Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 806 επισκέπτες συνδεδεμένους

Framing Dissidents

  

Επικοινωνία

Location: Berlin, Germany

Only send SMS +41762833777

Citizen Band Radio:

- Call-channel: 1 FM (frequency modulation)

- Call-sign: EB-1142

CIA's Child Sex Slaves

  

Πατριώτη S.O.S.

  

Greek Dissidents Political Persecution



 

A Greek Government In Exile

  

60+ Trillion Euros Dispute for Greece's Minerals



 

21/06/2020 International Protests

 

Robbed at Copenhagen

 

George Bobolas

 

Prespes-Agreement Superimposed-Reality Ruthless-Propaganda

 

 

 

 

Mielke - Chrisochoidis

 

O/L to British P/M

 

O/L to E. Macron

 

Accountability-Free Genocides

 

Militarized "psychiatry"

 

The Absolute Evil

 

Gang-stalking Greeks

 

Byzantine Atrocities

 

European Dissidents ALARM

 

Human Rights' Court

 

The used up men

 

Dissidents - USG RICO crimes

 

Open Letter to Theresa May

 

Open Letter to António Guterres UN's SG

 

Triangulation - Zersetzen

 

Open Letter to Andrew Parker, MI5

  

Πράξεις ποταπές - Despicable choices

 

 

My father's death

 

Cavitation damage

 

Burglary and vandalism

 

Dry mini submarine

 

Message to Bundeswehr 2

 

Message to Bundeswehr 1

 

“Tough” guys and TOUGH guys

 

Μοναδική λύση, το Χόλιγουντ

 

Charlatans

 

Zeppelin: Beyond Gravity

 

Foreign intervention in Greece?

 

Η ανελεύθερη Ελλάδα

 

Η Ελλάδα καταγώγιο;

 

Αν.Επ. Π. Παυλόπουλο

  

Intangible prisons

 

Plausible deniability

 

Images of German w & s

 

Crimes against Humanity

 

"Chimera" - "Bellerophon"

 

pr. Donald Trump

 

  

Legal Notice 87

 

Βδέλλες, αποικιοκρατικές

 

Being a German

 

Legal Notice 84

 

Dirty colonial methods

 

Georgi Markov, BG - KGB

 

Samples of Barbarity

 

Ελλάδα - αποκόλληση

 

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Marionnettes PDF Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις
Συντάχθηκε απο τον/την Χρήστος Μπούμπουλης (Christos Boumpoulis)   
Τετάρτη, 13 Οκτώβριος 2010 23:15

puppetsΔεδομένα

 

«Τους βλέπεις; Αυτοί διοικούν πραγματικά. Αυτοί αποφασίζουν τα πάντα! Υπάρχουν εκείνοι που εξουσιάζουν τα λόγια κι εκείνοι που εξουσιάζουν τα πράγματα. Εσύ πρέπει να καταλαβαίνεις ποιος εξουσιάζει τα πράγματα και να προσποιείσαι ότι πιστεύεις όποιον εξουσιάζει τα λόγια. Αλλά μέσα στο μυαλό σου πρέπει να γνωρίζεις πάντα την αλήθεια. Διοικεί πραγματικά μόνο όποιος εξουσιάζει τα πράγματα». [σ. 257, Ρομπέρτο Σαβιάνο, "Γόμορρα", 2008, εκδ. Πατάκη].

«Όποιος, λοιπόν, θέλει να είναι ελεύθερος, ας μην επιδιώκει και ας μην αποφεύγει κάτι που βρίσκεται στην εξουσία των άλλων. Σε αντίθετη περίπτωση, είναι αναπόφευκτο να υποδουλωθεί». [σ. 39, «Επικτήτου Εγχειρίδιον», 1994, εκδ. Κάκτος]

«Κοίταξε λοιπόν αν η σκέψη μου είναι σωστή. Γιατί μου φαίνεται πως πρέπει κατά την προσπάθειά μας για τη λύση αυτού του ζητήματος να σχηματίσωμε την απόφασή μας στηριγμένοι στους πάρα κάτω. Ποιοι είναι αυτοί; Ο καθένας από τους πλουσίους ιδιώτες που έχουν μέσα στην πόλη ένα πλήθος από δούλους. Γιατί αυτοί μοιάζουν με τους τυράννους ως προς το ότι είναι δεσπότες επάνω σε πολλούς· η διαφορά είναι πως το πλήθος των δούλων του τυράννου είναι πολύ μεγαλύτερο. Βέβαια τούτη είναι η διαφορά. Δεν ηξαίρεις δα ότι αυτοί αισθάνονται τον εαυτό τους ασφαλισμένο και δεν φοβούνται; Κανένας, είπα· ξαίρεις όμως ποια είναι η αφορμή να συμβαίνει αυτό; Ναι, αφορμή είναι το ότι όλη η πόλη βοηθεί τον κάθε ιδιώτη. Μιλάς, είπα εγώ, σωστά. Πρόσεξε όμως. Ας υποθέσωμε ότι κάποιος θεός έναν άνθρωπο που έχει πενήντα ή περισσότερους δούλους τον σηκώνει από την πόλη μαζί με τη γυναίκα και τα παιδιά του, και τον τοποθετεί σε μια έρημο μαζί με την περιουσία του ολόκληρη και τους δούλους του σε μέρος που δεν είναι δυνατό να τον βοηθήσει κανένας ελεύθερος, σε τι λογής και πόσο φόβο φαντάζεσαι πως θα πέσει αυτός για τον εαυτό του, για τα παιδιά του και τη γυναίκα του, μήπως και τους θανατώσουν οι δούλοι του; Δεν ημπορεί κατά τη γνώμη μου να σκεφτεί κανείς, είπε αυτός, κανένα φόβο μεγαλύτερον από τούτον. Δε θα ευρεθεί αναγκασμένος να χαϊδεύει μερικούς από τους δούλους, να τους δίνει πολλές υποσχέσεις και να τους ελευθερώνει, χωρίς να έχει καμιά υποχρέωση γι’ αυτό το πράγμα, και δεν θα καταντήσει ένα απροκάλυπτος κόλακας των υπηρετών του; Θα είναι, είπε, απολύτως αναγκασμένος να το κάνει ή να θανατωθεί. Τι θα συμβεί, είπα εγώ, αν γύρο του βάλει ο θεός να εγκατασταθούν και άλλοι πολλοί άνθρωποι που δεν θα θέλουν ούτε ν’ ακούσουν πως ένας άνθρωπος έχει την αξίωση να κάνει το δεσπότη επάνω στον άλλο και θα τιμωρούν με τις σκληρότατες τιμωρίες όποιον τέτοιον τους τυχαίνει κάπου να συλλάβουν; Ακόμη περισσότερο, θαρρώ, είπε, θα είναι στην εσχάτη αγωνία πεσμένος, αφού όλοι οι γύρο του θα είναι πολέμιοι, έχοντας κυκλικά φρουρούς στημένους. Άρα γε λοιπόν δεν είναι δεμένος μέσα σ΄ένα τέτοιο δεσμωτήριο ο τύραννος όντας τέτοιος που τον έχομε περιγράψει, γεμάτος δηλαδή από υπερβολικούς και πολυποίκιλους φόβους και έρωτες; κι’ ενώ η λαχτάρα της περιέργειας είναι θρονιασμένη μέσα στην ψυχή του, αυτός μονάχος ανάμεσα σε όλους τους πολίτες δεν ημπορεί να κάνει κανένα ταξίδι πουθενά, ουδέ να πάει και να χαρεί τα θεάματα όσα δα και οι άλλοι ελεύθεροι ποθούν να βλέπουν, αλλά τρυπωμένος μέσα στα βάθη του σπιτιού του ζει τις περισσότερες φορές ωσάν γυναίκα, φθονώντας τους άλλους πολίτες κάθε φορά που κανένας τους κάνει κανένα ταξίδι έξω από την περιοχή της πόλης και βλέπει κάτι το αξιοθέατο; Δεν ημπορεί, είπε, να υπάρξει καμιά, σχετικά με τα όσα λες, αντίρρηση.

Ώστε σταλήθεια και παρ’ όλες τις αντίθετες δοξασίες που τυχόν κανένας έχει, ο πραγματικός τύραννος είναι πραγματικός δούλος υποχρεωμένος να εκτελεί τις ταπεινωτικώτατες θωπείες και δουλικές εξυπηρετήσεις, καθώς και κόλακας των πονηροτάτων ανθρώπων, και δείχνεται πως όχι μόνο ουδέ στο ελάχιστο ημπορεί να χορτάσει τις επιθυμίες του, αλλά είναι και πεσμένος σταληθινά μέσα σε φτώχεια και σε υπερβολική ένδεια αναρίθμητων πραγμάτων, στα μάτια βέβαια του ανθρώπου του ικανού να παρατηρήσει ολόκληρη την ψυχή του· όλη του λοιπόν τη ζωή είναι γεμάτος από φόβο από σφαδασμούς και από οδύνες, αν δα η εσωτερική του κατάσταση είναι όμοια με την εσωτερική κατάσταση της πόλης που εξουσιάζει· δεν είναι έτσι; Βεβαιότατα, είπε. Κοντά σ’ αυτά λοιπόν δεν είμαστε ακόμη υποχρεωμένοι να του δώσουμε του ανθρώπου τα χαρακτηριστικά που προτύτερα ανεφέραμε, επειδή αναγκαστικά αυτός και θα είναι και θα μένει εξ αιτιάς της εξουσίας περισσότερο από προτύτερα φθονερός, άπιστος, άδικος, έρημος από φίλους, ανόσιος, ξενοδόχος και συντηρητής κάθε αδικίας, και όλα αυτά δεν θα τον κάνουν τον ίδιο πρώτα πρώτα δυστυχισμένο και ύστερα δεν θα στολίσουμε με όμοιες ιδιότητες και τους ανθρώπους όσοι τον πλησιάζουν; Κανένας, είπε, άνθρωπος που έχει το νου του δεν θα σου φέρει αντίρρηση» [σ. 284–286, Πλάτωνος, «Πολιτεία», 1963, εκδ. οίκος Ι. Σιδέρης]

 

Ζητούμενο

Η ευδαιμονία.

 

Συζήτηση

 

Η μη ελευθερία συνεπάγεται, μη ευδαιμονία.

Η μη λογική συνεπάγεται, μη ελευθερία.

Η μη μόρφωση συνεπάγεται, μη λογική.

Η μη ουσιοαπεξάρτηση συνεπάγεται, μη μόρφωση.

 

Η δομή και η δυναμική της πολιτείας μας υποχρεώνει τους πολίτες να παραμένουν ενταγμένοι σε κοινωνικά μορφώματα τα οποία ελέγχονται από το καθεστώς της πλουτοκρατίας (παρακινητές εις ασέλγειαν, πορνείαν).

Η δομή και η δυναμική αυτών των φατριών, εξαναγκάζει αφανώς τους πολίτες να παραμένουν αμόρφωτοι και ουσιοεξαρτημένοι.

Το φάσμα της χρείας, σε συνδυασμό με την διάχυτη ασυνειδησία (την οποία συνεπάγεται η άγνοια είτε αδυναμία εφαρμογής της τυπικής λογικής, βλ. άρθρα για την επιστήμη της Λογικής στο www.oreazoi.gr και η ουσιοεξάρτηση), εξωθούν τους πολίτες σε μια έμπρακτη αήθεια.

Ο δημόσιος λόγος προκαλεί κατάπληξη: η απλή λογική ανάλυση (στη βάση της επιστήμης της Λογικής, επιπέδου Γ’ Λυκείου, βλέπε σχετικά άρθρα www.oreazoi.gr) του δημόσια εκφερόμενου λόγου από, την οικονομική ελίτ, τους πολιτικούς, τους δημοσιογράφους, τους πανεπιστημιακούς, τους κληρικούς, τους δικαστικούς, τους γιατρούς, τους εκπαιδευτικούς και τους πολίτες, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους, οι πολιτεία συνολικά και οι ζωές των πολιτών, έφτασαν στη σημερινή κατάσταση.

Στην πολιτεία μας δεν υπάρχει ελευθερία. Οι μεν πολίτες είναι οιονεί υπόδουλοι στην κλεπτοκρατία, η δε κλεπτοκρατία είναι οιονεί υπόδουλη στην άγνοιά της, στους πολίτες και αλλού.

Το καθεστώς της κλεπτοκρατίας, διαπράττει ειδεχθή, πολιτικά, κοινωνικά και ποινικά αδικήματα, ενώ οι πολίτες, (στο χρόνο που τους απομένει από την ενασχόλησή τους με το μάταιο λάκτισμα των αποδιοπομπαίων τράγων, ονόματι πολιτικά πρόσωπα) συνειδητά ή ασυνείδητα, συνεργούν σ’ αυτά τα ειδεχθή εγκλήματα.

 

Η Ελλάς αποτελεί ένα, οιωνεί, Γκουλάγκ του Νότου.

 

Κανένας σωτήρας, κανένα αναπτυξιακό όραμα, κανένα πολιτικό κόμμα, κανένα νομισματικό ταμείο, καμία αρκουδιά, καμία καταπίεση, κανένας πόλεμος, κ.λπ. δεν πρόκειται να θεραπεύσουν τον αφανή φασισμό ο οποίος έχει εγκαθιδρυθεί στην πολιτεία μας.

Την πολιτεία μας και τις ζωές των πολιτών, μπορούν να διασώσουν μόνο οι αποφάσεις των πολιτών να αναγνωρίσουν την ισχύ και την οικουμενικότητα του νόμου της Αγάπης.

Αυτό, πρακτικά, σημαίνει, στράτευση όλων των κοινωνικών δυνάμεων στους στόχους, της μαζικής απεξάρτησης από ψυχοφάρμακα και ναρκωτικά, των πολιτών και της άρσης όλων των εμποδίων που υπάρχουν προς την κατεύθυνση της μόρφωσης και καλλιέργειας όλων των πολιτών.

 

Στο σημείο που φτάσαμε οι πολίτες αντιμετωπίζουν το εξής δίλημμα: Ή θα αδρανήσουν και η Ελλάδα θα γίνει, πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά, όμοια με την επί Τσαουσέσκου Ρουμανία. Ή, ανεξάρτητα με το τι κάνει ο διπλανός τους, θα «ξεριζώσουν» την καρδιά τους με το ίδιο τους το χέρι και θα την χαρίσουν στο διπλανό τους. Άλλη επιλογή δεν υφίσταται.

 

«Πρέπει, λοιπόν, να καθαρίσω τη μοκέτα. Για να μη φανούν τα ίχνη των ποδιών σου. Μου έρχεται να φωνάξω από τον πόνο μου! Μ’ αυτόν τον τρόπο θα χρειαστεί να σε βγάλω για πάντα από το σπίτι μου. Θα εξαφανιστεί και το τελευταίο σημάδι του περάσματός σου από ‘δω. Μέσα σ’ αυτό το σπίτι, που μπήκες για πρώτη και τελευταία φορά. Το σπίτι που προσπάθησες να φτάσεις με τις τελευταίες σου δυνάμεις» [σ. 14, Μόνικα Σαβουλέσκου – Βουδούρη, «Πατέρα, είμαστε υπνοβάτες», 2010, εκδ. Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος] 

«Ποτέ, πατέρα, δεν αμφέβαλα για σένα. Εκείνη όμως ήταν η οριστική δοκιμασία. Αποδείχτηκες ο πιο δυνατός συμπαίχτης στην ομάδα που ήταν γραφτό να παίζω εγώ σε τούτον τον κόσμο». [σ. 136, ό.π.] 

«Στην άκρη του μονοπατιού, οι άνθρωποι έπεσαν στα γόνατα. Και γονατιστοί σύρθηκαν στην ανηφόρα φιλώντας το χώμα. Ώσπου έφτασαν στα πόδια σου. Και άρχισαν να τα φιλούν κι αυτά, ενώ εσύ στεκόσουν αποσβολωμένος, μην μπορώντας να πιστέψεις στα μάτια σου και μη βρίσκοντας τη δύναμη να κάνεις πίσω. Ένας – ένας σου φιλούσαν τα παπούτσια. Κάτι πάνινα, μπαλωμένα παπούτσια, σαν να τα βλέπω και τώρα». [σ 134, ό.π.]

«Πέσαμε για ύπνο πολύ αργά. Το πρωί τον άκουσα, όμως, να βγαίνει νωρίς από το σπίτι. Τον κοίταζα από το παράθυρο. Βάδιζε με δυσκολία κι ακουμπούσε με το ένα χέρι του τους τοίχους. Στο άλλο χέρι είχε μια πλαστική τσάντα, αδειανή. Πέρασαν μερικές ώρες και δεν επέστρεψε. Ανησύχησα. ‘Πού πήγε;’ ρώτησα τον γείτονα με τον οποίο τον είχα δει να μιλάει στην είσοδο. ‘Στην αγορά’, μου είπε. ‘Να βρει ρίγανη για την κόρη του. Έλεγε πως η κόρη του, εκεί στην Ολλανδία, έχει μεγάλη ανάγκη από ρίγανη!’». [σ. 82, ό.π.]

 

 

 

Υ.Γ. 1: συνιστώ θερμότατα, την ανάγνωση του βιβλίου «Πατέρα, είμαστε υπνοβάτες», της συγγραφέως κας Μόνικας Σαβουλέσκου – Βουδούρη.

Υ.Γ. 2: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» προκειμένου να παρακινήσω τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Υ.Γ. 3: Η φωτογραφία προέρχεται αό το  http://calverleyparkside.pbworks.com/f/22B_PUPPETS_narrowweb__300x386,0.jpg

 

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 16 Οκτώβριος 2010 21:15