μας, ας γίνουμε οι ταπεινοί, ευγνώμονες και ευδαίμονες «νοικοκυραίοι» της.

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 21 Σεπτέμβριος 2012 20:26