Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 765 επισκέπτες συνδεδεμένους

Framing Dissidents

  

Επικοινωνία

Location: Berlin, Germany

Only send SMS +41762833777

Citizen Band Radio:

- Call-channel: 1 FM (frequency modulation)

- Call-sign: EB-1142

CIA's Child Sex Slaves

  

Πατριώτη S.O.S.

  

Greek Dissidents Political Persecution



 

A Greek Government In Exile

  

60+ Trillion Euros Dispute for Greece's Minerals



 

21/06/2020 International Protests

 

Robbed at Copenhagen

 

George Bobolas

 

Prespes-Agreement Superimposed-Reality Ruthless-Propaganda

 

 

 

 

Mielke - Chrisochoidis

 

O/L to British P/M

 

O/L to E. Macron

 

Accountability-Free Genocides

 

Militarized "psychiatry"

 

The Absolute Evil

 

Gang-stalking Greeks

 

Byzantine Atrocities

 

European Dissidents ALARM

 

Human Rights' Court

 

The used up men

 

Dissidents - USG RICO crimes

 

Open Letter to Theresa May

 

Open Letter to António Guterres UN's SG

 

Triangulation - Zersetzen

 

Open Letter to Andrew Parker, MI5

  

Πράξεις ποταπές - Despicable choices

 

 

My father's death

 

Cavitation damage

 

Burglary and vandalism

 

Dry mini submarine

 

Message to Bundeswehr 2

 

Message to Bundeswehr 1

 

“Tough” guys and TOUGH guys

 

Μοναδική λύση, το Χόλιγουντ

 

Charlatans

 

Zeppelin: Beyond Gravity

 

Foreign intervention in Greece?

 

Η ανελεύθερη Ελλάδα

 

Η Ελλάδα καταγώγιο;

 

Αν.Επ. Π. Παυλόπουλο

  

Intangible prisons

 

Plausible deniability

 

Images of German w & s

 

Crimes against Humanity

 

"Chimera" - "Bellerophon"

 

pr. Donald Trump

 

  

Legal Notice 87

 

Βδέλλες, αποικιοκρατικές

 

Being a German

 

Legal Notice 84

 

Dirty colonial methods

 

Georgi Markov, BG - KGB

 

Samples of Barbarity

 

Ελλάδα - αποκόλληση

 

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Κλείστε τις "μπουκαπόρτες" PDF Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις
Συντάχθηκε απο τον/την Χρήστος Μπούμπουλης (Christos Boumpoulis)   
Κυριακή, 06 Σεπτέμβριος 2015 21:40

uboat-hatch.jpg 

 
Η ανθρώπινη φύση υπαγορεύει τις προδιαγραφές του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο, ο άνθρωπος, μπορεί να επιβιώσει και να αναπτυχθεί βιολογικά.
Μακροπρόθεσμα, μπορούμε να ζούμε κανονικά, πατώντας πάνω στο έδαφος, αναπνέοντας καθαρό αέρα, φορώντας τα κατάλληλα ρούχα, τρώγοντας και πείνοντας κατάλληλη τροφή και απολαμβάνοντας την ασφάλεια που παρέχει μια οργανωμένη συλλογικότητα ομοίων μας.
 

Bundesarchiv_U-Boot_U_36.jpg

Βραχυπρόθεσμα, μπορούμε να ζήσουμε και σε περιβάλλοντα τα οποία δεν πληρούν όλες τις προδιαγραφές της ανθρώπινης φύσης, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι χρησιμοποιούμε κατάλληλα μέσα προστασίας.
Για παράδειγμα, ενώ δεν είμαστε φτιαγμένοι για να ζούμε κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, μπορούμε να ζήσουμε εκεί ακόμα και για χρονικές περιόδους διάρκειας μερικών εβδομάδων, ή και περισσότερο, εφόσον, όμως, διαθέτουμε ένα υποβρύχιο (μέσο προστασίας), μπούμε μέσα σε αυτό, κλείσουμε τις μπουκαπόρτες (ορθή χρήση) και καταδυθούμε.
Εάν, δε, μας ενδιαφέρει, πέραν της βιολογικής επιβίωσης και το επίπεδο πολιτισμού, το οποίο ενσωματώνει ο άνθρωπος, δηλαδή, μας ενδιαφέρει να έχει τη δυνατότητα ενός διατηρήσιμου εκπολιτισμού του, τότε, οι περιβαλλοντικές προδιαγραφές επεκτείνονται για να περιλάβουν, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τις Θεμελιώδεις Ελευθερίες και φυσικά, τη Δημοκρατία, η οποία αποτελεί την προϋπόθεση του σεβασμού και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.
 
Hubertus Knabe: The dark secrets of a surveillance state
 
Ολόκληρο το ανωτέρω βίντεο περιλαμβάνει πολύτιμες πληροφορίες. Ειδικότερα, στο χρονικό διάστημα, από 10:06 - 10:55, αναφέρονται πραγματικά περιστατικά τα οποία τεκμηριώνουν το γεγονός ότι, είναι ήδη υπαρκτή η τεχνογνωσία της ακούσιας και προσωρινής, ή, μόνιμης, μετατροπής της νοοτροπίας - άρα και της συμπεριφοράς - σχεδόν, του οποιουδήποτε ανθρώπου, από αγαθή και τίμια που ήταν και που εξέφραζε τις ποιότητες του δικού του προσώπου, σε μια άλλη, ανήθικη και ανέντιμη που αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις εκείνων που την μετέτρεψαν στανικά.
Ως γνωστόν, Δημοκρατία, μεταξύ άλλων, σημαίνει και Ισονομία και Ισοπολιτεία. Άραγε, είναι ποτέ δυνατόν να υπάρξει μια πραγματική Δημοκρατία, εφόσον μια μειοψηφία των μελών της πολιτείας διαθέτει τη δυνατότητα να διαφθείρει και μάλιστα ακούσια, τους υπόλοιπους, δηλαδή, σε κάποιο σημαντικό βαθμό, να ελέγχει αυθαίρετα τη βούλησή τους;
Ως, επίσης, γνωστόν, Δημοκρατία, μεταξύ άλλων, σημαίνει τη δυνατότητα ίδρυσης της "Πόλεως", με την έννοια της δυνατότητας ειρηνικής και αρμονικής συνύπαρξης των ανθρώπων, η οποία βασίζεται (σύμφωνα με τον πλατωνικό "Πρωταγόρα"), τόσο στην καθολική πρόσβαση των πολιτών στα αισθήματα της Αιδούς και της Δίκης (δικαιοσύνης), όσο και στην έμπρακτη εφαρμογή της, διδακτής, Αρετής, τα οποία, όλα μαζί, αποτελούν τα θεμέλια της συλλογικής και αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Άραγε, είναι ποτέ δυνατόν να υπάρξει μια πραγματική "Πόλις", εφόσον μια μειοψηφία των μελών της πολιτείας διαθέτει τη δυνατότητα να επιβάλει, αυθαίρετα και προς όφελος των συμφερόντων της και ακούσια για τους υπόλοιπους, την αναίδεια, την ανομία και την διαφθορά του κάθε υψηλής ποιότητας προσωπικού Χαρακτήρα;
Στις περισσότερες από τις σημερινές πολιτείες, νομίζω, ότι έχουν υποβαθμιστεί, σε μεγάλο βαθμό, είτε, εντελώς εκλείψει και η Αιδώς και η Δίκη και η Αρετή. Την άποψη αυτή υποστηρίζει, τόσο, η ισχυρή αδυναμία των περισσότερων Εθνών να έχουν μια βιώσιμη Εθνική οικονομία, παρά την περίσσεια, διαθέσιμων σε αυτά, πλουτοπαραγωγικών πόρων, όσο και η διεθνής παλινόρθωση, της συγκεκαλυμένης δουλείας, της περιφρόνησης της Εθνικής κυριαρχίας των κρατών και της σχεδόν απροκάλυπτης και κατάφωρης παραβίασης και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών. Το πρακτικό αποτέλεσμα της υποβάθμισης αυτής είναι, αφενός, η προφανής διαμόρφωση, τόσο ενός εν γένει κοινωνικού, όσο και ενός διεθνούς περιβάλλοντος τα οποία τελούν εκτός των προδιαγραφών του πολιτισμένου ανθρώπου και αφετέρου, η προφανής διαμόρφωση ενός αλλοιωμένου φυσικού περιβάλλοντος το οποίο, έχοντας απομακρυνθεί, μάλιστα σε εξαιρετικά επικίνδυνο βαθμό, από τις κανονικές προδιαγραφές που αρμόζουν στην ανθρώπινη φύση, προκαλεί μια δυνητικά σημαντική φθορά στον ανθρώπινο οργανισμό που σε κάποιο βαθμό, διακυβεύει ακόμη και τη βιολογική του ύπαρξη.
Ο σημερινός πολιτισμένος άνθρωπος διαβιώνει εντός, ενός κοινωνικού και ενός διεθνούς περιβάλλοντος τα οποία δεν πληρούν τις αναγκαίες προδιαγραφές. Για να διασωθεί ως τέτοιος (δηλαδή, ως πολιτισμένος) είναι αδήριτη η ανάγκη να κάνει ορθή χρήση των κατάλληλων και ανάλογων, με το είδος και την ένταση του προβλήματος, μέσων αυτοπροστασίας.
Ο σχεδιασμός και η άμεση υιοθέτηση, ενός κατάλληλου τύπου βιοκοινότητας ο οποίος, μάλιστα, θα είναι συμβατός με τις κανονικές περιβαλλοντικές προδιαγραφές του πολιτισμένου ανθρώπου, αποτελούν, κατά τη γνώμη μου, μια επιτακτική ανάγκη. Δηλαδή, είναι αναγκαία η καταφυγή σε μια κοινωνική, πολιτική και οικονομική οργάνωση η οποία θα βασίζεται σε μικρές και πολιτισμικά βιώσιμες κοινότητες και στην οποία, αυτές οι κοινότητες θα αλληλεπιδρούν ισχυρά, αρμονικά και δημιουργικά μεταξύ τους, προκειμένου να πολλαπλασιάζεται η ζωτικότητα και η αποδοτικότητά τους και να καθίσταται βιώσιμη και αρμονική, η ενιαία, Εθνική οργανική ενότητα που τις συνέχει.
Την αναγκαιότητα αναβάθμισης του ισχύοντος τύπου βιοκοινότητας, νομίζω, τεκμηριώνουν τα στοιχεία που αποτελούν την θεωρούμενη οικονομική κρίση η οποία έχει εκδηλωθεί, κατά τα τελευταία χρόνια, στην Ελλάδα.
Πιο συγκεκριμένα, η Ελλάδα και κυρίως λόγω, αφενός, των σχετικά μικρών αμυντικών και οικονομικών της δυνατοτήτων και αφεταίρου, λόγω των υψηλής ποιότητας πολιτιστικών χαρακτηριστικών της, έχει καταστεί ένας ακούσιος και απρόθυμος, παθητικός αποδέκτης των πρακτικών αποτελεσμάτων των μακροχρόνιων συλλογικών εθισμών, κάποιων άλλων και στις περισσότερες περιπτώσεις, σχετικά ισχυρότερων, Εθνών. Τα πρακτικά αυτά αποτελέσματα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, μια, σχεδόν αδιανόητη, κατασπατάληση αγαθών ανθρώπινων και υλικών πόρων και επίσης, μια σχεδόν βιβλικών διαστάσεων, όχι απαραίτητα εμφανή, ανθρωπιστική καταστροφή.
Για την τεκμηρίωση της παραπάνω άποψης, νομίζω ότι, κανονικά, θα αρκούσε, ένας, να μιλήσει για την αυτογνωσία και τα πρακτικά αποτελέσματα της έλλειψής της. Σε μια τέτοια περίπτωση, όμως και για λόγους, κυρίως, γλωσσικούς, τα σχετικά επιχειρήματα, μη παραπέμποντας σε βιωματική γνώση, αν και θα γίνονταν κατανοητά ως πληροφορία, εντούτοις, θα παρέμεναν, οιονεί, μεταίωρα και γι' αυτό μη πειστικά, σε όσους δεν μετέχουν, ούτε της Ελληνικής Παιδείας, ούτε της Ελληνικής γλώσσας, δηλαδή, στους ξένους. Για το λόγο αυτό θα επιχειρήσω μια υπέρβαση προσφεύγοντας στη χρήση της εκφραστικής της θεωρίας της "συνδιαλεκτικής ανάλυσης" την οποία,  αν και θεωρώ αβάσιμη, θα επιχειρήσω να χρησιμοποιήσω προκειμένου, κυρίως, να περιγράψω (και όχι ως αποδεικτικό μέσο) τη δομή και τη δυναμική των θεωρούμενων ως προβλημάτων της Ελλάδας.
Με λίγα λόγια και εστιάζοντας στην, κατά τη γνώμη μου, ουσία του θέματος, είναι πολύ πιθανό η όλη αναστάτωση γύρω από την θεωρούμενη κρίση στην Ελλάδα και δευτερευόντως, στην Ευρωζώνη, να οφείλεται στην ακραία Αμηχανία Εθνών με μεγάλη οικονομική, είτε, στρατιωτική, είτε, γεωστρατηγική ισχύ.
Η Αμηχανία αυτή, πιθανολογώ ότι οφείλεται στην αδυναμία, αυτών των Εθνών, να διαχειριστούν τις αρνητικές και μακροχρόνιες πρακτικές επιπτώσεις συγκεκριμένων συλλογικών εθισμών τους, δηλαδή, από τη μη συνειδητή, συλλογική συμμετοχή τους σε αντίστοιχα παίγνια του τύπου που εξετάζει η "συνδιαλεκτική ανάλυση".
Κατά τα τελευταία, τουλάχιστον, 60 χρόνια, η Ελλάδα, δυστυχώς, υπήρξε ένα "θέατρο" διεξαγωγής παιγνίων, κυρίως τρίτου βαθμού (σε όρους συνδιαλεκτικής ανάλυσης) και διαφόρων τύπων, όπως, "See if you can stop me", "See if you can catch me", "Now, I've got you, you son of a b..", "Deptor", "Rapo", "How do you get out of here", "Alcoholic", "Courtroom", κ.λπ. Το φρικτό ανθρώπινο κόστος αυτών των παιγνίων και μάλιστα, κατά 99% το κατέβαλε, στανικά, η Ελλάδα:
• Αθώοι Έλληνες έχασαν, άδικα, τις ζωές τους.
• Αθώοι Έλληνες βασανίστηκαν, είτε, βασανίζονται, άδικα και απάνθρωπα.
• Αθώοι Έλληνες ενεπλάκησαν, είτε, εμπλέκονται, άδικα σε δικαστικές σκευωρίες.
• Αθώοι Έλληνες επτώχευσαν, είτε, πτωχεύουν, άδικα.
• Αθώοι Έλληνες κατασυκοφαντήθηκαν, είτε, εκτοπίστηκαν άδικα, είτε εξορίστηκαν άδικα.
• Οι Ελληνικές πλουτοπαραγωγικές πηγές παρέμειναν και συνεχίζουν να παραμένουν, αναξιοποίητες.
• Η Ελληνική Εθνική οικονομία, πραγματικά, λεηλατήθηκε και συνεχίζει να λεηλατείται, από τις αχαλίνωτες αποικιοκρατικές αρνητικές χρηματικές ροές.
• Η δημιουργικότητα των Ελλήνων καταπιέστηκε και συνεχίζει να καταπιέζεται, αφόρητα.
• Η κοινωνική αρμονία των Ελλαδικών πόλεων και κοινοτήτων διασαλεύτηκε.
• Τα νόμιμα, συλλογικά και ατομικά, δικαιώματα των Ελλήνων, σε μεγάλο βαθμό, παραβιάστηκαν.
• Η καλή φήμη και το υψηλό κύρος, τόσο των Ελλήνων, όσο και της Ελλάδας, αδίκως, ταπεινώθηκαν.
Το επίκαιρο πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι, είναι πρακτικά αδύνατο, τόσοι πολλοί άνθρωποι να προκαλούν, αφανώς, τόσο πολύ κακό, σε τόσους πολλούς αθώους ανθρώπους και όλη αυτή η συλλογική κακοποίηση, να παραμένει για τόσο μακρό χρονικό διάστημα, κρυφή.
Και όμως, η απουσία μιας ισχυρής ανθρωπιστικής κουλτούρας, εκ μέρους ορισμένων Εθνών και η, κατά κανόνα, μη συνειδητή συμμετοχή στα αντίστοιχα παίγνια τρίτου βαθμού (της συνδιαλεκτικής ανάλυσης), έχει εξωθήσει τη διεθνή κοινότητα, ούτε λίγο, ούτε πολύ και σε σχέση με την Ελληνική κρίση, να προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από το δάκτυλό της: οι οφθαλμοφανείς εξωτερικές πολιτικές επιρροές, οι οποίες ασκούνται σε βάρος της Ελλάδας, έχουν σαν αποτέλεσμα, το Ελληνικό πολιτικό σύστημα να έχει καταστεί, ακούσια, ένα όνειδος, τόσο για τη διεθνή κοινότητα όσο και για το σημερινό πολιτισμό και επίσης, οι Έλληνες πολίτες να γίνονται ακούσιοι αποδέκτες μιας τέτοιας συμπεριφοράς και αντιμετώπισης, εκ μέρους, κυβερνήσεων άλλων χωρών, διεθνών οργανισμών και Μ.Μ.Ε., η οποία αρμόζει σε οκτάχρονα παιδιά και όχι σε θεματοφύλακες μιας μακραίωνης και βαρύτιμης ανθρωπιστικής παράδοσης πολιτισμού, ούτε σε μέλη ενός από τα πιο Άριστα και γεμάτα με Καλοσύνη, Έθνη.
Τις ριζικές αιτίες της, σχεδόν, βιβλικής ανθρωπιστικής καταστροφής η οποία λαμβάνει χώρα, σε πολλές περιοχές του πλανήτη, κατά τα τελευταία, τουλάχιστον 60 χρόνια, δεν θα μπορέσουν να αναιρέσουν, όσα κι αν "κατασκευαστούν", υπερπροβεβλημένα από τα Μ.Μ.Ε., δόλια και κακέκτυπα αντίγραφα δημιουργικών, αθώων και αγνών ανθρώπων οι οποίοι αγωνίζονται έντιμα και ειρηνικά, για να συμβάλλουν, τόσο στη δημιουργική διαχείριση της "Αλήθειας" των πραγμάτων, όσο και στον συνετό παραμερισμό όλων όσων εμποδίζουν την ειρηνική και δημιουργική ομαλοποίηση των προβληματικών καταστάσεων που μαστίζουν, τόσο τις πολιτείες, όσο και τις διεθνείς σχέσεις. Θα μπορέσουν να τις αναιρέσουν, όμως, όλες εκείνες οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, στη δομή και τη δυναμική των πολιτειών μας, με τις οποίες, το κοινωνικό και το φυσικό περιβάλλον θα ξαναγίνουν συμβατά με τη φύση του πολιτισμένου ανθρώπου, δίχως, όμως να χάσουν την Εθνική τους Ανεξαρτησία και Ακεραιότητα, οι πολιτείες μας.
Η αξία της ανθρώπινης ζωής είναι ανεκτίμητη, γι' αυτό, η βία καμιά, απολύτως καμιά, θετική υπηρεσία δεν προσφέρει, ενώ ο συνδυασμός της ειρήνης, της αλήθειας και της δικαιοσύνης, αποτελούν τον ένα και μοναδικό, αποτελεσματικό και πολιτισμένο τρόπο για να λύνονται όλα τα συλλογικά προβλήματα, δίχως εξαίρεση. Προϋπόθεση, λοιπόν, για την επίλυση των συλλογικών μας προβλημάτων είναι, η ανθρώπινη ζωή να διαφυλαχθεί, όσοι βασανίζονται να λυτρωθούν, όσοι είναι άδικα στη φυλακή να απελευθερωθούν, όσοι άδικα καταδικάστηκαν, είτε, κατασυκοφαντήθηκαν, να δικαιωθούν, όσοι άδικα εξορίστηκαν να επαναπατριστούν, όσοι άδικα εκτοπίστηκαν να επανέλθουν και όσοι άδικα ταλαιπωρήθηκαν να δικαιωθούν και να αποζημιωθούν. Και βέβαια, τα κάθε είδους μέσα άσκησης, οποιασδήποτε μορφής, βίας, πρέπει να απενεργοποιηθούν και να αποθηκευτούν και κάθε μορφής βία, πρέπει να παύσει άμεσα.
Η σημερινές, δομή και δυναμική, τόσο των πολιτειών μας, όσο και των διεθνών σχέσεων, νομίζω ότι ενέχουν ένα μέρος των αιτιών που εμποδίζουν, την Ειρήνη, την Ελευθερία, τις Φιλικές σχέσεις και την, έστω, λιτή Προκοπή, να εκδηλωθούν στις πολιτείες μας. Και η δημιουργική τους εξέλιξη δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα.
Εν κατακλείδι, πιστεύω ισχυρά ότι, προκειμένου, μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα, να διανοίξει ο δρόμος για την κανονικοποίηση, όχι μόνο της εσωτερικής λειτουργίας των χωρών οι οποίες υποφέρουν από εμφανείς, ή, αφανείς, πολύπλευρες κρίσεις, αλλά και για την κανονικοποίηση των διεθνών σχέσεων, είναι αναγκαία μια χρονική περίοδος, περισυλλογής, εσωτερικών και εκτεταμένων μεταρρυθμίσεων και ανασυγκρότησης των δημιουργικών δυνάμεων και ζωτικών πόρων κάθε είδους. Για να υπάρξει αυτή η χρονική περίοδος, τόσο τα μεγέθη των συλλογικών οργανωσιακών μορφών πρέπει να ελαχιστοποιηθούν, όσο και η ένταση και το εύρος των διμερών, είτε, πολυμερών, αλληλεπιδράσεων μεταξύ τους, πρέπει επίσης, να ελαχιστοποιηθεί.
• Έτσι και μόνο έτσι, θα επικρατήσει η αυτοσυγκράτηση.
• Έτσι και μόνο έτσι, θα επικρατήσει η σύνεση.
• Έτσι και μόνο έτσι, θα καταλαγιάσουν οι Εθνικές και Διεθνείς εντάσεις κάθε είδους.
• Έτσι και μόνο έτσι, θα αναπτυχθεί, εκ νέου, η αμοιβαία εμπιστοσύνη.
• Έτσι και μόνο έτσι, θα αναπτυχθεί, εκ νέου, η ευθυκρισία.
• Έτσι και μόνο έτσι, θα μπορέσουμε να αξιωθούμε, όταν ωριμάσουν οι καιροί, την Ειρήνη, την Ελευθερία, τη Φιλία και τη λιτή Προκοπή.
Εννοείται, βέβαια, ότι κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου ότι, εάν και εφόσον προκύπτουν έκτακτες ανάγκες οι οποίες αφορούν ανεπάρκεια πρώτων υλών, είτε, ειδικά ζητήματα οικονομικής βιωσιμότητα, όλοι θα προστρέξουν να βοηθήσουν, αλλά, διακριτικά και σε διμερές επίπεδο.
Οι "μπουκαπόρτες", λοιπόν, ας κλείσουν, άμεσα και ερμητικά.
 
Σημείωση 1: η φωτογραφίες βρέθηκαν εδώ και εδώ.
Σημείωση 2: Dunbar's number is a suggested cognitive limit to the number of people with whom one can maintain stable social relationships. These are relationships in which an individual knows who each person is and how each person relates to every other person. This number was first proposed in the 1990s by British anthropologist Robin Dunbar, who found a correlation between primate brain size and average social group size. By using the average human brain size and extrapolating from the results of primates, he proposed that humans can only comfortably maintain 150 stable relationships. Proponents assert that numbers larger than this generally require more restrictive rules, laws, and enforced norms to maintain a stable, cohesive group. It has been proposed to lie between 100 and 250, with a commonly used value of 150. Dunbar's number states the number of people one knows and keeps social contact with, and it does not include the number of people known personally with a ceased social relationship, nor people just generally known with a lack of persistent social relationship, a number which might be much higher and likely depends on long-term memory size.
Dunbar theorized that "this limit is a direct function of relative neocortex size, and that this in turn limits group size ... the limit imposed by neocortical processing capacity is simply on the number of individuals with whom a stable inter-personal relationship can be maintained." On the periphery, the number also includes past colleagues, such as high school friends, with whom a person would want to reacquaint themself if they met again.
Σημείωση 3: Transactional analysis (abbreviated to TA), is a theory in psychology that examines the interactions, or "transactions", between a person and other people. The underlying precept is that humans are social creatures and that a person is a multi-faceted being that changes when in contact with another person in their world. Canadian-born US Eric Berne developed the concept and paradigm of TA in the late 1950s.
Transactional analysis integrates the theories of psychology and psychotherapy because it has elements of psychoanalytic, humanist and cognitive ideas.
According to the International Transactional Analysis Association, TA 'is a theory of personality and a systematic psychotherapy for personal growth and personal change'.
As a theory of personality, TA describes how people are structured psychologically. It uses what is perhaps its best known model, the ego-state (Parent-Adult-Child) model, to do this. The same model helps explain how people function and express their personality in their behaviour.
Outline: As Berne set his Psychology up, there are four life positions that a person can hold and holding a particular psychological position has profound implications for how an individual operationalizes his or her life. The positions are stated as:
I'm OK and you are OK. This is the healthiest position about life and it means that I feel good about myself and that I feel good about others and their competence.
I'm OK and you are not OK. In this position I feel good about myself but I see others as damaged or less than and it is usually not healthy,
I'm not OK and you are OK. In this position the person sees him/herself as the weak partner in relationships as the others in life are definitely better than the self. The person who holds this position will unconsciously accept abuse as OK.
I'm not OK and you are not OK. This is the worst position to be in as it means that I believe that I am in a terrible state and the rest of the world is as bad. Consequently there is no hope for any ultimate supports.
It is a theory of communication that can be extended to the analysis of systems and organisations.
It offers a theory for child development by explaining how our adult patterns of life originated in childhood. This explanation is based on the idea of a "Life (or Childhood) Script": the assumption that we continue to re-play childhood strategies, even when this results in pain or defeat. Thus it claims to offer a theory of psychopathology.
In practical application, it can be used in the diagnosis and treatment of many types of psychological disorders and provides a method of therapy for individuals, couples, families and groups.
Outside the therapeutic field, it has been used in education to help teachers remain in clear communication at an appropriate level, in counselling and consultancy, in management and communications training and by other bodies.
Games People Play: The Psychology of Human Relationships is a bestselling 1964 book by Eric Berne. Since its publication it has sold more than five million copies. The book describes both functional and dysfunctional social interactions.
Summary: In the first half of the book, Berne introduces transactional analysis as a way of interpreting social interactions. He describes three roles or ego states, known as the Parent, the Adult, and the Child, and postulates that many negative behaviors can be traced to switching or confusion of these roles. He discusses procedures, rituals, and pastimes in social behavior, in light of this method of analysis. For example, a boss who talks to his staff as a controlling 'parent' will often engender self-abased obedience, tantrums, or other childlike responses from his employees.
The second half of the book catalogues a series of "mind games" in which people interact through a patterned and predictable series of "transactions" which are superficially plausible (that is, they may appear normal to bystanders or even to the people involved), but which actually conceal motivations, include private significance to the parties involved, and lead to a well-defined predictable outcome, usually counterproductive. The book uses casual, often humorous phrases such as "See What You Made Me Do," "Why Don't You — Yes But," and "Ain't It Awful" as a way of briefly describing each game. In reality, the "winner" of a mind game is the person that returns to the Adult ego-state first.
One example of these games is the one named "Now I've Got You, You Son of a Bitch," in which A is dealing with B, and A discovers B has made a minor mistake, and holds up a much larger and more serious issue until the mistake is fixed, basically holding the entire issue hostage to the minor mistake. The example is where a plumber makes a mistake on a $300 job by underestimating the price of a $3 part as $1. The customer won't pay the entire $300 unless and until the plumber absorbs the $2 error instead of just paying the bill of $300.
Not all interactions or transactions are part of a game. Specifically, if both parties in a one-on-one conversation remain in an Adult-to-Adult ego-state, it is unlikely that a game is being played.
Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 07 Σεπτέμβριος 2015 18:40