Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 656 επισκέπτες συνδεδεμένους

Επικοινωνία

Γερμανία 004917667046073

The Absolute Evil

 

Gang-stalking Greeks

 

Byzantine Atrocities

 

European Dissidents ALARM

 

Human Rights' Court

 

The used up men

 

Dissidents - USG RICO crimes

 

Open Letter to Theresa May

 

Open Letter to António Guterres UN's SG

 

Triangulation - Zersetzen

 

Open Letter to Andrew Parker, MI5

  

Πράξεις ποταπές - Despicable choices

 

 

My father's death

 

Cavitation damage

 

Burglary and vandalism

 

Dry mini submarine

 

Message to Bundeswehr 2

 

Message to Bundeswehr 1

 

“Tough” guys and TOUGH guys

 

Μοναδική λύση, το Χόλιγουντ

 

Charlatans

 

Zeppelin: Beyond Gravity

 

Foreign intervention in Greece?

 

Η ανελεύθερη Ελλάδα

 

Η Ελλάδα καταγώγιο;

 

Αν.Επ. Π. Παυλόπουλο

  

Intangible prisons

 

Plausible deniability

 

Images of German w & s

 

Crimes against Humanity

 

"Chimera" - "Bellerophon"

 

pr. Donald Trump

 

  

Legal Notice 87

 

Βδέλλες, αποικιοκρατικές

 

Being a German

 

Legal Notice 84

 

Dirty colonial methods

 

Georgi Markov, BG - KGB

 

Samples of Barbarity

 

Ελλάδα - αποκόλληση

 

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Έπιασα έναν κλέφτη, τον αφήνω, δε μ' αφήνει! PDF Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις
Συντάχθηκε απο τον/την Χρήστος Μπούμπουλης (Christos Boumpoulis)   
Πέμπτη, 15 Φεβρουάριος 2018 18:53

 

christosboumpoulis_090.JPG

 

     

Έπιασα έναν κλέφτη, τον αφήνω, δε μ' αφήνει!

Η διάπραξη διακρατικών εγκλημάτων δε βλάπτει μόνον τα αντίστοιχα μεμονωμένα θύματα που θίγονται άμεσα από αυτά τα εγκλήματα.

Διακρατικά εγκλήματα σε βάρος “αδύναμων” χωρών τολμούν να διαπράξουν, για ευνόητους λόγους, αποκλειστικά οι “ισχυρές” χώρες.

Οι “ισχυρές” χώρες, γνωρίζουν πολύ καλά τη ύπαρξη ισχυρά θετικής συσχέτισης ανάμεσα, στο συλλογικό, συμβολικό κεφάλαιό τους και στην έκβαση των αξιώσεών τους επίτασης της ισχύος τους.

Συνεπώς, την διάπραξη τέτοιου είδους διακρατικών εγκλημάτων ακολουθεί, κατά κανόνα, και η, εργαλειακή, ελαχιστοποίηση του βαθμού ελευθερίας που απολαμβάνουν οι “αδύναμες” χώρες-θύματά τους προκειμένου να παραμένει αλώβητο το συμβολικό κεφάλαιο των “ισχυρών” χωρών.

Τα όψιμα "επεισόδια", της πώλησης αμυντικού υλικού, της φαρμακοβιομηχανίας, των "προκλήσεων" στο Αιγαίο πέλαγος και στη θαλάσσια περιοχή νοτίως της Κύπρου, κ.λπ. υποκινούνται, άμεσα ή έμμεσα, από τις αποικιοκρατικές χώρες, η συνεργασία ανάμεσα στις οποίες παραμένει, εξ ορισμού, αγαστή.

Αυτά τα "επεισόδια", κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, πράγματι, καταφέρνουν να αποπροσανατολίσουν τους Έλληνες πολίτες από το άγος της ισχυρότατης, εργαλειακής ελαχιστοποίησης της ελευθερίας τους (βλέπε, απαγόρευση προσπέλασης δικαστικών φακέλων, παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, de facto αποκλεισμός των ιθαγενών Ελλήνων από όλες τις θέσεις ευθύνης, τόσο του κρατικού, όσο, και του ιδιωτικού τομέα, βασανιστήρια ουσιωδών μαρτύρων και νομοταγών πολιτικών αντιφρονούντων, εξορίες, εκτοπισμοί, διαρρήξεις σπιτιών, δολιοφθορές ιδιωτικής χρήσης αυτοκινήτων, πολιτικές διώξεις, κ.λπ.).

Το σύνολο, σχεδόν, των θεωρούμενων ως σημαντικών διεθνών «προβλημάτων" έχει, σχεδόν, πάψει, απότομα και φαινομενικά ανεξήγητα, να απασχολεί, τόσο, τη διεθνή κοινή γνώμη, όσο και τα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης. Και η προσοχή της κοινής γνώμης έχει, ενδεχομένως εργαλειακά, στραφεί, από τα ζητήματα που όντως αφορούν την Ελλάδα, αποκλειστικά, σε εκείνα που έχουν εργαλειακό χαρακτήρα και παραμένουν εμφανή γιατί προωθούνται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Από ό,τι φαίνεται, μετά την υποτιθέμενη "λήξη" του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και ιδίως, κατά τη διάρκεια του "ψυχρού πολέμου", τόσο, η ζήτηση για ανθρώπινα μοσχεύματα (πιθανώς, δεν επιλέγουν όλα τα Έθνη, αποκλειστικά, ιπποτικούς και μη βίαιους, τρόπους προώθησης των συμφερόντων τους) προς μεταμόσχευση, όσο, και η ζήτηση για ανθρώπινα "πειραματόζωα" (πιθανώς, έγινε αντιληπτό ότι, οι τομείς, των φαρμάκων και της ιατρικής, θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενα ακόμη και μιας αδιανόητα αισχροκερδούς κατάχρησής τους μέσω της εφαρμογής της ανήθικης μεθόδου του εισοδισμού) αυξήθηκε σε ακραίο βαθμό.

Οι αποικιοκρατικές χώρες, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στους μακραίωνους, συλλογικούς εθισμούς τους.

Εν κατακλείδι, νομίζω ότι, η σημερινή δεινή κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει, τόσο οι Έλληνες, όσο, και η Ελλάδα, ως μια κρατική οντότητα, κατ' ουσίαν, οφείλονται στη βίαιη προσπάθεια των αποικιοκρατικών χωρών να συγκαλύψουν διακρατικά εγκλήματα τα οποία αυτές διέπραξαν, σε βάρος αθώων Ελλήνων πολιτών, κατά τη διάρκεια των προηγούμενων εξήντα χρόνων και τα οποία αφορούν, απάνθρωπα επιστημονικά πειράματα σε μη συναινούντες, υγιείς ανθρώπους και υπεξαίρεση ανθρώπινων ιστών/οργάνων για μεταμόσχευση.

Από άμεση αντίληψη των πραγμάτων γνωρίζω πολύ καλά ότι, κατά πλειοψηφία, οι πολίτες και οι ηγεσίες, των υπόλοιπων χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι άνθρωποι, τόσο, εξαιρετικά ευφυείς, όσο, και καλοπροαίρετοι. Επομένως, θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μου, να συνάγονταν, δυστυχώς, όχι ευοίωνα συμπεράσματα, αναφορικά με την τρέχουσα πολιτική κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τόσο, λόγω της, φαινομενικά, αδικαιολόγητης και ηθικώς μεμπτής "σιωπή" των Ευρωπαίων για τα ζητήματα των "πειραμάτων" και της υπεξαίρεσης "ιστών/οργάνων", όσο, και από την, φαινομενικά, αδικαιολόγητη και ηθικώς μεμπτή, έμμεση υποστήριξη των αποικιοκρατικών επιχειρήσεων αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης.

Από ό,τι μπορώ να αντιληφθώ, η διεθνής κοινότητα, ενδεχομένως, καλείται να αντιμετωπίσει ένα πρωτοφανές και τρόπον τινά, "αλλοπρόσαλλο" συλλογικό ζήτημα: "Πώς θα πεισθεί, ειρηνικά, ένας συνασπισμός πασιφανώς παρηκμασμένων Εθνών, να τερματίσει την εργαλειακή βία που ασκεί προκειμένου να συνεχίσει να νομίζει ότι συγκαλύπτει, δήθεν αποτελεσματικά, αυτή την παρακμή, εναντίων άλλων, αθώων Εθνών;".

Μέχρι να απαντηθεί, εάν απαντηθεί, το εν λόγω συλλογικό ζήτημα, θα ήταν, ενδεχομένως, χρήσιμη η, εκ μέρους των Ελλήνων πολιτών, συνειδητοποίηση των συγκεκριμένων, συχνά επαναλαμβανόμενων, επιλογών τους, στην καθημερινότητά τους, με τις οποίες, ασυνείδητα και ενεργητικά, ή, παθητικά, παραχωρούν στις αποικιοκρατικές χώρες την πρακτική δυνατότητα και τα σχετικά δικαιώματα να μεταχειρίζονται, τόσο τους ίδιους, όσο και την Ελλάδα, με τον συγκεκριμένο, ανάρμοστο τρόπο.

 

Χρήστος Μπούμπουλης

οικονομολόγος

 

Σημείωση: Η παροιμία “Έπιασα έναν κλέφτη, τον αφήνω, δε μ' αφήνει!” βρέθηκε εδώ, http://repository.kentrolaografias.gr/xmlui/handle/20.500.11853/158367