Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 828 επισκέπτες συνδεδεμένους

Framing Dissidents

  

Επικοινωνία

Location: Berlin, Germany

Only send SMS +41762833777

Citizen Band Radio:

- Call-channel: 1 FM (frequency modulation)

- Call-sign: EB-1142

CIA's Child Sex Slaves

  

Πατριώτη S.O.S.

  

Greek Dissidents Political Persecution



 

A Greek Government In Exile

  

60+ Trillion Euros Dispute for Greece's Minerals



 

21/06/2020 International Protests

 

Robbed at Copenhagen

 

George Bobolas

 

Prespes-Agreement Superimposed-Reality Ruthless-Propaganda

 

 

 

 

Mielke - Chrisochoidis

 

O/L to British P/M

 

O/L to E. Macron

 

Accountability-Free Genocides

 

Militarized "psychiatry"

 

The Absolute Evil

 

Gang-stalking Greeks

 

Byzantine Atrocities

 

European Dissidents ALARM

 

Human Rights' Court

 

The used up men

 

Dissidents - USG RICO crimes

 

Open Letter to Theresa May

 

Open Letter to António Guterres UN's SG

 

Triangulation - Zersetzen

 

Open Letter to Andrew Parker, MI5

  

Πράξεις ποταπές - Despicable choices

 

 

My father's death

 

Cavitation damage

 

Burglary and vandalism

 

Dry mini submarine

 

Message to Bundeswehr 2

 

Message to Bundeswehr 1

 

“Tough” guys and TOUGH guys

 

Μοναδική λύση, το Χόλιγουντ

 

Charlatans

 

Zeppelin: Beyond Gravity

 

Foreign intervention in Greece?

 

Η ανελεύθερη Ελλάδα

 

Η Ελλάδα καταγώγιο;

 

Αν.Επ. Π. Παυλόπουλο

  

Intangible prisons

 

Plausible deniability

 

Images of German w & s

 

Crimes against Humanity

 

"Chimera" - "Bellerophon"

 

pr. Donald Trump

 

  

Legal Notice 87

 

Βδέλλες, αποικιοκρατικές

 

Being a German

 

Legal Notice 84

 

Dirty colonial methods

 

Georgi Markov, BG - KGB

 

Samples of Barbarity

 

Ελλάδα - αποκόλληση

 

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Από χαλβάδες, ντερμπεντέρηδες... PDF Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις
Συντάχθηκε απο τον/την Χρήστος Μπούμπουλης (Christos Boumpoulis)   
Τρίτη, 20 Απρίλιος 2010 10:45

slavery«Ένας δυνατός και μεγάλος χαρακτήρας αναγνωρίζεται πάντοτε με δύο χαρακτηριστικά. Το πρώτο είναι η περιφρόνηση στα εξωτερικά αγαθά (με την πεποίθηση ότι η τιμιότητα αξίζει μόνο το θαυμασμό μας και αρμόζει στις επιθυμίες και τις επιδιώξεις μας και ότι είναι αναξιοπρεπές σ’ έναν άνθρωπο να είναι σκλάβος των ομοίων του, των παθών του ή της περιουσίας). Το δεύτερο συνίσταται να αναλαμβάνουμε σύμφωνα με αυτά τα αισθήματα αυτό που είναι χρήσιμο και ωραίο οσοδήποτε δύσκολο και επίπονο και αν είναι να το εκτελούμε σε βάρος των πιο αγαπητών μας συμφερόντων ακόμη και αυτής της ζωής μας. Όλη η μεγαλοσύνη και η λαμπρότητα – προσθέτω ακόμη και η χρησιμότητα από τα δύο αυτά χαρακτηριστικά – βρίσκεται στο δεύτερο. Αλλ’ η δύναμη που ανήκει στους μεγάλους άνδρες βρίσκεται στο πρώτο. Γιατί σ’ αυτό εδρεύει η αρχή της ψυχικής ανύψωσης και της αποκόλλησης από τα ανθρώπινα πράγματα.

Το πραγματικό μεγαλείο, αυτό που η σοφία επιβάλλει, συνίσταται στην τιμή των καλών πράξεων και όχι στην απόκτηση φήμης. Αυτός που το έχει προτιμάει να είναι πράγματι πρώτος από του να φαίνεται σαν πρώτος. Ε! Πώς μπορούμε να συμπεριλάβουμε στον αριθμό των μεγάλων ανδρών αυτόν που δεν είναι τίποτε άλλο παρά σκλάβος του τυφλού πλήθους;».

[σ. 50, Μ. Τ. Κικέρων, «Περί Καθηκόντων, στο γιο του Μάρκο», 1997, εκδ. Α. Σάκκουλα].

 

Τι είναι Άνθρωπος

1. «Ο άνθρωπος είναι φύση μετά συμβεβηκότων.

2. Φύση σημαίνει: τον δεδομένο κοινό τρόπο υπάρξεως μιας ομοείδειας υπαρκτών (υπαρκτών με κοινό είδος).

3. Συμβεβηκός σημαίνει: έναν τρόπο του τρόπου – την επιμέρους τροπική εκδοχή του κοινού τρόπου μιας φύσης.

4. Ο άνθρωπος είναι φύση μετά συμβεβηκότων σημαίνει: Αυτό που είναι ο άνθρωπος μπορεί να οριστεί ως υπαρκτικό γεγονός δεδομένου (προκαθορισμένου, όχι αυτογενούς) τρόπου – τρόπου που διαφοροποιεί τον άνθρωπο από κάθε άλλο υπαρκτό. Όμως στον κάθε επιμέρους άνθρωπο πραγματοποιείται υπαρκτικά ο κοινός της ανθρώπινης φύσης τρόπος μετά συμβεβηκότων: με γνωρίσματα ποιότητας – ετεροίωσης που συγκροτούν τη μοναδικότητα κάθε ανθρώπινου υποκειμένου.

5. Σε κάθε είδος η υποστατική ετερότητα είναι δεδομένη (μορφική -  λειτουργική). Μόνο στον άνθρωπο είναι και ενεργητική (ποιητική -  δημιουργική λόγου ετερότητας)».

[σ. 32-33, ISBN 960-8399-00-9]

 

Σχόλια για τον ορισμό του ανθρώπου:

(2) είναι ποτέ δυνατόν η χρήση ψυχοφαρμάκων είτε ναρκωτικών, με δεδομένο τον τρόπο δράσης αυτών των νευροτοξικών ουσιών – να μην απομακρύνει τον χρήστη από τον δεδομένο κοινό, για το ανθρώπινο είδος, τρόπο υπάρξεως;

(3) είναι ποτέ δυνατόν η χρήση νευροτοξικών ουσιών - οι οποίες, μεταξύ άλλων, προκαλούν, ταπείνωση της νοημοσύνης του χρήση, εξάλειψη της αυθόρμητης μνήμης του, επιθετικότητα, τοξικής αιτιολογίας παράνοια, κ.λπ. – να μη διαφοροποιήσει την ακολουθία συμβεβηκότων στη ζωή του χρήστη τους;

(1), (4) πόση μοναδικότητα και εν τέλει, πόση ανθρωπιά απομένει σε ένα ουσιοεξαρτημένο άτομο;

 

Το χρονικό της πτώσης 

Η εκπαίδευση των μελών της άρχουσας τάξης στη νοοτροπία του χρηστικού ορθολογισμού, ενδεχομένως, πραγματοποιήθηκε με συστηματικό τρόπο κατά τη δεκαετία του ’60. Με αυτόν, η έμφαση δόθηκε στην ωφελιμότητα της δράσης υπό καθεστώς μηδενιστικού αμοραλισμού. Ένα από τα βασικά ιδεολογήματα με τα οποία η εργαλειακή άσκηση ποικιλόμορφης βίας έγινε ένας αποδεκτός τρόπος δράσης, ήταν: «στα ‘προβλήματα’ δώσε ‘λύση’ τώρα, έστω και ‘κακή’».

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80, ενδεχομένως, τα πορίσματα μίας σειράς από, υποτίθεται, «επιστημονικών» ρατσιστικών μελετών αναφορικά με μια, δήθεν, νοσηρή ψυχική και διανοητική κατάσταση, συνολικά των ελλήνων, διοχετεύθηκαν, μέσω ορισμένων εκπαιδευτικών μορφωμάτων, στα μέλη της φιλόδοξης και άπληστης άρχουσας τάξης, μαζί με την τότε διαθέσιμη, μερική πληροφόρηση σχετικά με τις ψυχοτρόπες ουσίες. Ένα μέρος (μόνο) της αιτιολογίας της ύπαρξης εκείνων των ψευδοεπιστημονικών μελετών θα πρέπει να αποδοθεί στα χαρακτηριστικά της τότε εποχής της νεωτερικότητας, δηλαδή, «στην αποκλειστική προοπτική της ατομοκεντρικής χρησιμοθηρίας, η οποία θεσμοποιεί και ταυτόχρονα αποδεσμεύει μια ριζικά αντικοινωνική δυναμική: επιβάλλει την αλλοτρίωση της υποκειμενικής ετερότητας άρα και των σχέσεων κοινωνίας, εγκαταλείπει δίχως ανθρωπολογικούς στόχους και επομένως δίχως νόημα το κοινωνικό και πολιτικό γεγονός». [σ. 8, ISBN 960-353-041-7]

Σήμερα, πλέον, δεν υπάρχει ούτε και μία ελλαδική οικογένεια στο σπίτι της οποίας να μην υπάρχει ένα ντουλαπάκι με ψυχοφάρμακα. Το ποσοστό των ενηλίκων που είναι ουσιοεξαρτημένοι από ψυχοφάρμακα είτε από ναρκωτικά, ενδεχομένως, ξεπερνά κατά πολύ το 65%.

Το επίπεδο αποτελεσματικότητας της δράσης των μελών της πολιτείας μας έχει καταβαραθρωθεί. Έτσι, οι πολιτικοί ουδέποτε επιλύουν, ceteris paribus, το οποιοδήποτε πρόβλημα. Οι κρατικοί λειτουργοί, ουδέποτε επιτελούν αποδοτικά και έγκαιρα και έντιμα και ceteris paribus τα καθήκοντά τους. Τα M.M.E. ουδέποτε αντιλαμβάνονται, και ρεαλιστικά και σφαιρικά την κατάσταση της πολιτείας και για το λόγο αυτό, ουδέποτε επιτελούν ρόλο ανάλογο εκείνου τον οποίο διαδραματίζει το νευρικό σύστημα των ζώντων οργανισμών. Οι εκπαιδευτικοί, ουδέποτε μεταβιβάζουν βαθύτερη γνώση στους μαθητές τους καθώς δεν έχουν τη δυνατότητα σύναψης αυθεντικής προσωπικής σχέσης (η οποία θα αποτελούσε τον φορέα μετάδοσης αυτής της γνώσης) με αυτούς. Οι πολίτες, ουδέποτε ενσωματώνονται οργανικά στην πολιτεία, ούτε δύνανται να επιτύχουν μια ικανή, να συμβάλλει στην δημιουργία μιας βιώσιμης εθνικής οικονομίας, εργασιακή αποδοτικότητα.

 

Υφιστάμενο κοινωνικό υπόδειγμα

Το υφιστάμενο κοινωνικό μοντέλο βασίζεται στην δυναμική αλληλεπίδραση τεσσάρων υποσυστημάτων:

  • Πολιτικό προσωπικό και κρατικοί θεσμοί
  • Μ.Μ.Ε.
  • Πολίτες
  • Οικονομική Ελίτ

Η ένταξη και παραμονή ενός προσώπου εντός κάποιου από τα ανωτέρω υποσυστήματα προϋποθέτει την εσωτερίκευση μιας αντίστοιχης (εξωφρενικής) κοσμοεικόνας, την τήρηση συγκεκριμένων κανόνων και την υιοθέτηση συγκεκριμένων συμπεριφορών, που όλα τους περιλαμβάνουν ως δήθεν θεμιτή, την άσκηση μιας ποικιλίας μορφών αδικαιολόγητης βίας.

Το υπόδειγμα οργάνωσης της πολιτείας μας δεν είναι βιώσιμο, ούτε οικονομικά, ούτε ανθρωπολογικά. Ήταν, λοιπόν, ζήτημα χρόνου, αυτή, να περιέλθει σε μια αδιέξοδη οικονομική και ανθρωπολογική κρίση.

Μη βιώσιμος είναι και ο υπερφίαλος εγωισμός με τον οποίο οι «ισχυροί» της πολιτείας μας επιδίωξαν αδιαλείπτως, τα τελευταία 30 χρόνια, την ικανοποίηση των ιδιοτελών επιδιώξεων τους αδιαφορώντας απολύτως για την προκοπή της πολιτείας, στην ολότητά της.  

 

Τι θα πρέπει να γίνει;

 

Ακούω πολλούς και πολλές, να καλούν δημόσια, όποιον έχει κάτι να προτείνει, να μιλήσει. Επίσης, παρατηρώ (με υψηλότατο ανθρωπολογικό ενδιαφέρον – είναι η αλήθεια), τόσο ορισμένους μπλόγκερς όσο και κάποια Μ.Μ.Ε. να προωθούν ως πιθανή λύση για την ανάληψη και της πολιτικής εξουσίας, ορισμένα μέλη της οικονομικής ελίτ.

Το πρόβλημα δεν είναι η εύρεση του τι πρέπει να γίνει για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, επειδή, είναι προφανές (στον εκτός της πολιτείας μας, νηφάλιο κοσμικό χώρο) το τι πρέπει να γίνει. Αλλού είναι το πρόβλημα: Ουδείς θα αντιληφθεί ως λύση εκείνη η οποία είναι προφανής, ούτε θα την αναγνωρίσει ως τέτοια, επειδή, αφενός, η λύση αυτή παραβιάζει κατάφορα ορισμένα βασικά αυτονόητα δεδομένα και των τεσσάρων κοσμοεικόνων των αντίστοιχων υποσυστημάτων της πολιτείας και αφετέρου, προϋποθέτει, σχετικώς έστω, νηφάλια σκέψη και ευθυκρισία και στοιχειωδώς έστω, αποτελεσματική δράση.

Το πιθανότερο, πάντως, είναι ότι πλησιάζει εκείνη η ώρα όπου ο καθένας μας θα εισπράξει από την κοινή μας ζωή, ό,τι ο ίδιος, προηγουμένως, απέδωσε στην πολιτεία και τους συμπολίτες του. Η ακατάσχετη φλυαρία και θεωρητικολογία με τα οποία έχει υπερπληρωθεί ο δημόσιος διάλογος, ουδόλως θα μπορέσουν να ακυρώσουν την ανάγκη προσωπικής και συλλογικής, επίπονης και εξόχως έμπρακτης μετάνοιας.

 

Από την ένταση της επιθυμίας για προσωπική και συλλογική Ελευθερία, θα κριθεί το εάν οι πολίτες και η πολιτεία μας θα υπαχθεί σε μια επονείδιστη κηδεμονία αλλοδαπών πολιτών και πολιτειών.

 

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» επειδή επιχειρεί να παρακινήσει τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Caricature_Slavery_1738.png

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 20 Απρίλιος 2010 11:21