Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 274 επισκέπτες συνδεδεμένους

Επικοινωνία

Γερμανία 004917667046073 (SMS)

7/3/2017, 20:00

European Dissidents ALARM

 

Zeppelin: Beyond Gravity

 

Foreign intervention in Greece?

 

Η ανελεύθερη Ελλάδα

 

Η Ελλάδα καταγώγιο;

 

Αν.Επ. Π. Παυλόπουλο

  

Intangible prisons

 

Plausible deniability

 

Images of German w & s

 

Crimes against Humanity

 

"Chimera" - "Bellerophon"

 

pr. Donald Trump

 

  

Legal Notice 87

 

Βδέλλες, αποικιοκρατικές

 

Being a German

 

Legal Notice 84

 

Dirty colonial methods

 

Georgi Markov, BG - KGB

 

Samples of Barbarity

 

Ελλάδα - αποκόλληση

 

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Η Σοβαρότητα - 2 PDF Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις
Συντάχθηκε απο τον/την Χρήστος Μπούμπουλης (Christos Boumpoulis)   
Παρασκευή, 07 Ιούλιος 2017 16:39

 

fother 

Πρώτη δημοσίευση στις 9 Μαρτίου 2013.

 

Παρακολουθώντας, σήμερα, τις ειδήσεις, τόσο εκείνες που αφορούν την Ελλάδα, όσο και τις διεθνείς, συνειδητοποίησα την απόσταση που χωρίζει, αφενός τις πομπώδεις αναφορές και εξαγγελίες προβεβλημένων αρμοδίων και αφετέρου τη διαχρονική σταθερότητα με την οποία παραμένουν άλυτα τα βασικά προβλήματα των ανθρώπινων κοινωνιών, δηλαδή, η αμορφωσιά, η ανεργία, ο μη σεβασμός των ανθρώπινων δικαιωμάτων και το έλλειμμα δημοκρατίας.

Η απόσταση αυτή, επόμενο είναι να υπάρχει στις μέρες μας που όλα τα ιερά και όσια έχουν εμπορευματοποιηθεί: το καθήκον, ο λόγος, το κύρος, οι διαπροσωπικές σχέσεις, η τιμή, η υπόληψη, η ανθρώπινη ζωή κ.λπ. Σημείο αναφοράς του συνόλου, σχεδόν, των ανθρώπων έχει γίνει το υλικό συμφέρον. Τα λόγια και τα έργα των ανθρώπων καθορίζονται από τη μεζούρα του συμφέροντος.

Αυτά σκεφτόμουν και αναλογιζόμουν ότι πλέον έχει εκλείψει κάθε σοβαρότητα στην εποχή μας. Κι αν όχι, που θα μπορούσε, ένας, να εντοπίσει ό,τι έχει απομείνει από αυτήν.

Μετά από ολιγόλεπτο διαλογισμό στο νου εγέρθηκε η μορφή του πατέρα μου, Τάκη Μπόμπολα. Στον πατέρα μου (και στους δασκάλους μου) εντοπίζω ό,τι έχει διασωθεί από τη σοβαρότητα, μέσα στην ανατριχιαστικά κάλπικη εποχή μας.

Ο πατέρας μου γεννήθηκε στην Καλαμάτα, το 1931. Από την νεότητά του μέχρι και σήμερα, στα ογδόντα του, παρέμεινε αυθεντικός. Ουδέποτε απαρνήθηκε τα βασικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του. Κάθε φορά που συναντούσε στο δρόμο του κάποιο πρόβλημα, του άλλαζε τα πετρέλαια. Η εξυπνάδα με την οποία έλυνε το οποιοδήποτε πρόβλημα ήταν παροιμιώδης. Ήταν επίμονα αξιοπρεπής. Επίσης, εντόπιζε αμέσως, εκτιμούσε ιδιαίτερα και φρόντιζε το κάλλος. Από τη νεότητά του μέχρι και σήμερα, ήταν και παραμένει ένας ευγενής.

Τη δεκαετία του εξήντα, ήδη είχαν δημιουργηθεί εκείνες οι κοινωνικές δομές που εξωθούσαν στο προσκήνιο και τις θέσεις εξουσίας, ό,τι πιο λούμπεν περιελάμβανε η κοινωνία. Σε τέτοιες κοινωνικές δομές, προσωπικά χαρακτηριστικά όπως αυτά του πατέρα μου, ενοχλούσαν. Άθελά του εξέθετε τα ελλείμματα ικανοτήτων και αξίας των άλλων. Η αξιοπρέπεια και η ευγένειά του καθιστούσαν τη χοντροκοπιά των άλλων εξόφθαλμη.

Ο πατέρας μου επέλεξε να είναι ο εαυτός του. Αρνήθηκε να γίνει λακές· αρνήθηκε να παραστήσει το βλάκα· αρνήθηκε να γίνει ρουφιάνος· αρνήθηκε να γίνει αγρίμι· αρνήθηκε να κεφαλαιοποιήσει την αξιοπρέπειά του· αρνήθηκε να απαρνηθεί τα χαρίσματά του· αρνήθηκε να γίνει άλλος ένας τενεκές.

Τις επιλογές του πλήρωσε ακριβά. Κατασυκοφαντήθηκε και βασανίστηκε· κυριολεκτικά, μαρτύρησε. Αλλά δεν άλλαξε. Παρέμεινε ο εαυτός του.

Σήμερα, παρά τα ογδόντα του χρόνια και παρά τις ταλαιπωρίες που έχει υποστεί, παραμένει ένα δαιμόνιος λύτης προβλημάτων, συνεχίζει να εντοπίζει, να εκτιμά και να φροντίζει το κάλλος και παραμένει ένας αυθεντικός ευγενής.

Τον πατέρα μου, σε κάποιες περιπτώσεις έκρινα άδικα. Δε γνώριζα τότε, ούτε για το παρακράτος, ούτε για τις λούμπεν κοινωνικές δομές και τις βυζαντινού τύπου θηριωδίες που διέπουν τις ανθρώπινες κοινωνίες. Μια συγνώμη του οφείλω.

Αν ένας, μου ζητούσε κάποιο προσωπικό παράδειγμα σοβαρότητας, θα τον παρέπεμπα στο πρόσωπο του πατέρα μου· θα του υποδείκνυα τον ήρωά μου.

 

Χρήστος Μπούμπουλης

οικονομολόγος