Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 573 επισκέπτες συνδεδεμένους

Επικοινωνία

Location: Northern Germany

+4917667046073

Citizen Band Radio:

- Channels: 11-19 AM (amplitude modulation)

- Callsign: EB-1142

Accountability-Free Genocides

 

Militarized "psychiatry"

 

The Absolute Evil

 

Gang-stalking Greeks

 

Byzantine Atrocities

 

European Dissidents ALARM

 

Human Rights' Court

 

The used up men

 

Dissidents - USG RICO crimes

 

Open Letter to Theresa May

 

Open Letter to António Guterres UN's SG

 

Triangulation - Zersetzen

 

Open Letter to Andrew Parker, MI5

  

Πράξεις ποταπές - Despicable choices

 

 

My father's death

 

Cavitation damage

 

Burglary and vandalism

 

Dry mini submarine

 

Message to Bundeswehr 2

 

Message to Bundeswehr 1

 

“Tough” guys and TOUGH guys

 

Μοναδική λύση, το Χόλιγουντ

 

Charlatans

 

Zeppelin: Beyond Gravity

 

Foreign intervention in Greece?

 

Η ανελεύθερη Ελλάδα

 

Η Ελλάδα καταγώγιο;

 

Αν.Επ. Π. Παυλόπουλο

  

Intangible prisons

 

Plausible deniability

 

Images of German w & s

 

Crimes against Humanity

 

"Chimera" - "Bellerophon"

 

pr. Donald Trump

 

  

Legal Notice 87

 

Βδέλλες, αποικιοκρατικές

 

Being a German

 

Legal Notice 84

 

Dirty colonial methods

 

Georgi Markov, BG - KGB

 

Samples of Barbarity

 

Ελλάδα - αποκόλληση

 

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Αγορά Πολιτών
Μαχητές της Ελευθερίας PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

Περίληψη: Πάρα πολλοί είναι οι ευρωπαίοι, οι οποίοι θεωρούν ότι το γεγονός ότι δεν ακούγονται πιστολιές στα μέρη τους, αυτό σημαίνει ότι μαφία δεν υπάρχει, ότι τίμιοι αγωνιστές δεν «εξουδετερώνονται». Μήπως να το ξανασκεφτούν έγκαιρα; Μήπως εξακολουθεί να ισχύει ότι «θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία;» (του Κάλβου).

 

Image

 

 

 

Ο Ρομπέρτο Σαβιάνο γεννήθηκε το 1979 στη Νάπολη. Σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης. Διετέλεσε μέλος της ερευνητικής ομάδας του Παρατηρητηρίου για την Καμόρα και την Παρανομία και έχει συνεργαστεί με τις εφημερίδες Il Manifesto, Il Corriere del Mezzogiorno, LEspresso, La Repubblica. Το 2006 κυκλοφόρησε στην Ιταλία το βιβλίο του Γόμορρα, που έχει ήδη μεταφραστεί σε 33 γλώσσες. Η λογοτεχνία και το ρεπορτάζ είναι τα εργαλεία του για να αφηγηθεί την πραγματικότητα. Από τις 13 Οκτωβρίου 2006, εξαιτίας της επιτυχίας του βιβλίου του και των απειλών που δέχεται για τη ζωή του, ζει υπό στρατιωτική προστασία.

Ο Σαβιάνο, περιγράφοντας τις αντιξοότητες που αντιμετωπίζουν όσοι αντιστέκονται στον εκμαυλισμό της μαφίας, λέει: «Εδώ όσα κάνεις παραμένουν στην περίμετρο των περιορισμένων χώρων, στην αποδοχή των λίγων. Ακριβώς μέσα σ’ αυτή τη μοναξιά διαμορφώνεται, πιστεύω, εκείνο που θα μπορούσε να ονομαστεί θάρρος, ένα είδος πανοπλίας μέσα στην οποία δε σκέφτεσαι, τη φέρεις πάνω σου χωρίς να το αντιλαμβάνεσαι. Προχωράς μπροστά, κάνεις ό,τι πρέπει να κάνεις, τα υπόλοιπα δεν αξίζουν τίποτα. Διότι η απειλή δεν είναι πάντα μια σφαίρα ανάμεσα στα μάτια ή τα κιλά από ακαθαρσίες βουβάλας που αδειάζουν έξω από την πόρτα του σπιτιού σου. Σε ξεφυλλίζουν αργά. Ένα φύλλο τη μέρα, έως ότου βρεθείς γυμνός και μόνος να πιστεύεις ότι μάχεσαι ενάντια σε κάτι που δεν υπάρχει, ενάντια σ’ ένα παραλήρημα του μυαλού σου. Αρχίζεις να πιστεύεις στις συκοφαντίες που σου υποδεικνύουν, όπως ένας ανικανοποίητος που τα βάζει με όποιον είναι επιτυχημένος και από αίσθημα στέρησης και μόνο τον αποκαλεί καμορίστα. Παίζουν μαζί σου όπως με το jenga. Αφαιρούν όλα τα ξύλινα κομμάτια χωρίς ποτέ να σε μετακινήσουν, κι έτσι στο τέλος απομένεις μόνος και η μοναξιά σε τραβάει από τα μαλλιά. Είναι μια ψυχική κατάσταση που σ’ αυτό το μέρος δεν μπορείς να την επιτρέψεις στον εαυτό σου. Είναι ένα ρίσκο, ελαττώνεις την επαγρύπνηση, δεν καταφέρνεις πια να κατανοήσεις τους μηχανισμούς, τα σύμβολα, τις επιλογές. Κινδυνεύεις να μην αντιλαμβάνεσαι πια τίποτα. Και τότε πρέπει να εξαντλήσεις όλα τα αποθέματά σου. Οφείλεις να βρεις κάτι που να τροφοδοτεί το στομάχι της ψυχής για να συνεχίσεις. Τον Χριστό, τον Βούδα, τον πολιτικό αγώνα, το ήθος, το μαρξισμό, την υπερηφάνεια, τον αναρχισμό, τον αγώνα κατά του εγκλήματος, την κάθαρση, την αδιάκοπη και αιώνια οργή, το ζήτημα της Νότιας Ιταλίας. Κάτι. Όχι μια λαβή από την οποία θα στηριχτείς.

 

Καλύτερα μια ρίζα κάτω από τη γη, απρόσβλητη. Στην ανώφελη μάχη όπου είσαι σίγουρος ότι θα ανακαλύψεις το ρόλο του ηττημένου, υπάρχει κάτι που πρέπει να διαφυλάξεις και να γνωρίσεις. Πρέπει να είσαι βέβαιος ότι αυτό θα ενισχυθεί χάρη στη σπατάλη της δικής σου προσπάθειας, που έχει τη γεύση της τρέλας και της εμμονής. Εκείνη την πασσαλώδη ρίζα που σφηνώνεται στο έδαφος έχω μάθει να την αναγνωρίζω στα βλέμματα όσων αποφάσισαν να κοιτάζουν κατάματα κάποιες εξουσίες».

 

Image

 

 

 

Ο πατήρ δον Πεππίνο Ντιάνα ήταν ένας αγωνιστής ενάντιος στις μαφιόζικες φατρίες του Καζάλ ντι Πρίντσιπε, του Σαν Τσιπριάνο, του Καζαπεζέννα και όλων των περιοχών που βρίσκονται υπό την κυριαρχία τους, από το Παρέτε ως τη Φόρμια, της Ιταλίας. Σπούδασε στη Ρώμη και ήταν νεότατος όταν έγινε ιερέας στην εκκλησία του Σαν Νικόλα στο Μπάρι. Ο δον Πεππίνο κατάλαβε ότι ήταν απαραίτητο να καταστρώσει ένα σχέδιο πάλης.  Έγραψε, συνυπογράφοντάς το με όλους του ιερείς της ενορίας του Καζάλ ντι Πρίνσιπε, ένα απρόσμενο έγγραφο, ένα θρησκευτικό κείμενο, χριστιανικό, που προσέδωσε σ’ εκείνα τα λόγια μια διεθνή διάσταση, καθιστώντας τα ικανά να υπερβούν τα θρησκευτικά όρια και να κάνουν ακόμη και τη φωνή των σίγουρων για τον εαυτό τους αρχιμαφιόζων να τρέμει από φόβο. Ήταν ένα έγγραφο ζωντανό με τίτλο ρομαντικά δυνατό: «Από αγάπη προς το λαό μου δε θα σωπάσω». Έπρεπε να κατανοήσει πώς θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα δρόμο εγκάρσιο στην εξουσία, το μόνο ικανό να θέσει σε κρίση την οικονομική και εγκληματική αρχή των οικογενειών της Καμόρρα. Ο δον Πεππίνο έσκαψε μια διαδρομή στο φλοιό του λόγου του, διέβρωσε από τα λατομεία της σύνταξης εκείνη την ισχύ που ο δημόσιος λόγος, όταν προφέρεται καθαρά, μπορούσε ακόμη να επιτρέπει. Δεν ήθελε να είναι ο ιερέας που παρηγορεί, που συνοδεύει τα φέρετρα των νεαρών και ψιθυρίζει «κουράγιο» στις μαυροντυμένες μητέρες. Σε μια συνέντευξή του δήλωσε: «Εμείς πρέπει να ραγίσουμε τον κόσμο για να τον βάλουμε σε κρίση». Ο λόγος του δον Πεππίνο είχε έναν αντίκτυπο που κατόρθωνε να υπερβαίνει τα όρια της θρησκευτικής τροχιάς. Διαμόρφωνε μια νέα μέθοδο που θα επανίδρυε το θρησκευτικό και πολιτικό λόγο. Μια εμπιστοσύνη στη δυνατότητα να δαγκώνεις την πραγματικότητα με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην μπορείς να την αφήσεις παρά μόνο κομματιάζοντάς την. Ένας λόγος ικανός να ακολουθήσει τη διαδρομή του χρήματος καταδιώκοντας τη δυσοσμία του.

Ήταν η μέρα της γιορτής του, στις 19 Μαρτίου 1994. Πολύ νωρίς το πρωί. Ο δον Πεππίνο δεν είχε ακόμη φορέσει τα ρούχα του σχήματος. Βρισκόταν στην αίθουσα συγκεντρώσεων, κοντά στο γραφείο. Δεν τον αναγνώριζες αμέσως.

«Ποιος είναι ο δον Πεππίνο;».

«Εγώ…».

Η τελευταία απάντηση. Πέντε βολές που αντήχησαν στους νάρθηκες, δυο σφαίρες τον χτύπησαν στο πρόσωπο, οι άλλες τρύπησαν το κεφάλι, το λαιμό κι ένα χέρι. Είχαν στοχεύσει στο πρόσωπο, οι βολές τον διαπέρασαν. Η άκρη μιας σφαίρας είχε μείνει πάνω του, ανάμεσα στο μπουφάν και στο πουλόβερ. Μια σφαίρα του είχε θερίσει τη δέσμη με τα κλειδιά που ήταν αγκιστρωμένη στο παντελόνι του. Ο δον Πεππίνο ετοιμαζόταν να τελέσει την πρωινή λειτουργία. Ήταν τριάντα έξι ετών.

[Ρομπέρτο Σαβιάνο, «γόμορρα», 2008, εκδ. Πατάκη].

 

Σχόλιο: Πάρα πολλοί είναι οι ευρωπαίοι, οι οποίοι θεωρούν ότι το γεγονός ότι δεν ακούγονται πιστολιές στα μέρη τους, αυτό σημαίνει ότι μαφία δεν υπάρχει, ότι τίμιοι αγωνιστές δεν «εξουδετερώνονται». Μήπως να το ξανασκεφτούν έγκαιρα; Μήπως εξακολουθεί να ισχύει ότι «θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία;» (του Κάλβου).

 

Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα "Συνεννόηση για Δράση" επειδή επιχειρεί να παράσχει υποστήριξη στη δράση των ενεργών πολιτών, για κάποια ζητήματα που απασχολούν την πολιτεία μας.

 
Γιατί δυστυχεί μια πολιτεία όταν την κυβερνά η ανοησία; PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

Περίληψη: Είναι δυνατό, ένας, να απορεί, γιατί έχει γίνει η πολιτεία μας μπάχαλο;

 

 

Η οδός προς την ευτυχία

 

(από επιστολή του αναγεννησιακού νεοπλατωνιστή Marcilio Ficino προς τον Cosimo De’ Medici).

 

Όλοι οι άνθρωποι θέλουν να δρουν ορθά για το καλό, που είναι το ευ-ζην. Αλλά ζούνε καλά μόνο όταν είναι προικισμένοι με όσο το δυνατόν περισσότερα αγαθά. Λέγεται ότι τα αγαθά αυτά είναι πλούτος, υγεία, ομορφιά, σθένος, ευγενική καταγωγή, τιμές, δύναμη, φρονιμάδα, καθώς και δικαιοσύνη, γενναιότητα και σωφροσύνη – και, πάνω απ’ όλα, σοφία, η οποία πράγματι συμπεριλαμβάνει την όλη ουσία της ευτυχίας. Διότι η ευτυχία συνίσταται στην επιτυχημένη πραγμάτωση ενός επιθυμητού σκοπού: η δε σοφία το επιτυγχάνει αυτό σε κάθε δραστηριότητα.

Έτσι οι επιδέξιοι αυλητές παίζουν με τον καλύτερο τρόπο τη φλογέρα τους, ενώ οι διαβασμένοι φιλόλογοι καταλαβαίνουν καλύτερα ότι σχετίζεται με το γράψιμο και την ομιλία. Οι γνωστικοί καπετάνιοι φθάνουν στο λιμάνι του ταξιδιού τους ασφαλέστερα και νωρίτερα από όλους, ενώ ο γνωστικός στρατηγός διεξάγει τον πόλεμο με τον λιγότερο δυνατό κίνδυνο. Είναι επίσης ο σοφός γιατρός που θα μπορέσει καλύτερα να επαναφέρει την υγεία στον οργανισμό. Έτσι με όλη τη δύναμή της η σοφία μας δίνει κυριαρχία σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα σύμφωνα με την επιθυμία μας. Η σοφία δεν ταλαντεύεται ούτε λοξοδρομεί: αλλιώς αληθινά, δεν θα ήταν σοφία. Αφού λοιπόν η σοφία είναι η αιτία της επίτευξης του σκοπού, εξ ανάγκης είναι παντοδύναμη σε σχέση και με την ευτυχία.

Λέγεται επίσης ότι ευτυχισμένοι είναι μόνο όσοι έχουν προικισθεί με πολλά χαρίσματα. Αλλά δεν θα είναι ευτυχισμένοι προτού ωφεληθούν από εκείνα, και δεν θα ωφεληθούν ποτέ εκτός αν τα χρησιμοποιήσουν. Δίχως χρήση, η κατοχή μόνη της δεν συνεισφέρει στην ευτυχία. Αλλά ούτε η χρήση αρκεί μόνη της: διότι κάποιος μπορεί να κάνει κακή χρήση των χαρισμάτων του και έτσι να βλαφθεί αντί να ωφεληθεί. Όπως προσθέσαμε χρήση στην κατοχή, πρέπει να προσθέσουμε ορθότητα στη χρήση. Δεν αρκεί μόνο να χρησιμοποιούμε τα χαρίσματα: πρέπει να τα χρησιμοποιούμε ορθά.

Η σοφία μονάχα εξασφαλίζει ορθή χρήση. Αυτό παρατηρείται στις τέχνες όπου μόνο οι ειδικευμένοι τεχνίτες χρησιμοποιούν ορθά και τα υλικά και τα εργαλεία τους. Η σοφία ομοίως εξασφαλίζει ότι θα χρησιμοποιήσουμε ορθά τα πλούτη, την υγεία, την ομορφιά, το σθένος, καθώς και όλα τα άλλα χαρίσματα που ονομάζονται «αγαθά». Έτσι λοιπόν, η γνώση είναι η αιτία της καλής και επιτυχημένης πράξης, με την κατοχή, χρήση και εφαρμογή κάθε χαρίσματος. Ο άνθρωπος που έχει πολλά χαρίσματα αλλά τα χρησιμοποιεί δίχως νοημοσύνη θα βλαφθεί πολύ. Όσο περισσότερα έχει, τόσο περισσότερη η βλάβη, διότι τόσο περισσότερη η κακή χρήση. Ασφαλώς, όσο λιγότερα κάνει ένας ανόητος, τόσο λιγότερα και τα λάθη του, και όσο λιγότερη η βλάβη τόσο λιγότερη η δυστυχία του.

Τώρα, εξάπαντος ένας άνθρωπος κάνει λιγότερα πράγματα όταν είναι φτωχός παρά πλούσιος, αδύνατος παρά δυνατός, δειλός παρά θαρραλέος, νωθρός παρά ξύπνιος, αργός παρά γρήγορος και βλάκας παρά έξυπνος. Συνεπώς, κανένα από τα πράγματα που νωρίτερα ονομάσαμε αγαθά δεν είναι αγαθό καθεαυτό. Διότι αν κυβερνιούνται από άγνοια, είναι χειρότερα από τα αντίθετά τους – αφού θα μπορούσαν να γίνουν όργανα για πολλά εγκλήματα σε έναν κακό ηγεμόνα. Όταν όμως αυτές οι ιδιότητες κυβερνιούνται από σωφροσύνη και σοφία, τότε είναι πραγματικά αγαθά. Έτσι, λοιπόν καθεαυτά δεν είναι ούτε καλά ούτε κακά. Για τον σοφό και οι ευκολίες και οι δυσκολίες είναι χρήσιμες διότι θα τις χρησιμοποιήσει εξίσου ορθά. Ενώ για τον ανόητο ισχύει ακριβώς το αντίθετο.

Από όλα τα πράγματα που έχουμε, μόνο η σοφία καθεαυτή είναι αγαθό. Μόνο η άγνοια καθεαυτή είναι κακό. Εφόσο δεν μπορούμε να αποκτήσουμε την ευτυχία χωρίς την ορθή χρήση των χαρισμάτων μας, και εφόσο μόνο η γνώση αποκαλύπτει την ορθή χρήση: γιαυτό ας αφήσουμε παράμερα όλα τα άλλα, και ας επιδιώξουμε με όλη την υποστήριξη της Φιλοσοφίας και της θρησκείας να γίνουμε όσο το δυνατό σοφοί. Διότι μ’ αυτόν τον τρόπο η ψυχή μας γίνεται η πιο πιστή ομοίωση του Θεού, ο οποίος είναι η πληρότητα της Σοφίας. Σ’ αυτή την ομοίωση, κατά τον Πλάτωνα, βρίσκεται η υπέρτατη ευτυχία.

Σχόλιο: Είναι δυνατό, ένας, να απορεί, γιατί έχει γίνει η πολιτεία μας μπάχαλο;

 

Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα "Συνεννόηση για Ισορροπία" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της "γλώσσας" με την οποία σκεφτόμαστε ορισμένα οντολογικά ζητήματα.

 
Η ματαιότητα της διαφθοράς PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

Περίληψη: Η ημερομηνία διεξαγωγής των βουλευτικών εκλογών στις 4 Οκτωβρίου 2009, πλησιάζει. Τον χώρο του δημοσίου διαλόγου έχουν υπερπληρώσει οι καταφερτζήδικες προσπάθειες της οικονομικής ελίτ, οι οποίες αποσκοπούν στην απροκάλυπτη εξαπάτηση των πολιτών. Το κολπέτο παλαιό: «Αποδυναμώνω τους πολίτες καλλιεργώντας στις ψυχές τους το αίσθημα του μίσους, έχοντάς τους υπαγάγει υπό τη διακυβέρνηση προσώπων χαμηλής ποικιλομορφίας. Κοινώς, διαίρει και βασίλευε». Οι προσπάθειες αυτές είναι απολύτως μάταιες, όπως φανερώνει η παλαιά ιστοριούλα που ακολουθεί.

 

«Ο Διδάσκαλος σώπασε για πολλή ώρα και δεν ήθελε να μιλήσει. Αλλά ο Ζαμόρα δεν μπορούσε να κρατηθεί.

 

Ζαμόρα: Ο Σαμαντάμ πρόσβαλε το Διδάσκαλό μας. Τι θέλεις να του κάνουμε, Διδάσκαλε; Διάταξε και θα χτυπήσουμε.

 

ΜΙΡΔΑΔ: Να προσεύχεστε για τον Σαμαντάμ, αδελφοί μου. Αυτό θέλω να του κάνετε. Να προσεύχεστε για ν’ ανοίξουν τα μάτια του και να σηκωθεί η σκιά του. Είναι όμοιο να έλκεις το καλό, όσο και το κακό.

Είναι όμοια εύκολο να συντονίζεσαι με την Αγάπη όσο και με το Μίσος.

Από το άπειρο Διάστημα, από την απεραντοσύνη της καρδιάς σας αντλείτε ευλογίες για τον κόσμο. Γιατί κάθε τι που ευλογεί τον κόσμο και σας ευλογεί.

Να προσεύχεστε για το καλό όλων των πλασμάτων. Γιατί το καλό κάθε πλάσματος είναι και δικό σας καλό. Όμοια το κακό κάθε πλάσματος είναι και κακό δικό σας.

Δεν είσαστε μήπως όλοι σαν κινούμενα σκαλοπάτια στην άπειρη βαθμίδα του Όντος; Εκείνοι που θα ανέβουν στη σφαίρα της άγιας Ελευθερίας πρέπει ν’ ανέβουν αναγκαστικά πάνω στους ώμους των άλλων. Κι αυτοί με τη σειρά τους πρέπει να κάνουν τους ώμους τους σκαλοπάτια για τους άλλους.

Τι είναι ο Σαμαντάμ παρά ένα σκαλοπάτι στη σκάλα της ύπαρξής σας. Δε θέλετε τη σκάλα σας γερή και σίγουρη; Φροντίστε λοιπόν το κάθε σκαλοπάτι και κρατείστε το σίγουρο και γερό.

Τι είναι ο Σαμαντάμ παρά μια πέτρα στα θεμέλια της ζωής σας; Και τι είστε σεις παρά πέτρες στα δικά του και σε κάθε οικοδόμημα της ζωής όλων των πλασμάτων; Φροντίστε να είναι ο Σαμαντάμ μια άψογη πέτρα αν θέλετε όλο το οικοδόμημά σας ολοκληρωτικά ελεύθερο από σφάλματα.

Νομίζετε ότι έχετε μονάχα δύο μάτια; Σας λέω ότι κάθε μάτι που βλέπει, είτε στη Γη, είτε πάνω, είτε κάτω απ’ αυτήν, είναι μια προέκταση του ματιού σας. Όσο είναι καθαρή η όραση του γείτονά σας, τόσο είναι καθαρή και η δική σας. Όσο θολώνει η όραση του γείτονά σας, τόσο και η δική σας θολώνει.

Σε κάθε τυφλό στερείστε ένα ζευγάρι μάτια που αλλιώς θα ενίσχυαν τα μάτια σας. Φυλάξτε και τα δικά σας, για να μην πέσει ο γείτονάς σας και φράξει και τη δική σας πόρτα.

Ο Ζαμόρα νομίζει ότι ο Σαμαντάμ με πρόσβαλε. Πώς μπορεί η άγνοια του Σαμαντάμ να ταράξει την Κατανόησή μου;

Ένα λασποπόταμο μπορεί να λερώσει ένα άλλο ποτάμι. Μπορεί όμως ένα λασποπόταμο να λερώσει τη θάλασσα; Με χαρά θα πάρει η θάλασσα τη λάσπη και θα την απλώσει στο βυθό της και θα δώσει στο ποτάμι γι’ αντάλλαγμα καθαρό νερό.

Μπορείτε να μολύνετε ή ν’ απολυμάνετε ένα τετραγωνικό μέτρο γης, ίσως ένα μίλι. Ποιος μπορεί όμως να μολύνει ή ν’ απολυμάνει τη Γη; Η Γη δέχεται τις ακαθαρσίες όλων των ανθρώπων και των ζώων και τους δίνει γι’ αντάλλαγμα γλυκά φρούτα κι ευωδιαστά λουλούδια, σπόρους και χόρτα με αφθονία.

Ένα σπαθί μπορεί σίγουρα να πληγώσει τη σάρκα. Μπορεί όμως να πληγώσει τον αέρα, όσο κοφτερή κι αν είναι η λεπίδα του, όσο δυνατό κι αν είναι το χέρι που το κρατά;

Η περηφάνια του κακού και στενού εαυτού, γεννημένου από τυφλή και παθιασμένη άγνοια, μπορεί να προσβάλει και να προσβληθεί και να εκδικηθεί την προσβολή με προσβολή και να ξεπλύνει τη βρωμιά με βρωμιά.

Ο υπεροπτικός και αυτό-αφιονισμένος κόσμος θα σωριάζει τις προσβολές πάνω στα κεφάλια σας. Θ’ αμολήσει πάνω σας τα αιμοδιψή σκυλιά των κουρελιασμένων νόμων του, των σάπιων πεποιθήσεών του και των μουχλιασμένων τιμών του. Θα σας κηρύξει εχθρούς της τάξης και πράκτορες του χάους και της καταστροφής. Θα στρώσει το δρόμο σας με παγίδες και τα κρεβάτια σας με τσουκνίδες. Θα σπείρει κατάρες στ’ αυτιά σας και θα φτύσει περιφρόνηση στα πρόσωπά σας.

Ας μη λυγίσουν οι καρδιές σας. Αλλά σαν τη θάλασσα, βαθιές και πλατιές, ας δίνουν ευλογίες σ’ εκείνον που δεν σας δίνει παρά κατάρες.

Και σαν τη Γη γενναιόδωροι και ήρεμα, μετατρέψτε τις ακαθαρσίες της ανθρώπινης καρδιάς σ’ αγνή ομορφιά και υγεία.

Και σαν τον Αέρα να είστε ελεύθεροι κι ευλύγιστοι. Το σπαθί που θέλει να σας πληγώσει, θα σκουριάσει στο τέλος. Το χέρι που θέλει να σας χτυπήσει, θα κουραστεί και θα σταματήσει.

Ο κόσμος, καθώς δε σας γνωρίζει, δεν μπορεί να σας περιλάβει. Γι’ αυτό θα σας δεχτεί με γρυλισμούς. Αλλά σεις, γνωρίζοντας τον κόσμο, μπορείτε να τον περικλείσετε μέσα σας. Γι’ αυτό πρέπει να απαλύνετε την οργή του με καλοσύνη και να πνίξετε τη συκοφαντία του μέσα σε Κατανόηση όλο αγάπη.

 

Και η Κατανόηση θα φέρει τη μέρα».

 

[Μιχαήλ Ναϊμύ, «Το βιβλίο του Μιρδάδ», 1978, εκδ. Πύρινος Κόσμος].

 

Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω το άρθρο αυτό στην ενότητα "Συνεννόηση για Ισορροπία" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της "γλώσσας" με την οποία σκεφτόμαστε την γαλήνη.

 
Ψυχιατρική: μια βιομηχανία θανάτου PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Διαφύλαξη - Απόψεις

Περίληψη: στη σημερινή ψυχιατρική, η οποία έχει ως κίνητρο "να ακολουθήσει το χρήμα" - όπως είπε ένας απ' τους προέδρους της Αμερικανικής Ένωσης Ψυχιάτρων της εποχής μας - είστε μάρτυρες μιας διεφθαρμένης βιομηχανίας που οδηγείται από το κέρδος, και η οποία αφήνει το θάνατο και την καταστροφή στο πέρασμά της.

 

 

 

 

 

Η ψυχιατρική είναι μια κατάχρηση αφ' εαυτής

 

 

Η κριτική ανάλυση της ιστορίας, της θεωρίας και της πρακτικής της ψυχιατρικής οδηγεί αβίαστα στις εξής διαπιστώσεις:

  1. Η ψυχιατρική ως θεσμός (αποκλειστικά και μόνο κατασταλτικός) δεν εμπίπτει στις προβλέψεις ή τις ρυθμίσεις κανενός νόμου. Είναι η ίδια νόμος.
  2. Η ψυχιατρική ως πρακτική (δήθεν «θεραπεία» με ακούσιο εγκλεισμό, σωματικά βασανιστήρια, ψυχο-φαρμακο-δηλητηρίαση, ηλεκτρο-κεραυνοβόληση και ψυχο-χειρουργική) ποτέ δεν ασκείται για χάρη κάποιου νόμου. Είναι μια ριζική και ολοκληρωτική άρνηση κάθε νόμου.
  3. Η ψυχιατρική ως δεοντολογία δεν καθιερώνει κάποιους νέους νομικούς κανόνες. Θεσμοποιεί την παραβίαση κάθε κανόνα.
  4. Ο ψυχιατρικός κατηγορούμενος και ο ψυχιατρικός κρατούμενος δεν είναι φορέας ή υποκείμενο δικαίου. Είναι η προσωποποίηση της απόλυτης άρνησης κάθε έννοιας δικαίου. Τυπικά και ουσιαστικά, είναι ένα Πράγμα που, από την άποψη του δικαίου εξισώνεται με ένα Τίποτα, μέσα στο οποίο προβάλλεται ανάγλυφα το Τίποτα του ίδιου του δικαίου.


Συνεπώς, το μόνο δυνατό συμπέρασμα από μια οποιαδήποτε κριτική θεώρηση της ψυχιατρικής είναι ότι δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρχει κάποια αόριστη και νεφελώδης «κακή» χρήση ή «κατάχρηση» της ψυχιατρικής η οποία «πρέπει» να περισταλεί. Γιατί η ψυχιατρική είναι μια κατάχρηση αφεαυτής.

Αυτό σημαίνει ότι η εξάλειψη του κινδύνου που εγκυμονεί για τα ατομικά δικαιώματα, τις πολιτικές ελευθερίες και τη βιολογική και κοινωνική αυτονομία των ανθρώπων η ψυχιατρική ως μια «κατάχρηση αφ' εαυτής», προϋποθέτει αναγκαία την άρση της δυνατότητας της απεριόριστης αυθαιρεσίας με την οποία είναι εξοπλισμένη η ψυχιατρική.

Εφόσον η παντοδυναμία της ψυχιατρικής στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη δυνατότητά της να αποφασίζει και να επιβάλλει τον ακούσιο εγκλεισμό σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη που εμπλέκεται στα αφανιστικά γρανάζια της, είναι προφανές ότι ο δρόμος για την αποδυνάμωση του εφιαλτικού θεσμού της ψυχιατρικής καταστολής περνάει υποχρεωτικά από την κατάργηση του «δικαιώματός» του να αποφασίζει και να επιβάλλει ακούσιο εγκλεισμό.

Στην κατεύθυνση της αποδυνάμωσης της ψυχιατρικής και της περιστολής των (πολλαπλώς καταστρεπτικών) δραστηριοτήτων της σημαντικό ουσιαστικό ρόλο παίζουν δράσεις όπως αυτές της «Επιτροπής Πολιτών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα» που απομυθοποιούν την ψυχιατρική και την προβάλλουν ως αυτό που είναι: Μια βιομηχανία Θανάτου.

Ελπίζω και εύχομαι η προσπάθειά σας να στεφτεί με επιτυχία.

 

Θεσσαλονίκη 1 Σεπτεμβρίου 2009


Κλεάνθης Γρίβας
ψυχίατρος
διδάκτωρ ψυχιατρικής Α.Π.Θ.
 

 

 

 

Μέρος 1ο

 

 

 

Μέρος 2ο

 

  

Μέρος 3ο

 

 

Μέρος 4ο

 

 

Μέρος 5ο

 

 

Μέρος 6ο

 

  

Μέρος 7ο

 

 

Μέρος 8ο 

 

 

Μέρος 9ο

 

 

Μέρος 10ο

 

 

Μέρος 11ο

 

 

Μέρος 12ο

 

 

Όλο το πληροφοριακό και οπτικό υλικό προέρχεται απο το www.cchr.org και www.cchrgr.blogspot.com

 

 
Περί της μεγαλόσχημης ελλαδικής ρητορείας PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

Περίληψη: Με αφορμή τους ελλαδικούς ρητορικούς μύδρους, οι οποίοι εξαπολύονται από όλους εναντίον όλων σκέφτηκα ότι θα ήταν, ίσως, χρήσιμο να θυμηθούμε κάποιες συμβουλές του αναγεννησιακού νεοπλατωνιστή Marsilio Ficino, οι οποίες περιλαμβάνονταν στο απόσπασμα επιστολής του, με τίτλο «Περί ανθρώπων αφροσύνης και ποια είναι η αληθινή γνώση».

 

Με αφορμή τους ελλαδικούς ρητορικούς μύδρους, οι οποίοι εξαπολύονται από όλους εναντίον όλων σκέφτηκα ότι θα ήταν, ίσως, χρήσιμο να θυμηθούμε κάποιες συμβουλές του αναγεννησιακού νεοπλατωνιστή Marsilio Ficino, οι οποίες περιλαμβάνονταν στο απόσπασμα επιστολής του, με τίτλο «Περί ανθρώπων αφροσύνης και ποια είναι η αληθινή γνώση».

 

Περί ανθρώπων αφροσύνης και ποια είναι η αληθινή γνώση. 

 

«Πανέτσιο, συλλογίσου πόσο διεστραμμένα ζούμε. Όντας κακόγλωσσοι και κακόφημοι, δεν έχουμε διάθεση να ακούσουμε τους άλλους. Εντούτοις, βρωμεροί καθώς είμαστε, ελπίζουμε να μας ακούσει ο Θεός. Αλίμονο, με πόση παραφροσύνη και αδικία ζούμε! Προσπαθούμε να αλλάξουμε τον Θεό, και όχι τις συνήθειές μας. Θέλουμε μεν να πείσουμε άλλους ως προς την αγαθοσύνη, αλλά δεν πείθουμε τον ίδιο τον εαυτό μας. Μεταφέρουμε καλοσύνη στο στόμα αλλά κακία στην καρδιά μας. Όταν μιλούμε για αρετή γινόμαστε μια άψυχη λύρα και δεν ακούμε τον αληθινό μας ήχο. Μοιάζουμε με κακούς γιατρούς, οι οποίοι δεν απολαμβάνουν τις αρχές υγείας που υπόσχονται στους άλλους.

 

Καλέ μου φίλε, σε παρακαλώ, άκουσέ με για λίγο ακόμη. Με λίγα λόγια και χωρίς δίδακτρα θα σου διδάξω Ρητορική, Μουσική και Γεωμετρία. Να πείθεις τον εαυτό σου για ότι είναι ορθό. Να ελέγχεις τις κινήσεις του νου σου. Να ρυθμίζεις με μέτρο την ενέργεια και τις πράξεις σου. Θα μου πεις ότι είναι δύσκολο. Αλλά δεν θα ήταν δύσκολο, αν, όπως επιθυμείς να ζήσεις, Πανέτσιο, επιθυμούσες εξίσου έντονα να ζεις ενάρετα»…

 

Σχόλιο: Στα 47 χρόνια μου, έχω πεισθεί ότι σήμερα, απαιτούνται μεταξύ 3 και 7 χρόνια προκειμένου το ανώτερο 1%, σε μόρφωση και καλλιέργεια, του ελλαδικού πληθυσμού, να μπορέσει να αρχίσει μόλις να διακρίνει την πραγματικότητα από την μοχθηρία, το συμφέρον και τις επιθυμίες του, σε οποιοδήποτε συγκεκριμένο ζήτημα. Πού πάμε ως πολιτεία έτσι;

 

Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα "Συνεννόηση για Ισορροπία" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της "γλώσσας" με την οποία, ίσως, σκεφτόμαστε τον εαυτό μας.

 
Η ταυτότητα και οι νοητικές σκιές PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Διαφύλαξη - Απόψεις

Περίληψη: αν η πολιτεία μας μπορέσει τελικά να ξεφύγει από την άθλια κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει, κυρίως, λόγω της πανδημίας I.H.A.D. και της διάδοσης των ναρκωτικών, αυτή τη διαφυγή θα την έχουν προκαλέσει μόνο οι πολίτες που ΔΕΝ είναι ουσιοεξαρτημένοι, καθώς η αναγκαία δράση εναντίον της διάδοσης της χρήσης ψυχοφαρμάκων και ναρκωτικών ΔΕΝ θα προκαλεί τη συντριβή της προσωπικότητάς τους.

 

Για έναν μέσης ωριμότητας άνθρωπο, το σύνολο των ιδιοτήτων του αποτελεί την «ταυτότητά» (δηλαδή, τη νοητική οντότητα με την οποία αυτός ο άνθρωπος αναγνωρίζει τον εαυτό του) του. π.χ. ένας άνθρωπος θεωρεί ως ταυτότητά του το σύνολο {αρσενικός, μελαχρινός, κουρέας, μακεδόνας, οπαδός της bochum, κ.λπ.}.

 

Ένας μέσος ουσιοεξαρτημένος άνθρωπος, στην ταυτότητά του περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων και θεωρούμενες από τον ίδιο θετικές ιδιότητες, οι οποίες είναι αποτελέσματα της ουσιοεξάρτησης του ιδίου. π.χ. ένας τεμπέλης που δεν θέλει να υποστεί το μόχθο της επίπονης εκπαίδευσης του ενδοκρινολογικού του συστήματος ώστε να αναπτύξει την αυθεντική φιλοπονία και την αυθεντική φιλομάθεια, επιλέγει την ουσιοεξάρτηση από αντικαταθλιπτικά τύπου SSRI, με αποτέλεσμα να του αποδοθεί ο τίτλος του καθηγητού πανεπιστημίου. Στην «ταυτότητά» αυτού του ανθρώπου περιλαμβάνεται και η ιδιότητα «καθηγητής πανεπιστημίου».

 

Η νόηση του μέσης ωριμότητας ανθρώπου (δηλαδή εκείνος που αναγνωρίζει τον εαυτό του μέσω ιδιοτήτων) περιορίζεται από εκείνες τις νοητικές περιοχές «μη αποφανσιμότητας» εντός των οποίων οι ιδιότητες (τα στοιχεία) που περιλαμβάνονται στην (στο σύνολο της) ταυτότητά του είτε ακυρώνονται, είτε αποδομούνται.

 

Στην πολιτεία μας δύο είναι τα πρωταρχικά μέγιστα προβλήματα: η ουσιοεξάρτηση από ψυχοφάρμακα και η ουσιοεξάρτηση από ναρκωτικά. Τα προβλήματα αυτά μαστίζουν ένα 65%+ των ενηλίκων πολιτών και πολλά παιδιά, ενώ προκαλούν, σχεδόν, όλα τα υπόλοιπα δευτερεύοντα προβλήματα της πολιτείας μας. Όμως, για το σύνολο του πολιτικού προσωπικού, για το σύνολο των Μ.Μ.Ε, για το σύνολο των θεσμών και των κρατικών υπηρεσιών και σχεδόν, για το σύνολο των πολιτών, τα δύο αυτά φρικτά προβλήματα μοιάζει να λαμβάνουν χώρα εντός του κόσμου της αντιύλης είτε σε κάποιο υπερπέραν.

 

Η εξήγηση της καθολικής αποσιώπησης του πρωταρχικού προβλήματος της ουσιοεξάρτησης απλούστατη: η αναγνώριση αυτών των προβλημάτων ακυρώνει την προσωπική «ταυτότητα» των ουσιοεξαρτημένων ανθρώπων και με τον τρόπο αυτό συντρίβει την προσωπικότητά τους.

 

Ποια μέλη του πολιτικού προσωπικού της πολιτείας μας αναγνωρίζουν (και άρα συμμετέχουν στην αντιμετώπισή του) την ύπαρξη και την έκταση του προβλήματος της πανδημίας I.H.A.D.; Πόσοι δημοσιογράφοι; Πόσοι κρατικοί λειτουργoί; Πόσοι πολιτειακοί παράγοντες; Πόσα μέλη της οικονομικής ελίτ; Πόσοι εκπαιδευτικοί λειτουργoί; Πόσοι ιατρικοί λειτουργoί; Πόσοι απλοί πολίτες;

 

Στις 2 με 6 Σεπτεμβρίου, στον εκθεσιακό χώρο Τεχνόπολις, στο Γκάζι, έλαβε χώρα μια έκθεση αναφορικά με τη βαρβαρότητα του συμπλέγματος φαρμακοβιομηχανίες – ψυχιατρική, ενώ στις 5 Σεπτεμβρίου έγινε ειρηνική διαδήλωση για τον ίδιο λόγο (και τα δύο οργανώθηκαν από το C.C.H.R.). Είδατε σε οποιοδήποτε Μ.Μ.Ε. να αναφερθεί οτιδήποτε σχετικό;

 

Το συμπέρασμα, νομίζω, είναι ότι αν η πολιτεία μας μπορέσει τελικά να ξεφύγει από την άθλια κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει, κυρίως, λόγω της πανδημίας I.H.A.D. και της διάδοσης των ναρκωτικών, αυτή τη διαφυγή θα την έχουν προκαλέσει μόνο οι πολίτες που ΔΕΝ είναι ουσιοεξαρτημένοι, καθώς η αναγκαία δράση εναντίον της διάδοσης της χρήσης ψυχοφαρμάκων και ναρκωτικών ΔΕΝ θα προκαλεί τη συντριβή της προσωπικότητάς τους.

 

Για το λόγο αυτό, λοιπόν, «μαχητές της ελευθερίας» και λοιποί αυθεντικοί πατριώτες, γρηγορείτε…

 

Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω το άρθρο αυτό στην ενότητα "Συνεννόηση για Διαφύλαξη" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της "γλώσσας" με την οποία σκεφτόμαστε το ζήτημα της πανδημίας ουσιοεξάρτησης.

 

 
Η τέχνη της ταχυδακτυλουργικής PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Διαφύλαξη - Απόψεις

Περίληψη: Η τέχνη της ταχυδακτυλουργικής συνίσταται στο εξής τρυκ: Το ένα χέρι αποσπά την προσοχή του παρατηρητή προκειμένου, το άλλο χέρι απερίσπαστο να διαπράξει την λαθροχειρία.

Image

 

 

Η τέχνη της ταχυδακτυλουργικής συνίσταται στο εξής τρυκ: Το ένα χέρι αποσπά την προσοχή του παρατηρητή προκειμένου, το άλλο χέρι απερίσπαστο να διαπράξει την λαθροχειρία.

 

Στην κλίμακα της πολιτείας συνολικά, η τέχνη της ταχυδακτυλουργικής μπορεί να ασκείται αποσκοπώντας στο ίδιο όφελος.

 

Ο Αντιπερισπασμός

 

Image

 

 Ο Κ. Καραμανλής ζήτησε και τυπικά τη διάλυση της Βουλής από τον Κ. Παπούλια, την ώρα που τα στελέχη της ΝΔ επιδίδονται σε κρεσέντο δηλώσεων. "Επιλέξτε πρωθυπουργό" τόνισε και πάλι σε νέο διάγγελμα του

 

Image

 

 

 

Άρχισαν δειλά-δειλά να ...τσιμπούν το δόλωμα στο αγκίστρι που είχε ρίξει ο Γ. Καρατζαφέρης. Πρώτο... ψάρι ο πρώην βουλευτής της ΝΔ, Δημήτρης Κωνσταντάρας, ο οποίος ανακοίνωσε την προσχώρηση του στο ΛΑΟΣ

 

Image

 

 Ο πρώην υπουργός που ανήκει στην ομάδα των στελεχών της κυβέρνησης που ενεπλάκησαν σε υποθέσεις που «πλήγωσαν» το Μαξίμου και τη Νέα Δημοκρατία, ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι υποψήφιος στις επερχόμενες εκλογές

 

 

Image

 

Ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ, άσκησε σκληρή κριτική στην κυβέρνηση, στην πρώτη του ομιλία στο Θησείο, για τα 35 χρόνια από την ίδρυση του Κινήματος

 

Image

 

Τη διάλυση της Βουλής την ερχόμενη Δευτέρα και εκλογές στις 4 Οκτωβρίου ζήτησε την Πέμπτη από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, τονίζοντας ότι η απόφασή του για πρόωρες εκλογές είναι πράξη ευθύνης, προκειμένου να βγει η ελληνική οικονομία πιο δυνατή.

 

Η Λαθροχειρία

 

Image

 

Υπάρχουν πολλές συνέπειες στην υγεία, που ποικίλλουν ανάλογα με το είδος της ουσίας και μπορεί να περιλαμβάνουν ντελίριο, σπασμούς, κώμα, καρδιακή προσβολή, αναπνευστική ανεπάρκεια, νεφρική βλάβη, απώλεια αισθήσεων και ξαφνικό θάνατο. Πρόσφατες έρευνες υποδεικνύουν ότι η μαριχουάνα που μπορεί να θεωρείται αβλαβής ουσία, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανάπτυξης ψυχωσικής νόσου όπως σχιζοφρένεια, αργότερα. Η χρήση μπορεί να οδηγήσει το χρήστη σε ανεύθυνη σεξουαλική συμπεριφορά, στη χρήση μεταχειρισμένων συριγγών, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι πιθανότητες μετάδοσης ασθενειών όπως ο ιός HIV και η ηπατίτιδα. Παράλληλα υπάρχει και η πιθανότητα λήψης υπερβολικής δόσης.

 

Image

 

Πολλές διαμετρικά αντίθετες απόψεις διατυπώνονται για την εξάπλωση των ναρκωτικών. Λέγονται πολλά, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι τελικά τα ναρκωτικά αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εποχής μας.Μερικοί “προοδευτικοί” διατείνονται ότι η αποποινικοποίηση των λεγομένων μαλακών ναρκωτικών ουσιών θα θεραπεύση κάπως το πρόβλημα, άλλοι όμως ισχυρίζονται ότι μια τέτοια λύση θα αυξήση το πρόβλημα, διότι θα δοθή η εντύπωση σε πολλούς νέους ότι τα ναρκωτικά είναι κάτι σαν το αντιβιοτικό, που μπορούν να προμηθευτούν από τον γιατρό τους. Είναι γνωστόν ότι τόσο η ηρωΐνη, όσο και η μορφίνη κατασκευάστηκαν και προσφέρθηκαν ως “θαυματουργικά” φάρμακα κατά του πόνου.

 

Image

 

 

Σε άβατο τύπου Ζωνιανών εξελίσσεται η περιοχή του Δενδροποτάμου. Κάτοικοι καταγγέλλουν ότι 50 με 100 οικογένειες διακινούν τα ναρκωτικά και σπέρνουν τον τρόμο. "Οι έμποροι βγήκαν σαν μανιτάρια, και οι χρήστες φτιάχνουν την πρέζα μπροστά στα παιδιά" καταγγέλλει κάτοικος της περιοχής.
“Είμαστε τελειωμένοι αν δεν κάνει κάτι η αστυνομία. Τον τελευταίο χρόνο τα πράγματα χειροτέρεψαν”.

 

Image

 

“Στη λαϊκή αγορά του Δενδροποτάμου μόνο πάγκους που δεν βγάζουν οι έμποροι ναρκωτικών. Δεν φοβούνται τίποτε. Κάθε μέρα στήνεται παζάρι κανονικό στις οδούς Κολοκοτρώνη και Κωνσταντινουπόλεως, κάτω από τη μύτη των αστυνομικών. Είτε υπάρχει αστυνομία είτε όχι, είναι το ίδιο και το αυτό”. Τα λόγια αγανάκτησης προέρχονται από έναν άνθρωπο που ζει με την οικογένειά του στο “γκέτο” του Δενδροποτάμου, ο οποίος θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του. “Και που υπάρχει αστυνομία, δεν κάνει τίποτα πέρα από τον τυπικό έλεγχο. Σταματούν αρρώστους, μόνο, και τους ψάχνουν. Βλέπουν τους εμπόρους και δεν κάνουν τίποτε”, λέει. Πιστεύει ότι οι αστυνομικοί φοβούνται, ενώ για ορισμένους εξ αυτών υποστηρίζει ότι “πατούν κόρνα όταν πλησιάζουν για έλεγχο, για να κρυφτούν οι έμποροι”. “Η γειτονιά έμεινε στο έλεος των εμπόρων ναρκωτικών. Ο δήμος δεν κάνει τίποτε”, καταλήγει. “Σε έναν πλανόδιο Ρομά που πουλάει ρολόγια στην Τσιμισκή για να ταΐσει τα παιδιά του, το πρόστιμο είναι 1.000 ευρώ. Ξέρετε τι λένε οι κάτοικοι; Τελικά μήπως πρέπει να πουλάμε ναρκωτικά, για να είμαστε ελεύθεροι να πουλάμε;”, σημειώνει ο επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης στο δημοτικό συμβούλιο Μενεμένης

 

Image

 

Κάποια σπίτια έχουν κρεμασμένες μπαλόνια ή κορδέλες στα κάγκελα, σε άλλα φαίνεται να κάνουν συνεχώς… μπάρμπεκιου, όμως δεν γιορτάζουν ούτε γάμο ούτε γενέθλια. Είναι το συνθηματικό για τους χρήστες, το σημάδι που τους δείχνει πού θα βρουν τη δόση τους. Τα αναμμένα μαγκάλια έχουν διπλή “χρησιμότητα”, καθώς σε περίπτωση ανάγκης οι έμποροι πετούν εκεί τα ναρκωτικά. Το ίδιο και οι βρύσες, που σε κάποια σπίτια είναι μονίμως ανοιχτές, για να διαλυθεί η άσπρη σκόνή στο νερό. Σε κάποια σπίτια υπάρχουν κάμερες, όχι για προστασία από τυχόν διαρρήκτες αλλά… από την αστυνομία, έτσι ώστε αν οι έμποροι δουν ύποπτες κινήσεις, να εξαφανίσουν τα ναρκωτικά. Άλλοι “κόβουν μισθό” 1.000 ευρώ το μήνα σε άτομα με καθαρό ποινικό μητρώο, για να τους φυλούν τα ναρκωτικά. 

 

Image

 

Πολλοί Αμερικανοί της γενιάς του Γούντστοκ συνεχίζουν να χρησιμοποιούν ναρκωτικά ακόμα και ως μεσήλικες, δείχνουν στατιστικά στοιχεία που δημοσιοποίησε την Τετάρτη η κυβέρνηση των ΗΠΑ. Το ποσοστό των ατόμων 50 έως 59 ετών που παραδέχονται ότι χρησιμοποιούν παράνομες ουσίες σχεδόν διπλασιάστηκε το διάστημα 2002-2007 από το 5,1% στο 9,4%. Το ίδιο διάστημα το ποσοστό των χρηστών μειώθηκε σε όλες τις άλλες ηλικιακές ομάδες, αναφέρει η αμερικανική Διεύθυνση Κατάχρησης Ουσιών και Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας (SAMHSA). «Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι πολλοί άνθρωποι της γενιάς του Γούντστοκ συνεχίζουν να χρησιμοποιούν παράνομα ναρκωτικά καθώς γερνούν» ανέφερε ο διευθυντής της SAMHSA Έρικ Μπρόντερικ σε δήλωση που αναμεταδίδει το Reuters. «Αυτή η συνεχιζόμενη χρήση εγκυμονεί ιατρικούς κινδύνους για αυτά τα άτομα και είναι πιθανό να ασκήσει περαιτέρω πιέσεις στο σύστημα υγείας της χώρας» συνέχισε. Η γενιά του Γούντστοκ είναι οι άνθρωποι που γεννήθηκαν αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το διάστημα 1946-1964. Την περίοδο αυτή οι γεννήσεις ήταν ασυνήθιστα πολλές, προκαλώντας μια δημογραφική έκρηξη στις ΗΠΑ που αποδόθηκε με τον όρο baby boom. Οι εκτιμήσεις της SAMHSA βασίστηκαν σε στοιχεία για 16.656 άνδρες και γυναίκες που συμμετείχαν στις Εθνικές Μελέτες για τη Χρήση Ναρκωτικών και την Υγεία το διάστημα 2002-2007.

 

Image

 

Κυβερνήσεις, ασφαλιστικές εταιρίες κα ιδιώτες πληρώνουν δισεκατομμύρια κάθε χρόνο σε αναζήτηση θεραπειών, τις οποίες οι ψυχίατροι παραδέχονται ότι δεν υπάρχουν. Οι "θεραπείες" της ψυχιατρικής έχουν προκαλέσει εκατομμύρια θανάτους .

 

Image

 

Γεγονός: ενώ εύκολα κερδίζουν 2 τρισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο, οι ψυχίατροι δεν μπορούν να επιδείξουν ούτε μια αιτία η θεραπεία για τις αποκαλούμενες ψυχικές ασθένειες.

 

Image

 

Τα ψυχιατρικά φάρμακα δεν είναι σχεδιασμένα για να θεραπεύουν, αλλά για να καταπιέζουν συμπτώματα και να καταστρέφουν σωματικά το άτομο που τα παίρνει. Διαβεβαιώσεις ασφαλείας και αποτελεσματικότητας γίνονται με κάθε νέο "χάπι-θαύμα", όμως οι κίνδυνοι του μόνο αργότερα ξεσκεπάζονται. Τα ψυχιατρικά φάρμακα σκοτώνουν.

 

Image

 

Γεγονός: κρατικές υπηρεσίες έλεγχου σε όλον τον κόσμο έχουν εκδώσει 70 προειδοποιήσεις κατά των ψυχοφαρμάκων, εκθέτοντας τους κίνδυνους τους - καθώς προκαλούν ελαττωματικές γέννες, παραισθήσεις, ψύχωση, εχθρότητα επιθετικότητα, στερητικά συμπτώματα, βλάβη στο συκώτι, καρδιακές προσβολές, εγκεφαλική συμφόρηση, αυτοκτονία και θάνατο.

 

Image

 

Σε εκατομμύρια παιδιά δίνονται ψυχιατρικές ταμπέλες για φυσιολογικές παιδικές συμπεριφορές και τους χορηγούνται ψυχοφάρμακα που τα οδηγούν σε βία και αυτοκτονία. Η ψυχιατρική έχει επιβάλλει σε ημερήσια διάταξη τον έλεγχο, τη δύναμη και την κυριαρχία σε μια ανυποψίαστη κοινωνία για πάνω από 60 χρόνια, εισβάλλοντας στους τομείς της δικαιοσύνης, της εκπαίδευσης, της ιατρικής, της πολιτικής και πολλών άλλων.

 

Image

 

Το 1951, ο Χένρι Λαμπορίτ, ένας Γάλλος γιατρός, περιέγραψε τις παρενέργειές του ως «αληθινή φαρμακευτική λοβοτομή». Μέχρι το 1968 το 7% των συνταγών από την Βρετανική Εθνική Υπηρεσία Υγείας ήταν συνταγές για βαρβιτουρικά, για 500.000 συστηματικούς χρήστες. Στις ΗΠΑ το 1974, οι ψυχίατροι έγραφαν 240.000.000 συνταγές ψυχοτρόπων φαρμάκων ετησίως για άτομα εκτός ψυχιατρικών ιδρυμάτων. Μέσα σε 4 χρόνια, το «Γραφείο για τα ναρκωτικά και τα επικίνδυνα φάρμακα» πρότεινε την περικοπή της χρήσης των βαρβιτουρικών, γιατί ήταν «πιο επικίνδυνα και από την ηρωίνη».

 

Image

 

Σήμερα τα παιδιά συνήθως συνδυάζουν την χρήση διεγερτικών και ηρεμιστικών με άλλα ναρκωτικά συμπεριλαμβανομένης και της ηρωίνης. Ενώ η χρήση μαριχουάνας, κοκαΐνης και έκσταση προϋποθέτουν οι έφηβοι να έχουν «επαφές» με υπόκοσμο, κάθε παιδί που παίρνει διεγερτικά με συνταγή έχει τη δυνατότητα να γίνει ένας έμπορος. Στην Ιαπωνία, τα διεγερτικά είναι επίσης τα ναρκωτικά που παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη ζήτηση. Σχεδόν το 90% των διώξεων για ναρκωτικά αφορούν αμφεταμίνες και μεθαμφεταμίνες. Στην Ιρλανδία, η κατάχρηση ηρεμιστικών είναι το δεύτερο μεγαλύτερο πρόβλημα μετά το αλκοόλ. Και στην Βρετανία περίπου 1,2 εκ. άνθρωποι είναι εξαρτημένοι από ηρεμιστικά, γνωστά επίσης ως βενζοδιαζεπίνες.

 

Image

 

«10 Οκτώβρη: Παγκόσμια Ημέρα για την Ψυχική Υγεία ή για τις Πολυεθνικές των Ψυχοφαρμάκων;»
«Παγκόσμια Ημέρα για την Ψυχική Υγεία η 10η Οκτωβρίου. Ως συνήθως σε όλες αυτές τις "παγκόσμιες ημέρες" (της γυναίκας, του παιδιού, της οικολογίας κ.ο.κ.), η υποκρισία περισσεύει. Αλλά στην Ψυχιατρική περισσεύει και η πρόκληση. Εκδήλωση οργανώνει, υπό την αιγίδα του υπουργείου Υγείας, η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία μαζί με την Εταιρεία Προληπτικής Ψυχιατρικής, το Ελληνικό Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής και Ερευνας και άλλους, με τίτλο "Ψυχική Υγεία: μια Παγκόσμια Προτεραιότητα" με χορηγούς τέσσερις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες.
Ως συνήθως, η επίσημη Ψυχιατρική δεν μπορεί ούτε τη "μέρα της ψυχικής υγείας" να γιορτάσει έξω από τα πλοκάμια των πολυεθνικών του φάρμακου. Η μία από αυτές, η Eli Lilly, παράγει το γνωστό αντιψυχωτικό Zyprexa, που προκαλεί σοβαρότατη παχυσαρκία και ευοδώνει τον σακχαρώδη διαβήτη. Αντί να δαπανήσει στην έρευνα για την εξάλειψη, ή έστω τη μείωση, των σοβαρότατων παρενεργειών του φαρμάκου, προσφέρει (εκτός από τα αντιδιαβητικά, που παράγει η ίδια) υπηρεσίες αδυνατίσματος μέσω ειδικού διατροφικού κέντρου...
Μια άλλη, η Janssen-Cilag, απέσυρε πρόσφατα από την αγορά ένα παλιό της προϊόν, το αντιψυχωτικό Flupidol, αφήνοντας μόνο το άλλο, αρκετά νεότερο προϊόν της, το Risperdal, το οποίο ούτε πιο αποτελεσματικό είναι από το πρώτο ούτε λιγότερες παρενέργειες έχει.
Εχει, όμως, μια σημαντική διαφορά: ενώ το Flupidol κοστίζει για μηνιαία θεραπεία "συντήρησης" 3,24 ευρώ, το Risperdal (στη μορφή Consta, για θεραπεία "συντήρησης") φτάνει μέχρι και 600 ευρώ τον μήνα. Να πού πάνε τα (λιγοστά, ούτως ή άλλως) λεφτά που διατίθενται για την ψυχική υγεία, μέσα από ποια κανάλια και ποια πλοκάμια. Να ποια είναι η Παγκόσμια Προτεραιότητα για την ψυχική υγεία: τα κέρδη των πολυεθνικών, μέσα από την εγκαθίδρυση, διαμέσου της επικρατούσας ψυχιατρικής πρακτικής, της μονοδιάστατης προσέγγισης μέσω του φαρμάκου και με την υποβάθμιση, έως την πλήρη εκμηδένιση, των υπηρεσιών για μια πιο σφαιρική και ουσιαστικά θεραπευτική φροντίδα. Καλύτερος τίτλος για τη γιορτή της 10ης Οκτώβρη θα ήταν: "Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση: άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς", ή "Παγκόσμια ημέρα των πολυεθνικών του ψυχοφάρμακου"».

πηγή: http://archive.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=10.10.2008,id=87755920

 

Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω το άρθρο αυτό στην ενότητα "Συνεννόηση για Διαφύλαξη" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της "γλώσσας" με την οποία σκεφτόμαστε το ζήτημα της πανδημίας ουσιοεξάρτησης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Μια ολόκληρη πολιτεία στο καναβάτσο! Γιατί; PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Διαφύλαξη - Απόψεις

Περίληψη: Η τεκμηριωμένη (δες http://cchrgr.blogspot.com και http://www.cchr.org) απάτη του συμπλέγματος φαρμακοβιομηχανίες-«ψυχιατρική» αποτελεί μία από τις δύο αιτίες (η άλλη είναι το λαθρεμπόριο ναρκωτικών) της δραματικής απομείωσης της νοημοσύνης των μελών της πολιτείας μας.

 

Είμαστε ανάξιοι και αδέξιοι να κυβερνηθούμε δημοκρατικά. Είμαστε ανάξιοι και αδέξιοι να επιλέξουμε τους άριστους ανάμεσά μας και να τους αναθέσουμε το τιμόνι της χώρας. Έχουμε εθιστεί στους φελλούς, τους δημαγωγούς και τα τζάκια.

 

Μία από τις βασικότερες αιτίες της σημερινής κατάντιας της πολιτείας μας είναι:

Η βιομηχανία Θανάτου: Ψυχιατρική

Η τεκμηριωμένη (δες http://cchrgr.blogspot.com και http://www.cchr.org) απάτη του συμπλέγματος φαρμακοβιομηχανίες-«ψυχιατρική» αποτελεί μία από τις δύο αιτίες (η άλλη είναι το λαθρεμπόριο ναρκωτικών) της δραματικής απομείωσης της νοημοσύνης των μελών της πολιτείας μας.

 

Οι συνένοχοι που με την ένοχη σιωπή τους συγκαλύπτουν την πανδημία ουσιοεξάρτησης πολλοί:

  • Τα ελλαδικά Μ.Μ.Ε (με γκρίζα διαφήμιση «σπρώχνουν» τα ψυχοφάρμακα).
  • Το πολιτικό προσωπικό
  • Οι κρατικές υπηρεσίες και οι θεσμοί
  • Ο υπόλοιπος ιατρικός κλάδος

 

Οι ενεργοί πολίτες θα μείνουμε με σταυρωμένα χέρια;

 

Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα "Συνεννόηση για Διαφύλαξη" επειδή επιχειρεί να αποσαφηνίσει το αιτιακό πεδίο του προβλήματος της πανδημίας ουσιοεξάρτησης της πολιτείας μας.

 

 
Ένα ζωηρό έντομο που σεργιάνιζε στους αγρούς PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

Περίληψη: Η επιλογή των νέων ανθρώπων αναφορικά με το πού θα αναλώσουν τις δημιουργικές τους δυνάμεις είναι πιθανό να προσδιορίσει την ποιότητα ολόκληρης της υπόλοιπης ζωής τους.

 

 

"Το έντομο"
 
Από τους γοφούς ως τα ακροδάχτυλα των ποδιών σου
Θέλω να κάνω ένα μακρύ ταξίδι.

Είμαι μικρότερος από ένα έντομο.

Περιδιαβαίνω τους λόφους αυτούς,
που είναι σαν τη βρώμη χρωματισμένοι,
και που στα μονοπάτια τους

 

μόνο εγώ ξέρω να ακροπατήσω,
καψαλισμένοι πόντοι,
ωχρές προοπτικές.
 
Εδώ υπάρχει ένα βουνό.
Που με εγκλώβισε για πάντα.
Ω τι γεροδεμένο μηρί!
Και ένας κρατήρας, ένα τριαντάφυλλο
από λαμπαδιασμένη υγρασία!

Ιχνηλατώ τα πόδια σου
διαγράφοντας σπειροειδείς τροχιές
ή ταξιδεύοντας στον κόσμο του ονείρου
και καταφθάνω στα γόνατά σου
με τη χωρίς αιχμές σκληράδα
σαν στις απροσπέλαστες βουνοκορφές
μιας άφατης ηπείρου.
 
Από τα πόδια σου γλιστρώ,
στις οκτώ χαράδρες
ανάμεσα στα αιχμηρά, αργά,
χερσονησιωτικά σου, δάκτυλα,
και από αυτά μέσα στο κενό
του λευκού σεντονιού
βουτάω, ψηλαφώντας τυφλός
και πεινασμένος για το περίγραμμα σου
καυτού αγγείου!

 

Πάμπλο Νερούδα

 

 

Ανεξαρτήτως των ηθών και των εθίμων τα οποία – επί του παρόντος – έχουν επικρατήσει στην πολιτεία μας, οι νέοι και οι νέες φέρουν ακέραιες τις δυνατότητές τους να ζήσουν μια δημιουργική και ευτυχισμένη ζωή.

 

Η νόησή τους διαθέτει την ικανότητα να μάθει ό,τι είναι καλό και δημιουργικό και επίσης, να ξεμάθει ό,τι μη δημιουργικό και όχι καλό απορρόφησε από το οικογενειακό, το σχολικό και το κοινωνικό περιβάλλον.

 

Κάθε άνθρωπος, νέος ή μεγαλύτερος διαθέτει ενδοκρινείς αδένες οι οποίοι εκκρίνουν εντός του ανθρώπινου οργανισμού ορμόνες και άλλες φυσικές χημικές ουσίες και μάλιστα σε ημερήσιες ποσότητες οι οποίες – κατά μέσο όρο – είναι συγκεκριμένες και αντιστρόφως ανάλογες την ηλικία του.

 

Η ντοπαμίνη περιλαμβάνεται σε αυτές τις φυσικές χημικές ουσίες του ανθρώπινου οργανισμού και μάλιστα από αυτή εξαρτάται η δημιουργικότητα και το αίσθημα ευεξίας του κάθε ανθρώπου.

 

Την συγκεκριμένη ημερήσια ποσότητα ντοπαμίνης που κάθε νέος άνθρωπος διαθέτει, μπορεί να την αναλώσει στις δραστηριότητες που ο ίδιος θα επιλέξει.

 

Μπορεί να την αναλώσει:

  • Μελετώντας σπουδαία βιβλία που θα τον βοηθήσουν να ωριμάσει και να αποκτήσει ευθυκρισία.
  • Συμμετέχοντας ως θεατής σε μια αξιόλογη θεατρική παράσταση που θα τον κοινωνικοποιήσει και θα του διδάξει πολιτισμό.
  • Συνάπτοντας αυθεντικές προσωπικές σχέσεις με αξιόλογους συνομηλίκους του και χτίζοντας με τον τρόπο αυτό την προσωπική του υπόσταση.
  • Σπουδάζοντας τις επιστήμες.
  • Σπουδάζοντας τη μουσική.
  • Κάνοντας ένα περίπατο μέσα στη φύση μαζί με την καλή συντροφιά αξιόλογων φίλων του.
  • Προσφέροντας ανιδιοτελή υπηρεσία σε ανθρώπους που βρίσκονται σε θέση αδυναμίας.
  • Εργαζόμενος σε μια έντιμη εργασία για την αξιοπρεπή εξασφάλιση των προς το ζην.
  • Αθλούμενος σωματικά προκειμένου να χτίσει ένα γερό και υγιή βιοψυχικό οργανισμό.
  • Μαθαίνοντας, με υπευθυνότητα και σεβασμό την τέχνη της αγάπης.
  • κ.λπ.

 

Εναλλακτικά, μπορεί να την κατασπαταλήσει:

  • Σκορπώντας το χρόνο του σε ανούσιες συναναστροφές στις καφετέριες, τα γήπεδα και αλλού, με παρέες που ο προσανατολισμός τους είναι προς τις αισθητικές απολαύσεις και τον υλικό πλούτο.
  • Σε μπαρ και σε ξενύχτια, με τσιγάρα, ναρκωτικά και ψυχοφάρμακα.
  • Στο χωρίς αυθεντικό έρωτα σεξ.
  • Στην παρακολούθηση δήθεν ψυχαγωγικών προγραμμάτων στην τηλεόραση (με τα οποία ο σύγχρονος άνθρωπος υποκατέστησε την απόλαυση των πραγματικών βιωματικών εμπειριών συνύπαρξης με άλλους συνανθρώπους τους και έτσι κατέστη υπαρκτικώς ανάπηρος).
  • Στην παρακολούθηση δήθεν ενημερωτικών προγραμμάτων στην τηλεόραση και την ανάγνωση δήθεν ειδησεογραφικών άρθρων στις εφημερίδες (με τα οποία η υπαρκτική κατάστασή του θα υποβιβαστεί σε μια άχρονη και άκριτη εμπειρία και η νόηση του θα εκτεθεί σε όλες εκείνες τις νοσηρές σκεπτομορφές οι οποίες είναι οι αιτίες του πολιτισμικού ξεπεσμού της πολιτείας μας).
  • κ.λπ.

Η επιλογή των νέων ανθρώπων αναφορικά με το πού θα αναλώσουν τις δημιουργικές τους δυνάμεις είναι πιθανό να προσδιορίσει την ποιότητα ολόκληρης της υπόλοιπης ζωής τους.

 

Υ.Γ. 1: Χθές (22/8/2009) και σήμερα, τα δάση της ανατολικής Αττικής κατακαίει μια πυρκαγιά τα σύννεφα της οποίας έχουν γκριζάρει τον ουρανό. Γκρίζα είναι και τα σύννεφα της πολιτικής ζωής της πολιτείας μας. Χρειαζόμαστε κατεπειγόντως σταγόνες βροχής για να σβήσει η πυρκαγιά και αισιοδοξία για να αναγεννήσουμε την πολιτική τέχνη.

Υ.Γ. 2: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα "Συνεννόηση για Ισορροπία" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίση την κατανόησή μας σχετικά με το ρόλο της αγνότητας στη ζωή μας.

 
Κρατικές Υπηρεσίες & Θεσμοί PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Διαφύλαξη - Απόψεις

ImageΠερίληψη: Για την κατανόηση της έκθεσης αυτής προαπαιτείται η δυνατότητα του αναγνώστη να σκέφτεται δυναμικά και ολιστικά. Αντίθετα, για τη στατική και επί μέρους σκέψη (την οποία αναπόφευκτα επιβάλει το medication spellbinding) όλα τα ανωτέρω αναφερόμενα είναι μη ρεαλιστικά καθώς στην κοσμοεικόνα αυτού του είδους σκέψης η έννοια της αλλαγής είναι μια έννοια μη αποφάνσιμη και ιδιαιτέρως απειλητική (και ενδεχομένως, κρυφίως ασύμφορη…).  

 

  Δεδομένα στην παρούσα κατάσταση 

  • Οι πολίτες είναι διαιρεμένοι στην κατηγορία των δημοσίων υπαλλήλων και τους υπόλοιπους. Η κατηγοριοποίηση αυτή συνοδεύεται από συγκεκριμένα προνόμια τα οποία διαφοροποιούν τα συλλογικά συμφέροντα των δύο ομάδων και έτσι συχνά εκδηλώνεται αντιπαλότητα και συγκρούσεις συμφερόντων.
  • Η κατηγορία των δημοσίων υπαλλήλων ασκεί - μέσω της υπογραφής της στα επίσημα έγγραφα – γραφειοκρατική εξουσία πάνω στους υπόλοιπους πολίτες.
  • Τα πρόσωπα που επανδρώνουν τις κρατικές υπηρεσίες και τους θεσμούς είναι διακριτά και συγκεκριμένα.
  • Η δομή και οι διεργασίες των κρατικών υπηρεσιών και των θεσμών είναι συγκεκριμένες, πολύ δύσκολα αλλάζουν και έτσι, γενικά μπορεί να θεωρηθούν στατικές.
  • Οι τοποθεσίες των κρατικών υπηρεσιών είναι συγκεκριμένες.
  • Στις κρατικές υπηρεσίες και τους θεσμούς επικρατεί αδιαφάνεια και δυσχέρεια άσκησης τόσο προληπτικού όσο και κατασταλτικού ελέγχου. Η διαφθορά είναι ευρύτατα διαδεδομένη και οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν αξιοποιούν σε μέγιστο βαθμό τις δημιουργικές τους δυνατότητες.
  • Ο τρόπος επιλογής της πλειοψηφίας των δημοσίων υπαλλήλων ήταν τέτοιος που τους υποβιβάζει υπαρκτικά και τους καθιστά ευάλωτους σε εν δυνάμει εκμαυλισμούς.

 

Ζητούμενα από μια ενδεχόμενη μελλοντική εξέλιξη

  • Τα θεσμικά μορφώματα και οι δημόσιες διοικητικές δομές να είναι τέτοια ώστε η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε αυτά και την υπόλοιπη πολιτεία, είτε να είναι αδιόρατη στον πολίτη, είτε να είναι ανύπαρκτη.
  • Τα θεσμικά μορφώματα και οι δημόσιες διοικητικές δομές να είναι τέτοια ώστε η ένταξη πολιτών σε αυτά να συμβάλλει συστημικά στην αναβάθμιση της μόρφωσης και της καλλιέργειας των πολιτών αυτών, καθώς επίσης και στη βελτίωση της ανθρωπολογικής (υπαρκτικής) τους κατάστασης.
  • Τα θεσμικά μορφώματα και οι δημόσιες διοικητικές δομές να είναι μινιμαλιστικά με τρόπο ώστε να οι πολίτες που δε συμμετέχουν σε αυτά να παρελκύονται συστημικά σε αναβάθμιση, τόσο της υπευθυνότητάς τους, όσο και του βαθμού συμμετοχής τους στα κοινά, καθώς επίσης και σε αύξηση της μόρφωσης και της καλλιέργειάς τους.
  • Ο βαθμός ολοκλήρωσης όλων των θεσμικών μορφωμάτων, συν η υπόλοιπη πολιτεία θα πρέπει να είναι ο μέγιστος δυνατός.
  •  

    Μέθοδος  

  • Το σύνολο (σχεδόν) των κρατικών υπηρεσιών και των θεσμών κατασκευάζεται με τη μορφή λογισμικού ηλεκτρονικών υπολογιστών ενταγμένου εντός του διαδικτύου. Τη θέση των παλαιών δημοσίων υπαλλήλων καταλαμβάνουν εικονικά πρόσωπα εντός του λογισμικού.
  • Η δομή των κρατικών υπηρεσιών και των θεσμών καθίσταται δυναμικά μεταβαλλόμενη με τρόπο που παρακολουθεί την υφιστάμενη νομοθεσία και υπηρετεί τις δυναμικά μεταβαλλόμενες ανάγκες της πολιτείας.
  • Ένα μεγάλο μέρος των διεργασιών τις οποίες διεκπεραίωναν οι φυσικοί δημόσιοι υπάλληλοι, θα διεκπεραιώνεται από το λογισμικό των ηλεκτρονικών υπολογιστών, ενώ το υπόλοιπο θα διεκπεραιώνεται με τη μέθοδο της τηλεεργασίας, και εκπεριτροπής (με κλήρωση είτε με εξαντλητική περιοδικότητα) από φυσικούς πολίτες που διαθέτουν τις κατάλληλες γνώσεις. Η εργασία αυτή, σε άλλες περιπτώσεις θα είναι αμειβόμενη και σε άλλες θα παρέχεται με τη μορφή δωρεάν κοινωνικής υπηρεσίας η οποία θα έχει χαρακτήρα εκπαιδευτικό και θα αποσκοπεί στην εμπέδωση του αισθήματος κοινωνικής υπευθυνότητας και συμμετοχής στα κοινά.
  • Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των πολιτών και των κρατικών υπηρεσιών & θεσμών αίρεται ανεπιστρεπτί.
  • Η απόλυτη διαφάνεια εγκαθίσταται στις κρατικές υπηρεσίες και τους θεσμούς.
  • Η δυνατότητα αξιολόγησης και αξιοκρατίας εγκαθίστανται στις κρατικές υπηρεσίες και τους θεσμούς.
  • Μειώνονται δραματικά, τόσο το κόστος λειτουργίας των κρατικών υπηρεσιών και των θεσμών όσο και το πλήθος των πολιτών που δεσμευμένα σε αυτά, τα στερούνται οι παραγωγικοί τομείς της οικονομίας.
  • Απελευθερώνονται οικονομικοί πόροι και εργαζόμενοι για αξιοποίηση στους παραγωγικούς τομείς της οικονομίας.
  • Σχεδόν εξαλείφονται ευκαιρίες και δυνατότητες ύπαρξης διαφθοράς στις κρατικές υπηρεσίες και τους θεσμούς.
  • Προάγεται η δημοκρατία καθώς οι κυβερνήσεις στερούνται τη δυνατότητα να εκβιάζουν τους δημοσίους υπαλλήλους για ψηφοθηρικούς λόγους.
  • Αίρονται ορισμένα σημαντικά εμπόδια για την οικιστική αποκέντρωση των εργαζομένων στις συμβατικές κρατικές υπηρεσίες και θεσμούς.
  • Προάγεται η τηλεεργασία.
  • Με την εφαρμογή της επιστήμης Operations Research (επιχειρησιακή έρευνα) οι επιχειρησιακές ανάγκες του κράτους αποτυπώνεται σε μαθηματικά μοντέλα με τη χρήση των οποίων βελτιστοποιείται η ικανοποίηση των αναγκών αυτών και ελαχιστοποιούνται το κόστος και ο χρόνος ανταπόκρισης στις ανάγκες αυτές.

 

Υ.Γ. 1: Για την κατανόηση της έκθεσης αυτής προαπαιτείται η δυνατότητα του αναγνώστη να σκέφτεται δυναμικά και ολιστικά. Αντίθετα, για τη στατική και επί μέρους σκέψη (την οποία αναπόφευκτα επιβάλει το medication spellbinding) όλα τα ανωτέρω αναφερόμενα είναι μη ρεαλιστικά καθώς στην κοσμοεικόνα αυτού του είδους σκέψης η έννοια της αλλαγής είναι μια έννοια μη αποφάνσιμη και ιδιαιτέρως απειλητική (και ενδεχομένως, κρυφίως ασύμφορη…).

 

Υ.Γ. 2: επέλεξα να εντάξω το άρθρο αυτό στην ενότητα "Συνεννόηση για Διαφύλαξη" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της "γλώσσας" με την οποία σκεφτόμαστε ορισμένα ζητήματα κρατικής οργάνωσης.

 

 

 

  •  

  •  

     

     

  •  

  •  

  •  
    Παλικάρια υπάρχουν; PDF Εκτύπωση E-mail
    Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις
    Περίληψη: Ζητούνται νέοι είτε μεσήλικες άνδρες εθελοντές, χωρίς οικογενειακές υποχρεώσεις, των οποίων η αγάπη τους, τόσο για την προκοπή της πατρίδας μας, όσο και για την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και τη δημιουργική ζωή, να υπερβαίνει το φόβο για βιτριόλια, σφαίρες, συκοφαντίες κ.λπ.

     

    Οι εθελοντές αυτοί να αναλάβουν (με δική τους πρωτοβουλία είτε μετά από αυτοοργάνωση) όσες (νόμιμες, μη-βίαιες, σύμφωνες με τα άρθρα του συντάγματος) ενέργειες απαιτηθούν προκειμένου να μπει ένας φραγμός στην ασυδοσία της οικονομικής ελίτ της πολιτείας μας.

     

    Δεδομένα

    • Το έλλειμμα πολιτικής εκπροσώπησης των πολιτών είναι πασιφανές και συνιστά, εν τέλει, έλλειμμα δημοκρατίας.
    • Ένα μεγάλο μέρος των πολιτών υποφέρει από την οικονομική ανέχεια, είτε τα βγάζει πέρα με πολύ μεγάλη δυσκολία.
    •  Η ανεργία έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις (ενδεχομένως πολύ μεγαλύτερες από εκείνες που αντιστοιχούν στις ‘επίσημες’ μετρήσεις) με αποτέλεσμα να συντρίβονται ανθρώπινες ζωές.
    • Το πολιτικό σύστημα αποδεικνύει καθημερινά ότι είναι ανήμπορο (είτε επειδή δεν μπορεί, είτε επειδή δεν θέλει, αδιάφορο τι από τα δυο) να λύσει τα μεγάλα και τα μικρά προβλήματα της πολιτείας μας.
    • Η πανδημία I.H.A.D. έχει λάβει εφιαλτικές διαστάσεις στην πολιτεία μας και ‘θερίζει’ ανθρώπινες ζωές, τόσο παιδιών όσο και ενηλίκων.
    • Τα Μ.Μ.Ε. παραμένουν εγκλωβισμένα σε κερδοσκοπικές συμπεριφορές και αρνούνται απολύτως να αναλάβουν τις κοινωνικές τους ευθύνες απέναντι στα προβλήματα της διάλυσης του πολιτικού συστήματος και απέναντι στην πανδημία I.H.A.D.
    • Η οικονομική ελίτ παραμένει ‘συλλέκτης’ του λεοντείου τμήματος του οικονομικού πλούτου της πολιτείας, ενώ χρησιμοποιώντας τα όποια μέσα χρησιμοποιεί αποφεύγει να ‘συμβάλλει’ στην επίλυση των μεγάλων και των μικρών προβλημάτων της πολιτείας μας.

    Ζητούμενα

    Ζητούνται νέοι είτε μεσήλικες άνδρες εθελοντές, χωρίς οικογενειακές υποχρεώσεις, των οποίων η αγάπη τους, τόσο για την προκοπή της πατρίδας μας, όσο και για την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και τη δημιουργική ζωή, να υπερβαίνει το φόβο για βιτριόλια, σφαίρες, συκοφαντίες κ.λπ.

    Οι εθελοντές αυτοί να αναλάβουν (με δική τους πρωτοβουλία είτε μετά από αυτοοργάνωση) όσες (νόμιμες, μη-βίαιες, σύμφωνες με τα άρθρα του συντάγματος) ενέργειες απαιτηθούν προκειμένου να μπει ένας φραγμός στην ασυδοσία της οικονομικής ελίτ της πολιτείας μας

    Ερώτηση

    Υπάρχουν Παλικάρια στην πολιτεία μας;

     

    Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω το άρθρο αυτό στην ενότητα "Συνεννόηση για Δράση" επειδή επιχειρεί να υποστηρίξει τη δράση των πολιτών σε ορισμένους τομείς.

     

     
    Η ζωή ως μαθητεία – Ο γλάρος Ιωνάθαν PDF Εκτύπωση E-mail
    Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

    Περίληψη: Αξίζουν οι ‘χάντρες’ και τα ‘καθρεπτάκια’ - με τα οποία μας φιλοδωρούν εκείνοι που μας έχουν κάνει να πιστέψουμε ότι είμαστε φιλοξενούμενοι στο ίδιο μας το σπίτι, την Ελλάδα – το υψηλό τίμημα της ανελευθερίας;

     

    «Έφτασαν τ' απόγευμα, τότε, και βρήκαν τον Ιωνάθαν να γλιστράει γαλήνιος και μόνος στον αγαπημένο του ουρανό. Οι δύο γλάροι που φάνηκαν στα φτερά του, ήταν καθάριοι σαν αστροφεγγιά και το φεγγοβόλημά τους ήταν απαλό και φιλικό στον αέρα της βαθιάς νύχτας.

    ‘Πολύ καλά’, είπε, ‘ποιοι είσαστε;’.

    ‘Είμαστε απ’ το Σμήνος σου, Ιωνάθαν. Είμαστε αδέλφια σου’. Τα λόγια ήταν ξεκάθαρα και ήρεμα. ‘Ήρθαμε να σε πάμε ψηλότερα, να σε πάμε σπίτι’.

    ‘Σπίτι δεν έχω. Σμήνος δεν έχω. Είμαι ένας Απόβλητος. Και πετούμε τώρα στην κορφή του Αέρα του Μεγάλου Βουνού. Λιγοστές εκατοντάδες πόδια ακόμα κι ύστερα δε θα μπορώ να σηκώσω το γέρικο τούτο κορμί πιο ψηλά’.

    ‘Κι όμως μπορείς, Ιωνάθαν. Γιατί έμαθες. Ένα σχολειό τελείωσε κι ήρθε η ώρα ν’ αρχίσει ένα άλλο’.

    Δώδεκα γλάροι απ΄ την αχτή ήρθαν να τον συναντήσουν, δίχως κανένας τους ν’ αρθρώσει λέξη. Ένιωσε μόνο πως ήταν ευπρόσδεκτος και πως ήταν σαν στο σπίτι του.

    Τις μέρες που ακολούθησαν, ο Ιωνάθαν αντιλήφθηκε πως σ’ αυτόν τον τόπο μπορούσε να μάθει για το πέταμα τόσα, όσα είχε μάθει στην περασμένη του ζωή. Αλλά με μια διαφορά. Υπήρχαν εδώ γλάροι που σκέφτονταν όπως εκείνος. Για τον καθένα τους, το πιο σημαντικό πράγμα ήταν να προοδεύσουν και να φτάσουν την τελειότητα σ’ ό,τι αγάπησαν περισσότερο στη ζωή, κι αυτό ήταν το πέταμα. Ήταν υπέροχα πουλιά όλα τους, και πραγματοποιούσαν τις ασκήσεις τους ώρες ολόκληρες καθημερινά, δοκιμάζοντας την πιο τολμηρή αεροναυτική.

     …

    ‘Πού είναι όλος ο κόσμος, Σάλιβαν;’ ρώτησε σωπηλά’.

    ‘… Χιλιάδες, πολλές χιλιάδες γλάροι. Το ξέρω’. Ο Σάλιβαν κούνησε το κεφάλι του. ‘Η μόνη απάντηση που βρίσκω, Ιωνάθαν, είναι πως είσαι στ’ αλήθεια απ’ τα πουλιά που ξεχωρίζουν, ένα στο εκατομμύριο. Οι περισσότεροι ερχόμαστε εδώ πάρα πολύ αργά.

    Φαντάστηκες ποτέ πόσες ζωές πρέπει να περάσαμε, πριν κάν να διαβλέψουμε πρώτη φορά τη σκέψη πως η ζωή προσφέρει πολλά περισσότερα απ’ το φαγητό, τους τσακωμούς ή τη δύναμη στο Σμήνος; Χίλιες ζωές; Ίων, δέκα χιλιάδες ζωές! Κι ύστερα άλλες εκατό ζωές, ώσπου ν’ αρχίσουμε να μαθαίνουμε πως υπάρχει κάτι που λέγεται τελειότητα, κι άλλα εκατό χρόνια για να καταλάβουμε πως σκοπός στη ζωή μας είναι ν’ ανακαλύψουμε αυτή την τελειότητα και να την αναδείξουμε.

    ‘Μπορείς να πας σ’ όποιο τόπο και σ’ όποιο χρόνο θέλεις’, είπε ο Γέροντας. ‘Εγώ πήγα σ’ όποιο τόπο και σ’ όποιο χρόνο μπόρεσα να σκεφτώ’. Κοίταξε πέρα στη θάλασσα. ‘Είναι παράξενο. Οι γλάροι που περιφρονούν την τελειότητα για χάρη του ταξιδιού πηγαίνουν… πουθενά, με καθυστέρηση. Όσοι εγκαταλείπουν τα ταξίδια για χάρη της τελειότητας πηγαίνουν παντού, στη στιγμή. Θυμήσου, Ιωνάθαν, ο παράδεισος δεν είναι ένας τόπος ή ένας χρόνος, γιατί ο τόπος και ο χρόνος είναι πράγματα δίχως κανένα νόημα. Ο παράδεισος Είναι…’.

    ‘Μπορούμε ν’ αρχίσουμε δουλειά με το χρόνο, αν θέλεις’, είπε ο Τσιάνγκ, ‘ώσπου να μπορέσεις να πετάξεις στο παρελθόν και στο μέλλον. Και τότε θα ‘σαι έτοιμος ν’ αρχίσεις το πιο δύσκολο, το πιο δυνατό, το πιο διασκεδαστικό απ’ όλα. Θα ‘σαι έτοιμος ν’ αρχίσεις να πετάς ψηλά και να ξέρεις το νόημα της καλοσύνης και της αγάπης΄.

    ‘Μάϋναρντ Γλάρε, είσαι λεύτερος να είσαι ο εαυτός σου, ο αληθινός εαυτός σου, εδώ και τώρα, και τίποτα δεν μπορεί να σταθεί στο δρόμο σου. Είναι ο Νόμος του Μεγάλου Γλάρου, ο Νόμος του Είναι’.

    ‘Θέλεις να πεις πως μπορώ να πετάξω;’.

    ‘Λέω πως είσαι λεύτερος’.

    Έτσι απλά και γρήγορα, ο Κέρκ Μάϋναρντ Γλάρος άνοιξε τα φτερά του, δίχως κόπο, κι ανασηκώθηκε στο μαύρο αέρα της νύχτας. Το Σμήνος ξύπνησε ξαφνικά με τη φωνή του, όσο πιο δυνατά μπορούσε να φωνάξει, από πεντακόσια πόδια ψηλά: ‘Μπορώ να πετάξω! Ακούστε!

       

    ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΕΤΑΞΩ!».

     

    [Ρίτσαρντ Μπάχ, ‘Ο γλάρος Ιωνάθαν’, 1989, εκδ. Ν.Σ. Α.Α. Λιβάνη].

     

    Σχόλιο: Αξίζουν οι ‘χάντρες’ και τα ‘καθρεπτάκια’ - με τα οποία μας φιλοδωρούν εκείνοι που μας έχουν κάνει να πιστέψουμε ότι είμαστε φιλοξενούμενοι στο ίδιο μας το σπίτι, την Ελλάδα – το υψηλό τίμημα της ανελευθερίας;

     

    Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω το άρθρο αυτό στην ενότητα "Συνεννόηση για Ισορροπία" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της "γλώσσας" με την οποία σκεφτόμαστε ορισμένα οντολογικά ζητήματα.

     
    Εύκολο χρήμα πατώντας επί πτωμάτων PDF Εκτύπωση E-mail
    Συνεννόηση για Διαφύλαξη - Απόψεις

    Περίληψη: Μία ιστορία απάτης... Ψυχοτρόπα 'φάρμακα'. Μια ιστορία με χοντρά κέρδη. Φάρμακα που τροφοδοτούν τη βιομηχανία της ψυχιατρικής με 330 δις δολάρια χωρίς να προσφέρουν την παραμικρή θεραπεία. Τό κόστος, από πλευράς ανθρώπινων ζωών είναι ακόμα μεγαλύτερο καθώς αυτά τα φάρμακα τώρα σκοτώνουν περίπου 42.000 άτομα κάθε χρόνο. Και ο αριθμός των θυμάτων συνεχώς αυξάνεται.


    Με περισσότερες από 175 συνεντεύξεις από δικηγόρους και ειδικούς σε θέματα ψυχικής υγείας, από οικογένειες θυμάτων αλλά και από τους ίδιους τους επιζώντες, αυτό το ντοκυμαντέρ στην κυριολεξία καθηλώνει αφήνοντας να φανεί η γυμνή αλήθεια γύρω από τη χορήγηση ψυχοτρόπων φαρμάκων και αποκαλύπτοντας μια απάνθρωπη αλλά καλολαδωμένη χρηματομηχανή.

     

    Η καλυμμένη ιστορία παροχής ψυχοτρόπων φαρμάκων

     

    1. Εισαγωγή

    Οι ψυχίατροι θα ήθελαν να πιστέψετε ότι υπάρχει μια επιδημία από ψυχικές ασθένειες και ότι τα ψυχοτρόπα φάρμακα (που αλλοιώνουν το νου) είναι η μόνη θεραπεία.

     

    Για ολόκληρες δεκαετίες δούλεψαν σκληρά για να πείσουν το κοινό ότι τα ψυχοφάρμακά τους είναι το απαραίτητο συμπλήρωμα της καθημερινής ζωής. Παρ’ όλα αυτά ρωτήστε οποιονδήποτε ψυχίατρο – όπως κάναμε κι εμείς – και θα παραδεχτεί ότι δεν υπάρχουν απαντήσεις στο θέμα της ψυχικής υγείας. Ωστόσο οι θεραπείες που επιβάλλουν στους ανθρώπους – που δεν υποστηρίζονται από καμία επιστήμη – σπέρνουν στην κοινωνία μας τον όλεθρο και το χάος.

     

    Οι ψυχίατροι δρουν εν ονόματι του κέρδους – αυτός είναι ο ‘θεός’ τους.

     

    ΓΕΓΟΝΟΣ: Εκτός του ότι σακατεύουν πλήθος ανθρώπων καθημερινά, έχει υπολογιστεί ότι τα ψυχοφάρμακα σκοτώνουν περίπου 3.000 άτομα το μήνα. Παρ’ όλα αυτά, αυτά τα ίδια ‘φάρμακα’ βοηθούν εξακολουθητικά την ψυχιατρική να κερδίζει ένα τρισεκατομμύριο δολάρια το χρόνο, παγκοσμίως.

     

    2. Το πλασάρισμα φαρμάκων της ψυχιατρικής

    Από το 1952, το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο (DSM) – η «βίβλος» και παράλληλα το βιβλίο τιμολόγησης των ψυχιάτρων – έχει φτάσει από ένα μικρό βιβλιαράκι με μια λίστα 112 «ψυχικών διαταραχών» να γίνει ένας τεράστιος τόμο 886 σελίδων, με 374 διαταραχές. Είναι το μόνο βιβλίο μέσα από το οποίο οι ψυχίατροι μπορούν να κάνουν διάγνωση, να δώσουν φάρμακα και να κοστολογήσουν τις υπηρεσίες τους. Στην ουσία η βιομηχανία των ψυχιάτρων χρησιμοποιεί το DSM για να συγκεντρώνει πάνω από 72 δις δολάρια από ιδιώτες ή κυβερνητικούς ασφαλιστικούς φορείς.

     

    Κανείς δεν είναι απρόσβλητος από τις εκατοντάδες φανταστικές διαταραχές που έχουν επινοήσει οι ψυχίατροι για να εξυπηρετήσουν μια φαρμακοβιομηχανία με έσοδα πολλών δισεκατομμυρίων.

     

    ΓΕΓΟΝΟΣ: Γύρω στο 50% όλων των Αμερικανών που αυτοκτονούν παίρνουν ψυχοτρόπα φάρμακα.

     

    3. Εμπόριο ασθενειών

    Μας έχει περικυκλώσει ένα κύμα επινοημένων ψυχικών ασθενειών.

     

    Από πού έρχεται; Χρησιμοποιώντας το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών, οι ψυχίατροι μπορούν να χαρακτηρίσουν οποιονδήποτε άνθρωπο σήμερα ως ψυχικά άρρωστο. Το αίσθημα ντροπής – μια συνηθισμένη ανθρώπινη κατάσταση – έχει καταχωρηθεί πλέον κάτω από τον τίτλο «Διαταραχή Κοινωνικού Άγχους» και μπορείτε να το βρείτε στα περιεχόμενα του βιβλίου τους.

     

    Όσο κι αν έχει μεγαλώσει η βιομηχανία χορήγησης ψυχοφαρμάκων, οι ψυχίατροι δουλεύουν σκληρά για να επινοήσουν ακόμη περισσότερες διαταραχές και να διευρύνουν ακόμα περισσότερο την αγορά τους.

     

    Υπάρχει ένα χάπι για κάθε τι. Από την άλλη, ούτε το κοινό ούτε και οι ασθενείς ενημερώνονται για το πόσο επικίνδυνα είναι πραγματικά τα ψυχοφάρμακα.

     

    ΓΕΓΟΝΟΣ:Από το 1994 έχει σημειωθεί μια αύξηση 4.000% στη διάγνωση παιδιών ως διπολικά, ενώ ο αριθμός των ψυχοφαρμάκων που τους χορηγήθηκαν έχουν 5πλασιαστεί υπολογίζοντας 2,5 εκατομμύρια συνταγές.

     

    4. Το Πείραμα

    Η παντελής απουσία επιστημονικών τεστ προκειμένου να επιβεβαιωθεί μια διάγνωση δε σταματάει τους ψυχιάτρους από το να διεξάγουν κλινικές δοκιμές για επικίνδυνα φάρμακα.

     

    Κανένα εργαστηριακό τεστ δεν επιβεβαιώνει ούτε και μπορεί να κάνει μια μέτρηση για την οποιαδήποτε ψυχική διαταραχή. Το θέμα όμως είναι ότι διακυβεύονται χοντρά κονδύλια. Η έρευνα για τα ψυχοφάρμακα είναι τελείως υποκειμενική και πολύ συχνά τα αποτελέσματά της είναι παραποιημένα. Και μόνο στη βάση μιας τέτοιας έρευνας – μακριά από κάθε αντικειμενικότητα – θα μπορούσαν τα ψυχοτρόπα φάρμακα, με πιθανές θανάσιμες παρενέργειες, να έχουν την έγκριση του Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων των Η.Π.Α. για χρήση εφ’ όρου ζωής από τα ανυποψίαστα μέλη του κοινού.

     

    Οι πειραματισμοί, όμως, δεν τελειώνουν εκεί. Επιπλέον κλινικές δοκιμές για τα ψυχοτρόπα φάρμακα εκμεταλλεύονται τις επινοημένες διαταραχές που περιγράφονται στο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο (DSM) για να συγκεντρώσουν ακόμη μεγαλύτερα κέρδη, βάζοντας στο στόχαστρό τους, αυτή τη φορά, ο πιο αθώο και ανυπεράσπιστο κοινό: τα παιδιά.

     

    ΓΕΓΟΝΟΣ: διακυβεύοντας τεράστια κονδύλια, τα ψυχιατρικά πειράματα για παιδιά έχουν φτάσει στα ύψη, με 323 μελέτες που, είτε έχουν ολοκληρωθεί είτε βρίσκονται σε εξέλιξη.

     

    5. Πλασάρισμα σ’ εκείνους που χορηγούν συνταγές

    Από τη στιγμή που τα ψυχοτρόπα φάρμακα δεν μπορούν να πουληθούν στο κοινό χωρίς ιατρική συνταγή, οι φαρμακευτικές εταιρείες προσλαμβάνουν ψυχιάτρους για να προωθήσουν αυτά τα φάρμακα για λογαριασμό τους συνταγογραφώντας τα στους ‘ασθενείς’ τους.

     

    Και μέσα απ’ αυτή την επίσημη πλέον έγκριση, οι φαρμακευτικές εταιρείες βγάζουν δισεκατομμύρια.

     

    Ένα κορυφαίος ψυχίατρος, καθηγητής πανεπιστημίου, μπορεί να βγάλει πάνω από μισό εκατομμύριο δολάρια το χρόνο από τη συνεργασία του με τις φαρμακευτικές εταιρείες. Έτσι οι ψυχίατροι διαφημίζουν με ενθουσιασμό τα ψυχοτρόπα φάρμακα στους ακαδημαϊκούς κύκλους και στους συνεργάτες και φίλους τους και υπογράφουν την εγκυρότητα μελετών στις οποίες δε συμμετείχαν ποτέ. Κατόπιν, οι μελέτες αυτές δημοσιεύονται.

     

    Χάρη στη συνεχή διαφήμιση εκ μέρους των ψυχιάτρων, οι συνταγές για ψυχοτρόπα φάρμακα έχουν διεισδύσει και καθιερωθεί όχι μόνο στο χώρο της ψυχιατρικής αλλά και σε ολόκληρο το ιατρικό επάγγελμα.

     

    ΓΕΓΟΝΟΣ: Με πάνω από 300 εκατομμύρια συνταγές για ψυχοτρόπα φάρμακα να χορηγούνται μέσω των ψυχιάτρων καθημερινά, οι ψυχίατροι που συνταγογραφούν τα περισσότερα, αμείβονται αδρά για ο γεγονός ότι ανοίγουν νέες αγορές.

     

    6. Πλασάροντας φάρμακα στο κοινό

    Η διαφήμιση των ψυχοτρόπων φαρμάκων στην τηλεόραση έχει προκαλέσει τρομαχτική ανταπόκριση από τη μεριά του κοινού.

     

    Οι πωλήσεις, μόνο τα πρώτα τρία χρόνια που ξεκίνησαν οι διαφημίσεις στην τηλεόραση, επέφερε αύξηση των πωλήσεων κατά 250%. Με έσοδα που χτυπάνε επίπεδα ρεκόρ, η βιομηχανία φαρμάκων ξοδεύει 2,9 δις δολάρια το χρόνο μόνο για διαφημίσεις στην τηλεόραση.

     

    Διαφημιστικά κόλπα όπως «ομάδες υποστήριξης ασθενών» και εργαλεία που με αδιάκριτα μέσα κάνουν «έγκυρη αξιολόγηση» της κατάστασης των ατόμων, προσθέτουν εκατοντάδες ‘ασθενείς’ στη βάση δεδομένων τους.

     

    Σήμερα, οι φαρμακοβιομηχανίες ξοδεύουν 5,3 δις δολάρια το χρόνο για την προώθηση φαρμάκων που χορηγούνται κατόπιν ιατρικής συνταγής – σχεδόν εννιά φορές πάνω από τα χρήματα που ξόδευαν για παρόμοιου τύπου μάρκετινγκ πριν από δέκα χρόνια.

     

    Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Οι διεθνείς πωλήσεις των ψυχοφαρμάκων έχουν φτάσει στα 80 δις δολάρια το χρόνο.

     

    Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, οι ψυχίατροι, στο μεταξύ, κλείνουν οικειοθελώς τα μάτια στην ανθρώπινη τραγωδία που έχουν δημιουργήσει και η οποία έχει πλέον πάρει τεράστιες διαστάσεις.

     

    ΓΕΓΟΝΟΣ: Το πρόγραμμα Teenscreen τσεκάρει χιλιάδες μαθητές για πνευματικές διαταραχές σε πάνω από 500 σχολεία σε 43 πολιτείες της Αμερικής.

     

    7. Παρενέργειες

    Γιατί δεν μπορούν οι ψυχίατροι να προβλέπουν ποιες αρνητικές παρενέργειες θα βιώσετε εξαιτίας της λήψης ψυχοφαρμάκων; Επειδή κανένας τους δε γνωρίζει ποιες είναι οι συνέπειες από τα φάρμακα που οι ίδιοι χορηγούν.

     

    Τα ψυχοτρόπα φάρμακα γίνονται γνωστά όλο και περισσότερο ως χημικές τοξίνες που έχουν τη δύναμη να σκοτώνουν. Οι ψυχίατροι ισχυρίζονται ότι τα φάρμακα που χορηγούν σώζουν ζωές, αλλά σύμφωνα με τις ίδιες τους τις μελέτες, τα ψυχοτρόπα φάρμακα μπορούν να διπλασιάσουν τις πιθανότητες αυτοκτονίας. Επίσης έχει αποδειχτεί ότι η μακροχρόνια χρήση τους, μπορεί να επιφέρει ανεπανόρθωτη βλάβη, γεγονός που οι ψυχίατροι παραβλέπουν.

     

    Καθώς το επικερδές παιχνίδι τους διεισδύει όλο και πιο βαθιά στην κοινωνία, τα παιδιά έχουν γίνει το πιο πρόσφατο και τραγικότερο θύμα τους.

     

    ΓΕΓΟΝΟΣ: Έχει υπολογιστεί ότι τα ψυχοφάρμακα σκοτώνουν 42.000 άτομα κάθε χρόνο.

     

    8. Μάθε τα γεγονότα

    Οι ψυχίατροι επιμένουν εξακολουθητικά την προσπάθειά τους να σας κάνουν να πιστέψετε ότι τα ψυχοφάρμακα είναι «ασφαλή και δραστικά» - γιατί στο κάτω-κάτω αυτοί είναι οι «ειδικοί» στο χώρο της ψυχικής υγείας, και όχι εσείς. Η μια περίπτωση μετά την άλλη, όμως, αποδεικνύουν ότι το να τους εμπιστευτεί κανείς μπορεί να αποβεί μοιραίο.

     

    Πώς μπορεί το κοινό να προστατευτεί; Με το να επιμένει στο δικαίωμα της συναίνεσης για θεραπεία κατόπιν ενημέρωσης.

     

    Οι γιατροί (εκτός των ψυχιάτρων) υποστηρίζουν ότι αυτά είναι τα γεγονότα που οφείλετε να γνωρίζετε:

      

    ΠΡΩΤΟΝ: Οι ψυχικές ανωμαλίες δεν είναι πραγματικές ασθένειες που απαιτούν φαρμακευτική αγωγή.

     

    ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Δεν υπάρχει καμιά επιστημονική απόδειξη, πουθενά, για το ότι τα ψυχοτρόπα φάρμακα επιλύουν τα το οποιοδήποτε διανοητικό πρόβλημα.

     

    ΤΡΙΤΟΝ: Τα ψυχοτρόπα φάρμακα καλύπτουν συμπτώματα και έχουν σοβαρότατες βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες.

     

    ΤΕΤΑΡΤΟΝ: Μπορούν να προκαλέσουν εξάρτηση και εθισμό.

     

    ΠΕΜΠΤΟΝ: Τα περισσότερα ψυχικά προβλήματα προκαλούνται από υποβόσκουσες σωματικές ασθένειες που απαιτούν ιατρική και όχι ψυχιατρική θεραπεία.

     

    ΕΚΤΟΝ: Ανεξάρτητα από το πόσο σοβαρή μπορεί να είναι μια συναισθηματική ή ψυχολογική κατάπτωση, πολλές αποτελεσματικές λύσεις δεν απαιτούν τη λήψη ψυχοτρόπων φαρμάκων.

     

    Οπότε μιας και η μοντέρνα ψυχιατρική έχει διεισδύσει τόσο έντονα στον κόσμο μας τα τελευταία πενήντα χρόνια, έτσι έχει γίνει και με τα ψυχοφάρμακα. Επειδή όμως οι εναλλακτικές θεραπείες που γίνονται χωρίς φάρμακα, σπάνια ανακοινώνονται στους ασθενείς, η συναίνεση των ασθενών για τη λήψη φαρμάκων δε γίνεται κατόπιν ειλικρινούς ενημέρωσης σχεδόν ποτέ.

     

    Υπάρχει όμως τρόπος να ξεσκεπάσει κανείς αυτό το έγκλημα με το να καταγγείλει τα παράπονά του και τις βλαβερές συνέπειες που προκαλούνται εξαιτίας της λήψης ψυχοφαρμάκων στις αρμόδιες αρχές.

     

    Αυτός όμως είναι ο μόνος δρόμος για να αποκαλυφθεί η αλήθεια σχετικά με τον αντίκτυπο και τον τρόμο που προκαλεί η χρήση ψυχοφαρμάκων.

     

    ΓΕΓΟΝΟΣ: Το FDA παραδέχεται ότι οι καταγγελίες που γίνονται από τους ασθενείς ή τους ίδιους τους γιατρούς, κυμαίνονται από 1% ως 10% των αρνητικών παρενεργειών των φαρμάκων που εκδηλώνονται συνολικά.

     

    Μέρος 1ο

     

    Μέρος 2ο

     

    Μέρος 3ο

     

    Μέρος 4ο

     

    Μέρος 5ο

     

    Μέρος 6ο

     

    Μέρος 7ο

     

    Μέρος 8ο

     

    Μέρος 9ο

     

    Μέρος 10ο

     

    Μέρος 11ο

     

    Όλο το πληροφοριακό και οπτικό υλικό προέρχεται απο το www.cchr.org και www.cchrgr.blogspot.com.

     

    Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα "Συνεννόηση για Διαφύλαξη" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της "γλώσσας" με την οποία σκεφτόμαστε το πρόβλημα της πανδημίας ουσιοεξάρτησης.

     
    Το σέβας PDF Εκτύπωση E-mail
    Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

    Περίληψη: Έκλεισα το βιβλίο που διάβαζα και αναλογίσθηκα τις εντυπώσεις και τις εικόνες τις οποίες συνέλεξα το φετινό καλοκαίρι, στους μακρινούς περιπάτους που έκανα στην Πλάκα, στη Γλυφάδα, στη Βουλιαγμένη, στη Βάρκιζα, στο Σούνιο και αλλού.

     

    Έκλεισα το βιβλίο που διάβαζα και αναλογίσθηκα τις εντυπώσεις και τις εικόνες τις οποίες συνέλεξα το φετινό καλοκαίρι, στους μακρινούς περιπάτους που έκανα στην Πλάκα, στη Γλυφάδα, στη Βουλιαγμένη, στη Βάρκιζα, στο Σούνιο και αλλού.

    Φέτος το καλοκαίρι παρατήρησα ότι οι γυναίκες ήταν γαληνεμένες, χαμογελαστές και ντυμένες με φροντίδα, μέτρο και ομορφιά. Έλειπε από το βλέμμα τους εκείνη η επιθετική σκληράδα που συνήθως προκαλεί η βαθύτερη ανασφάλεια. Οι άνδρες και ιδίως οι νεώτεροι – όπως μαρτυρούσε το μόνιμα εστιασμένο και καθαρό βλέμμα τους – ήταν πιο ώριμοι, συγκεντρωμένοι και σοβαροί. Συμπεριφέρονταν με μια ασυνήθιστη ευγένεια στη συνοδό τους και ήταν πιο φροντισμένο το ντύσιμό τους. Επίσης, παρατήρησα ότι παντού ήταν ζευγάρια ενώ σπάνια μπορούσα να εντοπίσω αγοροπαρέες ή κοριτσοπαρέες.

    Θα σας διηγηθώ ένα περιστατικό που έζησα χθες (14/9/2009) περιμένοντας τη σειρά μου στην ουρά του ταμείου, στο φούρνο «Γεωργιάδου» στη Βάρκιζα: μπροστά μου στεκόταν ένα ζευγάρι γύρω στα 45. Εκείνος, στεκόταν ακίνητος και συγκεντρωμένος, εστιάζοντας την προσοχή του ευθεία μπροστά του. Εκείνη στεκόταν δίπλα στο δεξί του πλευρό. Σε κάποια στιγμή και χωρίς την οποιαδήποτε αφορμή, περνά το αριστερό της χέρι γύρω από τη μέση του και ακουμπά τον αριστερό της κρόταφο στον δεξί του ώμο. Τον κοίταξε ίσια, βαθιά στα μάτια και του είπε με το βλέμμα της «είμαι ευτυχισμένη που είμαστε μαζί». Η αναπάντεχη χειρονομία της τον ξάφνιασε. Δίστασε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά συγκινημένος της χάιδεψε τα μαλλιά με μια απέραντη τρυφερότητα, την κοίταξε ίσια, βαθιά στα μάτια και της είπε με το βλέμμα του «εσύ κάνεις αυτό τον κόσμο να είναι όμορφος». Μόλις, άρχισε να καταλαγιάζει η δική μου συγκίνηση για το δώρο που μόλις μου χαρίστηκε, αναγνώρισα ότι η ζωή είναι τόσο πλούσια και τόσο συναρπαστική, που αρκεί, ένας, απλά να δώσει την προσοχή του γύρω του, για να δεχτεί αμέσως απροσμέτρητη ομορφιά και πλούσιες υγιείς συγκινήσεις.

    Η γενική εντύπωση που μου δόθηκε ήταν ότι αναδυόταν στις συμπεριφορές των ανθρώπων ένα παλιομοδίτικο ρεύμα επιστροφής στα παλαιά ήθη και έθιμα. Άραγε, οι σκέψεις μου ήταν ρεαλιστικές ή μήπως είχα επηρεαστεί από το βιβλίο που μόλις είχα διαβάσει (Ρ. Ταγκόρ, «Το σπίτι κι’ ο κόσμος»);

    «Από τότε, έχω αποκτήσει μόρφωση κι έχω μπει για τα καλά στην μοντέρνα εποχή· οπότε, τα όσα τώρα γράφω, μοιάζουν να κοκκινίζουν από ντροπή έτσι που τ’ αραδιάζω πάνω στο χαρτί. Κι αν ακόμα αφήσουμε κατά μέρος τα πρότυπα της μοντέρνας ζωής, θα ‘πρεπε να ξέρω, από την ίδια μου τη φύση, πως, όπως ακριβώς το ότι γεννήθηκα γυναίκα ήταν κάτι ανεξάρτητο απ’ τη θέλησή μου, έτσι και η αφοσίωσή σα στοιχείο της αγάπης που δείχνει η γυναίκα, δε μοιάζει με τα χιλιοειπωμένα λόγια που τα παίρνουμε από ‘να ρομαντικό ποιηματάκι και τ’ αντιγράφουμε ευλαβικά με ωραία στρόγγυλα γραμματάκια στα μαθητικά μας λευκώματα.
    Μα ο άντρας μου, δε μου ‘δινε ποτέ την παραμικρήν ευκαιρία για να του δείξω τη λατρεία μου. Αυτό ήταν το μεγαλείο του. Υπάρχουν δειλοί που απαιτούν, σα να ‘ναι δικαίωμά τους, απόλυτη αφοσίωση απ’ τις γυναίκες τους· αυτό, όμως, είναι κάτι που τους ταπεινώνει και τους δυο». [σ. 11].

    «’Ειν’ αλήθεια’, είπε, ‘πως τίποτα δεν μπορείς ν’ αποχτήσεις δίχως βία. Μα τι είναι πραγματικά αυτή η βία; Και τι είναι πραγματικά αυτή η απόκτηση; Η δύναμη στην οποία πιστεύω εγώ, είναι η δύναμη της απάρνησης». [σ. 41].

    «’Τα μικρά μυαλά έχουν ανάγκη από πλάνες’, είπα, ‘κι οι περισσότεροι άνθρωποι του κόσμου έχουν μικρά μυαλά. Γι’ αυτό και σε κάθε χώρα λατρεύουν ορισμένες θεότητες που κρατούν ζωντανές τις πλάνες του λαού, γιατί οι άνθρωποι γνωρίζουν θαυμάσια τις αδυναμίες τους». [σ. 121].

    «’Νομίζουμε’, είπε, ‘πως είμαστε κύριοι του εαυτού μας όταν έχουμε στα χέρια μας το αντικείμενο της επιθυμίας μας. Μα είμαστε πραγματικά κύριοι του εαυτού μας μόνον όταν μπορούμε να διώξουμε απ’ το μυαλό μας τις επιθυμίες μας». [σ. 138].

     

    «Ποτέ δε θα ‘πρεπε να μ’ είχε κοιτάξει,
    Αν δεν ήθελε να την αγαπήσω
    Είναι πλήθια… άντρες τους λένε,
    Θαρρώ… μπορεί να βρει
    Ό,τι λαχταρά η ψυχή της, αν θελήσει,
    Μα και να χάσει πολλά σαν τους εύρει.
    Μα εγώ δεν είμαι τέτοιος και το ξέρε,
    Όταν με κοιτάζει ώρα ενώ σ’ αυτούς ρίχνει μόνο μια ματιά».
    [σ. 162].

     

    «Ο Σαντίπ έφυγε σχεδόν τρέχοντας. Έμεινα αποσβολωμένη. Ποτέ πριν δεν είχα καταλάβει τόσο καθαρά πόσο κοινότοπα, πόσο τιποτένια ήταν το χρυσάφι και τα διαμαντικά. Πριν από λίγο μόλις, μ’ απασχολούσε το τι θα ‘παιρνα μαζί μου και πώς θα το πακετάριζα. Τώρα, ένιωσα την ανάγκη να μην πάρω απολύτως τίποτα. Το σημαντικό ήταν να ξεκινήσω και να πάω μπροστά.
    Ο άντρας μου σηκώθηκε κι ήρθε και μ’ έπιασε απ’ το χέρι. ‘Βραδιάζει’, είπε. ‘Δε μένει πολύς καιρός για να ετοιμαστούμε για το ταξίδι’». [σ. 209].

    «Τότε, μπήκε μέσα άξαφνα ο Σαντρανάθ Μπαμπού. Όταν μας είδε μαζί, για μια στιγμή δίστασε. Κατόπιν, είπε: ‘Συγχώρεσέ με, μητερούλα, που παρεμβαίνω. Νίκιλ, οι μωαμεθανοί ξεσηκώθηκαν. Χτύπησαν το θυσαυροφυλάκιο του Χαρίς Κουντού. Αυτό δεν έχει και μεγάλη σημασία. Μα το απαράδεκτο είναι η βία που ασκούν στις γυναίκες του σπιτιού του’.
    Πάω’, είπε ο άντρας μου.

    Μόλις ο Ντεβάν άκουσε τον θόρυβο, χύθηκε στην πύλη. Αμέσως, όρμηξε μέσα ένας καβαλάρης. ‘Τι νέα, Τζάτα;’ ρώτησε ο Ντέβαν.
    ‘Όχι καλά’, ήταν η απάντηση.
    Άκουσα καθαρά τις λέξεις αυτές απ’ το παραθύρι μου. Μα κάτι ψιθύρισε έπειτα, που δεν τ’ άκουσα.
    Ύστερα, ήρθε ένα παλανκίνο (κλειστό φορείο, που το κουβαλούν τέσσερις) κι από πίσω του ένα φορείο. Δίπλα στο παλανκίνο βάδιζε ο γιατρός.
    ‘Τι γνώμη έχετε, γιατρέ;’ ρώτησε ο Ντέβαν.
    ‘Δεν μπορώ να πω ακόμα’, αποκρίθηκε ο γιατρός. ‘Το τραύμα στο κεφάλι είναι σοβαρό’». [σ.212].

     

    Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα "Συνεννόηση για Ισορροπία" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της "γλώσσας" με την οποία σκεφτόμαστε τη σχέση μεταξύ των δύο φύλων.

     

     
    Διαφθορά vs Εθελοντισμός PDF Εκτύπωση E-mail
    Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

    Περίληψη: Η διαφθορά – ως πρόβλημα – ξαφνικά θα ‘χανόταν’ μέσα σε στιγμές αμηχανίας, παρόμοιας με την αμηχανία που νιώθουμε όταν π.χ. χάνεται η «μαγεία» του σινεμά όταν ξαφνικά κοπεί η μπομπίνα και διακοπεί απροειδοποίητα η προβολή της ταινίας στο πανί.

     

    1. Πρόβλημα "διαφθοράς"

    1.1     Προκείμενες

    1.1.1.      Όλα στο σύμπαν είναι νοητικά (ο κόσμος μας είναι ένας κόσμος συμβόλων).

    1.1.2.      Καταγγέλλω σημαίνει, παραδέχομαι (αναγνωρίζω) ότι ο καταγγελλόμενος έχει (ασκεί) τον έλεγχο.

    1.1.3.      Συμβολικό κεφάλαιο είναι η αναγνώριση την οποία χορηγεί μια ομάδα.

    1.1.4.      Εκείνο που πολεμάμε (καταγγέλλοντάς το), εκείνο ‘μεγαλώνουμε’ (ισχυροποιούμε δυναμικά, συμβολικά και οργανωσιακά, ‘ανοσοποιούμε’).

    1.1.5.      «Ο κόσμος δεν γνωρίζει τον καλύτερο οδηγό γιατί ακολουθεί αυτόν που θαυμάζει, εκείνον που τρέμει ή περιφρονεί».

    1.2     Συμπεράσματα

    1.2.1.      Οι πράξεις εκείνες, με τις οποίες θεωρούμε ότι εκδηλώνεται το «πρόβλημα» της κοινωνικής διαφθοράς, εξαρτώνται σε απόλυτο βαθμό από το συμβολικό κεφάλαιο που παράγουν οι αντίστοιχες καταγγελίες.

    1.2.2.      Οι καταγγελίες της κοινωνικής διαφθοράς, δεν αναφέρονται στο πρόβλημα, αλλά αντίθετα, είναι το πρόβλημα.

    1.2.3.      Η διαφθορά εκείνη την οποία κανένας δεν καταγγέλλει, στερούμενη συμβολικού κεφαλαίου ‘κατατρώει’ η ίδια τον ‘εαυτό’ της και τελικά ‘πεθαίνει’ από ‘δυσπεψία’.

    1.2.4.      Δεν καταγγέλλω την διαφθορά, δεν σημαίνει ότι κάθομαι με σταυρωμένα τα χέρια. Χρειάζεται π.χ. να καλλιεργώ το αντίθετο της διαφθοράς, την μόρφωση, τη δημιουργικότητα, τις σχέσεις κ.λπ.

    1.2.5.      Σε μια κοινωνία με υψηλό μέσο όρο κατά κεφαλήν ανημποριάς και άρνησης αυτής της ανημποριάς, ο κόσμος – πάνω στην απελπισία του – θα αποταθεί για στήριξη στους ‘ισχυρούς’. Οι καταγγελίες θα λειτουργήσουν ως δρομοδείκτες.

    1.2.6.      Στο πλαίσιο της παρούσας μανιώδους ενασχόλησης με το ‘πρόβλημα’ της διαφθοράς, ολόκληρη η κοινωνία εστιάζει την προσοχή της στη διανομή και κατοχή των χρημάτων και της εξουσίας. Κατ’ αυτό τον τρόπο μεγεθύνεται σε υπέρμετρο βαθμό το συμβολικό κεφάλαιο εκείνων που διαθέτουν σε μεγάλο βαθμό τα δύο αυτά: χρήμα και εξουσία. Αυτό θέλουμε ως κοινωνία;

    1.2.7.      Στην Ελλάδα, εάν αντιμετωπίζαμε ορθολογικά και δημιουργικά το «πρόβλημα» της κοινωνικής διαφθοράς, δηλαδή παύοντας να το καταγγέλλουμε, τότε θα συνέβαιναν δύο πράγματα:

    1.2.7.1.      Η διαφθορά – ως πρόβλημα – ξαφνικά θα ‘χανόταν’ μέσα σε στιγμές αμηχανίας, παρόμοιας με την αμηχανία που νιώθουμε όταν π.χ. χάνεται η «μαγεία» του σινεμά όταν ξαφνικά κοπεί η μπομπίνα και διακοπεί απροειδοποίητα η προβολή της ταινίας στο πανί.

    1.2.7.2.      Θα αναδυθεί αστραπιαία - εντός του κοινωνικού πεδίου – η πραγματικότητα του βίου των ανθρώπων εκείνων που μέσα στην ματαιοδοξία και την αφέλειά μας θεωρούσαμε ως ‘λαμόγια’, ‘διεφθαρμένους’, ‘μεγαλοκαρχαρίες’, ‘πολιτικάντηδες’, ‘επιτήδειους’ κ.λπ. και η οποία είναι βαθύτατα διαποτισμένη από δυστυχία, απόγνωση, ανημποριά και κενότητα. Τότε, ακόμα και ο πιο χαιρέκακος άνθρωπος θα δακρύσει από συμπόνια για αυτούς τους ανθρώπους και για τις οικογένειές τους.

     

     

    2. Κουλτούρα εθελοντισμού

     

    2.1 Ο εθελοντισμός ως σχολείο ζωής.

     Η εθελοντική δράση έχει δύο πλευρές: την εμφανή και την αφανή. Η εμφανής πλευρά αναφέρεται στην επίτευξη συγκεκριμένων πρακτικών στόχων (στόχων πρώτης τάξης), όπως π.χ. η απορρύπανση και αποκατάσταση παραλιών. Η αφανής πλευρά αναφέρεται στην δυνητική στήριξη της υπαρκτικής κατάστασης των εθελοντών (σκοπός δεύτερης τάξης), δηλαδή στον παραμερισμό όλων εκείνων των νοητικών, συναισθηματικών και συμβολικών μορφών που εμποδίζουν την έγερση επίγνωσης της οργανικής ενότητας μεταξύ όλων των μορφών του κτιστού κόσμου. Από τις δύο αυτές πλευρές σημαντικότερη είναι η αφανής πλευρά, ενώ όσα περιλαμβάνει η εμφανής πλευρά αποτελούν μέσα για την επίτευξη του σκοπού δεύτερης τάξης. Αυτό δεν υποτιμά τους σκοπούς πρώτης τάξης, αλλά αναγνωρίζει ότι όταν οι άνθρωποι γίνονται (και στο βαθμό που γίνονται) υπαρκτικά ακέραιοι τότε το γεγονός αυτό συμβάλλει ολιστικά στην επίτευξη των (όποιων) στόχων πρώτης τάξης.  

     

    2.2 Ο ρόλος της φροντίδας

    Εντός μιας ομάδας εργαζόμενων εθελοντών, η εκδήλωση συμπάθειας σηματοδοτεί την έναρξη και την πρόοδο της διαδικασίας ανάπτυξης σχέσεων κοινωνίας. Καταλύτης για την εκδήλωση της συμπάθειας είναι η παροχή ειλικρινούς, διάχυτης (συμβολικής και ρεαλιστικής) φροντίδας, από τους οργανωτές (της εθελοντικής δραστηριότητα) προς τους εργαζόμενους εθελοντές.

    2.3 Ο ρόλος της καλοσύνης

    Φροντίδα είναι η εφαρμοσμένη καλοσύνη. Επομένως, η φυσικότητα, η σεμνότητα και η καλοσύνη των προσώπων που διευθύνουν και συντονίζουν μια εθελοντική δραστηριότητα αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την παροχή αποτελεσματικής φροντίδας προς τους εργαζόμενους εθελοντές.

    Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα "Συνεννόηση για Δράση" επειδή επιχειρεί να υποστηρίξει τη δράση των ενεργών πολιτών, σε κάποιους τομείς της ζωής της πολιτείας μας.

     

     
    Η ψυχιατρική είναι μια κατάχρηση αφ’ εαυτής PDF Εκτύπωση E-mail
    Συνεννόηση για Διαφύλαξη - Απόψεις

    ImageΠερίληψη: το μόνο δυνατό συμπέρασμα από μια οποιαδήποτε κριτική θεώρηση της ψυχιατρικής είναι ότι δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρχει κάποια αόριστη και νεφελώδης «κακή» χρήση ή «κατάχρηση» της ψυχιατρικής η οποία «πρέπει» να περισταλεί. Γιατί η ψυχιατρική είναι μια κατάχρηση αφεαυτής. (Πηγή)

     

    Η κριτική ανάλυση της ιστορίας, της θεωρίας και της πρακτικής της ψυχιατρικής οδηγεί αβίαστα στις εξής διαπιστώσεις:

    1. Η ψυχιατρική ως θεσμός (αποκλειστικά και μόνο κατασταλτικός) δεν εμπίπτει στις προβλέψεις ή τις ρυθμίσεις κανενός νόμου. Είναι η ίδια νόμος.
    2. Η ψυχιατρική ως πρακτική (δήθεν «θεραπεία» με ακούσιο εγκλεισμό, σωματικά βασανιστήρια, ψυχο-φαρμακο-δηλητηρίαση, ηλεκτρο-κεραυνοβόληση και ψυχο-χειρουργική) ποτέ δεν ασκείται για χάρη κάποιου νόμου. Είναι μια ριζική και ολοκληρωτική άρνηση κάθε νόμου.
    3. Η ψυχιατρική ως δεοντολογία δεν καθιερώνει κάποιους νέους νομικούς κανόνες. Θεσμοποιεί την παραβίαση κάθε κανόνα.
    4. Ο ψυχιατρικός κατηγορούμενος και ο ψυχιατρικός κρατούμενος δεν είναι φορέας ή υποκείμενο δικαίου. Είναι η προσωποποίηση της απόλυτης άρνησης κάθε έννοιας δικαίου. Τυπικά και ουσιαστικά, είναι ένα Πράγμα που, από την άποψη του δικαίου εξισώνεται με ένα Τίποτα, μέσα στο οποίο προβάλλεται ανάγλυφα το Τίποτα του ίδιου του δικαίου.


    Συνεπώς, το μόνο δυνατό συμπέρασμα από μια οποιαδήποτε κριτική θεώρηση της ψυχιατρικής είναι ότι δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρχει κάποια αόριστη και νεφελώδης «κακή» χρήση ή «κατάχρηση» της ψυχιατρικής η οποία «πρέπει» να περισταλεί. Γιατί η ψυχιατρική είναι μια κατάχρηση αφεαυτής.

    Αυτό σημαίνει ότι η εξάλειψη του κινδύνου που εγκυμονεί για τα ατομικά δικαιώματα, τις πολιτικές ελευθερίες και τη βιολογική και κοινωνική αυτονομία των ανθρώπων η ψυχιατρική ως μια «κατάχρηση αφ' εαυτής», προϋποθέτει αναγκαία την άρση της δυνατότητας της απεριόριστης αυθαιρεσίας με την οποία είναι εξοπλισμένη η ψυχιατρική.

    Εφόσον η παντοδυναμία της ψυχιατρικής στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη δυνατότητά της να αποφασίζει και να επιβάλλει τον ακούσιο εγκλεισμό σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη που εμπλέκεται στα αφανιστικά γρανάζια της, είναι προφανές ότι ο δρόμος για την αποδυνάμωση του εφιαλτικού θεσμού της ψυχιατρικής καταστολής περνάει υποχρεωτικά από την κατάργηση του «δικαιώματός» του να αποφασίζει και να επιβάλλει ακούσιο εγκλεισμό.

    Στην κατεύθυνση της αποδυνάμωσης της ψυχιατρικής και της περιστολής των (πολλαπλώς καταστρεπτικών) δραστηριοτήτων της σημαντικό ουσιαστικό ρόλο παίζουν δράσεις όπως αυτές της «Επιτροπής Πολιτών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα» που απομυθοποιούν την ψυχιατρική και την προβάλλουν ως αυτό που είναι: Μια βιομηχανία Θανάτου.

    Ελπίζω και εύχομαι η προσπάθειά σας να στεφτεί με επιτυχία.

    Θεσσαλονίκη 1 Σεπτεμβρίου 2009


    Κλεάνθης Γρίβας
    ψυχίατρος
    διδάκτωρ ψυχιατρικής Α.Π.Θ.
     

     

    Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα "Συνεννόηση για Διαφύλαξη" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της "γλώσσας" με την οποία σκεφτόμαστε το ζήτημα της πανδημίας ουσιοεξάρτησης.

     
    Το παράδειγμα που αυτός δίνει… PDF Εκτύπωση E-mail
    Συνεννόηση για Διαφύλαξη - Απόψεις

    Περίληψη: Αξίζει, νομίζω, να αναλογιστούμε, αν στην πολιτεία μας, κουμάντο έκαναν πρόσωπα ομόλογα του εικονιζόμενου κυρίου, τότε ποια θα ήταν η κατάσταση των θεσμών και των κρατικών υπηρεσιών της πολιτείας μας; Ποια θα ήταν η κατάσταση του πολιτικού συστήματος, της παιδείας, της υγείας, της οικονομίας, των Μ.Μ.Ε., των διεθνών σχέσεων, της «οικογένειας», της δικαιοσύνης, της έννομης τάξης, της αξιοκρατίας, των εργασιακών σχέσεων, των προσωπικών σχέσεων, της ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο;

     

    «Γιατί, οτιδήποτε κάνει ο ανώτερος, αυτό κάνουν κι οι άλλοι. Το παράδειγμα που αυτός δίνει, αυτό ο κόσμος ακολουθεί».

    [παρ. 21, κεφ. 3, «Μπάγκαβατ Γκίτα», μτφ. Θ. Παντουβά].

     

    «Όπως στη Βοσνία, στην Αλγερία, στη Σομαλία, όπως σε κάθε ασαφή πόλεμο, που δύσκολα καταλαβαίνεις σε ποια μεριά ανήκεις, αρκεί να σκοτώσεις το γείτονά σου, τον σκύλο, το φίλο ή κάποιο συγγενή σου. Μια συγγένεια, μια ομοιότητα είναι αρκετή προϋπόθεση για να γίνεις στόχος. Φτάνει να περάσεις από κάποιο δρόμο για να δεχτείς αμέσως μια ταυτότητα από μόλυβδο. Είναι βασικό να συγκεντρώσεις όσο το δυνατόν περισσότερο πόνο, τραγωδία και τρόμο. Με μοναδικό σκοπό να αποδείξεις την απόλυτη ισχύ, την αδιαμφισβήτητη υπεροχή, την ανικανότητα να αντισταθείς στην πραγματική, αληθινή δύναμη που κυριαρχεί [την ποικιλόμορφη βία]. Μέχρι να συνηθίσεις να σκέφτεσαι όπως αυτοί που θα μπορούσαν να παρεξηγηθούν από μια χειρονομία ή λέξη. Πρέπει να είσαι προσεκτικός, επιφυλακτικός, σιωπηλός για να μείνεις ζωντανός, να μην αγγίξεις το καλώδιο υψηλής τάσης της βεντέτας». 

     

    [σελ. 182, Ρομπέρτο Σαβιάνο, «γόμορρα», 2008, εκδ. Πατάκη].

     

    Σχόλιο: Αξίζει, νομίζω, να αναλογιστούμε, αν στην πολιτεία μας, κουμάντο έκαναν πρόσωπα ομόλογα του εικονιζόμενου κυρίου, τότε ποια θα ήταν η κατάσταση των θεσμών και των κρατικών υπηρεσιών της πολιτείας μας; Ποια θα ήταν η κατάσταση του πολιτικού συστήματος, της παιδείας, της υγείας, της οικονομίας, των Μ.Μ.Ε., των διεθνών σχέσεων, της «οικογένειας», της δικαιοσύνης, της έννομης τάξης, της αξιοκρατίας, των εργασιακών σχέσεων, των προσωπικών σχέσεων, της ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο;

     

    Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα "Συνεννόηση για Διαφύλαξη" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της "γλώσσας" με την οποία σκεφτόμαστε ορισμένα πολιτικά ζητήματα. 

     
    Τον έσπρωχνε με τη δύναμη ενός μαρουλόφυλλου PDF Εκτύπωση E-mail
    Συνεννόηση για Διαφύλαξη - Απόψεις

    Περίληψη: Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της κοινωνίας μας η οποία συγκαλύπτεται από την φενακιστική επιφανειακή εικόνα που προβάλλουν τα εκμαυλισμένα συμβατικά Μ.Μ.Ε. Οι «Μπος» που κάνουν κουμάντο στο τρέχων κοινωνικό status quo προκαλούν θεληματικά την κοινωνική μάστιγα της ανεργίας προκειμένου να καθιστούν τους πολίτες πρόθυμο υποψήφιο μαφιόζικο δυναμικό για τις «επιχειρήσεις» τους. Αυτό θέλουμε ή μήπως μια αυθεντική, νομοταγή εθνική οικονομία με την οποία οι πολίτες και η πολιτεία στο σύνολό της θα μπορέσουν να προκόψουν αληθινά;  

     

    Κάποιος βγήκε μπροστά, μάλλον όχι, ήταν ένα ζευγάρι. Έτρεμαν, βρίσκονταν πραγματικά στα όριά τους. Έτοιμοι να σπάσουν, όπως λένε. Ο άντρας είχε τις φλέβες των χεριών του εντελώς άχρηστες, έβγαλε τα παπούτσια του, αλλά και οι πατούσες του ήταν κατεστραμμένες. Η κοπέλα πήρε τη σύριγγα απ’ το ξεσκονόπανο και την έβαλε στο στόμα για να την κρατήσει, ενώ του ξεκούμπωσε το πουκάμισο αργά, σαν να είχε εκατό κουμπιά, μετά κάρφωσε τη βελόνα κάτω απ’ το λαιμό του. Η σύριγγα περιείχε κοκαΐνη. Όταν η κοκαΐνη κυκλοφορεί στο αίμα, μπορείς πολύ σύντομα να καταλάβεις αν η αραίωση είναι σωστή ή λάθος, δυνατή ή κακής ποιότητας. Έπειτα από λίγο ο νεαρός άρχισε να τρεκλίζει, έβγαλε αφρό από το στόμα κι έπεσε. Πεσμένος κάτω, άρχισε να συσπάται. Μετά έμεινε ανάσκελα κι έκλεισε τα μάτια του, ακίνητος. Ο τύπος με τα λευκά ρούχα άρχισε να μιλάει στο κινητό:

    «Εμένα μου φαίνεται νεκρός… ναι, εντάξει, τώρα θα του κάνω ένα μασάζ…».

    Βάλθηκε να πατάει με το μποτάκι του το στήθος του νεαρού. Σήκωνε το γόνατο και μετά άφηνε το πόδι του να πέφτει με δύναμη. Έκανε την καρδιακή μάλαξη με κλοτσιές. Η κοπέλα δίπλα του ψέλλιζε κάτι στον αέρα, κρατώντας τις λέξεις κολλημένες στα χείλη της: «Μη, τον πονάς, του κάνεις κακό…».

     

    Προσπαθούσε με τη δύναμη ενός μαρουλόφυλλου να τον απομακρύνει απ’ το σώμα του αγοριού της.

     

    Αλλά ο τύπος ήταν αηδιασμένος, σχεδόν τη φοβόταν, αυτήν και τους Επισκέπτες (δηλαδή τους ηρωινομανείς που χρησιμοποιεί η μαφία ως ανθρώπινα πειραματόζωα για να μπορούν να πειραματίζονται με τη νοθεία) γενικά.

    «Μη μ’ αγγίζεις… μ’ αηδιάζεις… μην τολμήσεις να με πλησιάσεις… μη μ’ αγγίζεις, θα σου ρίξω!».

    Συνέχισε να κλοτσάει τον νεαρό, μετά, με το πόδι ακουμπισμένο στο στήθος του, ξανάπιασε το κινητό.

    «Αυτός εδώ τα ‘παιξε. Α, το μαντιλάκι… περίμενε να δω…».

    Έβγαλε ένα χαρτομάντιλο απ’ την τσέπη του, το έβρεξε με λίγο νερό από ένα μπουκαλάκι και το άπλωσε στο στόμα του νεαρού. Αν ακόμη ανέπνεε, έστω κι ανεπαίσθητα, θα τρυπούσε το χαρτομάντιλο, αποδεικνύοντας ότι είναι ακόμη ζωντανός. Χρησιμοποίησε αυτή την προφύλαξη γιατί δεν ήθελε ούτε καν να αγγίζει εκείνο το σώμα. Φώναξε για τελευταία φορά:

    «Πέθανε. Πρέπει να τις κάνουμε πιο ελαφριές…».

    Ο τύπος ξαναμπήκε στο αυτοκίνητο, όπου ο οδηγός δεν είχε σταματήσει στιγμή να κουνιέται στο κάθισμα, χορεύοντας με μια μουσική απ’ την οποία δεν άκουγα το παραμικρό, παρά τα γεγονός ότι κουνιόταν λες και ακουγόταν στη διαπασών. Έπειτα από λίγα λεπτά όλοι απομακρύνθηκαν απ’ το σώμα κι άρχισαν να βολτάρουν στο σκονισμένο τοπίο. Έμεινε ο νεαρός ξαπλωμένος κάτω. Και η κοπέλα του, κλαίγοντας. Ακόμη κι ο θρήνος της έμενε κολλημένος στα χείλη, θαρρείς και η ηρωίνη της επέτρεπε ένα βραχνό μουρμούρισμα ως τη μόνη φωνητική έκφραση.

    Δεν κατάλαβα γιατί το έκανε η κοπέλα, αλλά κατέβασε το παντελόνι της φόρμας της, κάθισε πάνω στο πρόσωπο του νεαρού και τον κατούρησε. Το χαρτομάντιλο κόλλησε στα χείλη και στη μύτη του. Έπειτα από λίγο ο νεαρός φάνηκε να συνέρχεται, σκούπισε με το χέρι τη μύτη και το στόμα του, όπως όταν σκουπίζεις το νερό απ’ το πρόσωπό σου βγαίνοντας απ’ τη θάλασσα. Αυτός ο Λάζαρος απ’ το Μιάνο, που τον ανέστησαν ποιος ξέρει ποιες ουσίες που περιέχονταν στα ούρα, σηκώθηκε αργά αργά. Ορκίζομαι ότι, αν δεν ήμουν ζαλισμένος από την όλη κατάσταση, θα είχα ουρλιάξει ότι έγινε θαύμα. Αντίθετα, περπατούσα πάνω κάτω. Το κάνω πάντα όταν έχω την αίσθηση πως δεν καταλαβαίνω, πως δεν ξέρω τι κάνω. Καταλαμβάνω το χώρο, νευρικά. Κάνοντας έτσι, πρέπει να τράβηξα την προσοχή, γιατί οι «Επισκέπτες» άρχισαν να με πλησιάζουν, να μου ουρλιάζουν. Νόμιζαν πως ήμουν παρέα με τον τύπο που σχεδόν είχε σκοτώσει τον νεαρό. Μου φώναζαν: «Εσύ… εσύ… ήθελες να τον σκοτώσεις…».

    [σελ. 115, Ρομπέρτο Σαβιάνο, «γόμορρα», 2008, εκδ. Πατάκη]. (t.m.t.)

     

    Σχόλιο: Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της κοινωνίας μας η οποία συγκαλύπτεται από την φενακιστική επιφανειακή εικόνα που προβάλλουν τα εκμαυλισμένα συμβατικά Μ.Μ.Ε. Οι «Μπος» που κάνουν κουμάντο στο τρέχων κοινωνικό status quo προκαλούν θεληματικά την κοινωνική μάστιγα της ανεργίας προκειμένου να καθιστούν τους πολίτες πρόθυμο υποψήφιο μαφιόζικο δυναμικό για τις «επιχειρήσεις» τους. Αυτό θέλουμε ή μήπως μια αυθεντική, νομοταγή εθνική οικονομία με την οποία οι πολίτες και η πολιτεία στο σύνολό της θα μπορέσουν να προκόψουν αληθινά;

     

    Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω το άρθρο αυτό στην ενότητα "Συνεννόηση για Διαφύλαξη" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει τη "γλώσσα" με την οποία σκεφτόμαστε το ζήτημα του κοινωνικού ελέγχου (social control).

     
    Επιχείρηση: «Ελεύθερη Ελλάς» PDF Εκτύπωση E-mail
    Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

    Περίληψη: Προχθές 13/8/2009 συζητούσα με ένα γνωστό μου ρουμάνο για την ένταση και την έκταση της διαφθοράς επί περιόδου Τσαουσέσκου στη Ρουμανία και διαπίστωσα ότι η σημερινή κατάσταση στην πολιτεία μας είναι ακόμη χειρότερη. Σκέφτηκα, λοιπόν, ότι ήρθε η ώρα για λύση του προβλήματος αυτού.

     

    Στην πολιτεία μας σήμερα, από τη μια πλευρά βρίσκεται η οικονομική μαφία της οποίας τα έσοδα είναι ασύλληπτα και τα υλικά πλούτη αμύθητα. Από την άλλη πλευρά έχουμε ένα εξωτερικό χρέος που υπερβαίνει τα 280 δις €, έχουμε τεράστια ανεργία, ανέχεια, διαλυμένο κράτος και θεσμούς, δεν έχουμε δικαιοσύνη και οι πολίτες είναι υπερχρεωμένοι στις τράπεζες και ουσιοεξαρτημένοι.

    Η πολιτεία μας τις προηγούμενες δεκαετίες εισέπραξε με τη μορφή δωρεάν επιδοτήσεων από την ευρωπαϊκή ένωση τεράστια χρηματικά ποσά τα οποία αντί να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή κρατικών υποδομών, για τον εκσυγχρονισμό του κράτους, για την παιδεία και τον πολιτισμό, αυτές οι επιδοτήσεις κατέληξαν στις τσέπες της οικονομικής μαφίας.

     

     

    Αποτελεί κοινό μυστικό ο τρόπος δράσης της οικονομικής μαφίας στην πολιτεία μας (βλ.ανωτέρω διάγραμμα).

    Για να αποκολληθεί η πολιτεία μας από τη σημερινή υπανάπτυκτη κατάσταση στην οποία βρίσκεται και να γίνει σε σύντομο χρονικό διάστημα το ίδιο πολιτισμένη όσο οι καλύτερες από τις χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης, νομίζω, ότι χρειάζεται να μπει, το συντομότερο δυνατό, ένας φραγμός στην ασυδοσία της δράσης της οικονομικής μαφίας στην πολιτεία μας.

    Για τον περιορισμό της ασυδοσίας της ελλαδικής οικονομικής μαφίας, πιστεύω, ότι θα πρέπει να διεξαχθεί εντός της πατρίδας μας ένας ιδιότυπος πόλεμος. Ιδιότυπος επειδή δεν θα υπάρξουν δύο είτε περισσότερες αντίπαλες παρατάξεις, αλλά αντίθετα όλοι θα είναι ενταγμένοι στην μία και μοναδική παράταξη. Ο ιδιότυπος πόλεμος δεν θα διεξαχθεί εναντίον προσώπων, ούτε εναντίον ομάδων προσώπων. Θα διεξαχθεί εναντίον ιδιοτήτων προσώπων και συγκεκριμένα εναντίον της απληστίας και της medication spellbinding.

    Το πρόβλημα: είναι ότι η οικονομική μαφία ελέγχοντας μέσω χρηματισμού, το πολιτικό προσωπικό, τα Μ.Μ.Ε., το σύμπλεγμα φαρμακοβιομηχανίες-ψυχιατρική, τις κρατικές υπηρεσίες και τους κρατικούς θεσμούς, τις μαφιόζικες ιδιωτικές επιχειρήσεις και τους μπράβους της, έχει διαλύσει τη κρατική δομή και έχει επιβάλει στους πολίτες ένα καθεστώς σύγχυσης και ανημποριάς. Με τον τρόπο αυτό, η οικονομική μαφία υφαρπάζει το μεγαλύτερο μέρος του οικονομικού πλούτου της πατρίδας μας χωρίς να συναντά αντιστάσεις από τις κρατικές δομές είτε τους πολίτες.

    Οι στόχοι: της επιχείρησης (ας την ονομάσουμε) «Ελεύθερη Ελλάς» (Ε.Ε.) είναι

    1. η ποιότητα της οργάνωσης και των υποδομών της πολιτείας μας να γίνει ίση η ανώτερη των αντίστοιχων της Σουηδίας
    2. η μέση κατά κεφαλήν καλλιέργεια της πολιτείας μας να γίνει ίση ή μεγαλύτερη της αντίστοιχης των Σουηδών.
    3. το δημόσιο χρέος της πολιτείας μας να πέσει κάτω από το επίπεδο των 60 δις €
    4. το ποσοστό ουσιοεξάρτησης από ψυχοφάρμακα είτε ναρκωτικά, για τους μεν ενήλικες να πέσει κάτω από το 10%, ενώ για τους δε ανηλίκους να πέσει κάτω του 1%.

    Η ταυτόχρονη επίτευξη όλων των ανωτέρω στόχων σηματοδοτεί τη λήξη της επιχείρησης Ε.Ε. και τη θέσει σε κατάσταση λειτουργικής ετοιμότητας (στο διηνεκές) των επιχειρησιακών ομάδων που θα την έχουν φέρει εις πέρας.

    Ο Τρόπος: επίτευξης των επιχειρησιακών στόχων της Ε.Ε. βασίζεται στον προσωρινό και μερικό οικονομικό αποκλεισμό της οικονομικής μαφίας.

    Γιατί προσωρινό; Γιατί η πλήρης εξάλειψη της οικονομικής μαφίας ούτε εφικτός στόχος είναι (παντού υπάρχει μαφία, πάντα υπήρχε μαφία), αλλά ούτε και επιθυμητός (αν η παρούσα μαφία εξαλειφθεί είναι πιθανό εκείνη που θα την αντικαταστήσει να είναι χειρότερη).

    Γιατί μερικό; Γιατί όπως ένα θηρίο που απέκλεισες σε μια γωνία θα αντιδράσει με μέγιστη βιαιότητα, έτσι και τη μαφία αν επιχειρήσεις να την στραγγαλίσεις πλήρως οικονομικά τότε αυτή μπορεί να κάνει την πολιτεία μας «Σικάγο» της εποχής της ποτοαπαγόρευσης (και κάτι τέτοιο δεν είναι επιθυμητό).

    Όταν θα έχει σχεδόν εξαλειφθεί πλήρως ο έλεγχος που ασκεί:

    • στις κρατικές υπηρεσίες και θεσμούς
    • στο πολιτικό προσωπικό
    • στα Μ.Μ.Ε.
    • στο σύμπλεγμα φαρμακοβιομηχανιών – ψυχιατρικής
    • στις μαφιόζικες επιχειρήσεις
    • στους μαφιόζους μπράβους

    τότε θα έχει διανοιχτεί ο δρόμος προκειμένου η κοινωνία των πολιτών να συμμετάσχει στο πολιτικό σύστημα, τις κρατικές υπηρεσίες, του κρατικούς θεσμούς, τα Μ.Μ.Ε. και στον τομέα της ψυχιατρικής, προκειμένου να επιβάλει την τάξη και τον πολιτισμό.

    Την υλοποίηση του επιχειρησιακού σχεδίου Ε.Ε. θα αναλάβουν εθελοντές, τους οποίους ας ονομάσουμε «Μαχητές της Ελευθερίας» (Μ.Ε.).

    Οι Μ.Ε. είναι εθελοντές, νέοι ή μεσήλικες, άνδρες χωρίς οικογενειακές υποχρεώσεις, οι οποίοι δεν είναι εξαρτημένοι από ψυχοτρόπες ουσίες ούτε από ναρκωτικά. Είναι πολίτες των οποίων η αγάπη τους, τόσο για την προκοπή της πατρίδας μας, όσο και για την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και τη δημιουργική ζωή, να υπερβαίνει το φόβο για βιτριόλια, σφαίρες, συκοφαντίες κ.λπ.

    Το θέατρο των επιχειρήσεων: θα είναι ο άυλος χώρος των πληροφοριών. Η επιχείρηση Ε.Ε. θα διεξαχθεί υπό τους απόλυτους και απαράβατους περιορισμούς, της τήρησης των νόμων, της τήρησης του Συντάγματος της Ελλάδας και της μη χρήσης βίας. Τα μέσα διεξαγωγής αυτής της επιχείρησης είναι αποκλειστικά:

    • Η συλλογή και η κατάλληλη διαχείριση πληροφοριών.
    • Η πολιτική ισχύς της εκλογικής ψήφου των πολιτών, και
    • Η αγοραστική δύναμη των πολιτών.

    Η προετοιμασία: Η μαφία είναι αδίστακτη όταν θίγονται τα συμφέροντά της, όπως απέδειξε και η τραγική περίπτωση της Κωνσταντίνας. Η ζωή, η σωματική και πνευματική ακεραιότητα των Μ.Ε. θα κινδυνέψουν. Για το λόγο αυτό είναι ζωτικής σημασίας η κατάλληλη και πλήρης προετοιμασία των Μ.Ε.

    • Άριστη σωματική κατάσταση με τακτική άθληση.
    • Άριστη πνευματική κατάσταση με καθημερινή επίλυση ασκήσεων μαθηματικών.
    • Πλήρης γνώση της θεωρίας τακτικών του Σουν Τζού και του Ν. Μακιαβέλι.
    • Πλήρης γνώση των συνωμοτικών τακτικών.
    • Πολύ καλή γνώση της θεωρίας παιγνίων.
    • Πολύ καλή γνώση της τεχνολογίας συλλογής πληροφοριών.
    • Πολύ καλή γνώση της τεχνολογίας διαχείρισης και διάχυσης πληροφοριών.
    • Πολύ καλή γνώση του λογισμικού κρυπτογράφησης.
    • Πολύ καλή γνώση της τεχνολογίας επικοινωνιών (πομποδέκτες CB, VHF, UHF κ.λπ.).
    • Πολύ καλή γνώση της τεχνολογίας συλλογής και μετάδοσης ακίνητης, είτε κινούμενης εικόνας.
    • Ο Μ.Ε. προστατεύει τη νόησή του από την προπαγάνδα των ελλαδικών Μ.Μ.Ε. με το να ενημερώνεται αποκλειστικά από τις ιστοσελίδες των υπουργείων και από άλλες πηγές του διαδικτύου.
    • Ο Μ.Ε. εξοικονομεί χρόνο και νοητική ενέργεια αποφεύγοντας πλήρως την παρακολούθηση τηλεόρασης.
    • Άριστη γνώση της σχετικής νομοθεσίας έτσι ώστε η χρήση όλων των ανωτέρω να είναι σύμφωνη με το γράμμα του νόμου και του ελληνικού Συντάγματος.

    Οι τακτικές:

    • Ο Μ.Ε. κινείται «υπογείως» και φροντίζει να μη γίνεται αντιληπτός από κανέναν. Αν από λάθος γίνει αντιληπτός, τότε αποχωρεί από την επιχειρησιακή δράση.
    • Στον τομέα των ιδιωτικών επιχειρήσεων συλλέγει τις αναγκαίες πληροφορίες που μπορούν να επηρεάσουν τον οικονομικό ανταγωνισμό μεταξύ των μαφιόζικων ιδιωτικών επιχειρήσεων και των τίμιων ιδιωτικών επιχειρήσεων και τις διαχειρίζεται με τον κατάλληλο τρόπο ώστε να επικρατούν οι τίμιες επιχειρήσεων, χωρίς όμως οι μαφιόζικες να πτωχεύσουν εντελώς.
    • Στον τομέα των Μ.Μ.Ε. μεθοδεύει την πλήρη αντικατάσταση των συμβατικών Μ.Μ.Ε. από ένα διαδικτυακό Μ.Μ.Ε. το οποίο θα διαχειρίζεται αποκλειστικά η κοινωνία των πολιτών. Σε πρώτη φάση το ζητούμενο είναι να πλημμυρίσει η μπλογκόσφαιρα και οι ιδιωτικές ιστοσελίδες από δημοσιογραφικού τύπου αναφορές για την πραγματική κατάσταση των επιμέρους τμημάτων της επικράτειας, καθώς επίσης και με άρθρα γνώμης. Με τον τρόπο αυτό είναι αναμενόμενο ότι θα απαξιωθούν σε μεγάλο βαθμό είτε πλήρως τα συμβατικά Μ.Μ.Ε. καθώς αυτά αφενός δεν μεταδίδουν (αποκρύπτουν) την πραγματική κατάσταση των πραγμάτων στην πολιτεία μας και αφετέρου διαχέουν συστηματικά στο κοινωνικό σώμα την κατάλληλη προπαγάνδα ώστε να αυξάνεται το κύρος του πολιτικού προσωπικού. Επίσης και αναφορικά με τα άρθρα γνώμης, εκείνα που συγγράφουν οι επαγγελματίες αρθρογράφοι ουδέποτε θα μπορέσουν να γίνουν τόσο ενδιαφέροντα όσο των αρθρογράφων της κοινωνίας των πολιτών καθώς η νόηση των πρώτων είναι δεσμευμένη από τον καταναγκασμό της σύμπλευσης με τα μαφιόζικα συμφέροντα και την προπαγάνδα. Σε δεύτερη φάση μεθοδεύει την κατασκευή ενός διαδικτυακού Μ.Μ.Ε. εντός του οποίου θα ενταχθούν όλα τα δημοσιογραφικά άρθρα και τα άρθρα γνώμης της κοινωνίας των πολιτών. Επίσης, σε αυτό το Μ.Μ.Ε. θα ενσωματωθεί ένα αξιολογικό σύστημα με το οποίο θα επιμετρούνται διαφανώς και αντικειμενικά οι πραγματικές κοινωνικές αποδόσεις, του πολιτικού προσωπικού, των κρατικών υπηρεσιών, των θεσμών, του τομέα υγείας, του τομέα παιδείας κ.λπ.
    • Στον τομέα των κρατικών υπηρεσιών και των κρατικών θεσμών συλλέγει πληροφορίες τις οποίες διαχειρίζεται αποτελεσματικά προκειμένου να βρεθούν στη φυλακή όσοι παρανομούν.
    • Στον τομέα του πολιτικού προσωπικού συλλέγει πληροφορίες τις οποίες διαχειρίζεται αποτελεσματικά προκειμένου όσα πολιτικά πρόσωπα παρανομούν είτε επιορκούν, να στερούνται αναλόγως από το συμβολικό τους κεφάλαιο είτε να καταλήγουν στη φυλακή.
    • Στον τομέα του συμπλέγματος φαρμακοβιομηχανίες-ψυχιατρική, διαχέει στο κοινωνικό σώμα ολόκληρη την πληροφόρηση για τη βαρβαρότητα της θεληματικής διάδοσης της πανδημίας I.H.A.D. και επίσης την πληροφόρηση για τους υπάρχοντες ασφαλείς τρόπους απεξάρτησης από ψυχοφάρμακα και ναρκωτικά. Επίσης, διαχέει ολόκληρη την πληροφόρηση αναφορικά με τα νόμιμα δικαιώματα των πολιτών έναντι της ιατρικής, καθώς επίσης και για τις νομικές διαδικασίες άσκησης αγωγών σε γιατρούς για παράβαση ιατρικού καθήκοντος.
    • Στον τομέα της επιχειρησιακής δράσης της μαφίας, εντοπίζει τα υπάρχοντα δίκτυα πληροφοριών της μαφίας και τα υπερπληρώνει με πληροφοριακό θόρυβο. Μεριμνά με κάθε δυνατό τρόπο για τον πληροφοριακό αποπροσανατολισμό της μαφίας.
    • Αν και όταν κατά τη διάρκεια λειτουργίας του Ε.Ε. πληροφορηθεί ότι κάποιος Μ.Ε. «φαγώθηκε» από τη μαφία, φροντίζει όχι μόνο να μην πτοηθεί αλλά αντίθετα πεισμώνει περισσότερο, γίνεται ψυχραιμότερος και πιο προσεκτικός και συνεχίζει τον αγώνα.

    Η συμμετοχή: Οι Μαχητές της Ελευθερίας γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι ενώ θα κινδυνεύσουν να φάνε το κεφάλι τους, ουδείς θα βρεθεί να τους πει ένα μπράβο, ούτε ένα ευχαριστώ, ούτε θα κερδίσουν κάποια υλική απολαβή. Στην καλύτερη περίπτωση θα υπάρξει το ηθικό κέρδος (αν μεν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει), στο οποίο αναφέρεται ο αλεξανδρινός ποιητής.

     

     

    ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

    ΚΩΝ/ΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ - ΙΘΑΚΗ (1911)

    Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
    να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
    γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
    Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
    τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
    τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
    αν μεν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
    συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
    Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
    τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
    αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
    αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
    Να εύχεσαι να ‘ναι μακρύς ο δρόμος.
    Πάντα στον νου σου να ‘χεις την Ιθάκη.
    Το φθάσιμον εκεί είν' ο προορισμός σου.
    Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
    Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
    και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,
    πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,
    μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
    Η Ιθάκη σ' έδωσε τ' ωραίο ταξείδι.
    Χωρίς αυτήν δεν θα ‘βγαινες στον δρόμο.
    Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
    Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε.
    Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
    ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.

     

     Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα "Συνεννόηση για Δράση" επειδή επιχειρεί να υποστηρίξει τη δράση των ενεργών πολιτών σε ορισμένους τομείς.

     

     
    Εξαναγκασμός γονέων να χορηγήσουν ψυχοφάρμακα στα παιδιά τους PDF Εκτύπωση E-mail
    Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

    Περίληψη: Η περίπτωση του Ρέτζι Τόμσον δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά τον κανόνα της βαρβαρότητας στην οποία υποβάλλονται, τόσο τα παιδιά, όσο και οι ενήλικες που θα πέσουν στα δίχτυα του συμπλέγματος των φαρμακοβιομηχανιών-ψυχιατρικής-Μ.Μ.Ε. Όσο και αν φαίνεται απίστευτο υπάρχουν ‘άνθρωποι’ που κερδίζουν χρήματα συντρίβοντας ανθρώπινες ψυχές. Υπάρχουν ‘άνθρωποι’ που κερδίζουν χρήματα κάνοντας γκρίζα διαφήμιση των ψυχοφαρμάκων και διαδίδοντας την προπαγάνδα των φαρμακοβιομηχανιών. Μπροστά στη βαρβαρότητα οι λέξεις εξατμίζονται.

     

    Το θάρρος και η αποφασιστικότητα των παιδιών που κακοποιούνται επιβάλλοντας σε αυτά φαρμακευτικές αγωγές με ψυχοφάρμακα, συχνά θα τα οδηγήσει να προβάλλουν αντίσταση σε εκείνους του ενήλικες οι οποίοι – τα παιδιά θεωρούν ότι – τα αδικούν. Τόσο λόγω της επίδρασης των ψυχοφαρμάκων πάνω στους εγκεφάλους τους όσο και λόγω της νεανικής ανωριμότητάς τους τα παιδιά αυτά εξεγείρονται εναντίον των ενηλίκων παράφορα και με ηρωισμό προκειμένου να διασώσουν την αξιοπρέπειά τους και την αίσθηση της ύπαρξης τους, αντί να αντισταθούν με ψυχραιμία και αποτελεσματικότητα.

     

    Μεταξύ των εξεγερμένων αυτών, συχνά περιλαμβάνονται και μερικοί από τους πιο αξιόλογους και εξυπνότερους ανθρώπους – τους πιο σθεναρούς, οι οποίοι εάν είχαν την κατάλληλη καθοδήγηση θα μπορούσαν να προσφέρουν τα μέγιστα στην κοινωνία μας. Όμως, τα παιδιά αυτά υπό την επήρεια των ψυχοφαρμάκων που τους έχουν χορηγηθεί εκδηλώνουν εκρήξεις θυμού και αυτοκτονικές τάσεις, τα οποία εσφαλμένα θεωρούνται ως ενδείξεις επιδεινούμενων ψυχικών διαταραχών με αποτέλεσμα να χορηγούνται επιπλέον στα παιδιά αυτά ακόμα περισσότερες κατασταλτικές ουσίες, οι οποίες υφαρπάζουν από τα παιδιά αυτά τις δυνατότητές τους να διαπρέψουν στο μέλλον.   

     

    Όταν φτάσει κάποια στιγμή κατά την οποία ούτε τα διεγερτικά, ούτε τα αντικαταθλιπτικά, ούτε τα αγχολυτικά θα καταφέρνουν να καταβάλουν την αντιδραστικότητα των παιδιών αυτών, τότε χορηγούνται σε αυτά ψυχοφάρμακα της κατηγορίας των «αντιψυχωτικών» όπως τα Risperdal, Zyprexa και Seroquel. Τα ψυχοφάρμακα αυτά προκαλούν μια πραγματική χημική λοβοτομή καθώς διακόπτουν τις ανώτερες λειτουργίες του εγκεφάλου και έτσι λειτουργούν σαν ένας χημικός ζουρλομανδύας από τον οποίο κανένας ενήλικας είτε παιδί δεν μπορεί να αποδράσει. Η χορήγηση επαρκώς τοξικών δόσεων αυτών των ψυχοφαρμάκων μπορεί να καταστήσει πειθήνιο οποιοδήποτε παιδί.

     

    Οι περισσότεροι γονείς είναι απρόθυμοι να ενδώσουν σε αυτή τη συντριπτική για τα παιδιά τους συνταγογράφηση. Όμως, τελικά εξαπατούνται παρά τα αντίθετα που τους λέει η δική τους κρίση. Κάποιοι γονείς είναι τόσο ενοχλημένοι ή εξαγριωμένοι με τα παιδιά τους ώστε καταλήγουν οι ίδιοι να αναζητούν γιατρούς που να είναι πρόθυμοι ή ακόμη και ευνοϊκοί στη χορήγηση ψυχοφαρμάκων σε παιδιά. Άλλοι γονείς όμως – εκείνοι που αναφέρονται στο παρόν κεφάλαιο – βρίσκονται στη δύσκολη θέση να εξαναγκάζονται να συνεργήσουν σε ιατρική κακοποίηση παιδιών.

     

    Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΟΣ ΣΤΟΡΓΙΚΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ

     

    Ένα χρόνο αφότου η μητέρα του Ρέτζι Τόμσον πήρε διαζύγιο από το σύζυγό της, πήρε το 3,5 ετών γιο της σε έναν παιδίατρο εξηγώντας του ότι το παιδί της δάγκωνε και γρατζούναγε ανθρώπους του περιβάλλοντός του και ότι έλεγε ότι τους μισούσε. Οι ιατρικές σημειώσεις του παιδιάτρου δείχνουν ότι αυτός δεν ενδιαφέρθηκε να διερευνήσει την ύπαρξη γενεσιουργών αιτίων αυτής της συμπεριφοράς στο άγχος που προκαλούσε το διαζύγιο είτε σε ενδεχόμενα προβλήματα της μητρικής συμπεριφοράς.  Όπως συχνά συμβαίνει στα διαζύγια, ιδίως όταν ο σύζυγος θέλει να αποφύγει τις δικαστικές διενέξεις, η επιμέλεια του παιδιού αποδόθηκε αποκλειστικά στην κα. Τόμσον. Γνωρίζοντας εκείνη, λοιπόν, ότι ο πρώην σύζυγός της ενδεχομένως θα διαφωνούσε με την υποβολή σε ψυχιατρική εξέταση και μετά στη χορήγηση ψυχοφαρμάκων στο γιο του, απέφυγε να τον συμπεριλάβει στην όλη διαδικασία.

     

    Τον Ρέτζι εξέτασε ένα ψυχίατρος ο οποίος διέγνωσε ADHD (σύνδρομο διασπασμένης προσοχής και υπερκινητικότητας), δηλαδή τον κατηγοριοποίησε με ένα τρόπο μη επιτρεπτό σε παιδιά κάτω των έξι ετών. Επίσης, του συνταγογράφησε Ritalin, δηλαδή ένα ψυχοφάρμακο το οποίο δεν ήταν εγκεκριμένο για χρήση από παιδιά κάτω των έξι ετών.

     

    Την εποχή εκείνη πολλές φαρμακοβιομηχανίες πλασάριζαν στην αγορά ψυχοφάρμακα για όλο και μικρότερα παιδιά, δηλαδή είχαν υιοθετήσει μια πρακτική η οποία αργότερα επικρίθηκε ακόμη και από το λεγόμενο ιατρικό κατεστημένο.

     

    Ο πατέρας του Ρέτζι δεν είχε αντιληφθεί το παραμικρό. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του κ. Τόμσον, η συμπεριφορά του Ρέτζι ήταν φυσιολογική, καθ’ όλη τη χρονική περίοδο που η μητέρα του τον έτρεχε στους γιατρούς για να τον φαρμακώσουν.

     

    Η μητέρα του Ρέτζι ανέφερε στο γιατρό ότι το Ritalin αρχικά κατεύνασε τη συμπεριφορά του, όμως, μέσα σε λίγους μήνες η συμπεριφορά του επιδεινώθηκε οπότε αποτάθηκε σε μια πανεπιστημιακή κλινική η οποία του συνταγογράφησε αμφεταμίνες του τύπου Adderall ή Dexedrine. Η εν λόγω κλινική περιφρόνησε, τόσο την κοινή λογική όσο και τις γενικά παραδεδεγμένες αντιλήψεις σχετικά με τις καλές ιατρικές πρακτικές και απέφυγε να επανεξετάσει τον Ρέτζι επί μια χρονική περίοδο έξι μηνών. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου ο Ρέτζι πήρε την κάτω βόλτα και ανέπτυξε μια αυτοτιμωρητική συμπεριφορά, «δαγκώνοντας το σώμα του» και αναπτύσσοντας «ακραίο θυμό για τον εαυτό του», συμπεριφορές οι οποίες αποτελούν συνήθεις παρενέργειες των διεγερτικών ψυχοφαρμάκων.

     

    Τότε, στο Ρέτζι επιβλήθηκε η επαναφορά στο Ritalin, αλλά στην υπερβολική δοσολογία των 80 mg ημερησίως. Στη συνέχεια προσετέθη και το σταθεροποιητικό της διάθεσης Tenex (guanfacine). Το Tenex είναι ένα αντιϋπερτασικό φάρμακο το οποίο μπορεί να προκαλέσει δραματικά έντονη καταστολή σε παιδιά. Ατυχώς, η συνδυασμένη χορήγηση του Ritalin με το Tenex μπορεί να προκαλέσει καρδιακή ανακοπή και για το λόγο αυτό είναι απαγορευτική. Εν τω μεταξύ και σύμφωνα με τις αναφορές της μητέρας του όπως αυτές κατεγράφησαν στα ιατρικές εκθέσεις, η ψυχική του διάθεση καθώς επίσης και η συμπεριφορά του γινόταν ολοένα και περισσότερο ανεξέλεγκτη.

     

    Ένας από τους γιατρούς του Ρέτζι σημείωσε γραπτώς ότι τα διεγερτικά φάρμακα είναι δυνατό να προκαλέσουν κατάθλιψη σε παιδιά, όμως ο ίδιος απέφυγε να διακόψει τη χορήγηση τέτοιων ψυχοφαρμάκων στο παιδί. Στην ηλικία των εννιά ετών, μια νέα ιατρική γνωμάτευση αναφερόταν ότι η ανταπόκριση του Ρέτζι στη χορήγηση σε αυτόν μιας ποικιλίας ψυχοφαρμάκων, δεν ήταν καλή. Όμως, ο γιατρός που εκπόνησε την ιατρική αυτή γνωμάτευση απέφυγε να δώσει στο παιδί την ευκαιρία μιας ανεπηρέαστης από ψυχοφάρμακα εξέτασης, έτσι ώστε να γίνει φανερό πώς θα τα πήγαινε το παιδί όταν ο εγκέφαλός του δε τελούσε κάτω από την επιρροή τοξικών χημικών ουσιών. Αντίθετα, μάλιστα, ο ψυχίατρος αυτός έκανε εκείνο που κάνουν και οι περισσότεροι μοντέρνοι γιατροί – αύξησε εκ των προτέρων τις δοσολογίες και μάλιστα συνταγογράφησε στον Ρέτζι το προοριζόμενο για ενήλικες αντιψυχωτικό Risperdal.

     

    Το Risperdal, εκείνη την εποχή δεν ήταν εγκεκριμένο για χρήση οποιοδήποτε παιδί και πολύ περισσότερο σε ένα εννιάχρονο, αν και πρόσφατα η FDA ενέκρινε τη χορήγησή του σε περιπτώσεις αυτισμού και ψύχωσης ειδικά σε μεγάλα παιδιά και εφήβους. Η FDA φαίνεται ότι ξέχασε ότι το Risperdal, όπως όλα τα αντιψυχωτικά, αμβλύνουν τα συναισθήματα, μειώνουν το αίσθημα της συμπάθειας και προκαλούν την τάση για κοινωνική απομόνωση – δηλαδή προκαλούν ακριβώς εκείνα τα προβλήματα από τα οποία ήδη υποφέρουν όλα τα αυτιστικά παιδιά και ορισμένοι ταλαιπωρημένοι έφηβοι. Τίποτα άλλο δεν μπορεί με τόση βεβαιότητα να επιδεινώσει τον αυτισμό ή την κοινωνική αποξένωση από ό,τι ένα τη λοβοτομή που προκαλεί ένα ισχυρό ψυχοφάρμακο όπως το Risperdal – ας μην αναφέρουμε και τους υπόλοιπους κινδύνους οι οποίοι ενέχονται και αφορούν την πρόκληση διαβήτη, παγκρεατίτιδας και όψιμης δυσκινησίας.

     

    Οι προσπάθειες της φαρμακοβιομηχανίας που κατασκευάζει το Risperdal, οι οποίες απέβλεψαν στην προβολή του ψυχοφαρμάκου ως ένα σχετικά αβλαβές της κατηγορίας του, οδήγησαν στην ευρεία χρήση του σε παιδιά πολύ προτού η FDA χορηγήσει την έγκρισή της ειδικά για περιορισμένη χρήση σε αυτή την ηλικιακή κατηγορία. Στα αμέσως προηγούμενα χρόνια εξέτασα πολλές περιπτώσεις – που έκαναν την καρδιά μου να ματώσει – όψιμης δυσκινησίας παιδιών στα οποία χορηγήθηκε το Risperdal. Τώρα, μάλιστα που η FDA έδωσε το πράσινο φως για τη χορήγηση αυτού του ψυχοφαρμάκου σε παιδιά και σε εφήβους, τα επόμενα χρόνια θα δούμε ένα αυξανόμενο πλήθος παιδιών να πάσχουν από αυτή τη παραμορφωτική παρενέργεια και ενδεχομένως αναπηρία.

     

    Μετά την παρέλευση τριών μηνών αποδείχτηκε ότι το Risperdal ήταν αναποτελεσματικό και για το λόγο αυτό ο γιατρός αποφάσισε τη χορήγηση στο Ρέτζι ενός περισσότερο διαφημιζόμενου αντιψυχωτικού, το Zyprexa. Όταν διαπιστώθηκε ότι η κατάσταση του Ρέτζι συνέχισε να επιδεινώνεται, χορηγήθηκε επιπλέον σε αυτόν Λίθιο – είναι ένα σταθεροποιητικό της διάθεσης για ενήλικες. Παρότι η συνολική περίπτωση του Ρέτζι είναι μια τυπική περίπτωση του τρόπου με τον οποίο παιδιά ξεκινούν από διεγερτικά και καταλήγουν σε αντιψυχωτικά, εντούτοις, αυτός ήταν ένα από τα νεώτερα παιδιά που έχω δει να τους χορηγείται Λίθιο, δηλαδή μια χημική ουσία τόσο επικίνδυνα δηλητηριώδης ώστε να απαιτείται τακτική αιματολογική εξέταση όλων των εξωτερικών ασθενών προκειμένου να διασφαλίζεται ότι θα γίνει έγκαιρα αντιληπτή μια ενδεχόμενη τοξική δηλητηρίαση του ασθενούς.

     

    Παρά το γεγονός ότι στις γραπτές ιατρικές αναφορές πουθενά δεν γίνεται λόγος για μανιακή συμπεριφορά, ο Ρέτζι διαγνώστηκε ως μανιοκαταθλιπτικός (διπολική διαταραχή). Η διάγνωση διπολικής διαταραχής σε παιδιά, τα τελευταία χρόνια έγινε πολύ συχνή ειδικά μεταξύ εκείνων των ψυχιάτρων που θέλουν να πλασάρουν ψυχοφάρμακα σε παιδιά.

     

    Ψυχίατροι όπως ο απόφοιτος του Χάρβαρντ, Τζόζεφ Μπίεντερμαν συνεργάζονται στενά με τις φαρμακοβιομηχανίες με αποτέλεσμα να παρέχουν υποστήριξη και διαφήμιση στα προϊόντα τους. Η διάγνωση διπολικής διαταραχής σε παιδιά διανοίγει μια γιγαντιαία εμπορική αγορά σε μια ευρεία γκάμα ψυχοφαρμάκων τα οποία χορηγούνται για τη διπολική διαταραχή των ενηλίκων και συμπεριλαμβάνουν νευροληπτικά, αντικαταθλιπτικά, αγχολυτικά και σταθεροποιητικά της διάθεσης. Η κατάσταση εξωθήθηκε σε τέτοιο σημείο ώστε ακόμη και η φιλική προς τις επιχειρήσεις εφημερίδα Wall Street Journal εξέφρασε τον προβληματισμό της για τη συχνότητα των ψυχιατρικών διαγνώσεων και φαρμακευτικών αγωγών σε μικρά παιδιά και επίσης αναγκάστηκε να αναφερθεί στην χρηματική σχέση του Μπίεντερμαν με τις φαρμακοβιομηχανίες. 

     

    Οι προσπάθειες των υποστηρικτών των ψυχοφαρμάκων έχουν σημειώσει παροιμιώδη επιτυχία. Μια πρόσφατη επιστημονική μελέτη κατέδειξε ότι η διάγνωση διπολικής διαταραχής σε παιδιά και εφήβους κάτω των 19 ετών έχει αυξηθεί 40 φορές, μεταξύ 1994-1995 και 2002-2003. Περισσότερο από το 90% αυτών των παιδιών έλαβαν ψυχοφάρμακα, εκ των οποίων μάλιστα το 62% έλαβαν κοκτέιλ ψυχοφαρμάκων.

     

    Σταθεροποιητικά της διάθεσης όπως το Λίθιο και το Depakote συνταγογραφήθηκαν σε ποσοστό 60,3% των παιδιών, ενώ αντιψυχωτικά στο 47,7%. Απόδειξη της πώρωσης με την οποία παιδιά φαρμακώνονται αποτελεί το εύρημα της ίδιας επιστημονικής μελέτης ότι μόνο στο 33,7% των ενηλίκων που διαγνώστηκαν με διπολική διαταραχή συνταγογραφήθηκαν αντιψυχωσικά. Επίσης, η μελέτη επιβεβαίωσε ότι αποτελεί τον κανόνα, παιδιά να κακοποιούνται ιατρικώς τόσο όσο κακοποιήθηκε και ο Ρέτζι.

     

    Ο εννιάχρονος Ρέτζι λαμβάνει τώρα διεγερτικά, αντιψυχωτικά και σταθεροποιητικά της διάθεσης τα οποία αποτελούν ένα κοκτέιλ τόσο ισχυρό που θα μπορούσε να ξαπλώσει έναν γιγαντιαίο ενήλικα. Αποτελεί ένα θαύμα το γεγονός ότι αυτός μπορούσε και μόνο να σταθεί όρθιος. Δεν θα μπορούσε όμως και να διατηρήσει τα λογικά του. Υπό την επήρεια τοξικών ψυχοφαρμάκων, ο Ρέτζι για πρώτη φορά αρχίζει να εκδηλώνει σοβαρά ψυχιατρικά συμπτώματα. Η έγγραφη αναφορά ενός γιατρού περιλαμβάνει για πρώτη φορά «περίοδοι ακραίας θλίψης», «ευέξαπτη ή ευερέθιστη διάθεση για διάστημα μεγαλύτερο της μιας ώρας ημερησίως», «ευέξαπτη ή ευερέθιστη διάθεση για διάστημα μεγαλύτερο των δύο ημερών», «καταθλιπτική διάθεση για διάστημα μεγαλύτερο της μιας ώρας ημερησίως», «παρανοϊκή σκέψη», και «παράξενη συμπεριφορά». Όλα αυτά τα συμπτώματα είναι συνηθισμένα αποτελέσματα της ισχυρής υπερδοσολογίας ψυχοφαρμάκων.

     

    Η μητέρα του Ρέτζι και ο ψυχίατρος τον υπέβαλλαν σε εγκλεισμό σε ψυχιατρική κλινική. Οι ιατρικές εκθέσεις της κλινικής ουδέποτε μου δόθηκαν, όμως, σύμφωνα με τον Ρέτζι και τον πατέρα του, ο Ρέτζι πέρασε δύσκολες ώρες εκεί. Υπό την επήρεια βαριάς φαρμακευτικής αγωγής, ο Ρέτζι τοποθετήθηκε σε συνθήκες απομόνωσης για ένα χρονικό διάστημα το οποίο δεν μπορεί να προσδιορίσει. Στο σημείο αυτό, η δέουσα ιατρική παρέμβαση θα ήταν να διακοπεί εντελώς από το παιδί κάθε ψυχιατρική φαρμακευτική αγωγή. Οι νοσοκομειακοί γιατροί, αντίθετα, αύξησαν τις δοσολογίες των ψυχοφαρμάκων.

     

    Ο Ρέτζι πήρε εξιτήριο συνεχίζοντας να παίρνει Zyprexa. Επίσης, το Λίθιο αντικαταστάθηκε από το Depakote και προσετέθη ένα διεγερτικό μακράς δράσης, το Concerta (methyophanidate). Το τοξικό κοκτέιλ του Ρέτζι ολοκλήρωσε το Topamax (topiramate) το οποίο είναι ένα σπασμολυτικό το οποίο οι ψυχίατροι πειραματίζονται προκλητικά ως σταθεροποιητικό της διάθεσης. Η βαριά αυτή συνταγογράφηση τοξικών ουσιών χορηγήθηκε σε ένα εννιάχρονο παιδί 7,73 κιλών.

     

    Αποφεύγοντας επί 6 χρόνια μια δικαστική διένεξη με τη σύζυγό του, αποφάσισε να λάβει δραστικά μέτρα. Είχε διαπιστώσει ότι ο εγκλεισμός στην ψυχιατρική κλινική, καθώς επίσης και η χορήγηση ψυχοφαρμάκων κατέστρεφαν το γιο του. Κατέφυγε στη δικαιοσύνη η οποία του επέτρεψε να μου φέρει το παιδί του για να εκφέρω μια δεύτερη ιατρική άποψη.

     

    Η πρώτη μου έγνοια ήταν σχετική με την επίδραση στο παιδί του αντιψυχωτικού, καθώς αυτό συχνά προκαλεί όψιμη δυσκινησία. Όπως έχει αναφερθεί και στο κεφάλαιο 8, η όψιμη δυσκινησία χαρακτηρίζεται από παραμορφωτικές και εμποδιστηκές αφύσικες κινήσεις. Αυτές οι ανεξέλεγκτες κινήσεις είναι δυνατό να εκδηλωθούν σε οποιοδήποτε από του μυώνες του σώματος ο οποίος κανονικά υπάγεται στο θεληματικό έλεγχο του ατόμου, όπως εκείνοι που βρίσκονται στα άκρα, στην πλάτη, στον κορμό και οι ώμοι και συνηθέστερα το πρόσωπο, τα βλέφαρα, το στόμα, η γλώσσα και ο σβέρκος. Επίσης, η φωνή, η κατάποση και η αναπνοή μπορεί να πάθουν βλάβες. Οι σχετικές περιπτώσεις κυμαίνονται από αμυδρά αντιληπτές μέχρι τόσο εκτός ελέγχου ώστε ο παθών δυσκολεύεται να σταθεί όρθιος ή να περπατήσει.

     

    Όταν εξέτασα τον Ρέτζι διενήργησα ένα πλήρη διαγνωστικό έλεγχο για εκδήλωση όψιμης δυσκινησίας και βρήκα ότι όταν άνοιγε το στόμα του η γλώσσα του γύριζε αυτόνομα προς τον λάρυγγα και οι άκρες της έτρεμαν και βεντουζάριζαν. Αυτά ήταν κλασικά πρώιμα συμπτώματα εκδήλωσης όψιμης δυσκινησίας και όχι κάτι το οποίο θα μπορούσε να γίνει θεληματικά. Ο Ρέτζι και ο πατέρας του μου ανέφεραν την ύπαρξη τικ στα μπράτσα του. Αυτό επίσης είναι ένα συνηθισμένο πρώιμο σημάδι όψιμης δυσκινησίας. Τα συμπτώματα της όψιμης δυσκινησίας δεν εκδηλώνονται με σταθερή χρονική περιοδικότητα και αυτό εξηγεί το γεγονός ότι τα τικ στα μπράτσα δεν εκδηλώθηκαν κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης ιατρικής εξέτασης.

     

    Η έγγραφη έκθεσή μου προς το δικαστήριο κατέληγε στις εξής παροτρύνσεις:

    1. Το πρώτο και σημαντικότερο είναι να διακοπεί άμεσα η χορήγηση του Zyprexa και μάλιστα προτού τα πρώιμα συμπτώματα της όψιμης δυσκινησίας εξελιχθούν σε μια ισόβια, μη θεραπεύσιμη δυσμορφική και καθηλωτική νευρολογική διαταραχή.
    2. Ο Ρέτζι θα πρέπει απαλλαχθεί από την ιατρική φροντίδα του ψυχιάτρου του.
    3. Η κηδεμονία του Ρέτζι θα πρέπει να ανατεθεί στον πατέρα του.
    4. Ο Ρέτζι θα πρέπει να συνεχίσει τα σχολικά του μαθήματα κατ’ οίκον με τη βοήθεια των συγγενών του, καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου απεξάρτησης από τα ψυχοφάρμακα.
    5. Ο Ρέτζι σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να εγκλειστεί σε ψυχιατρική κλινική, ούτε να υποβληθεί σε οποιαδήποτε κατ’ οίκον θεραπεία.
    6. Θα πρέπει άμεσα να εκπονηθεί ένα ιατρικό πρόγραμμα απεξάρτησης του Ρέτζι από το Zyprexa.

    Ο δικαστής, αφού μελέτησε την έκθεση που του υπέβαλα ζήτησε μια δεύτερη ιατρική γνωμάτευση από έναν ντόπιο γιατρό ο οποίος ήταν παντελώς αμέτοχος στην περίπτωση του Ρέτζι. Αποδεικνύοντας το κουράγιο που πράγματι διέθετε, ο γιατρός αυτός ήρθε σε σύγκρουση με τους ντόπιους γιατρούς που φαρμάκωναν τον Ρέτζι και επιβεβαίωσε τη διάγνωσή μου, η οποία κατ’ ουσία ισχυριζόταν ότι η θεραπεία στην οποία υποβλήθηκε ο Ρέτζι ήταν μια συμφορά.

     

    Ο δικαστής υιοθέτηση τις προτάσεις μου. Μεταβίβασε την κηδεμονία στον πατέρα και με εξουσιοδότησε να επιβλέψω τη διαδικασία απεξάρτησης από τα ψυχοφάρμακα. Με τη βοήθεια ενός παιδιάτρου και ενός ντόπιου θεραπευτή, οι οποίοι νοιάζονταν πραγματικά κατάφερα να διαχειριστώ αποτελεσματικά τη διαδικασία απεξάρτησής του από το κοκτέιλ ψυχοφαρμάκων. Ο στοργικός και αφοσιωμένος πατέρας του Ρέτζι με συμβουλευόταν τηλεφωνικώς καθ’ όλη τη διάρκεια της απεξάρτησης, κυρίως για να λαμβάνει από εμένα την επιβεβαίωση και τη σιγουριά οι χειριζόταν ορθά τη συναισθηματικά δύσκολη αυτή περίοδο της απεξάρτησης.

     

    Η όψιμη δυσκινησία του Ρέτζι αντιμετωπίστηκε σε πολύ πρώιμο στάδιο και λίγο χρόνο μετά τη διακοπή των ψυχοφαρμάκων εξαφανίστηκαν τα συμπτώματά της. Κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών είχα μαζί τους αρκετές τηλεφωνικές συνδιαλέξεις από τις οποίες προέκυπτε ότι ο Ρέτζι ευημερούσε διαρκώς.

     

    [σελ. 211, Peter Breggin, “Medication Madness, The role of psychiatric drugs in cases of violence, suicide, and crime”, 2008, St. Martin’s press].

     

    Σχόλιο: Η περίπτωση του Ρέτζι Τόμσον δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά τον κανόνα της βαρβαρότητας στην οποία υποβάλλονται, τόσο τα παιδιά, όσο και οι ενήλικες που θα πέσουν στα δίχτυα του συμπλέγματος των φαρμακοβιομηχανιών-ψυχιατρικής-Μ.Μ.Ε. Όσο και αν φαίνεται απίστευτο υπάρχουν ‘άνθρωποι’ που κερδίζουν χρήματα συντρίβοντας ανθρώπινες ψυχές. Υπάρχουν ‘άνθρωποι’ που κερδίζουν χρήματα κάνοντας γκρίζα διαφήμιση των ψυχοφαρμάκων και διαδίδοντας την προπαγάνδα των φαρμακοβιομηχανιών. Μπροστά στη βαρβαρότητα οι λέξεις εξατμίζονται.

     

    Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω το άρθρο αυτό στην ενότητα "Συνεννόηση για Ισορροπία" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της "γλώσσας" με την οποία σκεφτόμαστε ορισμένα οντολογικά ζητήματα.

     
    Απονομή του μέγα βραβείου της Χρυσής Κόρνας στην Ελλαδική Δημοσιογραφία PDF Εκτύπωση E-mail
    Συνεννόηση για Διαφύλαξη - Απόψεις

    Περίληψη: Σε αναγνώριση της χορήγησης αμέριστης υποστήριξης, τόσο στο πολιτικό προσωπικό, όσο και στο σύμπλεγμα φαρμακοβιομηχανιών-ψυχιατρικής, απονέμουμε στην ελλαδική δημοσιογραφία το μέγα βραβείο της Χρυσής Κόρνας.

     

    Στην πολιτεία μας η μερίδα του λέοντος του κοινωνικού πλούτου υφαρπάζεται από την οικονομική ελίτ (πού πήγε ο πακτωλός επιδοτήσεων από την ευρωπαϊκή ένωση; μετά από τέτοια χρηματοδότηση γιατί η δημόσια διοίκηση, οι θεσμοί και οι υποδομές βρίσκονται σε αυτά τα χάλια;).

     

    Την κοινωνικά άδικη διανομή του οικονομικού πλούτου διαιωνίζουν το πολιτικό προσωπικό (με την πρακτική του να μη λύνει κανένα πρόβλημα και να μην επιτρέπει καμιά κοινωνική εξέλιξη) και το σύμπλεγμα φαρμακοβιομηχανίες-ψυχιατρική (με τη θεληματική διάδοση της πανδημίας I.H.A.D.).

     

    Το μέσο επιβολής που χρησιμοποιούν οι δύο αυτοί θεσμοί προκειμένου να διαιωνίζουν το τρέχων οικονομικό status quo είναι η συμβολική δύναμη, δηλαδή το κύρος (για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας αυτής της φενάκης δες BOURDIEU Pierre, Γλώσσα και Συμβολική Εξουσία, - Α. Καρδαμίτσα, Αθήνα 1999).

     

    Τα ελλαδικά μέσα μαζικής ενημέρωσης χορηγούν αδιάκριτα, άνευ όρων και μάλιστα αδίστακτα, ολόκληρο το επαρκές και αναγκαίο κύρος (συμβολική δύναμη), τόσο στο πολιτικό προσωπικό όσο και στο σύμπλεγμα φαρμακοβιομηχανίες-ψυχιατρική.

     

    Στο πολιτικό προσωπικό, τόσο μέσω άμεσης και άνευ όρων αναγνώρισης των διαφόρων «υπουργημάτων», όσο και μέσω της έμμεσης μεθόδου των «καταγγελιών» και των «επικρίσεων».

     

    Στο σύμπλεγμα φαρμακοβιομηχανιών-ψυχιατρικής, τόσο μέσω της αποσιώπησης των επιστημονικών δεδομένων αναφορικά με την πανδημία Iatrogenic Helplessness and Denial (I.H.A.D.), όσο και μέσω γκρίζας διαφήμισης της προπαγάνδας των φαρμακοβιομηχανιών.

     

    Τα ελλαδικά μέσα μαζικής ενημέρωσης προφανώς πιστεύουν ότι όταν οι οικονομικοί πόροι της πολιτείας μας εξαντληθούν πλήρως με την (επικείμενη) πτώχευσή της, η οικονομική ελίτ για κάποιο ανεξήγητο λόγο θα συνεχίσει να χρηματοδοτεί τα (άχρηστα πλέον) μέσα μαζικής ενημέρωσης. Πιστεύουν ότι ουδέποτε θα υποχρεωθούν να ενσωματωθούν στο υπόλοιπο μέρος της πολιτείας που μαστίζεται (ως αποτέλεσμα και της συνέργιας των μέσων μαζικής ενημέρωσης) από την οικονομική ανέχεια και την θεληματική πανδημία ουσιοεξάρτηση.

     

    Άραγε η γαργαλιστική θαλπωρή που συνήθως αναπτύσσεται στο νου των εργαζομένων στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, είναι δυνατό να επηρεάζει σε τόσο μεγάλο βαθμό της ευθυκρισία των ανθρώπων; Άραγε η ανθρώπινη ιδιοτέλεια μπορεί να καθιστά ένα λειτουργό της δημοσιογραφίας τόσο ανεύθυνο όσο (μεταφορικώς) ανεύθυνη είναι μια κόρνα (κωνικό μεγάφωνο κατασκευασμένο από τενεκέ) από εκείνες που χρησιμοποιούνται συνήθως στα χωριάτικα πανηγύρια για να ακούγεται δυνατά η μουσική, είτε που τοποθετείται πάνω στα οχήματα των πλανόδιων μανάβηδων προκειμένου αυτοί να διαλαλούν την πραμάτεια τους;

     

    Σε αναγνώριση των ανωτέρω, απονέμουμε στην ελλαδική δημοσιογραφία το μέγα βραβείο της Χρυσής Κόρνας!

     

    Το ανωτέρω μέγα βραβείο τοποθετούμε φωτογραφικά εντός του αποθηκευτικού χώρου μιας υπέροχης Rolls Royce Phantom Drophead. Αναγνωρίζοντας την κορυφαία αξία που ενέχουν τα σύμβολα εξουσίας, εντός της κοσμοεικόνας της ελλαδικής δημοσιογραφίας (σε αντίθεση με την ταπεινή αξία της προσωπικής συμμετοχής σε μια αυθεντική κοινωνία σχέσεων), τοποθετούμε το μέγα βραβείο μας εντός ενός τέτοιου συμβόλου εξουσίας για να του προσδώσουμε τη δέουσα και προσήκουσα συμβολική αξία…

     

    Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα "Συνεννόηση για Διαφύλαξη" επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει τη "γλώσσα" με την οποία σκεφτόμαστε ορισμένα ζητήματα πολιτικής.

     
    << Έναρξη < Προηγούμενο 91 92 93 94 95 96 Επόμενο > Τέλος >>

    Σελίδα 93 από 96