Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 708 επισκέπτες συνδεδεμένους

Επικοινωνία

Location: Berlin, Germany

+41762833777 viber

Citizen Band Radio:

- Call-channel: 1 FM (frequency modulation)

- Call-sign: EB-1142

Accountability-Free Genocides

 

Militarized "psychiatry"

 

The Absolute Evil

 

Gang-stalking Greeks

 

Byzantine Atrocities

 

European Dissidents ALARM

 

Human Rights' Court

 

The used up men

 

Dissidents - USG RICO crimes

 

Open Letter to Theresa May

 

Open Letter to António Guterres UN's SG

 

Triangulation - Zersetzen

 

Open Letter to Andrew Parker, MI5

  

Πράξεις ποταπές - Despicable choices

 

 

My father's death

 

Cavitation damage

 

Burglary and vandalism

 

Dry mini submarine

 

Message to Bundeswehr 2

 

Message to Bundeswehr 1

 

“Tough” guys and TOUGH guys

 

Μοναδική λύση, το Χόλιγουντ

 

Charlatans

 

Zeppelin: Beyond Gravity

 

Foreign intervention in Greece?

 

Η ανελεύθερη Ελλάδα

 

Η Ελλάδα καταγώγιο;

 

Αν.Επ. Π. Παυλόπουλο

  

Intangible prisons

 

Plausible deniability

 

Images of German w & s

 

Crimes against Humanity

 

"Chimera" - "Bellerophon"

 

pr. Donald Trump

 

  

Legal Notice 87

 

Βδέλλες, αποικιοκρατικές

 

Being a German

 

Legal Notice 84

 

Dirty colonial methods

 

Georgi Markov, BG - KGB

 

Samples of Barbarity

 

Ελλάδα - αποκόλληση

 

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Λίγο μέσα... και λίγο έξω... PDF Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις
Συντάχθηκε απο τον/την Χρήστος Μπούμπουλης (Christos Boumpoulis)   
Παρασκευή, 25 Δεκέμβριος 2009 15:52
Περίληψη: Ο κοινωνικός ρατσισμός και ο οποιασδήποτε μορφής αποκλεισμός αποτελεί, πιστεύω, μια από τις χειρότερες μορφές βίας και έκφραση αδυσώπητης και ειδεχθούς μοχθηρίας. Όμως, για να ζήσουμε σαν άνθρωποι, όσοι καταφέραμε να περισώσουμε την ανθρωπιά μας (επειδή το θέλαμε, επειδή το επιλέξαμε και αγωνιστήκαμε γι’ αυτήν) χρειάζεται να προσδιορίσουμε: Τι είναι ανθρωπιά; Ποιοι την ενσωματώνουν (την επιθυμούν αυθεντικά);

 

«Τον δυνατό, θα τον καταλάβεις, θα τον ψυχογραφήσεις όταν τον δεις… μπροστά στον αδύναμο…», Γιάννης Τσαρούχης.

 

Όλοι μας είμαστε σοκαρισμένοι, τόσο με όσα γίνονται στη πατρίδα μας (οικονομική και κοινωνική κρίση) όσο και στον υπόλοιπο πλανήτη (μέση ανατολή και διεθνής οικονομική κρίση). Άλλοι, διαλέγουμε να εκφράσουμε, μέσα από κείμενα είτε συζητήσεις τον αποτροπιασμό μας, άλλοι να παραμένουμε αποσβολωμένοι. Όλοι όμως νιώθουμε παγωμένες τις καρδιές μας μπροστά στο αβέβαιο μέλλον. Είμαστε σοκαρισμένοι μεν, αλλά με ποιο δικαίωμα άραγε;

 

Εξαιρουμένων όλων όσων, ενδεχομένως, ζουν εκτός κοινωνίας, μαζί με τα αγρίμια ή με το Θεό (ουδόλως γνωρίζω τι απ΄ τα δύο), όλοι οι υπόλοιποι επιλέγουμε να ζήσουμε μαζί και να μοιραστούμε και τα αγαθά της συμβίωσής μας αυτής (ασφάλεια, κοινωνικές σχέσεις, ανέσεις, πολιτισμός κ.λπ.), αλλά και τα βάρη της (κοινωνική υπευθυνότητα, επίγνωση της αλληλεπίδρασης η οποία υπάρχει μεταξύ όλων με όλους, ανάληψη της υποχρέωσης καθένας μας να αποτελεί μια έλλογη οντότητα μέσα στο δημιουργικό σύνολο, συμμετοχή στην κατασκευή των κοινόχρηστων κοινωνικών υποδομών, αποδοχή λογοδοσίας κ.λπ.). Κοινωνία χωρίς αυτό το μοίρασμα, δεν είναι κοινωνία, ζούγκλα είναι και για το λόγο αυτό εντός της, η βία (τυφλή, μονόφθαλμη ή γερακίσια) είναι το κυρίαρχο στοιχείο.

 

Πόσοι από μας μπορούμε να κρατήσουμε αλώβητη την ανθρωπιά μας όταν η επιτυχία (η δύναμη, η αναγνώριση, η εξουσία, ο υλικός πλούτος κ.λπ.) χτυπήσει την πόρτα της ζωής μας; Πόσοι θα αρνηθούμε να μπαστακωθούμε στην όποια ‘καρέκλα’ (δημόσιας ή ιδιωτικής θέσης επιρροής) καταφέρουμε να αναπαύσουμε την αφεντιά μας; Πόσοι μπορούμε να θυμόμαστε όταν είμαστε ‘καβαλάρηδες’ (πρωθυπουργοί, υπουργοί, βουλευτές, επιχειρηματίες, δημόσιοι υπάλληλοι, δικαστές, πανεπιστημιακοί, δάσκαλοι, εισοδηματίες, κληρικοί, μαφιόζοι, λαμόγια κ.λπ., δηλαδή οι κάτοχοι [πολιτικής, κοινωνικής, συμβολικής, οικονομικής, πολιτισμικής κ.λπ.] δύναμης εντός αυτού που ονομάζουμε ‘κοινωνία μας’), πώς είναι η ζωή του ‘πεζού’; Πόσοι μπορούμε να αντιστεκόμαστε στον κυνισμό, τη συγκατάβαση και τις υποκριτικές (αν όχι δόλιες) εκλογικεύσεις, σε βάρος των συνανθρώπων μας που βρίσκονται σε δύσκολη θέση;

 

«Ου μοιχεύσεις» (μη νοθεύσεις).

 

Νοθευμένη είναι η κοινωνία μας, ένα συνονθύλευμα από πολλές οντότητες οι οποίες θέλουν να είναι «λίγο μέσα» στο συλλογικό βίο για να αρπάξουν εκείνα που χρειάζεται ο ατομοκεντρισμός τους και «λίγο έξω», όταν πρέπει να επιτελέσουν τα κοινωνικά τους καθήκοντα και από λίγες (ελάχιστες) συγχυσμένες οντότητες που εσφαλμένα πιστεύουν ότι είναι εφικτός ένας ερωτικός τρόπος βίου (με την έννοια της αυτοπαράδοσης και αυτοπροσφοράς, της σύναψης λογικών και αρμονικών σχέσεων κ.λπ.) παρέα με πεινασμένους ‘λύκους’, ‘κροταλίες’ και ‘πάνθηρες’.

 

Αυταπάτη (ή ευσεβείς πόθοι στην καλύτερη περίπτωση) είναι, λοιπόν, ότι όσα οδυνηρά συμβαίνουν αφορούν μια αυθεντική κοινωνία ανθρώπων. Αυταπάτη ότι μια ‘αναδόμηση’ αυτού του μορφώματος, μια αναδιευθέτηση των θεσμών μπορεί να εξανθρωπίσει αυτό το μόρφωμα στο οποίο, σήμερα, συμμετέχουμε.

 

Ο κοινωνικός ρατσισμός και ο οποιασδήποτε μορφής αποκλεισμός αποτελεί, πιστεύω, μια από τις χειρότερες μορφές βίας και έκφραση αδυσώπητης και ειδεχθούς μοχθηρίας. Όμως, για να ζήσουμε σαν άνθρωποι, όσοι καταφέραμε να περισώσουμε την ανθρωπιά μας (επειδή το θέλαμε, επειδή το επιλέξαμε και αγωνιστήκαμε γι’ αυτήν) χρειάζεται να προσδιορίσουμε:

 

  • Τι είναι ανθρωπιά.
  • Ποιοι την ενσωματώνουν (την επιθυμούν αυθεντικά)

 

Καλούμε, λοιπόν, τους νέους και τις νέες και όσους από τους ενηλίκους (ίσως ένα 30-35%) έχουν περισώσει την ανθρωπιά τους και θέλουν να ζήσουν μια ζωή που θα χαρακτηρίζεται (περισσότερο από οτιδήποτε άλλο) από ανθρωπιά (και γενικά από όσα μας ξεχωρίζουν από τα ζώα):

  • Να αυτοοργανωθούν άμεσα.
  • Να αναπτύξουν την ικανότητα αλληλοαναγνώρισης.
  • Να αναπτύξουν ιδιωτικούς και απροσπέλαστους διαύλους επικοινωνίας μεταξύ τους.
  • Να ενσωματωθούν σε μικρές, μη αναγνωρίσιμες κοινότητες έντιμης αμοιβαιότητας.
  • Να αναλάβουν δραστικά μέτρα αναβάθμισης της ποικιλομορφίας τους.
  • Να λάβουν μέτρα (μη βίαια, νόμιμα, συνταγματικά συμβατά, ηθικά και έντιμα) επιβίωσης και αυτοπροστασίας.

Υ.Γ.: ενέταξα αυτό το άρθρο στην ενότητα "Συνεννόηση για Ισορροπία", επειδή επιχειρεί να εκλεπτύνει τη "γλώσσα" με την οποία σκεφτόμαστε ορισμένα ζητήματα αισθήματος υπαρκτικής ταυτότητας.

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 25 Δεκέμβριος 2009 15:58