Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 965 επισκέπτες συνδεδεμένους

Επικοινωνία

Location: Southern Sweden

+41762833777

Citizen Band Radio:

- Channels: 11-19 AM (amplitude modulation)

- Callsign: EB-1142

Accountability-Free Genocides

 

Militarized "psychiatry"

 

The Absolute Evil

 

Gang-stalking Greeks

 

Byzantine Atrocities

 

European Dissidents ALARM

 

Human Rights' Court

 

The used up men

 

Dissidents - USG RICO crimes

 

Open Letter to Theresa May

 

Open Letter to António Guterres UN's SG

 

Triangulation - Zersetzen

 

Open Letter to Andrew Parker, MI5

  

Πράξεις ποταπές - Despicable choices

 

 

My father's death

 

Cavitation damage

 

Burglary and vandalism

 

Dry mini submarine

 

Message to Bundeswehr 2

 

Message to Bundeswehr 1

 

“Tough” guys and TOUGH guys

 

Μοναδική λύση, το Χόλιγουντ

 

Charlatans

 

Zeppelin: Beyond Gravity

 

Foreign intervention in Greece?

 

Η ανελεύθερη Ελλάδα

 

Η Ελλάδα καταγώγιο;

 

Αν.Επ. Π. Παυλόπουλο

  

Intangible prisons

 

Plausible deniability

 

Images of German w & s

 

Crimes against Humanity

 

"Chimera" - "Bellerophon"

 

pr. Donald Trump

 

  

Legal Notice 87

 

Βδέλλες, αποικιοκρατικές

 

Being a German

 

Legal Notice 84

 

Dirty colonial methods

 

Georgi Markov, BG - KGB

 

Samples of Barbarity

 

Ελλάδα - αποκόλληση

 

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Αποκατάσταση του συστήματος: κοινωνικής ασφάλισης, στην Ελλάδα PDF Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Διαφύλαξη - Απόψεις
Συντάχθηκε απο τον/την Χρήστος Μπούμπουλης (Christos Boumpoulis)   
Τρίτη, 22 Δεκέμβριος 2009 18:09

Πρόλογος

Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στην κατάδειξη του ολιστικού χαρακτήρα τον οποίο πρέπει να προσλάβει η δομή και ο τρόπος λειτουργίας του ελληνικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης (σ.κ.α.), προκειμένου αυτό να καταστεί μακροχρονίως βιώσιμο και αποδοτικό. Επίσης, αποσκοπεί στην κατάδειξη της οργανικής αλληλεξάρτησης η οποία υπάρχει μεταξύ του σ.κ.α. και ορισμένος κρίσιμων (για την προκοπή της πατρίδας μας) κοινωνικών παραμέτρων.

Θα επιχειρήσω, επίσης, να δείξω ότι η δομή την οποία δίνουν, οι διενεργούντες το δημόσιο διάλογο για το λεγόμενο ασφαλιστικό πρόβλημα δυσχεραίνει την αποτελεσματική διαχείριση αυτής της θεωρούμενης προβληματικής κοινωνικής κατάστασης.

Στη συνέχεια ακολουθούν δύο εναλλακτικές εκδοχές δομών επίλυσης του «προβλήματος» μη βιωσιμότητας του σ.κ.α. Η πρώτη εκδοχή είναι συμβατή με τη δομή την οποία υποβάλλει ο δημόσιος διάλογος ενώ η δεύτερη δεν είναι συμβατή.

 

Δομή δημοσίου διαλόγου

 

 

Δεδομένα:

  • Μη αλλαγή του ύψους των ασφαλιστικών εισφορών.
  • Μη αλλαγή του ύψους (και τρόπου υπολογισμού) των συντάξεων.
  • Μη αλλαγή των γενικών ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης.
  • Δημογραφικές τάσεις.
  • Πλήθος εργατικού δυναμικού.

 

Ζητούμενα:

  • Επίτευξη μακροχρόνιας οικονομικής βιωσιμότητα.

 

Σχόλιο:

Υπάρχει μη αποφανσιμότητα οφειλόμενη:

  • Στην επιδίωξη της εξασφάλισης οικονομικής βιωσιμότητας ενός συστήματος το οποίο λειτουργεί σε ένα περιβάλλον χαρακτηριζόμενο, τόσο από έντονες όσο και από απρόβλεπτες, συνεχείς μεταβολές, ενώ ταυτόχρονα το σύστημα αυτό δομείται και λειτουργεί ντετερμινιστικά (μηχανιστικά).
  • Στο γεγονός ότι ενώ ορισμένες κοινωνικές παράμετροι - εκ φύσεως - ασκούν ισχυρή επίδραση σε ολόκληρη τη λειτουργία (άρα και στο σ.κ.α.) της κοινωνίας μας, οι παράμετροι αυτοί απουσιάζουν από το πλαίσιο της δημόσιας συζήτησης για την επίλυση του «ασφαλιστικού» προβλήματος.
  • Το ασφαλιστικό πρόβλημα και μάλιστα στο πλαίσιο του διεξαγόμενου δημόσιου διαλόγου εξετάζεται εντός των ορίων του υπουργείου απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας. Οι διεργασίες, όμως, οι οποίες χρειάζεται να τροποποιηθούν είναι «νησιωτικές» (island activities) σε σχέση με τον λειτουργικοί χώρο αυτού του υπουργείου και για το λόγο αυτό κάθε προσπάθεια επίλυσης του ασφαλιστικού προβλήματος από το υπουργείο απασχόλησης είναι επόμενο ότι θα αποτυγχάνει και θα κατασπαταλάται κατά τον τρόπο αυτό πολύτιμος χρόνος και εθνικοί πόροι.

 

Δομή Εναλλακτική (προτεινόμενη)

 

 

Αλληλεπίδραση Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης με τις Παραμέτρους

  1. Διεθνής Οικονομική Συγκυρία: Το παγκοσμιοποιημένο οικονομικό σύστημα (μέρος του οποίου είναι και το οικονομικό σύστημα της Ελλάδας) παλινδρομεί – εκ φύσεως - μεταξύ καταστάσεων σχετικά υψηλής ανάπτυξης και σχετικά υψηλής ύφεσης. Την επίδραση των καταστάσεων αυτών, δέχεται η οικονομία της πατρίδας μας και την ‘απορροφά’ – απλουστευτικά μιλώντας - είτε αυξάνοντας την κατανάλωση είτε μειώνοντας τα αποθέματα πόρων της. Εάν θωρακίζαμε έναντι αυτών των οικονομικών κυμάνσεων, ένα μεγάλο (και διαρκώς αυξανόμενο, λόγω του δημογραφικού προβλήματος) κομμάτι της οικονομίας (τους συνταξιούχους και τις οικογένειές τους) τότε το υπόλοιπο κομμάτι (των εργαζομένων) θα ήταν υποχρεωμένο να απορροφά, μόνο του, δυσανάλογα μεγάλες (και ενδεχομένως συντριπτικές) οικονομικές πιέσεις. Εάν οι βασικές παράμετροι του σ.κ.α., ύψος συντάξεων, ύψος ασφαλιστικών εισφορών και ηλικίες συνταξιοδότησης δεν συναρτώνται δυναμικά, και με την διεθνή οικονομική συγκυρία, τότε διακυβεύεται η αναπτυξιακή δυνατότητα και η οικονομική βιωσιμότητα της χώρας μας.
  2. Αποτελεσματικότητα Διοικητικής Οργάνωσης: Σε μια χώρα με έντονο δημογραφικό πρόβλημα δεν υπάρχει περιθώριο κατασπατάλησης δημόσιων πόρων. Το σ.κ.α. θα πρέπει να βασίζεται σε ένα και μοναδικό ασφαλιστικό ταμείο το οποίο θα είναι οργανωμένο με τρόπο που να ελαχιστοποιεί το κόστος λειτουργίας του και να βελτιστοποιεί την αξιοποίηση των διαθέσιμων αποθεματικών. Η οργάνωση του σ.κ.α. θα πρέπει να είναι τόσο αποτελεσματική και τόσο διαφανής ώστε να καθίσταται σχεδόν περιττό να παρεμβαίνει κανείς, συχνά, στη λειτουργία και τη δομή του.
  3. Δημόσιο Χρέος: Το ζήτημα είναι ηθικής τάξεως. Μία πρώτη (υποθετική) γενιά ασφαλισμένων εργάζεται λίγο, αλλά καταβάλει στα ασφαλιστικά ταμεία εισφορές οι οποίες προέρχονται, σε κάποιο ποσοστό, από αύξηση του ύψους του δημοσίου χρέους. Μια δεύτερη γενιά ασφαλισμένων εργάζεται πολύ και καταβάλει στα ασφαλιστικά ταμεία όχι μόνο τις εισφορές οι οποίες της αναλογούν αλλά καταφέρνει παράλληλα να μειώσει και το ύψος του δημοσίου χρέους. Οι δύο αυτές γενιές ασφαλισμένων γιατί θα πρέπει να απολαύσουν συντάξεις του ιδίου ύψους;
  4. Ύψος & Διάρθρωση Α.Ε.Π.: Όταν ο ρυθμός αύξησης του Α.Ε.Π. είναι ανεπαρκής είτε όταν ένα δυσανάλογα μεγάλο μέρος του Α.Ε.Π. προέρχεται από οικονομικές δραστηριότητες οι οποίες δεν συνιστούν μια υγιή οικονομική ανάπτυξη, τότε το σ.κ.α. θα πρέπει, αναπροσαρμόζοντας αυτόματα τις βασικές παραμέτρους της λειτουργίας του να εναρμονίζεται στην συνολική κοινωνική προσπάθεια για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Αντίθετα, όταν ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας και η διάρθρωση του Α.Ε.Π. είναι ικανοποιητική, τότε το σ.κ.α. θα πρέπει, αυτόματα, πάλι να αναπροσαρμόζει τη λειτουργία του ανάλογα. Η τακτική αυτή ενισχύει το μηχανισμό ομοιόστασης της χώρας μας.
  5. Βαθμός Εργασιακής Απόλαυσης: Ας εξετάσουμε δύο ακραίες, αντίθετες περιπτώσεις: α) οι εργαζόμενοι απολαμβάνουν την εργασίας τους καθώς, «με αισιοδοξία κάνουν επαγγελματικά σχέδια, οι εργοδότες τους, πληρώνουν καλύτερα και τους δίνουν περισσότερες ευκαιρίες ανέλιξης», οι εταιρίες στις οποίες εργάζονται χαρακτηρίζονται από συστήματα διοίκησης ασύμβατα με όλες τις μορφές βίας (συμβολική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική κ.λπ.), στις επιχειρήσεις αυτές οι εργαζόμενοι αυξάνουν την μόρφωσή τους, καλλιεργούν τη δημιουργικότητά τους και αναπτύσσουν σχέσεις έντιμης αμοιβαιότητας, ενώ αναγνωρίζεται και επιβραβεύεται η εργασιακή και προσωπική αξία, η δημιουργικότητα, η εφευρετικότητα κ.λπ. β) οι εργαζόμενοι δεν απολαμβάνουν την εργασία τους επειδή ισχύουν τα αντίθετα από ότι στην προηγούμενη περίπτωση. Εργάζονται όσο γίνεται λιγότερο χρόνο, ημερησίως. Λαμβάνουν σύνταξη στο συντομότερο δυνατό χρόνο. Κάνουν χρήση αδειών ασθένειας όσο συχνότερα μπορούν. Είναι προφανές ότι ένα σ.κ.α. ευνοείται όταν οι εργαζόμενοι-ασφαλισμένοι υπάγονται στην α) περίπτωση καθώς το προϊόν της εργασίας τους είναι και περισσότερο και ποιοτικότερο. Οι επιχειρήσεις στις οποίες εργάζονται έχουν (πολύ) περισσότερες πιθανότητες ανάπτυξης και προκοπής. Η εθνική οικονομία στην οποία δραστηριοποιούνται επιχειρήσεις αυτού του είδους είναι, το πιθανότερο, περισσότερο δυναμική.
  6. Κατά Κεφαλήν Καλλιέργεια: Όσο πιο καλλιεργημένος και μορφωμένος γίνεται ο άνθρωπος τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται το φαινόμενο της ζωής με ενιαίο τρόπο (ολιστικά)· τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται και ενδιαφέρεται για τις επιπτώσεις της δράσης του πάνω στους συνανθρώπους του και την κοινωνία μας στο σύνολό της. Όσο αυξάνεται η κατά κεφαλήν καλλιέργεια, τόσο λιγότερο θέση έχουν στην κοινωνία μας νοσηρά φαινόμενα όπως η εισφοροδιαφυγή, οι παράνομες αναπηρικές συντάξεις, οι παρανομίες στη διαχείριση των αποθεματικών των ταμείων, ο διορισμός στις διοικήσεις ασφαλιστικών ταμείων προσώπων χωρίς επαρκή προσόντα, η διατήρηση οργανωσιακών δομών στα ασφαλιστικά ταμεία οι οποίες κατασπαταλούν πολύτιμους οικονομικούς πόρους, κ.λπ.
  7. Δημογραφικές Τάσεις: Αφορά τη γνωστή επιδείνωση της αναλογίας μεταξύ συνταξιούχων και εργαζομένων και την συναφή επιδείνωση της οικονομικής βιωσιμότητας των ασφαλιστικών ταμείων.
  8. Επιχειρησιακή Κουλτούρα: Από την ποιότητα της επιχειρησιακής κουλτούρας εξαρτώνται, ο χρόνος τον οποίο επιθυμεί να διαθέσει ο πολίτης για την εργασία του, η ποιότητα και η ποσότητα του προϊόντος (ή της υπηρεσίας) που θα παραχθεί, η διάρκεια της εργασιακής ζωής, το πλήθος των επιθυμητών απογόνων του, η υγεία του εργαζομένου, κ.α. Επομένως, είναι ισχυρή η αλληλεπίδραση που υπάρχει μεταξύ της επιχειρησιακής κουλτούρας και της αποδοτικότητας του σ.κ.α.
  9. Κόστος Διαβίωσης: Το σχετικό και όχι το απόλυτο ύψος των συντάξεων, θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την – εν μέρει – αξιολόγηση του σ.κ.α. Οι μεταβολές του κόστους διαβίωσης επηρεάζουν την αντίληψη των πολιτών για την αποδοτικότητα του σ.κ.α.
  10. Ανταγωνιστικότητα Ελληνικής Οικονομίας: Οποιαδήποτε λύση του ασφαλιστικού προβλήματος οπωσδήποτε συναρτάται με αντίστοιχη λύση του προβλήματος της χαμηλής ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Σε μια οικονομία η οποία λειτουργεί με εξωτερικά δανειακά κεφάλαια και ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, οι συνταξιούχοι θα βρίσκονται πάντα σε μειονεκτική θέση αναφορικά με την διεκδίκηση αυτών των εξωτερικών πόρων καθώς η πολιτική, η συμβολική και η καταναλωτική δύναμη που διαθέτουν είναι σχετικά μικρή. Ο ανταγωνισμός που γεννά η διεκδίκηση των πόρων αυτών θα απορροφά πολύτιμη δημιουργικότητα από τους πολίτες της χώρας μας.
  11. Βαθμός Ελευθερίας Έκφρασης Προσωπικής Ετερότητας: Ο ενδεχόμενος χαμηλός βαθμός έκφρασης της προσωπικής ετερότητας συνεπάγεται χαμηλή ποικιλομορφία. Η χαμηλή ποικιλομορφία συνεπάγεται χαμηλή δημιουργικότητα (αποδοτικότητα, λογικότητα, συνέπεια, αναφορικότητα κ.λπ.). Όταν αναστέλλεται (με διάφορους τρόπους) η έκφραση της προσωπικής ετερότητας των πολιτών, τότε η εθνική οικονομία παραμένει καχεκτική.
  12. Πολιτική Ευθύνη Πολιτών: Υπάρχει μια χρονική υστέρηση μεταξύ της καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών και της είσπραξης των συντάξεων. Αποτελεί, πιστεύουμε, μια έκφραση δικαιοσύνης, ο συνυπολογισμός στο ύψος των συντάξεων (της κάθε γενιάς) και της πολιτικής υπευθυνότητας που επέδειξε η αντίστοιχη γενιά, όταν η γενιά αυτή βρισκόταν στο χρονικό στάδιο της καταβολής ασφαλιστικών εισφορών. Η γενιά που υπερψήφισε στις βουλευτικές εκλογές πολιτικά κόμματα τα οποία διαχειρίστηκαν αποτελεσματικά το σ.κ.α., που επαύξησαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, που εξοικονόμησαν οικονομικούς πόρους διαμορφώνοντας αποτελεσματικές και διαφανείς οργανωσιακές δομές και που διαμόρφωσαν ένα σ.κ.α. το οποίο συνέργησε στην γενικότερη προσπάθεια προκοπής της πατρίδας μας, αυτή η γενιά δικαιούται υψηλότερες συντάξεις από τις άλλες οι οποίες υιοθέτησαν πολιτική συμπεριφορά λιγότερο υπεύθυνη.
  13. Βαθμός Ανάπτυξης Σχέσεων Κοινωνίας: Η ανάπτυξη λογικής αναφορικότητας μεταξύ των πολιτών συσχετίζεται θετικά με την αποδοτικότητα της εργασίας των πολιτών και την αποδοτικότητα καθώς επίσης και τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων και γενικότερα των ‘οργανισμών ανθρώπινης δραστηριότητας’. Η ευρωστία (και όχι η καχεξία) των πολιτών, των επιχειρήσεων και των λοιπών οργανισμών ανθρώπινης δραστηριότητας συσχετίζεται θετικά με την ευρωστία ενός σ.κ.α.

 

Αλληλεπίδραση των Παραμέτρων με την υπαρκτική κατάσταση και την οικιστική αποκέντρωση των πολιτών

  1. Δημόσιο Χρέος: Οι πολίτες μιας χώρας της οποίας ο μισός πληθυσμός έχει συγκεντρωθεί σε μια ανθρωπολογικώς αφιλόξενη πόλη, βρίσκονται σε δυσχερή θέση όσον αφορά τη δυνατότητα αποπληρωμής του υπερβολικά μεγάλου δημόσιου χρέους. Αντίθετα, πολίτες οι οποίοι απολαμβάνουν το σύνολο των δημιουργικών τους δυνατοτήτων (διαμένοντες σε εγγύτητα με το φυσικό περιβάλλον και τις δυνατότητες αναψυχής που αυτό παρέχει) μπορούν ευχερέστερα να επινοήσουν λύσεις στα οικονομικά προβλήματα της πατρίδας τους και να αυτοπειθαρχήσουν προκειμένου οι λύσεις αυτές να εφαρμοστούν πρακτικά.
  2. Ύψος & Διάρθρωση Α.Ε.Π.: Ισχύουν οι ίδιοι λόγοι με εκείνους του δημοσίου χρέους.
  3. Βαθμός Εργασιακής Απόλαυσης: Ο υπαρκτικά ακέραιος πολίτης διαθέτει το προνόμιο (σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό) της χωρίς προφανή αιτία απόλαυσης του «να είναι ο εαυτός του». Η ποιότητα είναι το βασικότερο συστατικό της δράσης του. Η εργασιακή απόλαυση αποτελεί τη μια από τις δύο εργασιακές απολαβές του υπαρκτικά ακέραιου εργαζόμενου. Η αποκεντρωμένη διαβίωση (κοντά στη φύση) αυξάνει την πιθανότητα ο εργαζόμενος να διαθέτει επαρκείς ευκαιρίες ανάπαυσης και αναψυχής, με προφανή αποτελέσματα αναφορικά με το βαθμό εργασιακής απόλαυσης, του εργαζομένου αυτού. Η εξοικονόμηση χαμένου στις μετακινήσεις χρόνου, η εξοικονόμηση ανθρώπινης ψυχικής αντοχής η οποία σπαταλάτε στις συνηθισμένες κοινωνικές τριβές της καθημερινότητας των μεγαλουπόλεων, η ζωτικότητα την οποία προσδίδει στον ανθρώπινο οργανισμό ο καθαρός αέρας, η ησυχία από τους θορύβους της μεγαλούπολης και η αρμονία των ήχων της φύσης, αποτελούν πρόσθετους λόγους αναβάθμισης της εργασιακής απόλαυσης.
  4. Κατά Κεφαλήν Καλλιέργεια: Ο ανθρωπολογικώς ικανοποιημένος πολίτης που διαβιώνει σε αποκεντρωμένους οικισμούς βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση όσον αφορά την αναβάθμιση της μόρφωσής του και της καλλιέργειάς του, για τους λόγους που αναφέρθηκαν στην προηγούμενη παράγραφο. Αντίθετα ο μαζικοποιημένος και μοναχικός (ανεξαρτήτως του πλήθους των ανούσιων κοινωνικών του συναναστροφών) κάτοικος των μεγαλουπόλεων, ο χωρίς ελεύθερο χρόνο, ο χωρίς ψυχική ηρεμία και ο χωρίς ισχυρή νοητική συγκέντρωση, βρίσκεται σε δυσχερή θέση όσον αφορά τη δυνατότητα αναβάθμισης της μόρφωσης και της καλλιέργειάς του.
  5. Δημογραφικές Τάσεις: Η αποκεντρωμένη και κοντά στο φυσικό περιβάλλον μακροχρόνια διαβίωση, προσφέρει στην οικογένεια μια βαθύτερη γνώση για τον κόσμο και μια μεγαλύτερη (πολύπλευρη) ευελιξία αναφορικά με την αντιμετώπιση των συνηθισμένων δυσκολιών που αντιμετωπίζουν, γενικά, οι οικογένειες. Ταυτόχρονα, παρέχει πολλές ευκαιρίες αναψυχής, ενώ απουσιάζουν οι περισσότερες από τις αιτίες (οι οποίες είναι συνηθισμένες στις μεγαλουπόλεις) πρόκλησης οικογενειακής νοσηρότητας. Υπό τις συνθήκες αυτές ένας ανθρωπολογικά ικανοποιημένος πολίτης είναι πιθανό ότι θα επιλέξει να γεννήσει ένα μεγαλύτερο πλήθος απογόνων σε σχέση με την αντίστοιχη επιλογή του εάν αυτός διαβίωνε σε μια μεγαλούπολη.
  6. Επιχειρησιακή Κουλτούρα: Ο ανθρωπολογικά ικανοποιημένος πολίτης ο οποίος διαθέτει ακέραιες τις δημιουργικές του δυνάμεις (καθώς διαβιώνει κοντά σε φυσικό και ανθρωπολογικά φιλικό περιβάλλον) είναι ένας εργαζόμενος συμβατός με εργασιακά περιβάλλοντα εντός των οποίων εφαρμόζονται οργανωσιακές δομές υψηλής απόδοσης και υψηλής βιωσιμότητας. Η μη βία και η τάση για αυτογνωσία, μόρφωση και καλλιέργεια αποτελούν για αυτόν (σύμφωνα με την ασθενή εκδοχή της λεγόμενης ‘ανθρωπικής αρχής’) φυσικές επιλογές. Ο πολίτης αυτού του είδους είναι απόλυτα συμβατός με τις οργανωσιακές αρχές της αξιοκρατίας και της διαφάνειας.
  7. Κόστος Διαβίωσης: Οι ευκαιρίες σχετικής μείωσης του κόστους διαβίωσης είναι πάρα πολλές. Ένας ανθρωπολογικά ικανοποιημένος πολίτης ο οποίος διαβιώνει – ο ίδιος και η οικογένειά του – π.χ. σε μια αγροικία κοντά στη φύση, αποφεύγει το μεγαλύτερο μέρος του (χρονικού και χρηματικού) κόστους μετακίνησης εντός των μεγαλουπόλεων. Εξασφαλίζοντας, παράλληλα, την τακτική σωματική του εκγύμναση μπορεί να οργανώσει την καλλιέργεια ενός μικρού κήπου από τον οποίο (μετά από μια σύντομη εξοικείωση) θα προμηθεύεται ένα σημαντικό μέρος των αναγκαίων (άριστης ποιότητας) τροφίμων της οικογένειάς του. Η συντήρηση λίγων οικόσιτων ζώων (π.χ. δύο χαριτωμένες κατσίκες, πέντε-έξι κότες και φυσικά κόκορα) θα εξασφάλιζε στην οικογενειακή διατροφή μια ποιότητα σχεδόν απρόσιτη για τον συνηθισμένο κάτοικο των μεγαλουπόλεων. Επίσης, ένας πολίτης με τα χαρακτηριστικά που αναφέρθηκαν, διαβιώνοντας κοντά στη φύση απολαμβάνει μεγαλύτερη δυνατότητα ‘άμυνας’ απέναντι στον καταναλωτισμό, με ότι συνεπάγεται η δυνατότητα αυτή αναφορικά με τη μείωση του οικογενειακού κόστους διαβίωσης. Είναι πολλές οι ευκαιρίες οικογενειακής και προσωπικής ψυχαγωγίας, μηδενικού (ή μηδαμινού) οικονομικού κόστους, τις οποίες παρέχει το φυσικό περιβάλλον, ενώ η ψυχαγωγία στη μεγαλούπολη κοστίζει ακριβά επιβαρύνοντας τον οικογενειακό οικονομικό προϋπολογισμό. Επίσης, η διαβίωση μακριά από τις μεγαλουπόλεις εξασφαλίζει ένα πλεόνασμα ζωτικού χώρου και χρόνου, τα οποία επιτρέπουν στις οικογένειες να εξοικονομούν οικονομικούς πόρους από μαστορέματα και διάφορες πρακτικές κατασκευές.
  8. Ανταγωνιστικότητα Ελληνικής Οικονομίας: Οι παράμετροι του προβλήματος της χαμηλής ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας γνωστές. Χαμηλό εργατικό κόστος των ασιατικών οικονομιών, τεχνολογική υπανάπτυξη και αποβιομηχάνιση της εθνικής μας οικονομίας. Έλλειψη παραγωγής με υψηλή προστιθέμενη αξία, χαμηλή κατά κεφαλήν καλλιέργεια, αναποτελεσματική επιχειρησιακή κουλτούρα των επιχειρήσεων, χαμηλή ποιότητα τεχνολογικής και επιστημονικής εκπαίδευσης, αναποτελεσματικές κρατικές υπηρεσίες, αναποτελεσματική κεντρική διοίκηση, χαμηλή ποιότητα ζωής στις μεγαλουπόλεις, κ.λπ. Κοινός παρονομαστής των όποιων λύσεων, ενδεχομένως, υπάρχουν αναφορικά με το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, είναι και τα εξής:
  9. α. οι λύσεις θα πρέπει να ενεργοποιούν/αποκαθιστούν καθώς επίσης και να αξιοποιούν στο μέγιστο δυνατό βαθμό όλες τις δημιουργικές δυνατότητες των ελλήνων πολιτών, και
    β. θα πρέπει να γίνει ελαχιστοποίηση του (οριακού) κόστους της εργασίας.
    Και οι δύο προϋποθέσεις / προδιαγραφές των λύσεων (του προβλήματος της ανταγωνιστικότητας) εκπληρώνονται – εξ ορισμού – όταν, ταυτόχρονα, ικανοποιούνται οι ανθρωπολογικές ανάγκες του πολίτη και όταν ο πολίτης απολαμβάνει τα πλεονεκτήματα της οικιστικής αποκέντρωσης. Επίσης, ο θεσμός της τηλεργασίας συμβάλλει στη μείωση του (οριακού) κόστους του προϊόντος (και των υπηρεσιών) μέσω της ελαχιστοποίησης του κόστους χρήσης ακριβών εργασιακών χώρων, ευρισκόμενων εντός των μεγαλουπόλεων.
  10. Βαθμός Ελευθερίας Έκφρασης Προσωπικής Ετερότητας: Ο υψηλός βαθμός έκφρασης της προσωπικής ετερότητας αποτελεί τη μια από τις δύο προϋποθέσεις κατάκτησης της υπαρκτικής ακεραιότητας. Μοιάζει ευκολότερη και πιθανότερη η αναβάθμιση της έκφρασης προσωπικής ετερότητας στις ηπιότερες και αρμονικότερες συνθήκες της αποκεντρωμένης διαβίωσης κοντά στη φύση, παρά στις συνθήκες διαβίωσης των μεγαλουπόλεων οι οποίες διέπονται από ισχυρότατα ένστικτα επιβίωσης.
  11. Πολιτική Ευθύνη Πολιτών: Ο υπαρκτικά ακέραιος πολίτης που διαβιώνει μακριά από τις μεγαλουπόλεις και κοντά στη φύση είναι πιθανότερο να απολαμβάνει μεγαλύτερη ανεξαρτησία, τόσο εξωτερική (οικονομική, εργασιακή, κ.λπ.) όσο και εσωτερική (ωριμότητα, καλλιέργεια, μόρφωση, αυτογνωσία, κ.λπ.). Εξωτερική γιατί διαθέτει περισσότερες εναλλακτικές δυνατότητες για να ικανοποιήσει τόσο τις πρακτικές ανάγκες όσο και τις επαγγελματικές (ειδικά υπό συνθήκες ανεπτυγμένου θεσμού τηλεργασίας) και σχετικά χαμηλό κόστος διαβίωσης. Σχετικά με την εσωτερική ελευθερία, είναι προφανές ότι ο υπαρκτικά ακέραιος πολίτης αντιλαμβάνεται και επιτελή τα καθήκοντά του απέναντι στην κοινωνία μας λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο τα ιδιωτικά του συμφέροντα αλλά και τα συμφέροντα του συνόλου της πατρίδας μας. Επιλέγει ποιο πολιτικό κόμμα θα ψηφίσει με αξιοκρατικά κριτήρια, ενώ ενδιαφέρεται για την ορθή λειτουργία των κοινωνικών θεσμών (βλ. σ.κ.α.) και συμμετέχει στην επιτήρηση της υψηλής αποτελεσματικότητάς τους. Η συνείδηση τέτοιου τύπου πολιτών δεν είναι εύκολο να εκμαυλιστεί από πολιτικά ρουσφέτια και από ποταπή ιδιοτέλεια.
  12. Βαθμός Ανάπτυξης Σχέσεων Κοινωνίας: Ο υψηλός βαθμός ανάπτυξης αρμονικών και λογικών σχέσεων μεταξύ των πολιτών αποτελεί τη δεύτερη από τις δύο προϋποθέσεις κατάκτησης της υπαρκτικής ακεραιότητας. Μοιάζει ευκολότερη και πιθανότερη η σύναψη αρμονικών και λογικών σχέσεων κοινωνίας στις ηπιότερες και αρμονικότερες συνθήκες της αποκεντρωμένης διαβίωσης κοντά στη φύση, παρά στις συνθήκες διαβίωσης των μεγαλουπόλεων οι οποίες διέπονται από ισχυρότατα ένστικτα επιβίωσης. Καινοτομία: Υπόδειγμα Κοινοτικής Οργάνωσης Παραγωγής
  13. Περιεχόμενο της καινοτομίας: το περιεχόμενο του «Υποδείγματος Κοινοτικής Οργάνωσης Παραγωγής» (υ.κ.ο.π.) δεν μπορεί να παρουσιαστεί σε μια μελέτη επίλυσης του «ασφαλιστικού προβλήματος». Γενικά, πάντως, το υπόδειγμα αυτό αποτελεί μια δημιουργική σύνθεση δύο θεωριών: μέρους της θεωρίας του E. F. Schumacher (1973), Small Is Beautiful – Economics as if people mattered, Harper & Row, New York, και κάποιων στοιχείων από τη θεωρία του Jeremy Rifkin (2000), The Age of Access (Η Εποχή της Πρόσβασης), Εκδ. Οργ. Λιβάνη, Αθήνα.
  14. Αλληλεπίδραση με υπαρκτική κατάσταση πολιτών και οικιστική αποκέντρωση: Η καινοτομία «Υπόδειγμα Κοινοτικής Οργάνωσης Παραγωγής» αποσκοπεί: a.Στον παραμερισμό μερικών από τα εμπόδια που συναντά ο κάτοικος των μεγαλουπόλεων στο ‘δρόμο’ του για την υπαρκτική ακεραιότητα και την αυτογνωσία. b.Στην πρακτική εφαρμογή της οικιστικής αποκέντρωσης της πατρίδας μας.

 

Το υ.κ.ο.π. χαρακτηρίζεται από:

  1. Την αξιοποίηση της ισχυρής συμβατότητας που συνδέει τις ανθρωπολογικές ανάγκες των προσώπων με τις μικρού μεγέθους ανθρώπινες ομάδες.
  2. Την αξιοποίηση της υψηλής ανθρώπινης δημιουργικότητας (ως ένα βασικό συγκριτικό πλεονέκτημα) για την επίτευξη υψηλής οικονομικής αποδοτικότητας.
  3. Την αξιοποίηση της ευρωστίας την οποία παρέχει στο βιοψυχικό ανθρώπινο οργανισμό η οικογενειακή διαβίωση κοντά στη φύση.
  4. Την εξοικονόμηση πολύτιμων προσωπικών και οικογενειακών πόρων την οποία συνεπάγεται η διαβίωση εκτός των μεγαλουπόλεων.
  5. Την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων που διαθέτουμε, οι Έλληνες: γλώσσα υψηλής ποικιλομορφίας, το γεωφυσικό κάλλος της πατρίδας μας, πολιτισμική κληρονομιά υψηλής ποικιλομορφίας.
  6. Την αξιοποίηση του θεσμού της τηλεργασίας.
  7. Την αξιοποίηση της οργανωσιακής δομής «shamrock».

 

Προτεινόμενη Λύση για το «Ασφαλιστικό Πρόβλημα»

 

1.Υπολογίζουμε ένα συνδυασμό Cαρχικό = (Εα, Ηα, Σα), ο οποίος να αντιστοιχεί σε μία ορθολογική αναλογική εξίσωση ‘προς τα βέλτιστα' των σημερινών ασφαλιστικών εισφορών, ηλικιακών ορίων και ύψους συντάξεων.

2.Υπολογίζουμε ένα συνδυασμό Cτελικό = (Ετ, Ητ, Στ), ο οποίος να αντιστοιχεί σε μία ‘θέση’ βιωσιμότητας του σ.κ.α. υπό όρους πλήρους οικιστικής αποκέντρωσης, σύμφωνα με τα δεδομένα του υποδείγματος «Κοινοτικής Οργάνωσης Παραγωγής».

3.Κατασκευάζουμε τρεις μαθηματικές συναρτήσεις υπολογισμού των Ε, Η, Σ ως εξής:

Et = f(ssset, neet, lct, dtt, eict, oet, ndt, ngpt, i(t))

Ht = g(ssset, neet, lct, dtt, eict, oet, ndt, ngpt, j(t))

Σt = h(ssset, neet, lct, dtt, eict, oet, ndt, ngpt, k(t))

με τρόπο ώστε

  • το σ.κ.α. να ‘τείνει’ δυναμικά σε σημείο βιώσιμης ισορροπίας
  • το σημείο C0=(Ε0, Η0, Σ0) = Cαρχικό
  • και το σημείο C5=(Ε5, Η5, Σ5) = Cτελικό

4. Το νόημα της προτεινόμενης λύσης είναι το εξής:

 

  • Αρχικά, γίνεται εξίσωση προς «τα βέλτιστα» αντίστοιχα, των συντάξεων, των ασφαλιστικών εισφορών και των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης.
  • Παραμετροποιούνται οι βασικές μεταβλητές του σ.κ.α. και γίνονται δυναμικές (εξαρτώνται και από την παράμετρο του χρόνου).
  • Το σ.κ.α. ξεκινά από μια ‘θέση’ C0 επιθυμητή (στον παρόντα χρόνο) από τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, αλλά οικονομικώς μη βιώσιμη.
  • Δίνεται, στη συνέχεια, η δυνατότητα σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να επιτύχουν εντός μιας (π.χ.) πενταετίας την (υπό συνθήκες πλήρους οικιστικής αποκέντρωσης) επιθυμητή, αλλά και βιώσιμη για το σ.κ.α. ‘θέση‘ C5. Επίσης, δίνονται και οι αντίστοιχοι τρόποι (οι οποίοι προκύπτουν ευθέως και μονοσήμαντα τόσο από την ανάλυση των παραμέτρων που παρουσιάστηκαν όσο και από τις μαθηματικές συναρτήσεις Et, Ht , Σt) επίτευξης της ‘θέσης’ αυτής, για κάθε μια από τις ομάδες ενδιαφερομένων.
  • ‘Αφήνεται’ το σ.κ.α. να ‘επιπλεύσει’ δυναμικά προς το σημείο ισορροπίας εκείνο (έστω το Ceq) το οποίο θα προκύψει με βάση τη ‘συμπεριφορά’ όλων των ομάδων ενδιαφερομένων και τις μαθηματικές συναρτήσεις Et, Ht , Σt.
  • Εκείνα που επιτυγχάνονται τελικά είναι:
    • η επίτευξη δυναμικής (μόνιμης) οικονομική βιωσιμότητας
    • η επίτευξη μέγιστης (υπό συνθήκες) οικονομικής αποδοτικότητας η δίκαιη λειτουργία του συστήματος σ.κ.α.
    • η διαφάνεια στη λειτουργία του σ.κ.α.
    • η κοινωνική συναίνεση
    • η δημιουργία αντίστοιχων μηχανισμών ανατροφοδότησης:
      • της πολιτικά υπεύθυνης συμπεριφοράς των πολιτών
      • της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας
      • της μείωσης του κόστους οικογενειακής διαβίωσης
      • της βελτίωσης των δημογραφικών χαρακτηριστικών του γενικού πληθυσμού
      • της βελτίωσης του επιπέδου εργασιακής απόλαυσης των εργαζομένων
      • της αριστοποίησης της οργανωσιακής δομής του (μελλοντικώς ενός και μοναδικού) ασφαλιστικού ταμείου.
      • της μείωσης του δημοσίου χρέους. της βελτίωσης του ρυθμού αύξησης του Α.Ε.Π. καθώς επίσης και της διάρθρωσής του
      • της αναβάθμισης της κατά κεφαλήν καλλιέργειας. της βελτίωσης της επιχειρησιακής κουλτούρας των επιχειρήσεων
      • της αναβάθμισης της έκφρασης συλλογικής, καθώς επίσης και προσωπικής ετερότητας
      • της αναβάθμισης της σύναψης συλλογικής, καθώς επίσης και διαπροσωπικής λογικής αναφορικότητας

 

Επεξήγηση συντομογραφιών (συντελεστών).

 

  1. Σ: ύψος χορηγουμένων συντάξεων (έχει τη μορφή Σ(σ1, σ2, …, σν), όπου ν = το πλήθος κατηγοριών συνταξιούχων).
  2. Ε: ύψος καταβαλλόμενων ασφαλιστικών εισφορών (έχει τη μορφή Ε(ε1, ε2, …, εκ), όπου κ = το πλήθος κατηγοριών εργαζομένων)..
  3. Η: ηλικιακά όρια χορήγησης σύνταξης (έχει τη μορφή Η(η1, η2, …, ηλ), όπου λ = πλήθος κατηγοριών δικαιούχων σύνταξης).
  4. ssse: αποδοτικότητας συστήματος κοινωνικής ασφάλισης (εκφράζει την πολιτική ευθύνη των πολιτών).
  5. nee: ανταγωνιστικότητας της οικονομίας (εκφράζει την αποδοτικότητα της δομής του οικονομικού συστήματος της πατρίδας μας).
  6. lc: κόστους διαβίωσης (εκφράζει το κόστος της οικογενειακής διαβίωσης).
  7. dt: δημογραφικής τάσης (εκφράζει την τάση μεταβολής του γενικού πληθυσμού).
  8. iec: διεθνούς οικονομικής συγκυρίας (εκφράζει τη φάση ανάπτυξης είτε ύφεσης την οποία διέρχεται η παγκόσμια οικονομία).
  9. oe: οργανωσιακής αποδοτικότητας του σ.κ.α. (εκφράζει την αποτελεσματικότητα με την οποία διαχειρίζονται από το σ.κ.α. οι οικονομικοί πόροι του).
  10. nd: δημοσίου χρέους (εκφράζει το ρυθμό αύξησης είτε μείωσης του δημοσίου χρέους).
  11. ngp: ακαθάριστου εγχωρίου προϊόντος (εκφράζει το ρυθμό αύξησης – γενικά – των εισοδημάτων που πραγματοποιούνται).
  12. t: χρόνος (εκφράζει το δυναμικό χαρακτήρα του προτεινόμενου σ.κ.α.).

Υ.Γ.: Ενέταξα αυτό το άρθρο στην ενότητα "Συννενόηση για Διαφύλαξη" επειδή πιστεύω ότι το άρθρο αυτό, δυνητικά, μπορεί να συμβάλλει στην κατανόηση της δυναμικής η οποία διέπει το ζήτημα του "ασφαλιστικού". Το ασφαλιστικό σύστημα, δε, το θεωρώ ως μια κοινωνική διεργασία η οποία συμβάλει στην διαφύλαξη, τόσο των πολιτών, όσο και της πολιτείας συνολικά, από δυνητικούς κινδύνους.

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 24 Δεκέμβριος 2009 22:17