Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 642 επισκέπτες συνδεδεμένους

Επικοινωνία

Γερμανία 004917667046073 (SMS)

7/3/2017, 20:00

European Dissidents ALARM

 

Zeppelin: Beyond Gravity

 

Foreign intervention in Greece?

 

Η ανελεύθερη Ελλάδα

 

Η Ελλάδα καταγώγιο;

 

Αν.Επ. Π. Παυλόπουλο

  

Intangible prisons

 

Plausible deniability

 

Images of German w & s

 

Crimes against Humanity

 

"Chimera" - "Bellerophon"

 

pr. Donald Trump

 

  

Legal Notice 87

 

Βδέλλες, αποικιοκρατικές

 

Being a German

 

Legal Notice 84

 

Dirty colonial methods

 

Georgi Markov, BG - KGB

 

Samples of Barbarity

 

Ελλάδα - αποκόλληση

 

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Ιστορίες στυγνής αποικιοκρατίας PDF Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις
Συντάχθηκε απο τον/την Χρήστος Μπούμπουλης (Christos Boumpoulis)   
Τρίτη, 13 Οκτώβριος 2015 04:41

christos-boumpoulis-100321b.JPG

Τις πραγματικές ιστορίες που ακολουθούν μου τις διηγήθηκαν πολίτες ορισμένων Αφρικανικών χωρών τους οποίους έτυχε να γνωρίσω κατά τη διάρκεια των ταξιδιών μου σε χώρες της βόρειας Ευρώπης. Όλες οι ιστορίες αυτές έλαβαν χώρα πριν από μερικές δεκαετίες και ενώ, οι αντίστοιχες, μικρές και φτωχές, Αφρικανικές χώρες, τελούσαν υυπό καθεστώς στυγνής αποικιοκρατίας.
 
Ιστορία 1η.
Κατά την εποχή του Βυζαντίου μια από τις πολυδοκιμασμένες μεθόδους για οριστικό παραμερισμό, για αχρήστευση και στιγματισμό εχθρών, αντιπάλων αντιφρονούντων και κυρίως νεαρών διεκδικητών ή κληρονόμων του θρόνου ήταν ο ευνουχισμός… Αναρίθμητα τα περιστατικά βίαιου ευνουχισμού για πολιτικούς λόγους.
Δυστυχώς, η μέθοδος αυτή παρέμενε σε χρήση ακόμη και μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες όπου, σε κάποια μικρής αποικιοκρατούμενη Αφρικανική χώρα ένας νεαρός δάσκαλος έκανε τα πρώτα του βήματα στην πολιτική εντασσόμενος σε κάποιο από τα πολιτικά κινήματα εκείνης της εποχής.
Λόγω της μόρφωσής του, αλλά και ευφράδειας λόγου που τον διέκριναν, πολύ γρήγορα οι συνεργάτες του στο πολιτικό κίνημα αναγνώρισαν στο πρόσωπο του έναν εκκολαπτόμενο νέο ηγέτη. Η πολιτική παρουσία και τα ιδιαίτερα προσόντα του δεν πέρασαν απαρατήρητα από τις αποικιοκρατικές αρχές της χώρας του οι οποίες αποφάσισαν τον οριστικό παραμερισμό, την αχρήστευση και τον στιγματισμό του με τον εξής τρόπο: ενώ έβαλαν κάποιους ανθρώπους του καθεστώτος να προσπαθούν, μάταια (γιατί ήταν πολύ προσεκτικός στις συνομιλίες του), δια τηλεφώνου, να του πάρουν λόγια ανοίγοντας συζητήσεις μαζί του για το ζήτημα της εγχείρησης προστάτη, έβαλαν κάποιον δικό τους άνθρωπο να τοποθετήσει πάνω σε μια καρέκλα, την οποία συνήθως χρησιμοποιούσε στο σπίτι του, στο μέσο και λίγο μπροστά του πλεκτού οριζόντιου τμήματος, ένα μικρό, όσο είναι δυο σπυριά ρύζι, ισχυρά ραδιενεργό υλικό (πιθανώς κοβάλτιο, ή, ουράνιο) το οποίο είχε ανοικτό χρώμα και δεν διακρινόταν εύκολα.
Κάποια στιγμή πήγε και κάθισε στην καρέκλα του. Κάθισε λίγα λεπτά και ένοιωσε μια μικρή ενόχληση στην περιοχή που το σώμα του ακουμπούσε την καρέκλα. Για καλή του τύχη, την ίδια ώρα εγέρθηκε η επιθυμία να αυνανιστεί (εκείνη την εποχή ήταν μπακούρης), οπότε σηκώθηκε από την καρέκλα. Αργότερα, παρατήρησε ότι ο οργανισμός του λειτούργησε με έντονα διαφορετικό τρόπο, από ότι σε άλλες φορές, κατά την ώρα του οργασμού. Αρκετά έξυπνος ήταν, κατάλαβε, πήγε και εξέτασε την καρέκλα του και βρήκε το ραδιενεργό υλικό.
Εκείνη την εποχή οι νομοταγείς πολίτες δεν μπορούσαν, όχι μόνο να αντιμετωπίσουν το αποικιοκρατικό καθεστώς, αλλά, ούτε να το καταγγείλουν δημόσια. Γι' αυτό, ο εν λόγω νέος φέρελπις Αφρικάνος πολιτικός αποσιώπησε την σε βάρος του απόπειρα έμμεσου ευνουχισμού του και επέλεξε, στο εξής, να φέρει μαζί του έναν χαρτοφύλακα μέσα στον οποίο διατηρούσε έναν ογκώδη, εκείνης της εποχής, μετρητή ραδιενέργειας Geiger-Muller, για παν ενδεχόμενο...
 
Ιστορία 2η.
Πριν από μερικές δεκαετίες, ένας νεαρός Αφρικάνος δημοσιογράφος εργαζόταν σε μια εφημερίδα σχετικά μεγάλης κυκλοφορίας και ειδικευόταν στα ζητήματα οικονομίας, της μικρής και αποικιοκρατούμενης Αφρικανικής χώρας του.
Κάποια στιγμή, συμπτωματικά, έπεσαν στην αντίληψή του κάποιες πληροφορίες αναφορικά με οικονομικές λαθροχειρίες του πολιτικού καθεστώτος εκείνης της εποχής. Και κακή του τύχη, το καθεστώς, έλαβε γνώση αυτής της διαρροής πληροφόρησης. Το ζήτημα αφορούσε πολύ μεγάλα οικονομικά μεγέθη ενώ ήταν γνωστό ότι ο νεαρός δημοσιογράφος διακατεχόταν από έναν ισχυρά ηθικό χαρακτήρα. Έτσι, το καθεστώς αποφάσισε να τον ξεφορτωθεί ως εξής. Σύμφωνα με την κοινή πεποίθηση, η ερωτική αντιζηλία, κάποιες φορές, αποτελούσε την αιτία διάπραξης ακόμη και κακουργημάτων. Κάνοντας, λοιπόν, κατάχρηση αυτής της κοινής πεποίθησης, το αποικιοκρατικό καθεστώς χρησιμοποίησε μια εκπαιδευμένη ομάδα δικών του ανθρώπων για να υποδυθούν του ρόλους ενός ψεύτικου δράματος ακραίας ερωτικής αντιζηλίας. Η ομάδα αυτή πλεύρισε τον νέο δημοσιογράφο και αφού του χορήγησαν, κρυφά, τις ανάλογες ψυχότροπες ουσίες δημιούργησαν στον κοινωνικό και επαγγελματικό του περίγυρο τις επιδιωκόμενες εντυπώσεις. Στην συνέχεια, πασάλειψαν τον έναν από τα μέλη της παρακρατικής ομάδας με σάλτσα ντομάτας, τον φωτογράφησαν, τον αντάμοιψαν με ένα υπέρογκο, για την εποχή εκείνη, χρηματικό ποσό και έστειλαν τον δήθεν "δολοφονημένο" , με νέα στοιχεία ταυτότητας, στην Βραζιλία για να δημιουργήσεις οικογένεια, παιδιά και εγγόνια. Τον δε, νέο δημοσιογράφο, αφού προηγουμένως διενήργησαν μια μυστική δίκη, το έκλεισαν σε κάποια φυλακή για να μάθει να μην ανακατεύεται σε δυσώδεις οικονομικές υποθέσεις του αποικιοκρατικού καθεστώτος της χώρας του.
 
Ιστορία 3η.
Το αποικιοκρατικό καθεστώς μιας μικρής Αφρικανικής χώρας, πριν από μερικές δεκαετίες, αντιμετώπιζε τις πολιτικές αντιστάσεις του έντιμου και πατριώτη προεστού κάποιας μικρής επαρχιακής κοινότητας. Τις προσπάθειες του έντιμου προεστού να προωθήσει την προκοπή της μικρής κοινότητας, στήριζε ο νεαρός δάσκαλος της κοινότητας. Οι άνθρωποι του αποικιοκρατικού κατεστημένου που ήθελαν να αντικαταστήσουν τον προεστό με άλλον δικόν τους, αποφάσισαν να καταστρέψουν τον νεαρό δάσκαλο,  που υποστήριζε τον έντιμο προεστό, κατασκευάζοντας πλαστά αποδεικτικά στοιχεία με τα οποία θα τον παρουσίαζαν ως δήθεν παλαβό. Τι έκαναν; Εκείνη την εποχή, οι πολίτες είχαν προμηθευτεί τους, τότε ασπρόμαυρους, δέκτες τηλεόρασης. Ο νεαρός δάσκαλος διέμενε σε κάποιο μικρό σπίτι που βρισκόταν σε μικρή απόσταση από τα όρια της εν λόγω κοινότητας. Το αποικιοκρατικό καθεστώς, λοιπόν, τοποθέτησε έναν τηλεοπτικό πομπό πολύ μικρής εμβέλειας, σε κρυφό σημείο, δίπλα από το σπίτι του δασκάλου, ενώ, μέσα σε μια χρονική περίοδο 7 μηνών, με μια ακολουθία 5 διαδοχικών αλλαγών στην συχνότητα εκπομπής του μοναδικού τηλεοπτικού σταθμού επέτυχαν, η τηλεόραση του δασκάλου να είναι συντονισμένη με το τηλεοπτικό σήμα του παρακείμενου στο σπίτι του πομπού μικρής εμβέλειας και οι τηλεοράσεις των υπόλοιπων συγχωριανών του, με τους κανονικούς πομπούς.
Ο δάσκαλος, όμως, τους πήρε χαμπάρι καθώς, οι καθεστωτικοί δεν έλαβαν υπόψη τους δυο διαχρονικούς παράγοντες: 1. Η ηθική φύση είναι βαθιά ριζωμένη στις ψυχές, όλων των ανθρώπων, δίχως εξαίρεση. Έτσι, η έκφραση του προσώπου και τα ηχοχρώματα της φωνής, των ανθρώπων που διαπράττουν, εν γνώση τους, μια παλιανθρωπιά διαφέρει εμφανώς από εκείνα που είναι τα συνήθη. 2. Ένας δάσκαλος, αν είναι όντως δάσκαλος, αντιλαμβάνεται ποια είναι, πράγματι, η ποιότητα της δράσης των προσώπων που τον περιβάλλουν.
Το καθεστώς έβαλε ανθρώπους να του πάρουν λόγια που θα τον ενοχοποιούσαν. Ο δάσκαλος, όμως, είχε αντιληφθεί τη σε βάρος του επιχειρούμενη σκευωρία και παρίστανε τον χαζό. Δεν του πήραν ούταν λέξη. Και έτσι, γλύτωσε, συνεχίζοντας να στηρίζει τον έντιμο προαιστό του χωριού.
 
Ιστορία 4η.
Σε κάποια μικρή, αποικιοκρατούμενη Αφρικανική χώρα και πριν από μερικές δεκαετίες, ένας νέος επιχειρηματίας είχε ιδρύσει μια καινοτομική επιχείρηση στην πρωτεύουσα της χώρας του. Η επιχείρηση άρχισε να πηγαίνει καλά και γι' αυτό το λόγο, το αποικιοκρατικό κατεστημένο αποφάσισε να παραμερίσει τον νέο επιχειρηματία και να υφαρπάξει την επιτυχημένη επιχείρησή του.
Ο πατέρας του επιχειρηματία συμπεριλαμβανόταν στους πολιτικούς κρατούμενους, εκείνης της εποχής, ενώ η μητέρα του αποτελούσε το μοναδικό στήριγμα του επιχειρηματία, καθώς, άλλα αδέλφια δεν είχε.
Το επώνυμο του επιχειρηματία ήταν ένα από τα περισσότερο συνηθισμένα, στη χώρα του και μάλιστα, πολύ κοντά στο σπίτι που διέμενε, σε άλλη πόλη, η υπερήλικη μητέρα του κατοικούσε ένας συνονόματός του, ο οποίος, μάλιστα, είχε κατά το παρελθόν απασχολήσει τις αστυνομικές αρχές της πόλης τους. Τι έκαναν, λοιπόν, οι άνθρωποι του καθεστώτος για να καταστρέψουν τον επιχειρηματία; Με εκβιασμούς έπεισαν τον συνονόματο γείτονα της γερόντισας μάνας του επιχειρηματία να διαπράξει διάρρηξη στο σπίτι της, προκειμένου να κλέψει την τηλεόρασή της και μάλιστα, με τρόπο ώστε, αυτός, να γίνει αντιληπτός από την γερόντισα. Έτσι και έγινε. Στη συνέχεια, η γερόντισα υπέβαλλε μήνυση εναντίον του δήθεν κλέφτη, τη ώρα που υπέγραφε τη μήνυση οι καθεστωτικού του αστυνομικού τμήματος την μπερδίκλωσαν, αλλάζοντας το πατρώνυμο του καταγγελομένου για την διάρρηξη και την έβαλαν να υπογράψει μια μήνυση σε βάρος του ίδιου της του αθώου γιού, έγινε μια μυστική δίκη και τη μεν γερόντισα μάνα την έκλεισαν σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα (για να μην αντιληφθεί και αποκαταστήσει τη σκευωρία), ενώ, το δε επιτυχημένο επιχειρηματία γιο, τον έκλεισαν, για πολλά χρόνια, στη φυλακή.
 
Ιστορία 5η.
Σε μια μικρή και αποικιοκρατούμενη χώρα της Αφρικής, στην πρωτεύουσα, ζούσε ένας νεαρός φοιτητής της μηχανολογίας. Ο φοιτητής διακρινόταν για τις υψηλές φοιτητικές του επιδόσεις και για τις φιλελεύθερες αντιλήψεις του. Αυτά τα προσωπικά χαρακτηριστικά, κατά κανόνα, δεν περνούν απαρατήρητα από τις υπηρεσίες ασφαλεία των αποικιοκρατικών καθεστώτων. Έτσι, οι άνθρωποί του αποφάσισαν να κατασκευάσουν πλάστα, σε βάρος του φιλελεύθερου φοιτητή, ενοχοποιητικά στοιχεία προκειμένου να τον χαλκεύσουν μια εναντίον του κατηγορία ως δήθεν τρομοκράτη. Τι έκανα, λοιπόν; Διενήργησαν εναντίον του 7 επιθέσεις χρησιμοποιώντας ένα μη συμβατικό όπλο, εκείνης της εποχής, που συνήθως χρησιμοποιείτο σε αντάρτικο πόλης και του προξένισαν αντίστοιχους, όχι ιδιαίτερα σοβαρούς, σωματικούς τραυματισμούς. Το καθεστώς απέβλεπε στο ενδεχόμενο, ο φοιτητής να προέβαινε σε δημόσια καταγγελία για τις σε βάρος του επιθέσεις γνωστοποιώντας στους υπόλοιπους πολίτες, κατ' αυτόν τον τρόπο, την ύπαρξη του εν λόγω μη συμβατικού όπλου και στη συνέχεια, προβοκάτορες του καθεστώτος να δημιουργούσαν τρομοκρατικά γεγονότα τα οποία θα χρησιμοποιούνταν σε βάρος του φοιτητή τον οποίο μάλιστα θα κατηγορούσαν άδικα ότι, δήθεν, υπήρξε ο ηθικός αυτουργός αυτών των τρομοκρατικών γεγονότων.
Η γνώση της μηχανολογίας, σε συνδυασμό κάποια σχετική εξυπνάδα, που διέκρινε τον φοιτητή, τον βοήθησαν να αντιληφθεί έγκαιρα τη, σε βάρος του, σκευωρία η οποία εξυφαινόταν και απέφυγε να δημοσιοποιήσει το οτιδήποτε. Βρήκε το κουράγιο να αντέξει, όχι μόνο τον σωματικό πόνο από τους τραυματισμούς του, αλλά και το φόβο που προκαλεί στον κάθε ανίσχυρο και απροστάτευτο η σωματική και σε βάρος του σωματική βία που του ασκεί κάθε ισχυρός.
Το αποτέλεσμα ήταν ότι ο φοιτητής έλαβε το πτυχίο του με πολύ καλό βαθμό και στη συνέχεια σχεδίασε και κατασκεύασε χρήσιμες μηχανές που βοήθησαν, τόσο τον ίδιο, όσο και τη χώρα του, να αντέξουν τα δεινά της αποικιοκρατίας.
 
Επίλογος
Γνωρίζω, περίπου, εκατό πραγματικές Αφρικάνικες αποικιοκρατικές ιστορίες.
Λίγες από αυτές τις έχω δημοσιεύσει. Πολλές άλλες θα μπορούσα, επίσης, να δημοσιεύσω. Όμως, μερικές, δεν θα μπορούσα να τις δημοσιεύσω επειδή είναι περισσότερο ακραίες (200 φορές περισσότερο από τις ήδη δημοσιευμένες - κατά προσέγγιση) από τις ήδη δημοσιευμένες, πράγμα που σημαίνει ότι και η κοινή γνώμη δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένη να τις ακούσει, δίχως οι δυνητικές πρακτικές συνέπειες, αυτής της γνωστοποίησης να υπερβούν τα όποια δυνητικά οφέλη, αλλά και την προσωπική μου ασφάλεια, ενδεχομένως, θα έθετα σε κίνδυνο.
Τα συμπεράσματα στα οποία, θα ήθελα, να καταλήξει, ο αναγνώστης αυτών των Αφρικάνικων ιστοριών, είναι ότι:
  • Όταν μια οποιαδήποτε χώρα υποπέσει σε καθεστώς αποικίας, αυτό δεν σημαίνει και τρόπον τεινά, το δήθεν τέλος του κόσμου. Ακόμη και για τις αποικίες υπάρχει ελπίδα, όπως μας διδάσκει και η ιστορία.
  • Οι αποικιοκρατικοί δεσμοί μπορούν να αντιμετωπιστούν ειρηνικά μέσω ανάλογης ρύθμισης της οιονεί απόστασης που διαχωρίζει τις αποικιοκρατικές και τις αποικιοκρατούμενες χώρες.
  • Οι πολίτες των αποικιοκρατούμενων χωρών βαρύνονται με την ευθύνη της υιοθέτησης, ειρηνικά, της κατάλληλης συμπεριφοράς προκειμένου να αίρονται οι αποικιοκρατικοί, σε βάρος της χώρας τους, δεσμοί.

 

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 13 Οκτώβριος 2015 16:36