Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 496 επισκέπτες συνδεδεμένους

Επικοινωνία

Γερμανία 004917667046073 (SMS)

7/3/2017, 20:00

Images of German w & s

 

Crimes against Humanity

 

"Chimera" - "Bellerophon"

 

Legal Notice 87

 

Βδέλλες, αποικιοκρατικές

 

Being a German

 

Legal Notice 84

 

Dirty colonial methods

 

Georgi Markov, BG - KGB

 

Samples of Barbarity

 

Ελλάδα - αποκόλληση

 

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Ένα εργαλειακό παράδειγμα προς μίμηση; PDF Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις
Συντάχθηκε απο τον/την Χρήστος Μπούμπουλης (Christos Boumpoulis)   
Σάββατο, 17 Δεκέμβριος 2016 15:05

Ένα εργαλειακό παράδειγμα προς μίμηση;

 

Είναι πολλοί οι άνθρωποι οι οποίοι νομίζουν ότι, στο βιβλίο «Μπαγκαβάτ Γκίτα» περιλαμβάνεται το καταστάλαγμα της σοφίας του αρχαίου Ινδικού πολιτισμού.

«Γιατί, οτιδήποτε κάνει ο ανώτερος, αυτό κάνουν κι οι άλλοι. Το παράδειγμα που αυτός δίνει, αυτό ο κόσμος ακολουθεί». “Whichever and however a great personality conducts himself common men do also; whatever he accepts as authority that and that alone certainly all the world will follow”.

[σ. 91, κεφ. 3ο, παρ. 21η, «Μπαγκαβάτ Γκίτα», μτφ. Θ. Παντουβά, 1987, 3η έκδ., εκδόσεις Μ. Καρδαμίτσα]

Η διοίκηση της Ελλάδας, από την 25η Ιανουαρίου 2015 και μετά, ακολουθεί, συστηματικά, μια συγκεκριμένη φόρμα συμπεριφοράς:

  • Χρησιμοποιεί μια ρητορική η οποία, άλλοτε, υποστηρίζει, λεκτικά, τα Ελληνικά Εθνικά συμφέροντα και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Ελλήνων και άλλοτε, απορρίπτει, λεκτικά, τα ίδια συμφέροντα (δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα, κ.λπ.).
  • Χρησιμοποιεί μια έμπρακτη (με πράξεις, ή, παραλήψεις) τακτική εναντίωσης ως προς τα Ελληνικά συμφέροντα και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Ελλήνων (υπογραφή αντισυνταγματικών νόμων και μνημονίων· απαγορευτικό χρηματικό κόστος προσφυγής στην τακτική δικαιοσύνη· απόλυτη αποφυγή οικονομικής εκμετάλλευσης των, μεγάλης χρηματικής αξίας, αποθεμάτων ορυκτού πλούτου της Ελλάδας· νομοθεσία ιθαγένειας· απόλυτη αποφυγή αντιμετώπισης των δυσλειτουργιών, των κρατικών υπηρεσιών και των συλλογικών θεσμών· αποφυγή παροχής θεμιτής προστασίας, σε ουσιώδεις μάρτυρες δικαστικών υποθέσεων και σε πολιτικούς αντιφρονούντες· ακραία αποφυγή παροχής, στους Έλληνες ιθαγενείς, πρόσβασης, σε θέσεις εξουσίας της κρατικής διοίκησης, σε θέσεις επιρροής στα Μ.Μ.Ε. και στο πολιτικό σύστημα· απόλυτη αποφυγή αντιμετώπισης των υπαρχόντων, σε βάρος της Ελλάδας, αποικιοκρατικών δεσμών).

Η υπάρχουσα διάσταση, μεταξύ λόγων και έργων, είναι προφανής.

Κρίνοντας από προηγούμενα, κατ’ ουσίαν παρεμφερή, ιστορικά αποικιοκρατικά παραδείγματα, π.χ. Χιλή – Πινοτσέτ, κ.λπ.) δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το πιθανό ενδεχόμενο, η ανάδειξη της παρούσας διοίκησης, στην Ελλάδα, να υποστηρίχθηκε, είτε, να μεθοδεύτηκε, είτε, να υποδαυλίστηκε, από τις αποικιοκρατικές χώρες. Εάν, κάτι τέτοιο συνέβη και μάλιστα, στο βαθμό κατά τον οποίον, συνέβη, νομίζω, ότι μπορούμε να συμπεράνουμε:


Η αθέμιτη επιβολή, μέσω της ακατανίκητης δυναμικής του «ηγετικού» παραδείγματος, στους Έλληνες πολίτες, μιας, νοητικής και ηθικής, ανημποριάς, προκειμένου εκείνοι να παραιτηθούν, δήθεν, αυτόβουλα (αλλά, στην πραγματικότητα, βίαια), από τα θεμιτά, Εθνικά, συλλογικά Κυριαρχικά και Ατομικά τους, δικαιώματα, αποτελεί την πρόθεση των αποικιοκρατικών χωρών.


Δεν γνωρίζει όρια η απανθρωπιά των μέσων εκείνων τα οποία, οι αποικιοκρατικές χώρες, χρησιμοποιούν, στις εμπόλεμες περιοχές, όπως, στη Συρία, στην Ουκρανία, στην Αφρική, στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, κ.λπ. προκειμένου να προωθήσουν ό,τι αυτές θεωρούν ως «συμφέροντά» τους. Άραγε, με ποια λογική, να είναι διαφορετικής ποιότητας, τα αντίστοιχα μέσα που χρησιμοποιούν – φανερά, είτε, αφανώς - οι αποικιοκρατικές χώρες για την προώθηση των «συμφερόντων» τους, στις υπόλοιπες περιοχές του πλανήτη μας;

Η διαθέσιμη, στα Μ.Μ.Ε, στο διαδίκτυο, στους ενημερωτικούς ιστοτόπους και στην γραπτή Ιστορία, πληροφόρηση αναφορικά με την μεταχείριση που, διαχρονικά, επιφυλάσσουν οι αποικιοκρατικές χώρες, στους νομοταγείς, ιθαγενείς αντιφρονούντες, στους νομοταγείς πολιτικά αντιφρονούντες και στους νομοταγείς, υποστηρίζοντες δημόσια τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, είναι αποκρουστική και προκαλεί ακραίο αποτροπιασμό και το συναίσθημα του ρεαλιστικού φόβου.

Η δυνητική κατάχρηση, μέσω της νόθευσής της, της κορυφαίας συμβολικής ισχύος της πολιτικής εξουσίας προκειμένου να υπερεπιβάλλεται, πάνω στη νοοτροπία και πάνω στη συμπεριφορά, των Ελλήνων, τόσο η υποκρισία, όσο, και η αδικαιολόγητη, ακραία δειλία, αποτελεί, ενδεχομένως, ένα έγκλημα διακρατικής επιθετικότητας.

Εν κατακλείδι, θεωρώ επιβεβλημένα, τόσο, την ανάπτυξη, εκ μέρους των Ελλήνων, της ικανότητας ρεαλιστικής διάκρισης του βαθμού αυθεντικότητας όλων των φορέων συμβολικής εξουσίας, όσο, και την λήψη κάθε νόμιμου και θεμιτού μέτρου αυτοπροστασίας, εκ μέρους, των ιθαγενών αντιφρονούντων, των πολιτικά αντιφρονούντων και των δημόσια υποστηρικτών των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ο ακραίος αρνητισμός τους· η έλλειψη εποικοδομητικής στάσης τους· η έλλειψή τους, αυτοκριτικής· η έλλειψή τους, μετριοπάθειας· η έλλειψή τους, δημιουργικής προνοητικότητας· και η έλλειψη μιας, εκ μέρους τους, έμπρακτης αξίωσης να κατακτήσουν, ειρηνικά, έντιμα και δημιουργικά, μια ισότιμη θέση δίπλα στα υπόλοιπα, νομοταγή, φιλειρηνικά, φιλελεύθερα και δημιουργικά, Έθνη, μας εξαναγκάζουν, από τους αποικιοκράτες, προσωρινά ελπίζω, να «τα περιμένουμε ΌΛΑ». Δυστυχώς.

Ιδιαίτερα εκείνοι που, δημόσια, εκφέρουν λόγο ο οποίος προάγει, την Νομιμότητα, την Ειρήνη, την μη βία και την λιτή Προκοπή, ας είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και ας λαμβάνουν, έγκαιρα, κάθε νόμιμο και θεμιτό μέσο προστασίας της προσωπικής τους ασφάλειας· μέχρι, ελπίζω σύντομα, να διαφανεί ότι, οι αποικιοκράτες, επιτέλους, αναγνώρισαν, τόσο, τον αδιέξοδο χαρακτήρα της παράλογης, παράνομης και ανούσιας βίας, όσο, και τις αρνητικές πρακτικές επιπτώσεις των σημείων μη αποφανσιμότητας, τα οποία είναι ενσωματωμένα, στη γραμματική, στο συντακτικό και στο λεξιλόγιο, όλων των, αντίστοιχων, ομιλούμενων γλωσσών, δίχως εξαίρεση.

 

Χρήστος Μπούμπουλης

οικονομολόγος

 

Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο είναι θετικό.

 

Παράρτημα

Μπαγκαβάτ Γκίτα

Η Μπαγκαβάτ Γκίτα, ή Μπαγκαβαντγκίτα (भगवद्गीता), που σημαίνει «Το Θείο Τραγούδι"» είναι ένα από τα σημαντικότερα ιερά κείμενα του Ινδουϊσμού. [wiki]

 

Bhagavad Gita

The Bhagavad Gita (Sanskrit: भगवद्गीता, bhagavad-gītā in IAST, Sanskrit pronunciation: [ˈbʱaɡəʋəd̪ ɡiːˈt̪aː]; lit. "Song of the Lord"[1]), often referred to as simply the Gita, is a 700-verse Hindu scripture in Sanskrit that is part of theHindu epic Mahabharata (chapters 25 - 42 of the 6th book of Mahabharata).

The Gita is set in a narrative framework of a dialogue between Pandava princeArjuna and his guide and charioteer Lord Krishna. Facing the duty as a warrior to fight the Dharma Yudhha or righteous war between Pandavas and Kauravas, Arjuna is counselled by Lord Krishna to "fulfill his Kshatriya (warrior) duty as a warrior and establish Dharma."[2] Inserted[2] in this appeal to kshatriya dharma(chivalry)[3] is "a dialogue ... between diverging attitudes concerning methods toward the attainment of liberation (moksha)".[4] The Bhagavad Gita was exposed to the world through Sanjaya, who senses and cognises all the events of the battlefield.[5] Sanjaya is Dhritarashtra's advisor and also his charioteer.

The Bhagavad Gita presents a synthesis[6][7] of the concept of Dharma,[6][7][8]theistic bhakti,[9][8] the yogic ideals[7] of moksha[7] through jnanabhaktikarma, and Raja Yoga (spoken of in the 6th chapter)[10] and Samkhyaphilosophy.[web 1][note 1]

Numerous commentaries have been written on the Bhagavad Gita with widely differing views on the essentials. Vedanta commentators read varying relations between Self and Brahman in the text: Advaita Vedanta sees the non-dualism ofAtman (soul) and Brahman as its essence,[11] whereas Bhedabheda and Vishishtadvaita see Atman and Brahman as both different and non-different, and Dvaita sees them as different. The setting of the Gita in a battlefield has been interpreted as an allegory for the ethical and moral struggles of the human life.

The Bhagavad Gita's call for selfless action inspired many leaders of the Indian independence movement including Bal Gangadhar Tilak and Mohandas Karamchand Gandhi. Mahatma Gandhi referred to the Gita as his "spiritual dictionary". [wiki]

 

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 17 Δεκέμβριος 2016 15:20