Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 716 επισκέπτες συνδεδεμένους

Framing Dissidents

  

Επικοινωνία

Location: Berlin, Germany

Only send SMS +41762833777

Citizen Band Radio:

- Call-channel: 1 FM (frequency modulation)

- Call-sign: EB-1142

CIA's Child Sex Slaves

  

Πατριώτη S.O.S.

  

Greek Dissidents Political Persecution



 

A Greek Government In Exile

  

60+ Trillion Euros Dispute for Greece's Minerals



 

21/06/2020 International Protests

 

Robbed at Copenhagen

 

George Bobolas

 

Prespes-Agreement Superimposed-Reality Ruthless-Propaganda

 

 

 

 

Mielke - Chrisochoidis

 

O/L to British P/M

 

O/L to E. Macron

 

Accountability-Free Genocides

 

Militarized "psychiatry"

 

The Absolute Evil

 

Gang-stalking Greeks

 

Byzantine Atrocities

 

European Dissidents ALARM

 

Human Rights' Court

 

The used up men

 

Dissidents - USG RICO crimes

 

Open Letter to Theresa May

 

Open Letter to António Guterres UN's SG

 

Triangulation - Zersetzen

 

Open Letter to Andrew Parker, MI5

  

Πράξεις ποταπές - Despicable choices

 

 

My father's death

 

Cavitation damage

 

Burglary and vandalism

 

Dry mini submarine

 

Message to Bundeswehr 2

 

Message to Bundeswehr 1

 

“Tough” guys and TOUGH guys

 

Μοναδική λύση, το Χόλιγουντ

 

Charlatans

 

Zeppelin: Beyond Gravity

 

Foreign intervention in Greece?

 

Η ανελεύθερη Ελλάδα

 

Η Ελλάδα καταγώγιο;

 

Αν.Επ. Π. Παυλόπουλο

  

Intangible prisons

 

Plausible deniability

 

Images of German w & s

 

Crimes against Humanity

 

"Chimera" - "Bellerophon"

 

pr. Donald Trump

 

  

Legal Notice 87

 

Βδέλλες, αποικιοκρατικές

 

Being a German

 

Legal Notice 84

 

Dirty colonial methods

 

Georgi Markov, BG - KGB

 

Samples of Barbarity

 

Ελλάδα - αποκόλληση

 

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Κανείς αρχηγός, κανένα Κράτος, καμία χούντα και κανένας στρατός, οπουδήποτε. PDF Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις
Συντάχθηκε απο τον/την Χρήστος Μπούμπουλης (Christos Boumpoulis)   
Πέμπτη, 28 Ιανουάριος 2016 21:01

Children-of-Bullinhuser-Damm.jpg

Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο
Τον Ιούλιο 1998 στη Ρώμη, 120 Κράτη-Μέλη των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησαν μια σύμβαση για τη σύσταση – για πρώτη φορά στην ιστορία του κόσμου – ενός μόνιμου διεθνούς ποινικού δικαστηρίου. Η σύμβαση αυτή τέθηκε σε ισχύ τον Ιούλιο 2002, εξήντα ημέρες μετά από την ημέρα που εξήντα Κράτη είχαν γίνει μέρος του Καταστατικού δια της επικύρωσης ή της προσχώρησης.
«Το μακρινό όνειρο ενός μόνιμου Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου γίνεται πραγματικότητα», είπε πρόσφατα ο κ. Κόφι Άνναν, Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών. « Η ελπίδα μας είναι ότι, τιμωρώντας τους ενόχους, το ΔΠΔ θα δώσει λίγη παρηγοριά στα επιζώντα θύματα και στις κοινότητες που είχαν γίνει στόχος. Ακόμα πιο σημαντικό, ελπίζουμε ότι θα αποτρέψει μέλλοντες εγκληματίες πολέμου, και θα φέρει πιο κοντά την ημέρα όπου κανείς αρχηγός, κανένα Κράτος, καμία χούντα και κανένας στρατός οπουδήποτε δεν θα είναι ικανοί να καταχρώνται τα ανθρώπινα δικαιώματα ατιμωρητί».
 
How did rape become a weapon of war?
Women's bodies have become part of the terrain of conflict, according to a new report by Amnesty International.
Rape and sexual abuse are not just a by-product of war but are used as a deliberate military strategy, it says.
The opportunistic rape and pillage of previous centuries has been replaced in modern conflict by rape used as an orchestrated combat tool.
And while Amnesty cites ongoing conflicts in Colombia, Iraq, Sudan, Chechnya, Nepal and Afghanistan, the use of rape as a weapon of war goes back much further.
Spoils of war?
From the systematic rape of women in Bosnia, to an estimated 200,000 women raped during the battle for Bangladeshi independence in 1971, to Japanese rapes during the 1937 occupation of Nanking - the past century offers too many examples.
So what motivates armed forces, whether state-backed troops or irregular militia, to attack civilian women and children?
Gita Sahgal, of Amnesty International, told the BBC News website it was a mistake to think such assaults were primarily about the age-old "spoils of war", or sexual gratification.
Rape is often used in ethnic conflicts as a way for attackers to perpetuate their social control and redraw ethnic boundaries, she said.
"Women are seen as the reproducers and carers of the community," she said.
Women were raped so they could give birth to a Serbian baby
Medecins Sans Frontieres report
"Therefore if one group wants to control another they often do it by impregnating women of the other community because they see it as a way of destroying the opposing community."
A report by Medecins Sans Frontieres says it first came across rape as a weapon in the 1990s.
"In Bosnia systematic rape was used as part of the strategy of ethnic cleansing," it said.
"Women were raped so they could give birth to a Serbian baby."
The same tactic was used in a "very strategic attack" by state-backed Pakistani troops during the fight for Bangladesh's independence in 1971, Ms Sahgal said.
South Korean former "comfort women" hold a weekly anti-Japan rally in Seoul
Ex-"comfort women" in Korea hold a weekly rally demanding reparations
"They were saying 'we will make you breed Punjabi children'," she said, with the aim of weakening the integrity of the opposing ethnic group.
Amnesty this year accused the pro-government Janjaweed militias in Sudan's Darfur region of using mass rape in order to punish, humiliate and control non-Arab groups.
Such attacks cause women and children to flee their homes, lead to fragmentation of communities and bring the risk of infection with HIV/Aids.
Sexual violence is also used to destabilise communities and sow terror, Amnesty says in its
Lives Blown Apart report.
In Colombia, rival groups rape, mutilate and kill women and girls in order to impose "punitive codes of conduct on entire towns and villages", so strengthening their control.
Act with impunity
The strategic use of rape in war is not a new phenomenon but only recently has it begun to be documented, chiefly in the Democratic Republic of Congo, Colombia and Sudan, said Ms Sahgal.
And even after conflicts are resolved, few countries seem willing to tackle what is often seen as a crime against individual women rather than a strategy of war.
In many nations the collapse of the rule of law leaves them unable to deal with allegations of rape, while in others women feel too exposed to stigma to accuse their attackers.
International courts have tackled some cases in Bosnia, where Muslim women were forced into sexual slavery in the town of Foca in the 1990s, and in Rwanda, but the vast majority of perpetrators act with impunity.
Women's lives and their bodies have been the unacknowledged casualties of war for too long
Amnesty's Lives Blown Apart report
Representatives of the 200,000 "comfort women" forcibly drafted into military sexual slavery by Japan from 1928 until the end of World War II are still fighting for restitution.
Far from colluding, women from Korea, China, Taiwan, the Philippines, Malaysia and East Timor were "severely coerced" into prostitution, says Ms Sahgal.
And whether a woman is raped at gunpoint or trafficked into sexual slavery by an occupying force, the sexual abuse will shape not just her own but her community's future for years to come.
"Survivors face emotional torment, psychological damage, physical injuries, disease, social ostracism and many other consequences that can devastate their lives," says Amnesty.
"Women's lives and their bodies have been the unacknowledged casualties of war for too long."w
[news.bbc.co.uk/2/hi/4078677.stm]
 
Η σεξουαλική βία, δηλαδή, η εξαναγκαστική σεξουαλική επαφή, χρησιμοποιείται στις μέρες μας προκειμένου ομάδες ανθρώπων να:
  • Τιμωρηθούν
  • Εξευτελιστούν
  • Τεθούν υπό έλεγχο
  • Απωλέσουν την Εθνική τους ταυτότητα
  • Υποβαθμιστεί η ακεραιότητα της συλλογικότητάς τους
  • Αποσταθεροποιηθούν ως οργανωμένες κοινωνικές οντότητες
  • Τρομοκρατηθούν
Ανάλογης χρήσης μοιάζει να τυγχάνει και ένα άλλο είδος βίας, η πολιτισμική.
Αν ο πολιτισμός αναφέρεται στις θεμελιώδεις αξίες που διέπουν τις ιεραρχίσεις πάνω στις οποίες οργανώνεται η καθημερινότητα ενός αριθμού κοινωνικών ομάδων και η κουλτούρα αναφέρεται στο σύνολο εκείνο, των επιμέρους αξιών τις οποίες ενστερνίζονται τα μέλη μιας κοινωνικής ομάδας, το οποίο αποτελεί την ειδοποιό διαφορά της ομάδας αυτής, τότε, η εξαναγκαστική πρόκληση διεπαφής μεταξύ κοινωνικών ομάδων των οποίων, είτε, οι αντίστοιχοι πολιτισμοί είναι ασύμβατοι μεταξύ τους, είτε, οι αντίστοιχες κουλτούρες είναι ασύμβατες μεταξύ τους, συνιστά, ως βίωμα και ως επίδραση πάνω στην συλλογικότητα, έναν πολιτισμικό βιασμό, με αποτελέσματα ανάλογα του σεξουαλικού βιασμού.
Στην εποχή μας, η επικρατούσα, στη διεθνή κοινότητα, κατάσταση, δυστυχώς, δεν είναι ρόδινη. Οι συλλογικότητες που τολμούν, άμεσα (δηλαδή, οι ίδιες), είτε, έμμεσα (δηλαδή, υποκινώντας άλλες συλλογικότητες) να διαπράττουν πολιτισμικούς βιασμούς, σε βάρος αθώων κοινωνικών ομάδων γράφουν εκείνες τις σελίδες στην ιστορία τους, τις οποίες, κάποτε, θα τις βρουν, οπωσδήποτε, μπροστά τους. Πάντα, έτσι γίνεται με τις καταχρήσεις βίας.
 
 

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 28 Ιανουάριος 2016 21:39