Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 433 επισκέπτες συνδεδεμένους

Επικοινωνία

Γερμανία 004917667046073 (SMS)

7/3/2017, 20:00

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Ιστορίες στυγνής αποικιοκρατίας - 2 PDF Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Διαφύλαξη - Απόψεις
Συντάχθηκε απο τον/την Χρήστος Μπούμπουλης (Christos Boumpoulis)   
Πέμπτη, 31 Μάρτιος 2016 17:52

christos-boumpoulis-100321b.JPG

Τις πραγματικές ιστορίες που ακολουθούν μου τις διηγήθηκαν πολίτες ορισμένων Αφρικανικών χωρών τους οποίους έτυχε να γνωρίσω κατά τη διάρκεια των ταξιδιών μου σε χώρες της βόρειας Ευρώπης. Όλες οι ιστορίες αυτές έλαβαν χώρα πριν από μερικές δεκαετίες και ενώ, οι αντίστοιχες, μικρές και φτωχές, Αφρικανικές χώρες, τελούσαν υυπό καθεστώς στυγνής αποικιοκρατίας.
 
Ιστορία 1η.
Πριν από μερικές δεκαετίες, ένας νεαρός Αφρικάνος πίστεψε ότι, η διεθνοποίηση των προβλημάτων της φτωχής και ταλαιπωρημένης, αλλά, αξιοπρεπούς, χώρας του, μέσω της ενημέρωσης της διεθνούς κοινής γνώμης, θα προκαλούσε ευεργετικά αποτελέσματα για εκείνη. Έστειλε, λοιπόν, επιστολές και άρθρα του, σε διεθνείς οργανισμούς και στον διεθνή τύπο, αντίστοιχα, με τα οποία απεκάλυπτε την αφανή εθνοκάθαρση που διέπρατταν αποικιοκρατικές, μάχιμες δυνάμεις σε βάρος των ιθαγενών πολιτών συγκεκριμένης γεωγραφικής περιοχής της επικράτειας της πατρίδας του. Και στη συνέχεια, περίμενε τις αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας, ευελπιστώντας, μάλιστα, για το καλύτερο αποτέλεσμα. Μετά από λίγες μέρες, ένας φίλος του, γιατρός, τον ρώτησε: "γνωρίζεις τον ψυχίατρο κ. Τάδε; Σας είδα, δήθεν, 'μαζί', προχθές, να μπαίνετε στο Ταχυδρομείο". Έκπληκτος, ο νεαρός, αλλά υποψιασμένος, πολιτικός ακτιβιστής, διαβεβαίωσε τον φίλο του πως γνώριζε κανέναν ψυχίατρο και στη συνέχεια έλαβε τα μέτρα του. Δηλαδή, με τη βοήθεια πιστών του φίλων, διαπίστωσε και εικονοσκόπησε τη δράση του αποικιοκρατικού παραστρατού ο οποίος χρησιμοποιούσε δύο επίορκους ψυχιάτρους, έναν άνδρα και μια γυναίκα, προκειμένου να παρουσιάσουν τον ακτιβιστή ως μια περίπτωση, δήθεν, βαριά ψυχασθενούς ο οποίος έχει, δήθεν, ανάγκη απο συνεχή ψυχιατρική υποστήριξη για την διεκπεραίωση της καθημερινότητάς του. Τί έκαναν λοιπόν; Έβαλαν έναν άνθρωπό τους να φωτογραφίζει τον ακτιβιστή στις διάφορες κοινωνικές του δραστηριότητες (ταχυδρομείο, τράπεζα, σούπερ μάρκετ, περίπατος, κ.λπ.), βάζοντας, όμως, στο πλαίσιο αυτών των φωτογραφιών και τους ψευδομάρτυρες ψυχιάτρους οι οποίοι είχαν, προηγουμένως, φροντίσει να βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από τον ακτιβιστή (πλησιάζοντάς τον ύπουλα, από τα νότα). Διερευνώντας περισσότερο την υπόθεση έμαθε ότι, το αποικιοκρατικό καθεστώς είχε ετοιμάσει μια πλαστή, σε βάρος της άριστης ψυχικής υγείας του, ψυχιατρικής ψευδοδιάγνωση και ότι, οι φωτογραφίσεις με τους ψευδομάρτυρες ψυχιάτρους αποσκοπούσαν στην νόθα νομιμοποίηση αυτής της ψυχιατρικής ψευδοδιάγνωσης.
Η ψυχιατρική ψευδοδιάγνωση αποσύρθηκε όταν, οι εν λόγω ψευδομάρτυρες ψυχίατροι έλαβαν το περιεχόμενο του φακέλου με τα ενοχοποιητικά, σε βάρος τους, τεκμήρια με τη διαβεβαίωση ότι αντίγραφα του φακέλου διέθεταν πολλά πρόσωπα της εμπιστοσύνης του ακτιβιστή.
Ο ακτιβιστής διέφυγε τον κίνδυνο πνευματικής θανάτωσής του, η διεθνής κοινή γνώμη αγνόησε τις καταγγελίες του και η φτωχή πατρίδα του πέρασε πολλά αποικιοκρατικά βάσανα, κατά τις επόμενες δεκαετίες.
 
Ιστορία 2η.
Πριν από μερικές δεκαετίες, ένας νεαρός Αφρικάνος ποιητής ξεκίνησε να εργάζεται ως υπεύθυνος αποθήκης στη μεγαλύτερη γαλακτοβιομηχανία της χώρας του. Μετά από λίγους μήνες, το ντόπιο αποικιοκρατικό καθεστώς, που αντιμετώπιζε τους ιθαγενείς πνευματικούς ανθρώπους ως, δήθεν, θανάσιμους κινδύνους, αποφάσισε να δράσει εναντίον του, ως εξής: έβαλαν τη διοίκηση της γαλακτοβιομηχανίας να του ανακοινώσουν ότι, τα αποθέματα γάλακτος, για τα οποία ήταν υπεύθυνος ο Αφρικάνος ποιητής, παρουσίαζαν αδικαιολόγητο έλλειμμα ύψους δεκαπέντε τόννων. Τότε, ο ποιητής, ο οποίος είχε σπουδάσει μαθηματικά, απάντησε εγγράφως, αποδεικνύοντας, πέραν πάσης αμφιβολίας και παρουσιάζοντας συγκεκριμένα ποσοτικά στοιχεία και μαθηματικές σχέσεις ότι, οι διαφορές στην θερμοκρασία του γάλακτος, όταν αυτό παραλαμβάνεται και όταν διατηρείται στις δεξαμενές, αντίστοιχα, αποτελούν την αιτία συγκεκριμένου μεγέθους ογκομετρικής μεταβολής, δίχως, όμως, να υπάρχει το παραμικρό έλλειμμα μάζας γάλακτος. Η διοίκηση δεν απάντησε στην επιστολή του ποιητή, ενώ, ήταν καταδικαστική η παράνομη απόφαση που εξέδωσε η μυστική δίκη που διενήργησε το αποικιοκρατικό καθεστώς, ερήμην και εν αγνοία του αδίκως κατηγορούμενου. Ενώ, ο ποιητής, κατάλαβε, καθυστερημένα, πόσο δύσκολη είναι η, κοινωνική και πολιτική, θέση των πνευματικών ανθρώπων που ζουν σε χώρες που τελούν υπό καθεστώς αποικιοκρατίας.
 
Επίλογος
Γνωρίζω, περίπου, εκατό πραγματικές Αφρικάνικες αποικιοκρατικές ιστορίες.
Λίγες από αυτές τις έχω δημοσιεύσει. Πολλές άλλες θα μπορούσα, επίσης, να δημοσιεύσω. Όμως, μερικές, δεν θα μπορούσα να τις δημοσιεύσω επειδή είναι περισσότερο ακραίες (200 φορές περισσότερο από τις ήδη δημοσιευμένες - κατά προσέγγιση) από τις ήδη δημοσιευμένες, πράγμα που σημαίνει ότι και η κοινή γνώμη δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένη να τις ακούσει, δίχως οι δυνητικές πρακτικές συνέπειες, αυτής της γνωστοποίησης να υπερβούν τα όποια δυνητικά οφέλη, αλλά και την προσωπική μου ασφάλεια, ενδεχομένως, θα έθετα σε κίνδυνο.
Τα συμπεράσματα στα οποία, θα ήθελα, να καταλήξει, ο αναγνώστης αυτών των Αφρικάνικων ιστοριών, είναι ότι:
  • Όταν μια οποιαδήποτε χώρα υποπέσει σε καθεστώς αποικίας, αυτό δεν σημαίνει και τρόπον τεινά, το δήθεν τέλος του κόσμου. Ακόμη και για τις αποικίες υπάρχει ελπίδα, όπως μας διδάσκει και η ιστορία.
  • Οι αποικιοκρατικοί δεσμοί μπορούν να αντιμετωπιστούν ειρηνικά μέσω ανάλογης ρύθμισης της οιονεί απόστασης που διαχωρίζει τις αποικιοκρατικές και τις αποικιοκρατούμενες χώρες.
Οι πολίτες των αποικιοκρατούμενων χωρών βαρύνονται με την ευθύνη της υιοθέτησης, ειρηνικά, της κατάλληλης συμπεριφοράς προκειμένου να αίρονται οι αποικιοκρατικοί, σε βάρος της χώρας τους, δεσμοί.
 
Υ.Γ.: προτείνω τη συμπληρωματική ανάγνωση του άρθρου, The “modern” western “culture” and “spirituality”, http://agorapoliton.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=844:the-modern-western-culture-and-spirituality&catid=35:apopseis&Itemid=61

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 31 Μάρτιος 2016 17:58