Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 1128 επισκέπτες συνδεδεμένους

Επικοινωνία

Γερμανία 004917667046073

The Absolute Evil

 

Gang-stalking Greeks

 

Byzantine Atrocities

 

European Dissidents ALARM

 

Human Rights' Court

 

The used up men

 

Dissidents - USG RICO crimes

 

Open Letter to Theresa May

 

Open Letter to António Guterres UN's SG

 

Triangulation - Zersetzen

 

Open Letter to Andrew Parker, MI5

  

Πράξεις ποταπές - Despicable choices

 

 

My father's death

 

Cavitation damage

 

Burglary and vandalism

 

Dry mini submarine

 

Message to Bundeswehr 2

 

Message to Bundeswehr 1

 

“Tough” guys and TOUGH guys

 

Μοναδική λύση, το Χόλιγουντ

 

Charlatans

 

Zeppelin: Beyond Gravity

 

Foreign intervention in Greece?

 

Η ανελεύθερη Ελλάδα

 

Η Ελλάδα καταγώγιο;

 

Αν.Επ. Π. Παυλόπουλο

  

Intangible prisons

 

Plausible deniability

 

Images of German w & s

 

Crimes against Humanity

 

"Chimera" - "Bellerophon"

 

pr. Donald Trump

 

  

Legal Notice 87

 

Βδέλλες, αποικιοκρατικές

 

Being a German

 

Legal Notice 84

 

Dirty colonial methods

 

Georgi Markov, BG - KGB

 

Samples of Barbarity

 

Ελλάδα - αποκόλληση

 

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Κατώφλι Διαφοράς και Αξιώσεις Ανθρώπινης Επιβίωσης (διόρθωση) PDF Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις
Συντάχθηκε απο τον/την Χρήστος Μπούμπουλης (Christos Boumpoulis)   
Παρασκευή, 06 Απρίλιος 2018 18:34

christosboumpoulis_090.JPG


Κατώφλι Διαφοράς και Αξιώσεις Ανθρώπινης Επιβίωσης
Η Διαφορά Έντασης Ερεθισμού και ο νόμος του Weber
Για κάθε είδος εντυπώσεων πρέπει ο ερεθισμός να είναι ικανός ώστε να μπορέσει να διεγείρει το αντίστοιχο αισθητήριο όργανο να υπερβεί την ορισμένη ελάχιστη τιμή έντασης για να κατορθώσει να προκαλέσει...
Αυτό επιβεβαιώνεται καθημερινά πχ. φωνές που στο περιβάλλον μας Είναι πάρα πολύ αδύναμες Δεν ακούγονται.
Πιέσεις που δέχεται το δέρμα μας καθημερινά με τόση μικρή ένταση δεν γίνονται αισθητές,
Η ελάχιστη Τιμή ένταση του ερεθισμού που μπορεί να δώσει αίσθημα ονομάζεται στη γλώσσα της επιστήμης κατώφλι.
"Το Κατώφλι αποτελεί το μέτρο ευαισθησίας του κάθε αισθητηρίου οργάνου, Όσο χαμηλότερο είναι για ένα όργανο τόσο το όργανο έχει μεγαλύτερη ευαισθησία"
Είναι διαφορετικό για τις διάφορες αισθήσεις και ποικίλει από οργανισμούς σε οργανισμούς ένας μπορεί να έχει μεγαλύτερη ευαισθησία από το δεύτερο στην όσφρηση η στην αίσθηση της θερμότητας.
Κατώφλι διαφοράς Λέγεται το μέγεθος, η ελάχιστη τιμή που πρέπει να έχει η διαφορά έντασης δυο ομοειδών ερεθισμών για να προκαλέσουν χωριστά αισθήματα.
Πχ. Όταν βρισκόμαστε σε Ένα σκοτεινό δωμάτιο που φωτίζεται μόνο από ένα κερί και ανάψουν ένα δεύτερο αμέσως θα αντιληφθούμε τη διαφορά στο φωτισμό.
Εάν όμως το δωμάτιο φωτίζεται από 100 κεριά και προσθέσουμε σε αυτό ακόμα ένα, παρόλο που σε αυτή την περίπτωση η ένταση του φωτισμού αυξήθηκε αντικειμενικά, τόσο όσο και την προηγούμενη κατά μία μονάδα δεν θα αισθανθούμε καμία διαφορά.
Τα άστρα στον ουρανό είτε είναι μέρα είτε είναι νύχτα είναι εκεί εκπέμπουν ακτινοβολία, όπως και ο ήχος ενός ρολογιού σε απόλυτη ησυχία μπορούμε και το ακούμε Σε θόρυβο ο ήχος χάνεται.
Τα πειράματα έδειξαν ότι όσο πιο δυνατός είναι ένας ερεθισμός τόσο περισσότερο πρέπει να αυξηθεί Η δύναμή του για να γίνει αισθητή κάποια διαφορά.
Με άλλα λόγια η αύξηση της δύναμης ενός ερεθισμού για να προκαλέσει αισθητή αύξηση στην ένταση του αισθήματος πρέπει να είναι ανάλογη προς τον αρχικό αριθμό.
Αυτό το νόμο τον διατύπωσε πρώτος ο φυσιολόγος Ernst Weber όπου και φέρει το όνομά του.
Με βάση το νόμο του Weber ο G. Th. Fechner. Έδωσε στη σχέση ερεθισμού και αισθήματος τη μαθηματική διατύπωση E=k.log.R ( Όπου Ε σημαίνει το αίσθημα και R ερεθισμός )
Ακριβέστερες παρατηρήσεις και μετρήσεις έδειξαν ότι ο νόμος του Weber και πολύ περισσότερο ο αντίστοιχος τύπος του Fechner, ισχύουν κατά προσέγγιση και με μεγάλα περιθώρια μόνο για τα αισθήματα όρασης, ακοής, βάρους, πιέσεις, και κινήσεων, η εφαρμογή του στη γεύση και στη όσφρηση είναι αμφίβολη, Γενικά οι πάρα πολύ αδύνατη όπως και η πάρα πολύ δυνατή ερεθισμοί, δεν υπακούν σε αυτόν. Αποδείχτηκε ακόμα ότι η αναλογία που τονίζει ο νόμος μεταξύ ερεθισμών και λογαρίθμων και αισθημάτων δεν είναι για όλες τις αισθήσεις ίδια.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο νόμος του Weber έχει μεγάλη σημασία βεβαιώνεται με αυτόν ότι τα αισθητήρια όργανά μας έχουν την ικανότητα να προσαρμόζουν την ευαισθησία τους προς τη Δύναμη τον ερεθισμών.
Είναι πολύ ευαίσθητα απέναντι στους αδύνατους ερεθισμούς και συνάμα λιγότερο ευαίσθητα απέναντι στους δυνατούς.
Όταν ο ερεθισμός είναι δυνατός πρέπει να αυξηθεί κατά πολύ η δύναμή του για να αντιληφθούμε τη διαφορά ενώ στους αδύνατους ερεθισμούς και μία μικρή μόνο αύξηση της έντασης γίνεται αμέσως αντιληπτή.
 
Ανθρώπινα δικαιώματα
Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ίδια για όλους τους ανθρώπους.
Τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν ηθικές αρχές που θέτουν συγκεκριμένα πρότυπα ανθρώπινης συμπεριφοράς και συνήθως προστατεύονται ως νόμιμα δικαιώματα κατά το εθνικό και διεθνές δίκαιο. Θεωρούνται ως «κοινώς αντιλαμβανόμενα αναπαλλοτρίωτα θεμελιώδη δικαιώματα που κάθε άτομο δικαιούται από τη στιγμή της γέννησής του, απλώς και μόνο επειδή είναι ανθρώπινο ον». Αυτά περιλαμβάνουν αστικά και πολιτικά δικαιώματα όπως το δικαίωμα στη ζωή και την ελευθερία, την ελευθερία σκέψης και έκφρασης, καθώς και την ισότητα ενώπιον του νόμου. Στα ανθρώπινα δικαιώματα περιλαμβάνονται, επίσης, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στην εργασία, το δικαίωμα στην υγεία, το δικαίωμα στην τροφή, το δικαίωμα στην κατοικία, την ιατρική περίθαλψη, την εκπαίδευση και το δικαίωμα συμμετοχής στον πολιτισμό.
Τα ανθρώπινα δικαιώματα, λοιπόν, θεωρούνται διεθνή (εφαρμόζονται και ισχύουν παντού) και διαφυλάττουν την ισότητα (ισχύουν τα ίδια για όλους). Το δόγμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει επηρεάσει καταφανώς το διεθνές δίκαιο καθώς και τα εθνικά συντάγματα, τις πολιτικές των κρατών και τη δράση μη-κυβερνητικών οργανισμών κι αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της δημόσιας τάξης ανά τον κόσμο. Κατά την ιδέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, «αν ο δημόσιος διάλογος εν καιρώ ειρήνης στην παγκόσμια κοινότητα διαθέτει κοινή ηθική γλώσσα, είναι αυτή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Οι έντονες αξιώσεις του δόγματος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξακολουθούν να προκαλούν μεγάλο σκεπτικισμό και διαφωνίες όσον αφορά στο περιεχόμενο, τη φύση και το σκεπτικό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ακόμη και σήμερα. Πράγματι, το ερώτημα τι συνιστά «δικαίωμα» είναι από μόνο του αμφιλεγόμενο και αποτελεί αντικείμενο συνεχιζόμενης φιλοσοφικής διαμάχης.
[Source: Wikipedia]
 
Απαίτηση (αξίωση)
Ουσιαστικό
απαίτηση θηλυκό
αυτό που απαιτώ, που ζητώ οπωσδήποτε
έχω την απαίτηση να είστε συνεπείς στις υποχρεώσεις σας
αυτό που απαιτείται προκειμένου να εκτελεστεί σωστά μια εργασία
οι απαιτήσεις των καινούριων λειτουργικών συστημάτων σε τεχνολογικό υλικό είναι πολύ αυξημένες
[Source: Wikipedia]
 
Το παρόν άρθρο απευθύνεται, αποκλειστικά, στους Γερμανούς και στους Έλληνες.
Η έννοια των λεγόμενων "Θεμελιωδών Ανθρώπινων Δικαιωμάτων", δίχως κάτι τέτοιο να συμπεριλαμβάνεται ρητά στον ορισμό τους, για να έχει υπόσταση προϋποθέτει την προηγούμενη ύπαρξη ενός κάποιου κοινωνικού πλαισίου, εντός του οποίου, αυτά τα δικαιώματα ήδη είναι σεβαστά, ώστε, οι εκάστοτε ενδιαφερόμενοι, να "προσβλέπουν" σε αυτό το κοινωνικό πλαίσιο για την, εκ μέρους τους, απόλαυση αυτών των "δικαιωμάτων". Είναι, δηλαδή, αυτοαναφορικός ο ορισμός των “Θεμελιωδών Ανθρώπινων Δικαιωμάτων” και για το λόγο αυτό είναι, μόνο, συμπτωματική η πραγμάτωση κατάλληλων κοινωνικών συνθηκών εντός των οποίων, αυτά, γίνονται ευρέως σεβαστά.
Στην πραγματικότητα, το ουσιώδες, δεν είναι κάποια αυτοαναφορικά, άρα ανύπαρκτα, "δικαιώματα", αλλά, ουσιώδεις είναι οι "Αξιώσεις Ανθρώπινης Επιβίωσης" που περιλαμβάνουν όσα επιμέρους αναφέρονται στον ορισμό των "Θεμελιωδών Ανθρώπινων Δικαιωμάτων".
Η διαφορά των δύο αυτών εννοιών, καταλυτική κατά τη γνώμη μου, καθορίζει ορθά κριτήρια επιλογής συμπεριφορών, άρα, καθορίζει τον ίδιο τον πολιτισμό τους, όσων, θεωρούν ότι, η ανθρώπινη ζωή είναι ιερή και η αξία της ανυπολόγιστη.
Στις μέρες μας παρατηρούμε, μαζικές και εξατομικευμένες, δολοφονίες, σωματικές βλάβες, ακούσιες εμφυτεύσεις ηλεκτρονικών εμφυτευμάτων εγκεφάλου, ακούσια ανθρώπινα πειράματα, βασανιστήρια, αυθαίρετες εκτοπίσεις, αυθαίρετες εξορίες, κατασυκοφαντήσεις, αυθαίρετες περιθωριοποιήσεις και κάθε αρρωστημένης φαντασίας τερατουργία, να διαπράττονται σε βάρος αθώων ανθρώπων. Γιατί;
Η πλειοψηφία των ανθρώπων, έχοντας εσωτερικεύσει νοητικά την, ουσιωδώς, ανυπόστατη έννοια των θεωρούμενων "Θεμελιωδών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων" αναμένει, παθητικά και μάταια, από κάποιο, φαντασιακό ή πραγματικό, κοινωνικό "περιβάλλον" να επιλέξει έμπρακτα τον σεβασμό των “Θεμελιωδών Ανθρώπινων Δικαιωμάτων”, αυτής της πλειοψηφίας. Και, λογικά, αυτή η αναμονή θα είναι... αιώνια.
Αντίθετα, κάποιες μικρές μειοψηφίες, πράγματι, εγείρουν, ρεαλιστικά, τις εύλογες "Αξιώσεις Ανθρώπινης Επιβίωσης", αλλά καθίσταται αδύνατο, αυτές, να γίνουν αντιληπτές από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Γιατί;
Οι φορείς, της πολιτικής εξουσίας που ασκείται στο διεθνές επίπεδο, κατά τη γνώμη μου, κάνοντας κατάχρηση της μεθόδου που υπονοεί η έννοια "Κατώφλι Διαφοράς", θέτει ανυπέρβλητα εμπόδια στην επικοινωνία μεταξύ, των ρεαλιστικών μειοψηφιών πολιτών και των υπολοίπων, ως εξής:
Ως ένα θεωρητικό παράδειγμα θα μπορούσα να αναφερθώ στις περιπτώσεις, του γνωστού Αμερικάνου υποστηρικτή δημοσίου συμφέροντος (whistle-blower) ο οποίος κοινοποίησε τριτεύουσας σημασίας ανομίες των Αμερικάνικων υπηρεσιών· ενός μικρού, Ελληνικού πολιτικού κόμματος του οποίου το όνομα παρέπεμπε στο φυσικό περιβάλλον· μιας εκ των προηγούμενων, λαλίστατων μάλιστα, διοικήσεων του Ελληνικού υπουργείου Εθνικής οικονομίας· στην υποτιθέμενη "επίθεση" που δέχτηκε Ρώσος πολίτης επί Βρετανικού εδάφους· στην υποτιθέμενη "εξορία" και τη σύλληψη, επί Γερμανικού εδάφους, Ισπανού πολιτικού· και στη υποτιθέμενη "ομηρεία", εκ μέρους της Τουρκίας, δύο Ελλήνων στρατιωτικών.
Όλες οι ανωτέρω περιπτώσεις προβλήθηκαν δια των, διεθνών και Εθνικών, μέσων μαζικής ενημέρωσης σε ακραίο βαθμό. Γιατί;
Στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης εργασίας, τα περιστατικά που αντιστοιχούν στις ανωτέρω περιπτώσεις, θα μπορούσαν, κάνοντας δημιουργική χρήση της ανθρώπινης φαντασίας, μάλιστα στα όρια της λελογισμένης συνωμοσιολογίας, να είναι, εργαλειακά, ψευδή, εικονικά και κατασκευασμένα, προκειμένου, κάποια αντίστοιχα, όμοια ή παρόμοια, περιστατικά, τα οποία θα μπορούσαν να αφορούν μέλη των ανωτέρω, ρεαλιστικών μειοψηφιών πολιτών, να αποσιωπηθούν. Όπως, υποθετικά, κάποιος υποστηρικτής δημοσίου συμφέροντος, γνώστης των πιο ακραίων ανομιών των Αμερικανικών υπηρεσιών· κάποιο “κυοφορούμενο” Ελληνικό πολιτικό κόμμα με εσωτερική δομή που π.χ. έκανε καινοτομική χρήση, στην οργανωσιακή του δομή, εννοιών της δομής του "γεωδαιτικού τρούλου - team syntegrity - Stafford Beer"· κάποιος οικονομολόγος ο οποίος προωθούσε στην κοινή γνώμη την υπάρχουσα σχέση μεταξύ, της σύγχρονης αποικιοκρατίας και των συλλογικών οικονομικών δεινών των Ευρωπαϊκών Εθνικών οικονομιών· κάποιος πολιτικά αντιφρονών ο οποίος μπορεί να δέχτηκε δολοφονική επίθεση εναντίον του και να είχε πρόθεση να την δημοσιοποιήσει· κάποιος πολιτικά αντιφρονών του οποίου η σύλληψη να μεθοδευόταν εκείνη την περίοδο προκειμένου, αυτός, να υποστεί "επεξεργασία" πολιτικής φίμωσης· και κάποιος πολιτικά αντιφρονών ο οποίος να τελούσε υπό συνθήκες, κατ' ουσίαν, ομηρείας, είτε, εξαναγκαστικής εξαφάνισης και που να προσπαθούσε να δημοσιοποιήσει την περίπτωσή του για να λάβει υποστήριξη.
Πέραν της ανωτέρω υπόθεσης εργασίας, ο αναγνώστης του παρόντος άρθρου, καλό θα ήταν να διερευνήσει, ο ίδιος για τον εαυτό του, ποια είναι τα διαθέσιμα ιστορικά δεδομένα των πρωτοκόλλων "συμπεριφοράς" των υπαρχόντων Μ.Μ.Ε. και να προσπαθήσει να τα προσαρμόσει, στα διάφορα διεθνή "περιστατικά" τα οποία, αυτά τα Μ.Μ.Ε., προβάλλουν και στη συνέχεια, να συσχετίσει, με αυτά τα "περιστατικά", εκείνες τις, Διεθνείς, είτε, Εθνικές, συλλογικότητες οι οποίες "αντιδρούν" σε αυτά τα "περιστατικά" και στη συνέχεια να συναγάγει τα κατάλληλα συμπεράσματα.
Εν κατακλείδι, θα ήθελα να επισημάνω το γεγονός ότι, εκατομμύρια αθώοι άνθρωποι, σε όλες τις χώρες του κόσμου, "χάνουν" αδίκως, τις ζωές τους, ή, την υγεία τους, είτε, την ελευθερία τους, είτε, βασανίζονται ανηλεώς, είτε, εκτοπίζονται, είτε, περιθωριοποιούνται απάνθρωπα. Από αυτούς, οι περισσότεροι προτιμούσαν, αντί να αναλάβουν ενεργητικά, τις πολιτικές ευθύνες που τους αναλογούσαν και να δράσουν, έγκαιρα και δημιουργικά, για την προκοπή της πατρίδας τους, προτίμησαν να "βουλιάξουν στα αβυσσαλέα βάθη" του καναπέ του σπιτιού τους και να αφήσουν, κάποιους φαντασιακούς "άλλους" να "βγάλουν τα κάστανα από τη θράκα". Πράγμα που σημαίνει ότι, αν, όντως, υπάρχει κάποιος "καθώς πρέπει" "κανιβαλισμός", αυτός, μακροπρόθεσμα, μοιάζει να αποβαίνει πολύ λιγότερο ωφέλιμος από ό,τι νομίζουν όσοι, ενδεχομένως, προσφεύγουν σε αυτόν για να ικανοποιήσουν κάποιες, εγωκεντρικές και ευτελείς, αντικοινωνικές αξιώσεις τους.
Την Ειρήνη, την Ελευθερία, τη Συνεργασία και τη λιτή Προκοπή, τα απολαμβάνουν, μόνο, εκείνοι που τα αξίωσαν λελογισμένα, που εργάστηκαν και που μόχθησαν για την αποκατάστασή τους, στις αντίστοιχες Πατρίδες τους.
Νομίζω ότι έγινα, πλήρως, αντιληπτός.
 
Χρήστος Μπούμπουλης
Οικονομολόγος

 


Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 07 Απρίλιος 2018 16:00