Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 442 επισκέπτες συνδεδεμένους

Επικοινωνία

Location: Northern Germany

+4917667046073

Citizen Band Radio:

- Channels: 11-19 AM (amplitude modulation)

- Callsign: EB-1142

Accountability-Free Genocides

 

Militarized "psychiatry"

 

The Absolute Evil

 

Gang-stalking Greeks

 

Byzantine Atrocities

 

European Dissidents ALARM

 

Human Rights' Court

 

The used up men

 

Dissidents - USG RICO crimes

 

Open Letter to Theresa May

 

Open Letter to António Guterres UN's SG

 

Triangulation - Zersetzen

 

Open Letter to Andrew Parker, MI5

  

Πράξεις ποταπές - Despicable choices

 

 

My father's death

 

Cavitation damage

 

Burglary and vandalism

 

Dry mini submarine

 

Message to Bundeswehr 2

 

Message to Bundeswehr 1

 

“Tough” guys and TOUGH guys

 

Μοναδική λύση, το Χόλιγουντ

 

Charlatans

 

Zeppelin: Beyond Gravity

 

Foreign intervention in Greece?

 

Η ανελεύθερη Ελλάδα

 

Η Ελλάδα καταγώγιο;

 

Αν.Επ. Π. Παυλόπουλο

  

Intangible prisons

 

Plausible deniability

 

Images of German w & s

 

Crimes against Humanity

 

"Chimera" - "Bellerophon"

 

pr. Donald Trump

 

  

Legal Notice 87

 

Βδέλλες, αποικιοκρατικές

 

Being a German

 

Legal Notice 84

 

Dirty colonial methods

 

Georgi Markov, BG - KGB

 

Samples of Barbarity

 

Ελλάδα - αποκόλληση

 

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Αγορά Πολιτών
Το δώρο της Ζωής PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

humblegift«Η λογική της εγκληματικής επιχείρησης, το σκεπτικό του μπος συμπίπτει με τον πιο ξέφρενο φιλελευθερισμό. Οι κανόνες που υπαγορεύονται, που επιβάλλονται είναι εκείνοι της επιχείρησης, του κέρδους, της εξόντωσης κάθε ανταγωνιστή. Τα υπόλοιπα δεν μετράνε. Δεν υπάρχουν. Το να μπορείς να αποφασίζεις για τη ζωή ή το θάνατο κάποιων, να μπορείς να προωθήσεις ένα προϊόν, να μονοπωλήσεις ένα κομμάτι της αγοράς, να επενδύσεις σε επίκαιρους τομείς είναι εξουσία που πληρώνεται ή με τη φυλακή ή με τη ζωή σου. Έχεις εξουσία για δέκα χρόνια, για ένα χρόνο, για μία ώρα. Δεν έχει σημασία η διάρκεια. Ζεις, διοικείς στ’ αλήθεια. Αυτό έχει σημασία. Να νικήσεις στο στίβο της αγοράς και να φτάσεις να κοιτάς τον ήλιο με ανοιχτά μάτια όπως έκανε στη φυλακή ο Ραφαέλε Τζουλιάνο, ο μπος της Φορτσέλλα, προκαλώντας τον, αποδεικνύοντας ότι τα μάτια δεν τυφλώνονται ούτε μπροστά στο απόλυτο φως».

[σ. 174, Ρομπέρτο Σαβιάνο, «Γόμορρα», 2006, εκδ. Πατάκη]

 

Η ψεύτικη και η αληθινή ασφάλεια

«Ο Κύριος λέει:

Καταραμένος ο άνθρωπος που σε άνθρωπο ελπίζει, που από μένα απομακρύνεται και στηρίζεται σε ανθρώπινη δύναμη. Θα είναι σαν το θάμνο στην έρημο: Μένει εκεί στα βράχια της ερήμου, σε τόπο άγονο και ακατοίκητο· ποτέ του δε θα δει καλό. Ευλογημένος όμως είν’ ο άνθρωπος που ελπίζει σ’ εμένα και μ’ εμπιστεύεται. Θα είναι σαν το δέντρο το φυτεμένο κοντά στα νερά· απλώνει τις ρίζες του προς το ποτάμι και δε φοβάται όταν έρχεται ο καύσωνας αλλά μένουν τα φύλλα του καταπράσινα· αδιαφορεί για τον καιρό της ξηρασίας κι αδιάκοπα καρποφορεί.

Ανεξερεύνητα είναι τα βάθη της ανθρώπινης καρδιάς! Είναι τόσο απατηλή και αδιόρθωτη· ποιος μπορεί να τη γνωρίσει σε βάθος; Εγώ ο Κύριος εξερευνώ τα βάθη της καρδιάς, γνωρίζω τις πιο μύχιες επιθυμίες του ανθρώπου, για ν’ ανταποδώσω στον καθένα ανάλογα με τη ζωή του και με τα έργα του.

Ο άνθρωπος που κερδίζει πλούτη με αδικίες, μοιάζει με πέρδικα που ξένα αυγά κλωσάει κι ύστερα την εγκαταλείπουν οι νεοσσοί. Έτσι τα πλούτη του θα τον αφήσουν στης ζωής του τα μισά, και στα στερνά του θα αποδειχτεί ανόητος».

[Ιερεμίας 17(5:11)]

 

Σχόλιο

Το ψεύδος έχει κοντά ποδάρια.

Η μεγαλειώδης φαινομενική επιτυχία των αστέρων της οικονομικής και πολιτικής ζωής της πολιτείας μας ήταν, τίποτα περισσότερο από μια αθέμιτη οιονεί εφαρμογή του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής: απομείωση της ποικιλομορφίας του λαού και ακολούθως, αυθαίρετη κεφαλαιοποίηση και αθέμιτη ιδιοποίηση του δημοσίου πλούτου. Η σημερινή οικονομική πτώχευση της πολιτείας μας αποτελεί απόδειξη του γεγονότος ότι η οικονομική ελίτ, αντικειμενικά και με οικονομολογικά κριτήρια υπήρξε περισσότερο αποτυχημένη από ό,τι ήταν ο κινηματογραφικός «μπακαλόγατος», όπως ενσαρκώθηκε από τον αείμνηστο Κώστα Χατζηχρήστο.

 

 

 

Οι «επιτυχημένοι» και «ισχυροί», κανένα νέο πλούτο δεν παρήγαγαν· μόνο λήστεψαν και κατέστρεψαν την πολιτεία και τους πολίτες.

Και ο δακρύβρεχτος, αδικημένος και πονεμένος λαός (εδώ ακούγονται συγκινητικές νότες από ένα ελαφρολαϊκό μπουζουκάκι);

Πριν από μερικές δεκαετίες, στο λαό δόθηκαν, η οικονομική ευμάρεια (η, έστω, εξασφαλισμένη από εξωτερικό δανεισμό) και η δυνατότητα συμμετοχής στη διοίκηση του κράτους. Αξιοποίησε ο λαός αυτή την ευκαιρία για να μορφωθεί ο ίδιος και να βάλει τάξη στην πολιτεία; Όχι βέβαια! Διασπάθισε την ευκαιρία που του δόθηκε, αγοράζοντας φανταιζί αυτοκίνητα, σπίτια, βίντεα, μπουζούκια και κινητά τηλέφωνα, διασπείροντας τη διαφθορά στις διοικητικές δομές του κράτους, επενδύοντας στους αδιέξοδους και αυτοκαταστροφικούς κόσμους των ψυχοφαρμάκων και των ναρκωτικών, καθηλωμένος στον καναπέ του για να παρακολουθεί ασταμάτητα τηλεόραση  και ενισχύοντας οικονομικά και πολιτικά τον πάσα μούργο.

Η επιλογή της ευσέβειας ή της ασέβειας, επηρεάζει ριζικά την ποιότητα της ζωής εκείνων που διατηρούν ακέραιη τη λειτουργική τους μνήμη. Για τους υπόλοιπους, τέτοιο θέμα δεν τίθεται· δυστυχώς.

 

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Ισορροπία» επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της «γλώσσας» με την οποία σκεφτόμαστε την αυτογνωσία.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το http://fc09.deviantart.net/fs29/f/2008/075/5/3/humble_gift_by_marielliott.jpg

 

 
Οι γλυκείς καρποί PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

krufosxoleioΑφετηρία της δημιουργικής περιπέτειας του ανθρώπου, στο τέλος της οποίας αυτός θα έχει κατακτήσει την αυτογνωσία, είναι, το σημείο που συνειδητοποιεί την παρούσα κατάστασή του.

Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι, περνούν το χρόνο τους επικρίνοντας τους άλλους και πιστεύοντας ότι οι ίδιοι είναι δίκαιοι, σωστοί, έντιμοι και πραγματιστές. Αυτή η νοητική στάση τους, είναι εκείνη που τους εμποδίζει να ξεκινήσουν το «ταξίδι» προς τη γνώση του εαυτού τους. Γιατί, δε γίνεται διαφορετικά· για να φτάσεις στον προορισμό σου πρέπει να κάνεις το πρώτο βήμα προς αυτόν, όχι από το εξελικτικό σημείο που νομίζεις ότι βρίσκεσαι, αλλά από το σημείο που πραγματικά στέκεσαι.

Μια πολιτεία, προκόβει μόνο όταν προκόβουν οι πολίτες της.

Ένα σύστημα διακυβέρνησης που αληθινά έχει σκοπό του την προκοπή της πολιτείας, δεν έχει άλλη επιλογή, παρά, σε κάποια κρίσιμα σημεία να προκαλέσει, καλοπροαίρετα, την πικρία στους πολίτες. Δεν γίνεται διαφορετικά.

Ο αμόρφωτος (εντελώς ανεξάρτητα από το πλήθος των πανεπιστημιακών πτυχίων του) άνθρωπος έχει κλειστά τα αυτιά του, όταν, δια του λόγου, του υποδεικνύονται τα σφάλματα και οι αδυναμίες του. Και χωρίς την, εκ μέρους του, επίγνωση αυτών των σφαλμάτων και των αδυναμιών του, είναι απολύτως αδύνατη η επίτευξη οποιασδήποτε ατομικής, οικογενειακής και συλλογικής προόδου. Είναι, λοιπόν, αναγκαίο, ο κάθε πολίτης να γνωρίσει από τι (δηλαδή, ποιες είναι οι κυρίαρχες επιθυμίες στο νου του) είναι φτιαγμένος.

Οι παιδευτικές πρακτικές, τις οποίες, ένας έντιμος και αποτελεσματικός ηγέτης, θα χρησιμοποιήσει, - παρότι, εξ επαγωγής, θα προκαλέσουν και στον ίδιο κάποιο πόνο, αν όχι κάποιο δάκρυ - όταν θα έλθει το πλήρωμα του χρόνου όπου θα αναδυθούν, τόσο στις ζωές των πολιτών, όσο και στη ζωή της πολιτείας, οι γλυκείς καρποί τους, τότε, όλοι θα μείνουν με την ανάμνηση μιας δημιουργικής περιπέτειας. Και μέχρι τότε, υπομονή, αυτοακρόαση και αυτοπαρατήρηση …

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Ισορροπία» επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της «γλώσσας» με την οποία σκεφτόμαστε την αυτογνωσία.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το http://www.athena.agrino.org/classes/images/class_b/krufo_sxoleio_650_bg.jpg

 
Η Οδός της Επιστροφής PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

happyfamilyΈνα από τα παλαιότερα κόλπα του υποκόσμου είναι εκείνο που εφαρμόζεται στα κακόφημα μπαρ, σχεδόν σε όλα τα μήκη και πλάτη της υδρογείου· από τη Bogotá μέχρι τη Βουλγαρία και την Αλβανία.

Το θύμα πηγαίνει στο κακόφημο μπαρ, τον προσεγγίζει μια κυρία εκπάγλου καλλονής, έρχεται το φαρμακωμένο ποτό, καταναλώνεται και μετά... το θύμα ξυπνά πάνω στο πεζοδρόμιο ενός σοκακιού, καταληστευμένο και ενίοτε, απεκδυμένο, μέρους ή του συνόλου της ενδυμασίας του.

Το παλαιό αυτό κόλπο εφαρμόστηκε, στην εκδοχή του μεγάλης κλίμακας, στην πολιτεία μας.

Ανεπαισθήτως, διαποτίστηκε η νοοτροπία του λαού με την ολέθρια και καταστροφική μόδα της ουσιοεξάρτησης. Ένα ποσοστό 65%++ επί του ενηλίκου πληθυσμού ξέπεσε στις ουσιοεξαρτήσεις, με αποτέλεσμα, τόσο την ραγδαία ταπείνωση της νοημοσύνης του, όσο και την καθήλωσή του στον «καναπέ», μπροστά στην τηλεόραση, να παρακολουθεί, ανήμπορο να αντιδράσει, την καταλήστευση της δημόσιας περιουσίας (300+ δις ευρώ δημόσιο χρέος) και τη διάλυση, από κάθε άποψη, της πολιτείας, του κοινωνικού ιστού και της ζωής του, εν τέλει.

Μερικοί πολίτες ζητούν λεκτικώς (και όχι εμπράκτως) λύσεις, σχέδια, προτάσεις και πολιτικές για την υπέρβαση της κρίσης την οποία διέρχεται η πολιτεία μας.

Μα ποιος θα τις εφαρμόσεις αυτές τις λύσεις;

Ποιος θα υποστηρίξει εκείνους που θα επιχειρούσαν να τις εφαρμόσουν, αφού, σχεδόν όλοι, είναι ντίρλα από τις ουσιοεξαρτήσεις!

 

Όλα τα προβλήματα λύνονται!

Η απεξάρτηση των πολιτών, από τα ψυχοφάρμακα και τα ναρκωτικά είναι το πρώτο και αναπόφευκτο βήμα για την εξομάλυνση και αποκατάσταση της κατάστασης στην πολιτεία μας.

Η αναγκαία πληροφόρηση για αυτό το πρώτο αποφασιστικό βήμα είναι ήδη διαθέσιμη.

Ένα παράδειγμα μεθόδου απεξάρτησης από ψυχοφάρμακα ή ναρκωτικά περιλαμβάνεται στο δικτυακό τόπο www.theroadback.org.

 

Η Οδός της Επιστροφής είναι υπαρκτή. Υπάρχει Ελπίδα. Υπάρχουν Λύσεις.

Επιλογή - να ζήσουμε, καθένας χωριστά, κάθε μια οικογένεια και ολόκληρη η πολιτεία, μια Ωραία Ζωή - υπάρχει;

 

 

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» προκειμένου να παρακινήσω τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το http://img.dailymail.co.uk/i/pix/2007/11_03/happyfamilyG1811_468x541.jpg

 

 

 
Τα (μεγάλα) παιδία παίζειν PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

ericberneΣχεδόν το σύνολο της ανθρώπινης κοινωνικής δράσης αποτελείται, είτε από διαλεκτικές συμπεριφορές εθιμικά τυποποιημένες, είτε από κοινωνικά παίγνια.

Το βασικό χαρακτηριστικό και των δύο, δεν είναι κάποια σπειροειδής συναισθηματική ακολουθία, αλλά είναι το γεγονός ότι υπάγονται σε κοινωνικό έλεγχο.

Οι εθιμικές συμπεριφορές και τα κοινωνικά παίγνια αποτελούν υποκατάστατα μιας αληθινής ζωής που να είναι χτισμένη πάνω σε σχέσεις αυθεντικής οικειότητας.

Προς την κατεύθυνση της συνειδητοποίησης του κάλπικου τρόπου ζωής των μοδέρνων ανθρώπων κινείται η επινόηση του Eric Berne, αναφορικά με τη «συνδιαλεκτική ανάλυση» (transactional analysis), δηλαδή, εκείνης της θεωρίας η οποία μελετά και ταξινομεί τις εθιμικές συμπεριφορές και τα κοινωνικά παίγνια, με σκοπό την άρση ορισμένων εμποδίων τα οποία αποτρέπουν τη σύναψη πραγματικά δημιουργικών προσωπικών σχέσεων και την κατάκτηση της αυτογνωσίας.

Ο άνθρωπος, λόγω της ανωριμότητάς του αυτοπαγιδεύεται στις εθιμικές συμπεριφορές και τα κοινωνικά παίγνια, προσπαθώντας με μη δημιουργικό τρόπο να ικανοποιήσει τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες του. Η άρση αυτής της αυτοπαγίδευσης θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί με την καταφυγή στη λεγόμενη «αντίθεση», δηλαδή, σε εκείνη τη συμπεριφορά με την οποία αποδομείται η αντίστοιχη εθιμική συμπεριφορά ή το κοινωνικό παίγνιο.

Η αυτοπαγίδευση σε εθιμικές συμπεριφορές και κοινωνικά παίγνια θυμίζει τον τρόπο με τον οποίο, στην Ινδία, παγιδεύονται οι μαϊμούδες:

Ο κυνηγός τοποθετεί μια καθαρισμένη μπανάνα εντός μιας διάφανης μποτίλιας, της οποίας ο λαιμός χωρά ίσα-ίσα το χέρι της μαιμούς και στη συνέχεια, δένει με σύρμα τη μποτίλια, στη βάση κάποιου δέντρου. Η μαϊμού, βάζει το χέρι μέσα στη μποτίλια, αλλά μετά, το χέρι της που κρατάει τη μπανάνα δεν χωράει να περάσει από τον στενό λαιμό και παγιδεύεται.

Κατ’ αναλογία, ο σύγχρονος άνθρωπος θα μπορούσε να απολαύσει τον αμύθητο πλούτο των αληθινών προσωπικών σχέσεων αν είχε το σθένος να αφεθεί στον δυναμικό χαρακτήρα αυτών των σχέσεων.

 

«Η ‘αίσθηση’ του απείρου δεν εντοπίζεται στη συνειδητή δυνατότητα να απειρίζεται η μέτρηση, αλλά η αίσθηση αφαιρετικής συγκεφαλαίωσης της μετρικής προόδου στο ιδιό-τροπον (δηλαδή στη δυναμική της μοναδικότητας) της κάθε σχέσης». [σ. 197, ISBN 960-7217-83-7]

 

«Όσο πιο προσωπική είναι η σχέση – όσο πιο ελεύθερη από τους όρους της φύσης – τόσο πιο άρρητη παραμένει». [σ. 207, ό.π.]

 

Δεν αφήνεται, όμως, επειδή είναι προσκολλημένος στην ψευδή ασφάλεια που νομίζει ότι του παρέχουν οι εθιμικές συμπεριφορές και τα κοινωνικά παίγνια.

Νομίζω ότι η μελέτη της «συνδιαλεκτικής ανάλυσης» αξίζει τον κόπο, καθώς θα μπορούσε, ίσως, να συμβάλλει στην κατανόηση του χαμηλού επιπέδου των προσωπικών σχέσεων οι οποίες υφίστανται στην πολιτεία μας.

 

Κατάλογος εθιμικών συμπεριφορών και κοινωνικών παιγνίων:

 

  • Life Games
    • Debtor
    • Kick Me
    • Now I’ve Got You, You Son of a Bitch
    • Alcoholic
    • See What You Made Me Do
  • Marital Games
    • Corner
    • Courtroom
    • Frigid Woman
    • If It Weren’t for You
    • Look How Hard I’ve Tried
    • Sweetheart
  • Party Games
    • Ain’t It Awful
    • Blemish
    • Schlemiel
    • Why Don’t You – Yes But
  • Sexual Games
    • Let’s You and Him Fight
    • Perversion
    • Rapo
    • The Stocking Game
    • Uproar
  • Underworld Games
    • Cops and Robbers
    • How Do You Get Out of Here
    • Let’s Pull a Fast One on Joey
  • Consulting Room Games
    • Greenhouse
    • I’m Only Trying to Help You
    • Indigence
    • Peasant
    • Psychiatry
    • Stupid
    • Wooden Leg
  • Good Games
    • Busman’s Holiday
    • Cavalier
    • Happy to Help
    • Homely Sage
    • They’ll Be Glad They Knew Me

 

Πέραν της βλακώδους επιλογής των προσωπικών σχέσεων που βασίζονται σε εθιμικές συμπεριφορές και κοινωνικά παίγνια, υπάρχει και η επιλογή εκείνων των σχέσεων οι οποίες βασίζονται, στην ευσυνειδησία, την αυθεντικότητα και την ανοικτή καρδιά.

Αυτή η δεύτερη επιλογή, αν και προϋποθέτει γερά κότσια, είναι εκείνη που μας κάνει ακέραιους και ανθρώπινους ανθρώπους.

 

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Ισορροπία» επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της «γλώσσας» με την οποία σκεφτόμαστε την αυτογνωσία.

Υ.Γ. 2: Eric Berne, “Games People Play”, 1964, Balantine – New York.

Υ.Γ. 3: η φωτογραφία προέρχεται από το http://media.photobucket.com/image/beautiful%20nature/c4nt1q/nature/nature02.jpg

 

 
Ο καθένας να συναναστρέφεται τους ομοίους του PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

richandpoor«Αυτός που πιάνει πίσσα θα λερωθεί· κι όποιος συναναστρέφεται άνθρωπο εγωιστή, σ’ αυτόν θα μοιάσει. Βάρος πιότερο απ’ τη δύναμή σου μη σηκώνεις, και μη συνδέεσαι με άνθρωπο πιο δυνατό από σένα και πιο πλούσιο. Πώς μπορούν να ‘ναι συντροφιά τσουκάλι και καζάνι; Το ένα πάνω στ’ άλλο θα χτυπήσει και θα θρυμματιστεί. Ο πλούσιος αδικεί και το καυχιέται· ο φτωχός αδικείται και πέφτει και παρακαλεί. Ο πλούσιος, αν του είσαι χρήσιμος, θα σ’ εκμεταλλευθεί· αν βρίσκεσαι σε ανάγκη θα σ’ εγκαταλείψει. Αν έχεις κάτι, θα προσκολληθεί σ’ εσένα και θα σου το πάρει, χωρίς καθόλου να νοιαστεί. Αν σ’ έχει ανάγκη θα σ’ εξαπατήσει, θα σου χαμογελάσει και θα σου δώσει ελπίδες· φιλοφρονήσεις θα σου κάνει και θα σε ρωτήσει: ‘Τι έχεις ανάγκη;’ Με τα συμπόσιά του θα σε κάνει να ντραπείς, ώσπου να σου τα πάρει διπλά και τρίδιπλα, και τελικά θα σε περιγελάσει· έπειτα θα σε δει και δε θα σε πλησιάσει, και θα κουνήσει ειρωνικά για σένα το κεφάλι. Πρόσεξε μην ξεγελαστείς και χαμηλά μην πέσεις απ’ την ανοησία σου.

Όταν ο ισχυρός κάπου σε προσκαλεί στάσου επιφυλακτικός, και τόσο πιο επίμονη θα είν’ η πρόσκλησή του. Μην προχωρείς πολύ μπροστά, να μη σε σπρώξουν πίσω· μακριά πολύ μη στέκεσαι να μη σε λησμονήσουν. Πρόσεχε μη μιλάς στον ισχυρό σαν να είστε ίσα κι όμοια· μην παίρνεις ό,τι λέει τοις μετρητοίς· με τη φλυαρία του εσένα δοκιμάζει, λόγια σου παίρνει εκεί που εσύ αστειεύεσαι.  [Όταν στον ύπνο σου ακούς τα λόγια, να ξυπνάς· σ’ όλη σου τη ζωή τον Κύριο ν’ αγαπάς κι εκείνου τη βοήθεια να ζητάς για να σε σώζει]».

[π.Δ. Σοφία Σειράχ 13:1-14]

 

Σχόλιο

Θα ξεθολώσει ποτέ το μάτι του έλληνα από τα μεγαλεία του υλικού πλούτου; Αν ναι, τότε, έχει καλώς. Διαφορετικά, ας πρόσεχε!

 

 

 

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Ισορροπία» επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της «γλώσσας» με την οποία σκεφτόμαστε την αυτογνωσία.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το  http://www.nicholsoncartoons.com.au/cartoons/new/2001-12-31%20dec%20gap%20tween%20rich%20and%20poor%20550.JPG

 

 

 
Ό,τι λάμπει δεν είναι πάντα χρυσός PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

horsebackriding01Το φρέσκο ποταμίσιο νερό προσφέρει μεγάλη ανακούφιση στα άλογα, ιδίως, αφού τα ξελιγώσεις στο τρέξιμο.

Στο ποτάμι, σταματήσαμε με τη Ρεγγίνα για να ποτίσουμε τα άλογά μας μετά από γρήγορο καλπασμό μισής ώρας.

Τη Ρεγγίνα συνάντησα μία και μοναδική φορά στο ράντζο όπου νοικιάζω άλογο ιππασίας και αποφασίσαμε να κάνουμε μαζί το γύρο της περιοχής που περιβάλλει το χωριό μου.

Κατά τη διάρκεια της ανάπαυλάς μας, πιάσαμε κουβέντα για την επιτυχία και πώς αυτή εξασφαλίζεται στις μέρες μας, οπότε, η Ρεγγίνα μου αφηγήθηκε την ιστορία που ακολουθεί:

«Πριν από δύο χρόνια έμενα σε μια παλαιά μονοκατοικία στην τάδε περιοχή των Αθηνών. Το σπίτι μου βρισκόταν σε μια μικρή πάροδο της κεντρικής λεωφόρου και περίπου 100 μέτρα από αυτήν.

Πάνω στη γωνία της παρόδου και της λεωφόρου βρισκόταν ένα κατάστημα που αντικαθιστούσε παρμπρίζ αυτοκινήτων. Αυτό το κατάστημα ήταν, μακράν, το πιο επιτυχημένο από όλα τα καταστήματα της περιοχής, σε ακτίνα 2 χιλιομέτρων.

Από το πρωί μέχρι και αργά το απόγευμα, η πρόσοψη του καταστήματος ήταν γεμάτη από αυτοκίνητα με θρυμματισμένο παρμπρίζ, σε αναμονή της αντικατάστασής τους.

Ένα δυσανάλογα μεγάλο μέρος της πελατείας, προερχόταν από κατοίκους της γειτονιάς, στους οποίους, μάλιστα, γινόταν σημαντική έκπτωση στις τιμές, με αποτέλεσμα οι συγκεκριμένοι πελάτες να είναι ευχαριστημένοι.

Ένα απόγευμα που επέστρεφα σπίτι μου, μια παρέα από παιδιά έπαιζαν μπάλα στην πάροδο. Κάποια στιγμή ένα από τα παιδιά, βαράει ένα ‘τσαρούχι’, φεύγει η μπάλα, χτυπάει πάνω στο παρμπρίζ ενός σταθμευμένου αυτοκινήτου, θρύψαλα το παρμπρίζ.

Περνάνε λίγες εβδομάδες από το περιστατικό και βρίσκομαι κάποια Κυριακή, πολύ νωρίς το πρωί να πλένω το σταθμευμένο δίπλα στο πεζοδρόμιο το αυτοκίνητό μου. Εκεί που σφουγγίζω το παρμπρίζ τι να δω; Υπήρχε μια εξαιρετικά λεπτή, ίσια και οριζόντια χαρακιά στο μέσο του παρμπρίζ, από εκείνες που μόνο με αδαμάντινο κόπτη τζαμιών ή με ατσάλινο κοπίδι μπορεί να γίνει.

Έτσι, κατάλαβα τον τρόπο της μεγάλης εμπορικής επιτυχίας του καταστήματος της ‘γωνίας’ και επαναβεβαίωσα το γεγονός ότι στις μέρες μας, ούτε με το σταυρό στο χέρι έρχεται η εύκολη επιτυχία, ούτε είναι πάντα χρυσός το οτιδήποτε λάμπει».

 

horsebackriding02Σχόλιο

Η έλλειψη μόρφωσης, καλλιέργειας και ήθους εκ μέρους του λαού έχει σαν αποτέλεσμα οι πολίτες να παρέχουν, αφειδώς, απερίσκεπτα, υστερόβουλα και δουλοπρεπώς την προτίμηση και την εμπιστοσύνη τους σε οποιονδήποτε έχει να παρουσιάσει επιφανειακή επιτυχία, ασχέτως του τρόπου απόκτησης αυτής της επιτυχίας.

Τα σημερινά, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά αποτελέσματα αυτής της επιλογής ανήκουν δικαιωματικά και καθ’ ολοκληρίαν, στους ίδιους τους πολίτες.

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Ισορροπία» επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της «γλώσσας» με την οποία σκεφτόμαστε την αυτογνωσία.

Υ.Γ. 2: οι φωτογραφίες προέρχονται από το http://sp.life123.com/bm.pix/horseback-riding-tips.s600x600.jpg και το http://www.chrs.ca/images/PhotosInside/PhotoKickingHorse4.jpg

 

 
Να μείνουμε για πάντα ανώριμα παιδιά PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

clclass01Το ανωτέρω εικονιζόμενο τροχοφόρο επιβατηγό όχημα είναι αποτέλεσμα της δημιουργικότητας και εργατικότητας των γερμανών πολιτών και του κράτους τους.

Το όχημα αυτό έχει τα εξής τεχνικά χαρακτηριστικά και ιδιότητες:

  • Αυτόματο κιβώτιο 7G-TRONIC (7 ταχυτήτων)
  • Σύστημα ελέγχου δυναμικής οδήγησης Active Body Control (ABC) (Το ηλεκτρονικά ελεγχόμενο σύστημα ενεργά αυτορυθμιζόμενης ανάρτησης Active Body Control (ABC) ενισχύει τη δυναμική οδήγηση, μειώνοντας τις κλίσεις και τις κατακόρυφες κινήσεις του αμαξώματος του οχήματος. Πάνω από μια ορισμένη ταχύτητα, το αμάξωμα του οχήματος χαμηλώνει αυτόματα, με αποτέλεσμα να βελτιώνεται η οδική συμπεριφορά, και, ταυτόχρονα, να μειώνεται η αεροδυναμική αντίσταση και η κατανάλωση καυσίμου. Εάν η ποιότητα του οδοστρώματος δεν είναι καλή, το ύψος του οχήματος μπορεί να αυξηθεί με το πάτημα ενός κουμπιού.)
  • Σύστημα διεύθυνσης, παραμετρικό (Το παραμετρικό σύστημα διεύθυνσης βοηθά τον οδηγό κατά τη στάθμευση και αυξάνει την ασφάλεια στις υψηλές ταχύτητες. Κατά τη διενέργεια ελιγμών σε χαμηλές ταχύτητες, απαιτείται ελάχιστη ενέργεια για σχετικά μεγάλες γωνίες του τιμονιού. Ωστόσο, σε περίπτωση υψηλότερης ταχύτητας, η ηλεκτρονική μονάδα ελέγχου μειώνει την υποβοήθηση διεύθυνσης, με αποτέλεσμα να μειώνεται ο κίνδυνος ατυχημάτων λόγω σφαλμάτων κατά την οδήγηση.)
  • Προσαρμοζόμενος φωτισμός πέδησης, με ενεργοποίηση αλάρμ (Σε περίπτωση απότομου φρεναρίσματος, η λειτουργία προσαρμοζόμενου φωτισμού πέδησης φροντίζει ώστε τα φώτα φρένων να αναβοσβήνουν 5,5 φορές ανά δευτερόλεπτο. Με τον τρόπο αυτό προειδοποιούνται οι οδηγοί των αυτοκινήτων που σας ακολουθούν και έχουν περισσότερο χρόνο να αντιδράσουν. Εάν το αυτοκίνητο ακινητοποιηθεί τελείως, ενεργοποιούνται και τα φώτα αλάρμ.)
  • Προσαρμοζόμενοι υαλοκαθαριστήρες με λειτουργία one-touch και αισθητήρα βροχής με δύο επίπεδα ευαισθησίας
  • Αερόσακοι με αισθητήρες δύο σταδίων ενεργοποίησης, πλευρικός αερόσακος εμπρός και πίσω και αερόσακοι παραθύρων
  • Σύστημα υποβοήθησης πέδησης Brake Assist (BAS) (Το σύστημα υποβοήθησης πέδησης (BAS) προσφέρει προστασία από ατυχήματα αναγνωρίζοντας τις καταστάσεις πέδησης πανικού με βάση την ταχύτητα με την οποία πατάει ο οδηγός το πεντάλ φρένου και, στη συνέχεια, μεγιστοποιεί αυτόματα την ισχύ πέδησης. Το σύστημα αντιμπλοκαρίσματος των τροχών (ABS) υπολογίζει την ισχύ πέδησης μέχρι το όριο ολίσθησης, ώστε να διατηρείται η διευθυντικότητα του αυτοκινήτου. Μόλις ο οδηγός απελευθερώσει το πεντάλ φρένου, παύει αμέσως η αυτόματη ενίσχυση του συστήματος πέδησης.)
  • Σύστημα προσαρμοζόμενης πέδησης ADAPTIVE BRAKE (Το ενσωματωμένο προσαρμοζόμενο σύστημα πέδησης ADAPTIVE BRAKE βελτιώνει την οδηγική άνεση και ασφάλεια, υποβοηθώντας σε περιπτώσεις κρίσιμων ελιγμών κατά την πέδηση με το σύστημα αντιμπλοκαρίσματος τροχών (ABS) και εξομαλύνοντας τις δύσκολες καταστάσεις οδήγησης με λειτουργίες άνεσης. Μία από αυτές είναι η λειτουργία HOLD, η οποία ενεργοποιείται πατώντας στιγμιαία το πεντάλ γκαζιού. Η λειτουργία HOLD προλαμβάνει την ελεύθερη κύλιση του οχήματος, όταν είναι σταματημένο σε φανάρι ή στην κίνηση μέσα στην πόλη. Το σύστημα υποβοήθησης εκκίνησης σε ανηφόρα δεν επιτρέπει στο όχημα να κυλήσει ξαφνικά προς τα πίσω σε κατηφόρες, κατά την αλλαγή του ποδιού από το πεντάλ φρένου στο πεντάλ γκαζιού. Με τη λειτουργία "στεγνώματος φρένων" εξασφαλίζεται ότι, ακόμα και σε βρεγμένο οδόστρωμα, θα είναι διαθέσιμη η πλήρης πεδητική ισχύς, χωρίς να χρειάζεται να στεγνώσουν πρώτα οι δίσκοι. Επιπλέον, με τη λειτουργία "priming" (προετοιμασίας), το σύστημα μειώνει το χρόνο απόκρισης των φρένων.)
  • Ηλεκτρονικά ελεγχόμενο χειρόφρενο με απενεργοποίηση άνεσης
  • Ηλεκτρονικό Πρόγραμμα Ευστάθειας (ESP®) με σύστημα αντιμπλοκαρίσματος τροχών (ABS) και σύστημα αντιολίσθησης τροχών (ASR)
  • Headlamp Assist (αυτόματη ενεργοποίηση προβολέων)
  • Σύστημα φωτισμού Intelligent Light System (ILS) (Το σύστημα φωτισμού Intelligent Light System – ένα βασικό στοιχείο της φιλοσοφίας ασφάλειας – προσφέρει βελτιωμένη ορατότητα. Βοηθά στον έγκαιρο εντοπισμό πιθανών κινδύνων. Στη λειτουργία φωτισμού για επαρχιακούς δρόμους ο φωτισμός που παρέχεται από τη μεσαία σκάλα των προβολέων κατανέμεται έτσι, ώστε το άκρο του δρόμου να φωτίζεται σημαντικά καλύτερα απ' ό,τι με τους συμβατικούς προβολείς. Στη λειτουργία αυτοκινητόδρομου, γίνεται αυτόματα ενεργοποίηση σε δύο επίπεδα: από τα 90 χλμ./ ώρα το σύστημα αυξάνει την ένταση των προβολέων bi-xenon. Από τα 110 χλμ./ ώρα η ρύθμιση του προβολέα στην εσωτερική πλευρά της λωρίδας κυκλοφορίας αλλάζει και αυτή, ώστε ο δρόμος να φωτίζεται ομοιόμορφα σε όλο το μήκος του για μια απόσταση έως 120 μέτρα περίπου. Με το βελτιωμένο σύστημα προβολέων ομίχλης, το σύστημα βελτιώνει την ορατότητα ακόμα και σε περίπτωση ομίχλης. Ο αριστερός προβολέας bi-xenon στρέφεται προς τα έξω και η κωνική δέσμη φωτός χαμηλώνει αυτόματα. Αυτή η λειτουργία φωτισμού ενεργοποιείται αυτόματα μόλις ανάψει το πίσω φως ομίχλης και το όχημα κινείται με ταχύτητα κάτω από τα 70 χλμ./ώρα. Η λειτουργία ενεργού φωτισμού ακολουθεί τη γωνία περιστροφής τιμονιού του οδηγού: τα δεδομένα του αισθητήρα για τη γωνία του τιμονιού, την περιστροφή και την ταχύτητα κίνησης του οχήματος επιτρέπουν στους προβολείς bi-xenon να περιστρέφονται στο πλάι μέσα σε δευτερόλεπτα, μόλις το όχημα μπει σε μια στροφή. Με τη λειτουργία «φωτισμού στροφών» τα φώτα στροφής ανάβουν αυτόματα, όταν ο οδηγός ενεργοποιεί την ένδειξη ή περιστρέφει το τιμόνι.)
  • Μονωτικό ελαστικών TIREFIT με ηλεκτρική τρόμπα
  • Σύστημα προειδοποίησης απώλειας πίεσης ελαστικών
  • Ένδειξη προγραμματισμένων διαστημάτων συντήρησης ASSYSΤ
  • Ζώνες ασφαλείας τριών σημείων (τέσσερις) με αυτόματη λειτουργία άνεσης
  • Σύστημα συνεχούς μεταβλητής θέσης συγκράτησης ανοιχτών θυρών
  • Σύστημα ελέγχου ταχύτητας ταξιδιού με μεταβλητό περιοριστή ταχύτητας SPEEDTRONIC
  • Φιμέ, ηχομονωτικά, αντικολλητικά κρύσταλλα με αντανάκλαση υπερύθρων
  • κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ.

 

Το αυτοκίνητο αυτό περιλαμβάνει χιλιάδες συστήματα και υποσυστήματα. Κατά τον σχεδιασμό και την κατασκευή όλων αυτών των συστημάτων και υποσυστημάτων, παρουσιάστηκαν δεκάδες χιλιάδες τεχνικά προβλήματα, που όλα τους λύθηκαν μετά από κοπιώδη και χρονοβόρα προσπάθεια γερμανών πολιτών.

Αυτό το γερμανικό προϊόν αποτελεί μια απόδειξη της δημιουργικότητας και της εργατικότητας των γερμανών πολιτών και του κράτους τους, τους τιμά και βοηθά τη γερμανική οικονομία και τους γερμανούς πολίτες να προκόψουν.

 

Οι έλληνες έχουμε άλλου είδους ‘επιτεύγματα’ να επιδείξουμε:

  • greekwinningΕξοβελίσαμε από το δημόσιο χώρο κάθε σημείο αναφοράς ηθικής αυθεντίας. Έτσι, κάθε άλογος, άκριτος, αμόρφωτος, αήθης και ανάξιος πολίτης μπορεί ανεξέλεγκτα και μη αναγνωρίσιμα να αναλαμβάνει ηγετικούς ρόλους σε κάθε κλίμακα: οικογενειάρχης, προϊστάμενος, διευθυντής, εργοδότης, κρατικός αξιωματούχος, υπουργός, πρωθυπουργός, εκπαιδευτικός, γιατρός, δικαστικός, κληρικός, πανεπιστημιακός, στρατιωτικός, κ.λπ.
  • Καταργήσαμε τις οικονομικές αγορές. Ο κάθε βλαξ μπορούσε να γίνει επιχειρηματίας αρκεί να εφήρμοζε τη μέθοδο του συρταριού (τοποθέτηση του χρήματος κατευθείαν εντός του συρταριού του κρατικού αξιωματούχου προκειμένου να μην υπάρχουν αποτυπώματα). Όταν αργότερα η επιχείρησε δεν ‘περπατούσε’ πάντα υπήρχαν τα ‘σωστά’ κονέ για να λύνουν προβλήματα.
  • Υποβιβάσαμε την παιδεία σε εκπαίδευση.
  • Διαιρέσαμε τους πολίτες σε βολεμένους και ξεκρέμαστους. Εισιτήριο για την κάστα των βολεμένων είναι η δέσμευση αήθειας και η δέσμευση μη αλλαγής.
  • Νοθεύσαμε τη δημοκρατία. Την πολιτική εξουσία ασκεί αφανώς και ανεξέλεγκτα το μεγάλο κεφάλαιο.
  • Νοθεύσαμε τη δικαιοσύνη. Τα εγκλήματα των ‘ισχυρών’ παραμένουν ατιμώρητα.
  • Απωλέσαμε την ελευθεροτυπία. Τα ΜΜΕ υποβιβάστηκαν σε μέσα απροσχημάτιστης άσκησης προπαγάνδας προς όφελος των ‘ισχυρών’.
  • Εξαλείψαμε, σχεδόν, ολοσχερώς κάθε παραγωγική δομή νέου πλούτου. Δεν παράγουμε ούτε οδοντογλυφίδες.
  • Δημιουργήσαμε ένα τεράστιο δημόσιο χρέος.
  • Κατακερματίσαμε την κοινωνία σε νησίδες εξειδικευμένων προνομίων (κλειστές αγορές).
  • Περίπου μηδενίσαμε την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα των κρατικών δομών.
  • Διασφαλίσαμε ότι οι νέοι είναι αδύνατο να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους εντός Ελλάδος και ότι είναι σχεδόν αδύνατο να βρουν δουλειά και έτσι τους αναγκάζουμε να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό.
  • Διασφαλίσαμε την ύπαρξη κοινωνικών συνθηκών αναξιοκρατίας με αποτέλεσμα, κάθε δημιουργικός, λογικός, με ευθυκρισία, μορφωμένος πολίτης να περιθωριοποιείται αυτόματα.
  • Συνηθίσαμε να περιφρονούμε τη μελέτη καλών βιβλίων και την ιδιωτική μόρφωση και να σπαταλούμε τον ελεύθερο χρόνο μας στην καφετέρια, τα γήπεδα, το κουτσομπολιό και την παρακολούθηση τηλεόρασης.
  • Διαμορφώσαμε ένα πολιτικό σύστημα που δεν λύνει κανένα πρόβλημα.
  • Απωλέσαμε μέρος της εθνικής κυριαρχίας.
  • Διαμορφώσαμε τέτοιες κοινωνικές συνθήκες ώστε να μην υπάρχει ούτε και μία οικογένεια που να μην κάνει χρήση ψυχοφαρμάκων ή ναρκωτικών.
  • Καταφέραμε η Ελλάδα να απολέσει το διεθνές της κύρος.
  • Αντί να αναπτύσσουμε βιομηχανική τεχνολογία, έχουμε αναπτύξει την τεχνολογία του λαδώματος, της υπεξαίρεσης δημοσίου χρήματος, της διαπλοκής και της κρατικής απάτης.
  • Κατασκευάσαμε ένα κατάλληλο πέπλο κοινωνικής υποκρισίας κάτω από το οποίο κρύψαμε επιμελώς μια εφιαλτική κοινωνική πραγματικότητα στην μικροκλίμακα της οποίας μυριάδες πολίτες βιώνουν τη βία της γενικευμένης, αλογίας, ακρισίας, αμορφωσιάς και αήθειας.
  • Ξεπεράσαμε κάθε όριο υποκρισίας. Ανοίγουμε ανέξοδα το ‘καπάκι’ του οικονομικού – πολιτικού – δημοσιογραφικού κατεστημένου και από τη δυσωδία που αναδύεται καμωνόμαστε τους αηδιασμένους. Όμως, αν είχαμε τα κότσια να ανοίξουμε και το ‘καπάκι’ της κοινωνίας, τότε από αυτό που θα οσφραινόμαστε θα καταλήγαμε να θεωρούμε την προηγούμενη μυρωδιά καλύτερη και από chanel No 5.

 

 chanelno5Επίλογος

Πριν από καιρό κάποιος είπε ότι είναι ανάγκη οι έλληνες να απεξαρτηθούν προκειμένου να ανακτήσουν τη νηφάλια, λογική και δημιουργική σκέψη. Το αποτέλεσμα ήταν να θεωρηθεί ο τολμητίας ως ένας κομπλεξικός.

Εδώ που έφτασαν η Ελλάδα και οι έλληνες, το μόνο που εύχομαι είναι όλοι να αναζητήσουν μια βρύση με κρύο νερό και να βάλλουν από κάτω το κεφάλι τους για κανένα δεκάλεπτο. Ίσως, να είναι κι αυτή μια κάποια λύση.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Ισορροπία» επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της «γλώσσας» με την οποία σκεφτόμαστε την αυτογνωσία.

 
Ένα μπουμπουκιασμένο κλωνάρι ιτιάς PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

landscape«Σαν ξύπναγε χαράματα έβγαιν’ έξω. Με τα τρεμάμενα χέρια του έκοβ’ ένα μπουμπουκιασμένο κλωνάρι ιτιάς κι’ ένα ανθισμένο κλαδί ροδακινιάς, που τα κράταγε όλη μέρα στα δάχτυλά του.

Μια μέρα, κατά το τέλος της άνοιξης, εκεί που σεργιάνιζε στα χωράφια, ξεμάκρυνε λιγάκι, κι’ ανηφορίζοντας το λόφο έφτασε στη μαντρωμένη γωνιά, όπου είχε θαμμένους τους νεκρούς του. Σταμάτησε, ακούμπησε τα τρεμουλιάρικα χέρια του στο μπαστούνι και πήρε να τους θυμάται όλους.
...
‘Σε λίγο θα ‘ρθει κι’ η δική μου αράδα’.
...
Μια μέρα ξεκαθάρισε ο νους του. Ήταν τότε πού ‘ρθαν οι γιοι του να τον δουν. Αφού τον χαιρέτησαν με σεβασμό βγήκαν να σεργιανίσουν στη γη, κοντά στο σπίτι. Εκείνοι πήγαιναν μπροστά κι’ ο Βανγκ Λανγκ το κατόπι τους, σιγά-σιγά.

Σα σταμάτησαν για μια στιγμή, ο πατέρας τους σίμωσε αθόρυβα, δίχως ν’ ακούσουν τα βήματά του ή τον κρότο του μπαστουνιού του, που πνιγόντουσαν στη μαλακή γη. Ο Βανγκ Λανγκ αφουγκράστηκε κι’ άκουσε το δεύτερο γιο του να λέει:

- Θα πουλήσουμε τούτο το χωράφι κι’ εκείνο τ’ άλλο. Και θα μοιραστούμε τα λεφτά στη μέση. Να μου δώσεις το μερίδιό σου με καλό τόκο, γιατί τώρα που ο σιδηρόδρομος πάει ίσια ως το λιμάνι θα φορτώνω ολάκερους τόνους ρύζι, που μετά θα το παίρνουν τα καράβια και θα ...

Μα απ’ όλα τούτα ο γέρος ξεχώρισε μονάχα: ‘θα πουλήσουμε το χωράφι’. Κι’ έμπηξε μια τρεμάμενη και σπασμένη φωνή, κι’ ας προσπάθησε να την κάνει σταθερή:

- Τι λέτε κει, τεμπέληδες γιοι! Να πουλήστε τη γη!

Πνιγόταν. Και, παρά λίγο, να πέσει χάμω. Μα εκείνοι πρόλαβαν, τον άρπαξαν και τον κρατούσαν από τα μπράτσα. Δάκρυα άρχισαν να τρέχουν από τα μάτια του.

Τότε οι γιοι πήραν να τον ησυχάσουν, λέγοντας:

- Όχι... όχι... δε θα πουλήσουμε ποτέ τη γη...

- Είναι το τέλος της φαμίλιας... όταν αρχίζουν να πουλάνε τη γη, έλεγε με φωνή βραχνή. Από τη γη βγήκαμε και στην αγκαλιά της ξαναγυρίζουμε... Αν κρατείστε τη γη σας δε θα πεινάσετε ποτέ... κανένας δε μπορεί να σας την πάρει...

Ο γέρος άφηνε τ’ αριά δάκρυά του να στεγνώνουν στα ξέσαρκα μάγουλά του και να γίνουνται λεκέδες αρμυροί. Σκύβοντας έπειτα πήρε λίγο χώμα που το ‘σφιξε στη χούφτα του μουρμουρίζοντας:

- Αν πουλείστε τη γη, όλα θα τελειώσουν.

Οι δυο γιοι του τον βάσταγαν από τα μπράτσα, ένας στην κάθε μεριά. Εκείνος κρατούσε στο χέρι το λεπτό και ζεστό χώμα. Και κοίταζαν ο μεγάλος κι’ ο μικρός γιος να τον γαληνέψουν, λέγοντας και ξαναλέγοντας:

- Ησύχασε, πατέρα, ησύχασε. Δε θα πουλήσουμε τη γη.

Μα οι δυο νέοι κοιτάχτηκαν πάνω από το κεφάλι του γέρου και χαμογέλασαν».

[σ. 356-359, Περλ Μπακ, «Κάτω από το βλέμμα του Βούδα», 2η εκδ. μτφ. Γ. Κουχτσόγλου]

 

Σχόλια

Όταν ενηλικιώνεται ο άνθρωπος αποκτά την ευθύνη της ζωής του.

Τα αποτελέσματα των επιλογών του, ο ίδιος θα τα εισπράξει και είναι ο μοναδικός υπόλογος για αυτές.

Ουδείς, σήμερα, αγνοεί τα προφανή: το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο είναι, να στριμώξεις κάπου απόμερα έναν γέροντα και να τον ληστέψεις και το δυσκολότερο είναι να εγερθείς και να υποστηρίξεις την Αλήθεια και το Δίκαιο.

Στον κόσμο που ζούμε, η λέξη μυστικό στερείται κάθε υπόστασης. Τίποτα δεν είναι μυστικό. Το μόνο που δε βλέπουμε είναι εκείνο που δεν θέλουμε να δούμε.

Στην μικρή μας πατρίδα, οι επιλογές του καθενός μας είναι τόσο φανερές όσο φανερά είναι και τα αποτελέσματά τους, πάνω στην ποιότητα της ζωής του καθενός μας, αντίστοιχα.

Πού πηγαίνει λοιπόν η πολιτεία μας;

Οπουδήποτε κι αν πηγαίνει, ένα είναι το δεδομένο: το πόσο γλυκό ή πόσο ξινό είναι το κρασί της ζωής μας, εμείς οι ίδιοι το αποφασίζουμε. Ουδείς άλλος. ΟΥΔΕΙΣ ΑΛΛΟΣ!

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Ισορροπία» επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της «γλώσσας» με την οποία σκεφτόμαστε την αυτογνωσία.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το http://wallpaper.wallpedia.org/42__German_Land_Scape.htm

 
Και θα λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

orwell1984«Τότε, μην έχοντας άλλη εξορία, πού να θρηνήσει ο Ποιητής, την υγεία της καταιγίδας από τ’ ανοιχτά στήθη του αδειάζοντας, θα γυρίσει για να σταθεί στα ωραία μέσα ερείπια. Και τον πρώτο λόγο του ο στερνός των ανθρώπων θα πει, ν’ αψηλώσουν τα χόρτα, η γυναίκα στο πλάι του σαν αχτίδα του ήλιου θα βγει. Και πάλι θα λατρέψει τη γυναίκα και θα την πλαγιάσει πάνου στα χόρτα καθώς που ετάχθη. Και θα λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση, και θα σπείρουνε γενεές στους αιώνες των αιώνων!».

[σ. 66, Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί», 18η εκδ, 1999, εκδ. Ίκαρος]

 

Σχόλια

Χρόνια πολλά αγωνίστηκε ο πολίτης της ευτελούς πολιτείας να ορθώσει τα τείχη των προνομίων.

Σήμερα, εγκλωβισμένος μέσα στο κοινωνικό skinner box, κλειδαμπαρώνει τα καλούδια που απέκτησε έναντι τελεσίδικης απεμπόλησης: ήθους, λεβεντιάς, εντιμότητας, ειλικρίνειας, φιλίας, ιερών, σεβασμού, κ.λπ. και φαντάζεται ότι είναι τα λεφτά, ή η καλή διακυβέρνηση, ή οι θεσμοί, εκείνα που λείπουν από τη ζωή του.

Όμως, τόσα εκατομμύρια χρόνια, η μάνα Γη, ουδέποτε έπαψε να απορροφά τις ακαθαρσίες του χώρου και του χρόνου και να αντιγυρίζει νόστιμους θρεπτικούς καρπούς.

Σε πείσμα της ανθρώπινης βλακείας και αήθειας, η «Ζωή» συνεχίζεται· όχι όμως οπουδήποτε. Συνεχίζεται υπόγεια και σε εκείνες μόνο τις ακρίτσες, όπου η μαγιά της ποιότητας, τη διασώζει.

Οι υπόλοιποι; Ας πρόσεχαν.

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Ισορροπία» επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της «γλώσσας» με την οποία σκεφτόμαστε την αυτογνωσία.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το http://www.beachamjournal.com/.a/6a01053653b3c7970b011572279b4a970b-800wi

 

 

 

 
Εις μνήμην μιας Καπετάνισσας και Μεγάλης Κυρίας: Αγώνας versus Προστυχιάς PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

boumpoulina1Η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα (11 Μαΐου 1771 - 22 Μαΐου 1825) ήταν Ελληνίδα ηρωίδα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Η Μπουμπουλίνα, ως επικεφαλής μοίρας πλοίων - 8 πλοία, από τα οποία τρία ήταν δικά της - έπλευσε προς το Ναύπλιο το οποίο ήταν ένα απόρθητο οχυρό εφοδιασμένο με 300 κανόνια και αποτελούμενο από τρία φρούρια, το Μπούρτζι, την Ακροναυπλία και το Παλαμήδι. Τα πληρώματα του στόλου της αποβιβάστηκαν στο κοντινό λιμάνι, στους Μύλους του Άργους (δίπλα στην αρχαία Λέρνα) και με τον ενθουσιασμό της έδωσε θάρρος στο πλήρωμά της και στους Αργείους για την πολιορκία του Ναυπλίου, που είναι μια απαράμιλλη πράξη ηρωισμού. Αρχικά έδινε κατευθύνσεις στους άντρες της και αργότερα συμμετείχε η ίδια στην μάχη.

Εκτός από την πολιορκία του Ναυπλίου, πήρε μέρος στον ναυτικό αποκλεισμό της Μονεμβασιάς και στην παράδοση του κάστρου της, καθώς και στην πολιορκία του Νεοκάστρου της Πύλου και τον ανεφοδιασμό του Γαλαξιδίου, όπου κυβερνήτες ήταν τα παιδιά και τα αδέλφια της. Στη μάχη του Χάραδρου κοντά στο Άργος, ένα σώμα Σπετσιωτών πολεμιστών αντιμετώπισε 2.000 Τουρκαλβανούς, οι οποίοι είχαν σταλεί από τον Χουρσίτ Πασά με επικεφαλής τον Βελή-μπέη, με σκοπό την εκκαθάριση της Πελοποννήσου από τους εξεγερμένους Έλληνες. Εκεί ο γιος της Μπουμπουλίνας, Γιάννης Γιάννουζας, ο οποίος ήταν και ο αρχηγός του σώματος αυτού, σκοτώθηκε ηρωϊκά. Αυτή η μάχη έδωσε χρόνο στους άοπλους Αργείους να τρέξουν και να κρυφτούν στα γύρω βουνά.

Στις 11 Σεπτεμβρίου 1821 κατά την άλωση της Τριπολιτσάς, η Μπουμπουλίνα βοήθησε να σωθεί το χαρέμι του Χουρσίτ Πασά με κίνδυνο της ζωής της, γιατί όπως λέγεται είχε υποσχεθεί στην Σουλτάνα όταν την είχε συναντήσει στην Κωνσταντινούπολη για βοήθεια το 1816, ότι οποιαδήποτε Τουρκάλα της ζητούσε βοήθεια, αυτή θα της την έδινε. Έτσι η γυναίκα του Πασά που της ζήτησε να σώσει το χαρέμι, την ευχαρίστησε που έσωσε τις γυναίκες του χαρεμιού και τα παιδιά τους. Πριν την άλωση της Τριπολιτσάς, η Μπουμπουλίνα έφτασε έφιππη στο ελληνικό στρατόπεδο έξω από την πόλη όπου συνάντησε τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, η φιλία και ο αλληλοσεβασμός των οποίων οδήγησε στο να παντρευτούν τα παιδιά τους Πάνος Κολοκοτρώνης και Ελένη Μπούμπουλη. Η Μπουμπουλίνα έπαιρνε μέρος στα πολεμικά συμβούλια και στις αποφάσεις ως ισάξια των άλλων οπλαρχηγών, της απονέμεται ο τίτλος της «Καπετάνισσας» και της «Μεγάλης Κυράς».

 

Σχόλια

Η Μπουμπουλίνα ήταν μια ηρωική πολεμίστρια που πολέμησε στα πεδία των μαχών. Για την ελευθερία της, την τιμή και την αξιοπρέπεια τη δική της, για τη ζωή των Ελλήνων και την ελευθερία, την τιμή και την αξιοπρέπεια των Ελλήνων και της Ελλάδας, ήταν πρόθυμη να θυσιάσει όχι μόνο την περιουσία της αλλά και αυτήν την ζωή της. Ο λόγος της ήταν συμβόλαιο και ήταν ίσιος άνθρωπος.

Στην εποχή μας, αν υπάρχουν, είναι ελάχιστοι εκείνοι που χαρακτηρίζονται από το ίδιο ήθος και τις ίδιες αρχές που χαρακτήριζαν την Μπουμπουλίνα.

Σήμερα, όλοι οι υπόλοιποι μάχονται με ασυνειδησία και απερισκεψία στο πεδίο της οσφυοκαμψίας. Είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν την ελευθερία, την τιμή, την αξιοπρέπεια, την περιουσία και τη ζωή του οποιουδήποτε άλλου (καθώς, εκτός από τη ζωή τους, από τα άλλα δε διαθέτουν δικά τους), προκειμένου να αποκτήσουν: λεφτά, βίλες, αξιώματα, αυτοκίνητα, κότερα, εξουσία, κίβδηλο κύρος είτε φήμη, διασυνδέσεις με «ισχυρούς», ένταξη σε δίκτυα ισχύος, λαγνεία, θέσεις εργασίας στο δημόσιο, πανεπιστημιακές έδρες, κ.λπ. Ο λόγο τους δεν αξίζει ούτε ένα σεντς και είναι ύπουλοι, μοχθηροί και αήθεις.

Αν ζούσε σήμερα μαζί μας, η Μπουμπουλίνα, με διαφορετικό επώνυμο μεν, αλλά την ίδια ακριβώς προσωπικότητα, ποια θα ήταν η σχέση της με τους υπόλοιπους πολίτες και με την πολιτεία;

Ο αγώνας αφορά, μόνο, ανθρώπους ελεύθερους. Τους σούδρους αφορά, μόνο, η προστυχιά.

Ο ελεύθερος άνθρωπος που αγωνίζεται, ακόμα και αν ηττηθεί, είναι και πάλι κερδισμένος επειδή αγωνίστηκε.

Ο σούδρος, ακόμα κι αν επικρατήσει με τις προστυχιές του, είναι και πάλι χαμένος επειδή παραμένει ένας πρόστυχος σούδρος.

Στη ζωή ό,τι σπείρεις θα θερίσεις.  Ο Ιησούς Χριστός, ο Σωκράτης, η Μπουμπουλίνα, ο Καποδίστριας, ο Ιούδας, ο Ρασκόλνικοφ, η μητέρα Τερέζα, ο Χίτλερ, ο Ρασπούτιν, ο Τσαουσέσκου και όλοι οι υπόλοιποι, όσοι δεν ζουν σήμερα, όσοι ζουν και όσοι θα γεννηθούν κάποτε, επέλεξαν οι ίδιοι τι θα θυσιάσουν για να σπείρουν, για να θερίσουν: (τυχαία η σειρά) αγάπη, ελευθερία, αξιοπρέπεια, αλήθεια, σταυρούς, κώνεια, κουμπουριές στο δόξα πατρί ή στην καρδιά,  γερές ελιές, αργύρια, φυλακές, χαριστικές βολές στο σβέρκο, παραναλώματα σε μπούνκερ, θαλαμηγούς, ζουμερά γκομενάκια, ξεφτίλα, δόξα, φιλία, γεμάτους τραπεζικούς λογαριασμούς, προδοσία,  κ.λπ.

Η Μπουμπουλίνα μας δίδαξε ότι και οι γυναίκες μπορούν να είναι πολεμίστριες, όταν έχουν Αντρίκειες ψυχές. Τότε, οι γυναίκες αυτές είναι «Καπετάνισσες» και «Μεγάλες Κυρίες».

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Ισορροπία» προκειμένου να αναβαθμίσω την ποικιλομορφία της «γλώσσας» με την οποία σκεφτόμαστε την αυτογνωσία.

Υ.Γ. 2: τα βιογραφικά στοιχεία προέρχονται από το http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE
%AF%CE%BD%CE%B1_%CE%9C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%BF
%CF%85%CE%BB%CE%AF%CE%BD%CE%B1

Υ.Γ. 3: η φωτογραφία προέρχεται από το
http://www.bouboulinamuseum-spetses.gr/photos/photoinside_55.jpg

 

 
Ό,τι φροντίζεις, ανθίζει· ό,τι παραμελείς, μαραζώνει. PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

wateringflowers1«Και οποιοσδήποτε θέλει να είναι πρώτος μεταξύ σας, οφείλει να ασκεί με πάσα ταπεινοφροσύνη την αγάπη και να γίνει δούλος, καθώς και ο υιός του ανθρώπου δεν ήλθε δια να υπηρετηθεί, αλλά δια να υπηρετήσει και δώσει την ζωή του λύτρο δια να εξαγορασθούν και ελευθερωθούν από την αμαρτία και τον θάνατο πολλοί». [κατά Ματθαίον, 27-28]

 

«Η Αγάπη είναι ο νόμος του Θεού.
Ζείτε για να μάθετε να αγαπάτε. Αγαπάτε για να μάθετε να ζείτε. Κανένα άλλο μάθημα δε ζητήθηκε από τον Άνθρωπο
». [σ. 82, Μιχαήλ Ναϊμύ, «Το βιβλίο του Μιρδάδ», 1978, εκδ. Πύρινος Κόσμος]

 

«Ο άνθρωπος έχει μια θέληση στο κάθε τι και κάθε πράγμα έχει μια θέληση στον Άνθρωπο. Η συναλλαγή συνεχίζεται ασταμάτητα. Αλλά πολύ αξιοθρήνητος λογιστής είναι το φθαρτό μυαλό του Ανθρώπου. Δεν είναι το ίδιο αλάθητη η μνήμη του Χρόνου που κρατά ένα πολύ ακριβή λογαριασμό των σχέσεων του ανθρώπου με τους συνανθρώπους και όλα τα άλλα όντα της δημιουργίας και τον σπρώχνει να τακτοποιήσει τους λογαριασμούς του κάθε δευτερόλεπτο, ζωή μετά από ζωή και θάνατο μετά από θάνατο.
...
Ναι, ο άνθρωπος προκαλεί τις δυστυχίες του και μετά διαμαρτύρεται για τον ενοχλητικό επισκέπτη, ξεχνώντας πώς, πότε και πού έγραψε κι έστειλε τις προσκλήσεις. Αλλά ο Χρόνος δεν ξεχνά· και ο Χρόνος οδηγεί κάθε προσκεκλημένο στο σπίτι του κάθε προσκλητή
». [σ. 136-137, ό.π.]

 

«Μη σχεδιάζεις, ασεβή, κακό ενάντια στου δίκαιου το σπίτι, μην του ταράζεις τη γαλήνη του σπιτιού του. Γιατί ο δίκαιος κι αν πέσει εφτά φορές, ξανασηκώνεται· ενώ οι ασεβείς πέφτουν στη δυστυχία για πάντα». [π.Δ. παροιμίαι 24:15]

 

Σχόλια

Πολλά είναι εκείνα που, ο ελλαδίτης, δεν φρόντισε, επειδή δεν τα αγάπησε, με αποτέλεσμα να τα χάσει:

  • wateringflowers2«την παστρική μονέδα», όπως έλεγε ο Μακρυγιάννης, «και έγινε το παλιόψαθο όλων των εθνών». Την ελευθερία εκείνου που, ζώντας μόνο με εκείνα τα χρήματα που βγάζει, δεν δεσμεύεται σε κανένα δανειστή.
  • την χρηστή διακυβέρνηση της πολιτείας. Προτίμησε να τοποθετήσει εκεί ανθρώπους αναξιόπιστους και ανάξιους, για λόγους ιδιοτέλειας.
  • τη δημοκρατία. Κάθε φορά που του δόθηκε η ευκαιρία, έκανε αθέμιτη χρήση των πλεονεκτημάτων του έναντι των συμπολιτών του, υπονομεύοντας με τον τρόπο αυτό την δημοκρατία.
  • την ευθυκρισία και τη νηφαλιότητά του. Παραβίασε την συμβολική εντολή της μακραίωνης παράδοσης: «από τους καρπούς του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού, μη φάγεις».
  • τους κρατικούς θεσμούς. Με κάθε ευκαιρία που του δόθηκε, τους λαφυραγώγησε και τους υπονόμευσε με ιδιοτέλεια.
  • τις σχέσεις με τους συνανθρώπους του. Είδε σε εκείνους τα πρόσωπα αντιπάλων του και όχι εικόνες του Θεού. Η αλληλεγγύη ζωοδοτεί την φιλία ενώ η αντιπαλότητα την αφανίζει.
  • την αξιοπρέπεια. Αρνήθηκε να υποβληθεί στις προσωπικές και τις συλλογικές θυσίες οι οποίες διασφαλίζουν την αξιοπρέπεια.
  • την ασφάλεια. Αρνήθηκε να νοιαστεί για όλα εκείνα που διασφαλίζουν την τάξη μέσα σε μια ασφαλή πολιτεία.
  • την εμπιστοσύνη. Προτίμησε να τιμήσει και να θαυμάσει τον επιφανειακό πλούτο που προσπορίζει η ανεντιμότητα και να χλευάσει την εντιμότητα.
  • την ελευθερία. Εκμαύλισε όσους περισσότερους συνανθρώπους του μπόρεσε, μέχρι που κάποιος ισχυρότερός τον εκμαύλισε και τον ίδιο.
  • την ελευθεροτυπία. Μη σεβόμενος τις θυσίες στις οποίες υπεβλήθησαν για χάρη της οι παλαιότεροι, αυτός την πήρε, την τεμάχισε σε φέτες και την εμπορεύτηκε ως κατά παραγγελίαν συμβολικό κεφάλαιο.
  • τη δικαιοσύνη. Σε κάθε ευκαιρία έκανε ιδιοτελή χρήση της αήθειας των λειτουργών της.

 

wateringflowers3Στον πανέμορφο κόσμο που ζούμε, ο άνθρωπος προικίστηκε με μια δυνατότητα που τον καθιστά έναν μικρό θεό: Να μπορεί να κάνει το οτιδήποτε να ανθίσει, φροντίζοντάς το. Να μπορεί να κάνει το οτιδήποτε να μαραθεί, παραμελώντας το.

 

Ένας θα ρωτήσει: «Ποιο είναι το κριτήριο που καθορίζει τι αξίζει να φροντιστεί και τι όχι;».

 

«Στην διάρκεια ενός σιγαρέτου που είναι η ζωή μας και όπου χαιρόμαστε και αυτοκαταστρεφόμαστε όπως άλλωστε και στους έρωτες, τις απόπειρες δημιουργίας, και οπουδήποτε αλλού, το μόνο φωσάκι που δεν σβήνει ακόμη κι αν ο χρόνος μας πατά χάμω είναι το κάλλος. Η απειροελάχιστη στιγμή όπου γευτήκαμε το κάλλος και την ενσωματώσαμε μια για πάντα μες στην ιδιωτική μας αιωνιότητα».
[ σ. 22, Οδυσσέας Ελύτης, «Ο κήπος με τις αυταπάτες», 1999, εκδ. ύψιλον/βιβλία]

 

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» προκειμένου να παρακινήσω τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Υ.Γ. 2: οι φωτογραφίες προέρχονται από το http://www.flower-and-garden.co.uk/images/j0255334%5B1%5D.jpg, το http://www.gapphotos.com/images/WebPreview/0078/0078478.jpg και το http://www.gettyimages.com/detail/200199716-002/Taxi

 

 
Απληστία και Ζήλια PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

electronicsfactory«Ισχυρίζομαι ότι η ειρήνη δεν μπορεί να θεμελιωθεί πάνω σε μια – με τη σύγχρονη έννοια – οικουμενική ευημερία, επειδή αυτή θα ήταν κατορθωτή μόνο με την καλλιέργεια συγκεκριμένων τάσεων της ανθρώπινης φύσης, όπως η απληστία και η ζήλια, οι οποίες καταστρέφουν τη νοημοσύνη, την ευτυχία, την ηρεμία, άρα, και τη γαλήνη του ανθρώπου. Πράγματι, οι πλούσιοι εκτιμούν την ειρήνη περισσότερο από ό,τι ο φτωχοί, εφόσον, όμως, αυτοί αισθάνονται απόλυτα ασφαλείς – και αυτό αποτελεί μια αντίφαση. Ο πλούτος τους εξαρτάται από την εκ μέρους τους έγερση υπερβολικά μεγάλων απαιτήσεων εντός ενός κόσμου του οποίου οι πόροι είναι ανεπαρκείς και έτσι, οι πλούσιοι θέτουν τους εαυτούς τους σε μια τροχιά αναπόφευκτης σύγκρουσης  - όχι τόσο με τους (αδύναμους και ανυπεράσπιστους) φτωχούς, όσο με άλλους πλούσιους ανθρώπους».

[σ. 32, E. F. Schumacher, «Small is beautiful – economics as if people mattered», 1973, Harper & Row]

 

Σχόλιο

Κρυφά πολυαγαπημένες, αναμεταξύ τους, πατρικίες «κεφαλές», φατριών με ιεραρχική δομή, θέτουν τους οικότροφους σε αυτές πολίτες, σε ένα ανηλεές αλληλοροπάλιασμα μεταξύ, δήθεν, αντιπάλων φατριών, με στόχο, άμεσο, την άσκηση κοινωνικού ελέγχου και απώτερο, την ιδιοποίηση του δημοσίου πλούτου.

Το αποτέλεσμα; Οικονομική πτώχευση της πολιτείας, διάλυση των θεσμών και του κοινωνικού ιστού και ταπείνωση της ανθρωπολογικής κατάστασης των πολιτών.

Και τώρα; Τι κάνουμε;

Κάνουμε τα αυτονόητα: απεξάρτηση από ψυχοφάρμακα και ναρκωτικά, οικιστική και παραγωγική αποκέντρωση, «στράτευση» των μορφωμένων σε καθήκοντα οργάνωσης και συντονισμού, εξέλιξη της δομής και του τρόπου λειτουργίας της ιδιωτικής επιχείρησης, εξέλιξη του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των μέσων παραγωγής, downsizing, συνεργασία, συνεννόηση, κατανόηση και φυσικά, μόρφωση και καλλιέργεια για όλους τους πολίτες.

 

Ένα πελώριο, δημιουργικό πάρτι (πιθανώς) αρχίζει!

 

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» επειδή επιχειρεί να παρακινήσει τους πολίτες προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το http://www.bized.co.uk/images/electronics_factory_woman.jpg

 

 
Κλεπτοκρατία και Αβάντα PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

antisthenis«Τότε καταστρέφονται οι πολιτείες όταν οι πολίτες τους δεν έχουν την ικανότητα να διακρίνουν τους φαύλους από τους σπουδαίους». [Αντισθένης 444-366 π.Χ.]

Η πολιτεία μας καταστρέφεται επειδή οι πολίτες της επιλέγουν να ενισχύουν, πολιτικά και οικονομικά, φαύλους και ανέντιμους.

Οι πολίτες επιλέγουν να ενισχύουν, πολιτικά και οικονομικά, φαύλους και ανέντιμους ανθρώπους επειδή έχει απομειωθεί η διακριτική ικανότητά τους.

Η χρήση ψυχοφαρμάκων και ναρκωτικών, απομειώνει δραματικά, τόσο την ικανότητα διάκρισης, όσο και τη δυνατότητα καταλογισμού ευθυνών, στους χρήστες τους. (τεκμηρίωση: www.breggin.com, www.cchrgr.blogspot.com, www.cchr.org )

Η έκταση της χρήσης ψυχοφαρμάκων και ναρκωτικών στην πολιτεία μας έχει λάβει την έκταση πανδημίας.

Η σκόπιμη διάδοση της χρήσης ψυχοφαρμάκων και ναρκωτικών αποτελεί μια οργανική επιδίωξη και έναν αποφασιστικό παράγοντα επιβίωσης του ισχύοντος στην πολιτεία μας καθεστώτος της κλεπτοκρατίας. Η διάδοση αυτή διενεργείται και μέσω γκρίζας διαφήμισης από τα Μ.Μ.Ε.

Η εκδήλωση πατριωτισμού, εκ μέρους των πολιτών, στις συζητήσεις τους και στα ιστολόγιά τους περιορίζεται αποκλειστικά στο σχολιασμό και τον κολασμό, τόσο των αρνητικών αποτελεσμάτων του καθεστώτος της κλεπτοκρατίας, όσο και των προσώπων (πολιτικών, δημοσιογράφων, κρατικών αξιωματούχων, μελών οικονομικής ελίτ, κ.λπ.). Η επιλογή αυτή παρέχει, ακούσια ή εκούσια, αβάντα στο καθεστώς της κλεπτοκρατίας.

Για τα κρίσιμα, αιτιακά ζητήματα, της πανδημίας ουσιοεξάρτησης, των απόψεων «Peter Breggin» και C.C.H.R., ουδείς αποτολμά να εκφράσει (είτε θετική, είτε αρνητική) τεκμηριωμένη άποψη, με τιμητική εξαίρεση την ομάδα του www.cchrgr.blogspot.com.

Νομίζω, ότι η συγκάλυψη αυτών των τριών ζητημάτων συνιστά μια άμεση ή έμμεση παροχή αβάντας στο καθεστώς της κλεπτοκρατίας.

Η συγκάλυψη, εκ μέρους των πολιτών, των ανωτέρω τριών κρίσιμων ζητημάτων, νομίζω, μεταθέτει το σύνολο των ευθυνών για τη σημερινή και την «αυριανή» δεινή κατάσταση της πολιτείας μας, πάνω στους ώμους των ιδίων των πολιτών.

 

Καταλήγοντας, διερωτώμαι:

Γιατί τόση έλλειψη πολιτικής υπευθυνότητας;

Γιατί τόση έλλειψη κοινωνικής υπευθυνότητας;

Γιατί τόση έλλειψη ανθρωπισμού;

Αν αντιλαμβάνομαι ορθώς τι εστί πατριωτισμός, γιατί τόση έλλειψη πατριωτισμού;

 

Σε μια πολιτεία στην οποία τα πάντα έχουν ξεχαρβαλωθεί εξ αιτίας της πανδημίας ουσιοεξάρτησης, την οποία, μάλιστα, σχεδόν άπαντες συγκαλύπτουν, ουδείς, πλέον, δικαιούται να εκφράζει παράπονα για το οτιδήποτε.

 

 

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» επειδή επιχειρεί να παρακινήσει τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το www.ellada-afypnisis.blogspot.com

 

 
Το νόημα της ζωής PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Διαφύλαξη - Απόψεις

farmphoto«Μια λέξη, αν δεν έχει νόημα, δεν είναι παρά μια ηχώ στο κενό. Μια λέξη, αν το νόημά της δεν είναι για πάντα ένα, γίνεται καρκίνωμα στο λαιμό και εξάνθημα στη γλώσσα».

[σ. 51, Μιχαήλ Ναϊμύ, «Το βιβλίο του Μιρδάδ», 1978, εκδ. Πύρινος Κόσμος]

 

Σκηνή πρώτη

Στεκόμαστε όρθιοι, ο ηλικιωμένος αγρότης συγχωριανός μου ο Δ. και ‘γω, σε κάποιο λιβάδι κοντά στο χωριό μου και μου εξιστορεί – ως αυτόπτης μάρτυς – πραγματικά περιστατικά από όσα διαδραματίστηκαν στο χωριό την εποχή του εμφυλίου.

Στη μια από τις αντίπαλες πλευρές, ο βαθμολογικά ανώτερος έκοβε ένα κομμάτι χασίσι (ο Δ. τέντωνε τους δείκτες των δύο χεριών του, κρατούσε τον αριστερό, σταθερό και με τον δεξιό έκανε μια κίνηση αναπαριστώντας ένα μαχαίρι που έκοβε μα φλούδα από τον αριστερό αντίχειρα που αναπαριστούσε το χασίσι), έφτιαχνε ένα τσιγάρο, το έδινε στον βαθμολογικά κατώτερό του (ορισμένα πράγματα στην Ελλάδα, δε θα αλλάξουν ποτέ) και αφού αυτός το είχε καπνίσει, του ‘δινε ένα κλαδευτήρι (γαμψό πριόνι για το κλάδεμα δέντρων) για να πάει και να κόψει τους ζωντανούς ανθρώπινους λαιμούς των αντιπάλων.

 

Σκηνή δεύτερη

Η Ε. εργάζεται στη γραμμή παραγωγής μιας μεγάλης φάμπρικας. Ο εργοστασιάρχης, προκειμένου να μεγιστοποιήσει την κερδοφορία της επιχείρησής του εφαρμόζει αθέμιτες πρακτικές διοίκησης με αποτέλεσμα να εξουθενώνει τους εργαζόμενους καταδυναστεύοντάς τους. Η Ε. αναπτύσσει συνδικαλιστική δράση, πράγμα το οποίο εξοργίζει τον εργοστασιάρχη, με αποτέλεσμα, αυτός, να προσλάβει έναν πληρωμένο δολοφόνο για να τιμωρήσει την Ε. Ο πληρωμένος δολοφόνος ενεδρεύει σε κάποιο απόμερο σημείο από το οποίο, συνήθως, διέρχεται η Ε. και μόλις αυτή περάσει από εκεί, ο πληρωμένος δολοφόνος της επιτίθεται και την τραυματίζει βαριά.

 

Σκηνή τρίτη

Κάθομαι σε ένα bistro ενός πολύ μεγάλου εμπορικού κέντρου. Αρχικά, αναλογίζομαι όσους περισσότερους μπορώ από όλους τους ευρισκόμενους σε αδύναμη θέση συνανθρώπους μου, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Φρίττω καθώς συνειδητοποιώ την ένταση και την έκταση του ανθρώπινου πόνου.

Στη συνέχεια παρατηρώ γύρω μου, σε εκατοντάδες μάλιστα διαφορετικές εκδοχές, βλέμματα, σωματική και ενδυματολογική «γλώσσα», προκειμένου να εντοπίσω σημάδια έγνοιας· σημάδια αλληλεγγύης για τους συνανθρώπους που βρίσκονται σε αδύναμη θέση.

Ουδέποτε μπορώ να είμαι απόλυτα βέβαιος αν ο γιαλός είναι στραβός, ή εγώ στραβά αρμενίζω, όμως, στην προκείμενη περίπτωση, διέβλεψα ότι τα μεγάλα οικονομικά και τα άλλα προβλήματα της πολιτείας μας είναι ασήμαντα σε σχέση με τον εκούσιο αυτοεγκλωβισμό των πολιτών μέσα στο δικό τους μικρόκοσμο.

Η έλλειψη αλληλεγγύης προς τον αδύναμο συνάνθρωπο, είναι, πράγματι, η χειρότερη – ίσως ολέθρια – πληγή της πολιτείας μας.

 

Σχόλιο

Κάποτε, όχι πολύ παλαιά, μερικοί άνθρωποι είπαν ότι για να σταματήσουμε τους πολέμους πρέπει να επικεντρωθούμε στη μεγιστοποίηση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος και για να γίνει αυτό θα πρέπει να κυβερνούν οι κατά τόπους οικονομικές ελίτ. Θα πρέπει να φτιάξουμε δύο «μαριονέτες», τα πολιτικά συστήματα και τα Μ.Μ.Ε. τα οποία, υπό το προκάλυμμα των μεταξύ τους, δήθεν, διχοστασιών, θα διδάξουν στους πολίτες πώς να χτίσουν – ο κάθε πολίτης γύρω του – τα τείχη του ατομοκεντρισμού και πώς θα ζουν «διαλεκτικά», όχι ο ένας με τον άλλο, αλλά ο καθένας με τις αισθήσεις του.

Ο άνθρωπος, όμως, για να επιβιώσει χρειάζεται να «διατρέφεται» με γνώση, συνειδητότητα και ευδαιμονία. Αυτά, δεν είναι διαθέσιμα εντός των τειχών του ατομοκεντρισμού και έτσι, ο άνθρωπος ανάλωσε τα υπαρκτικά του αποθέματα και αποξήρανε την ψυχή του.

Την ανθρωπολογική χρεοκοπία της πολιτείας μας, συγκάλυψαν για αρκετό χρόνο, οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και στη συνέχεις ο κρατικός υπερδανεισμός. Τώρα, όμως, η ανθρωπολογική κατάσταση της πολιτείας, θα αναδυθεί ορμητικά στο προσκήνιο.

Αποτελεί σφάλμα ολκής η προσπάθεια επίλυσης των μεγάλων κοινωνικών προβλημάτων από πρόσωπα, είτε «άνωθεν», είτε «εκτός» της πολιτείας. Οι ντετερμινιστικές πρακτικές δεν είναι δυνατό να δώσουν πνοή και ζωντάνια σε μια πολιτεία.

Αν εκείνο που θέλουμε είναι να ζήσουμε μαζί, αρμονικά και χωρίς βία, τότε, θα πρέπει να ξαναβρούμε το αληθινό νόημα της ζωής και να το μοιραστούμε. Αλλιώς, θα επικρατήσουν συνθήκες ζούγκλας. 

 

 

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Διαφύλαξη» επειδή επισημαίνει ορισμένους κοινωνικούς κινδύνους.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το http://farm4.static.flickr.com/3616/3421492926_3c06de9f05.jpg

 

 
Η μητέρα όλων των μαχών: Συμβολική κυριαρχία PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

homeless001Το σημερινό κείμενο αποτελεί μια άσκηση κριτικής σκέψης. Ζητείται από τον αναγνώστη να μελετήσει τα παρεχόμενα δεδομένα και στη συνέχεια να επινοήσει μία ή περισσότερες λύσεις του ζητουμένου. Καλή επιτυχία!

 

Δεδομένα

 

«Απόφαση (de-cisio, Ent-scheidung) είναι η πράξη ή η διαδικασία αποκοπής ή αποχωρισμού, από την οποία προκύπτει μια κοσμοεικόνα κατάλληλη να εγγυηθεί την ικανότητα προσανατολισμού την αναγκαία για την αυτοσυντήρηση».

[σ. 23, Παναγιώτη Κονδύλη, «Ισχύς και απόφαση – Η διαμόρφωση των κοσμοεικόνων και το πρόβλημα των αξιών», 2001, εκδ. Στιγμή]

 

«Έτσι η απόφαση σημαίνει τόσο τον άλλοτε άγριο κι άλλοτε ήπιο βιασμό της αδιευθέτητης πραγματικότητας ενός δεδομένου προκαταρκτικού κόσμου, όσο και την άλλοτε συνεκτική κι άλλοτε αποσπασματική συγκρότηση της πραγματικότητας ενός οργανωμένου κόσμου».

[σ. 25, Παναγιώτη Κονδύλη, «Ισχύς και απόφαση – Η διαμόρφωση των κοσμοεικόνων και το πρόβλημα των αξιών», 2001, εκδ. Στιγμή]

 

«Η υποτύπωση μιας κοσμοεικόνας πάνω στη βάση ορισμένων αξιώσεων ισχύος ισοδυναμεί όμως με την υποτύπωσή της σε διαρκή αναφορά προς εκείνο, το οποίο θέτει φραγμούς στις αξιώσεις αυτές – δηλαδή σε διαρκή αναφορά προς έναν υπαρκτό ή δυνητικό εχθρό· μ’ αυτή την έννοια η κοσμοεικόνα αποτελεί την αντεστραμμένη εικόνα ενός εχθρού».

[σ. 62, Παναγιώτη Κονδύλη, «Ισχύς και απόφαση – Η διαμόρφωση των κοσμοεικόνων και το πρόβλημα των αξιών», 2001, εκδ. Στιγμή]

 

«Από τη μια πλευρά είναι η υπεροπτική εγωπάθεια των πλουσίων αριστοκρατών ηρώων της ιστορίας: ο κόσμος όλος γύρω, πλάσματα και πράγματα είναι γι’ αυτούς, απλά αντικείμενα στη διάθεση του γούστου και του βίτσιου τους»

[σ. 12, Β. Χ. Παλιγγίνη, στο, Έρμαν Έσσε, «Η ινδική βιογραφία και άλλα διηγήματα», μτφ. Β.Χ. Παλιγγίνη, 1983, εκδ. Νεφέλη]

 

«Το μυστήριο της επιτελεστικής μαγείας καταλήγει έτσι στο μυστήριο του υπουργήματος (σύμφωνα με ένα λογοπαίγνιο προσφιλές στους κανονιστές – με τις λέξεις mysterium και ministerium), δηλαδή στην αλχημεία της αντιπροσώπευσης (με τις διαφορετικές έννοιες του όρου – representation: παράσταση και αντιπροσώπευση), μέσω της οποίας ο αντιπρόσωπος φτιάχνει την ομάδα που τον φτιάχνει: ο εκπρόσωπος λόγου που είναι εφοδιασμένος με την πλήρη εξουσία να μιλάει και να ενεργεί στο όνομα της ομάδας, και κατ’ αρχάς να επενεργεί στην ομάδα μέσω της μαγείας του συνθήματος, είναι το υποκατάστατο της ομάδας, η οποία υπάρχει μόνο μέσω αυτής της πληρεξουσιότητας. Ομάδα που έχει γίνει άνθρωπος, προσωποποιεί ένα πλασματικό πρόσωπο, το οποίο ο ίδιος αποσπά από την κατάσταση του απλού συνονθυλεύματος χωριστών ατόμων, δίνοντάς του τη δυνατότητα να ενεργεί και να μιλάει, διαμέσου εκείνου, ‘σαν ένας μόνο άνθρωπος’. Σε αντιστάθμισμα, λαμβάνει το δικαίωμα να μιλάει και να ενεργεί στο όνομα της ομάδας, να ‘παίρνει τον εαυτό του για’ την ομάδα που ενσαρκώνει, να ταυτίζεται με τη λειτουργία στην οποία ‘δίνεται ψυχή τε και σώματι’, παρέχοντας έτσι βιολογικό σώμα σε ένα κατεστημένο σώμα. Status est magistrates, ‘το κράτος είμαι εγώ’.

Ή, κάτι που καταλήγει στο ίδιο, ο κόσμος είναι η παράστασή μου».

[σ. 153, Pierre Bourdieu, «Γλώσσα και Συμβολική Εξουσία», 1999, εκδ. Καρδαμίτσα]

 

«Το επιτελεστικό εκφώνημα εμπερικλείει ‘τη διατυμπανισμένη αξίωση κατοχής της τάδε ή της δείνα εξουσίας’, αξίωση λίγο ως πολύ αναγνωρισμένη, άρα λίγο ως πολύ κοινωνικά επικυρωμένη. Αυτή η αξίωση επενέργειας στον κοινωνικό κόσμο μέσω των λέξεων, δηλαδή, μαγικά, είναι λιγότερο ή περισσότερο παράλογη ή λογική ανάλογα με το κατά πόσο βασίζεται στην αντικειμενικότητα του κοινωνικού κόσμου: μπορούμε έτσι να αντιπαραθέσουμε, ως δύο πράξεις μαγικής ονομασίας πολύ άνισα εγγυημένες κοινωνικά, τη βρισιά (‘και τι είσαι, ένας δασκαλάκος είσαι!’) η οποία, όταν δεν έχει εξουσιοδότηση, κινδυνεύει να γυρίσει εναντίον του υβριστή, και την επίσημη ονομασία (‘σας αναγορεύω καθηγητή’), που ισχυροποιείται από όλη την αυθεντία της ομάδας και είναι ικανή να θεσπίσει μια νόμιμη, δηλαδή καθολικά αναγνωρισμένη ταυτότητα».

[σ. 103-104, Pierre Bourdieu, «Γλώσσα και Συμβολική Εξουσία», 1999, εκδ. Καρδαμίτσα]

 

«3.326 Προκειμένου να αναγνωρίσω το νόημα ενός συμβόλου, χρειάζεται να παρατηρήσω την έλλογη χρήση αυτού του συμβόλου» (In order to recognize a symbol by its sign we must observe how it is use with a sense).

[σ. 16, Ludwig Wittgenstein, “Tractatus logico-philosophicus”, 1922, Routledge]

 

«3.328 Εάν ένα σύμβολο στερείται χρησιμότητας, τότε, στερείται και νοήματος. Αυτό είναι το νόημα του αποφθέγματος του Όκαμ. (Εάν όλοι συμπεριφέρονται σαν, ορισμένο σύμβολο, να έχει συγκεκριμένο νόημα, τότε, πράγματι έχει νόημα το σύμβολο αυτό)». [If a sign is useless, it is meaningless. That is the point of Occam’s maxim. {If everything behaves as if a sign had meaning, then it does have meaning}].

[σ. 16, ό.π.]

 

«5.6 Τα όρια της γλώσσας μου ταυτίζονται με τα όρια του κόσμου μου… Μας είναι αδύνατο να μπορέσουμε να σκεφτούμε κάτι αδιανόητο σε μας· έτσι, αδυνατούμε να μιλήσουμε για το οτιδήποτε αδυνατούμε να σκεφτούμε.» (The limits of my language mean the limits of my world… We cannot think what we cannot think; so what we cannot think we cannot say either]

[σ. 56, ό.π.]

 

Τα γεγονότα που συμβαίνουν στον πραγματικό κόσμο, από μόνα τους, ουδεμία πρακτική χρησιμότητα αποδίδουν στον άνθρωπο. Η πρακτική χρησιμότητα εμπεριέχεται στο νόημα των γεγονότων, το οποίο είναι μία συνάρτηση f του χώρου, του χρόνου, των πραγματικών συμβάντων και των επιθυμιών (προθέσεων) του παρατηρητή (αρχή του Χάιζενμπεργκ).

Νόημα: f(χώρος, χρόνος, γεγονός, επιθυμίες)

Με άλλα λόγια, το ίδιο γεγονός μπορεί να ενέχει (ακόμη και ακραία) διαφορετικό συμβολικό περιεχόμενο, ανάλογα με την τιμή των υπολοίπων παραμέτρων (οι οποίες του δίνουν νόημα), του χρόνου, του χώρου, του τρόπου και των προθέσεων.

 

«Όταν ο κυβερνήτης είναι απλός, ο λαός απολαμβάνει.

Όταν ο κυβερνήτης είναι πονηρός, ο λαός υποφέρει.

Στην απλότητα κουρνιάζει η ευτυχία. Στην πονηριά κρύβεται ο πόνος.

Ποια είναι τα όρια; Η τιμιότητα γρήγορα γίνεται πονηριά. Το καλό αμέσως γίνεται κακό.

Ο συνετός κόβει δίχως να πληγώνει, στρογγυλεύει τις γωνίες, παρεμβαίνει δίχως να ενοχλεί, φωτίζει δίχως να θαμπώνει».

[σ. 85, Λάο Τσε, «Ταό Τε Κινγκ», 1996, εκδ. Σμίλη]

 

Ο δίκαιος Βασιλιάς: «Τότε ένας βασιλιάς θα βασιλέψει με δικαιοσύνη και οι άρχοντές του θα κυβερνούν μ’ ευθύτητα. Καθένας τους θα είναι σκέπη προστατευτική από τον άνεμο, σαν καταφύγιο στην καταιγίδα, σαν ρυάκια σε ξερότοπο, σαν σκιά μεγάλου βράχου σε διψασμένη γη. Τότε τα μάτια των Βλεπόντων δε θα ‘ναι πια κλειστά και τ' αυτιά των προφητών θα ‘ναι ορθάνοιχτα. Η καρδιά των αστόχαστων σοφία θα γνωρίσει κι όσοι μπερδεύουν σκόπιμα τα λόγια τους θα μιλούν καθαρά. Δε θα ονομάζουν πια ευγενή τον ανόητο, ούτε αξιοσέβαστο τον απατεώνα.

Ο ανόητος λέει μόνο ανοησίες και σκέφτεται αδιάκοπα το πώς θα κάνει το κακό. Και με τα έργα του αλλά και με τα λόγια του τον Κύριο προσβάλλει. Αφήνει νηστικό τον πεινασμένο, στον διψασμένο δεν δίνει νερό. Τα όπλα του πανούργου είναι δολερά· επινοεί σχέδια πονηρά, για να λυγίσει τον φτωχό με λόγια ψεύτικα, ακόμα κι όταν ο αδύνατος διεκδικεί το δίκιο του. Αλλά ο έντιμος επινοεί σχέδια ευγενικά και επιμένει στα ευγενικά του έργα».

[π.Δ. Ησαΐας 32]

 

«Και αφτός ο άρχος των ανθρώπων όριζε ένα ολάκερο τετάρτι της γης, τους τόπους πούνε γύρου περικυκλωμένοι από το πέλαγο, ο νικητής στες μάχες.

Ο καταστρεφτής των οχτρών εξουσίαζε ως τα σύνορα των βαρβάρων, τα μέρη που τα περιορίζει η θησαβροφόρα θάλασσα, όπου κατοικούν οι τέσσερες τάξες.

Κ’ ενώ εκείνος ήτουν βασιληάς του τόπου, ως τίγρη μεταξύ των ανθρώπων, οι άνθρωποι μένοντας πιστοί στην αρετή απολάβαιναν την εφτυχία, το αγαθό και το ωφέλιμο.

Δεν ήτουν (τότες) φόβος από κλέφτες, ώ φίλε, δεν ήτουν φόβος από πείνα, ουδέ ο παραμικρός, και ούτε δεν ήτουν φόβος από αρρώστιες, ενώ εκείνος ήτουν βασιληάς του τόπου.

Όλες οι τάξες εφχαριστιώνταν στα χρέη τους· και στες ιεροπραξίες δεν είχαν κανέναν πόθο (που να ζητούσαν να πλερωθεί)· αποθωμένοι σ’ αφτόν τον κοσμοκράτορα τίποτα δεν εφοβούνταν.

Και ο θεός της βροχής, έρριχνε την ώρα που έπρεπε εκατοστάδες και ζουμερνές βροχάδες· και η γης ήτουν γιομάτη από τους θησαβρούς της, καθώς και γιομάτη απ’ όλα τα ζωντανά της.

Και οι βραχμάνοι ήταν εφχαριστημένοι με το χρέος τους, και σ’ αφτούς δεν εγνωριζόταν το ψέμα· και (ο βασιληάς) εκείνος ήτουν ένας θιαμαστός μεγάλος ήρωας, και ένας νέος που είχε κορμί διαμαντένιο.

Και ωσάν η θάλασσα ήτουν αμετακίνητος, και ωσάν η γης υπομονετικός· και ήτουν τιμημένος αφτός ο εξουσιαστής της γης, και ήτουν αγαθός για το λαό της χώρας του και του βασίλειού του, κι’ όριζε κόσμο καλοκαρδισμένον πολύ, από τους ανθρώπους που εστοχαζόνταν απ’ όλα υψηλότατο την αρετή».

[σ. 9-10, «Η ιστορία της Σακούνταλα κατά το Μαχαβάρατα», πρώτη εκδ. 1901, 1986, μτφ. Κ. Θεοτόκης, εκδ. Τυπογραφείο Κείμενα]

 

Η πρόσβαση στην μεταφυσική πραγματικότητα αποτελεί μια προϋπόθεση για την ύπαρξη πολιτισμού.

 

Στον πυρήνα της μόρφωσης, της καλλιέργειας και του ήθους, βρίσκεται η δυνατότητα πρόσβασης στη μεταφυσική πραγματικότητα και τα ουσιώδη της ανθρώπινης ζωής.

 

Η νηφαλιότητα και η αυθόρμητη μνήμη αποτελούν προϋπόθεση της μόρφωσης, της καλλιέργειας, του ήθους και της δυνατότητας σύναψης λογικών και αρμονικών προσωπικών σχέσεων και της έκφρασης της δημιουργικής προσωπικής ετερότητας.

 

Η υπαρκτική ακεραιότητα του ανθρώπου (δηλαδή, η δυνατότητα σύναψης λογικών και αρμονικών σχέσεων, μαζί με τη δυνατότητα έκφρασης της δημιουργικής προσωπικής ετερότητας) αποτελούν προϋπόθεση για το κατόρθωμα της αλήθειας.

 

«2.5.2 Η κοινωνική επαλήθευση της γνώσης συνδέει τον τρόπο να γνωρίζουμε με ένα τρόπο να υπάρχουμε: συνδέει την αλήθεια με τη δημοκρατία και την εκκλησία – με το κοινό άθλημα των σχέσεων κοινωνίας της ζωής. Καμία ‘αυθεντία’ και καμία πειθαναγκαστική ‘αποκάλυψη’ δεν εγγυάται κατά λόγον την αλήθεια. Η αλήθεια μόνο κατορθώνεται με το άθλημα των κατά λόγον σχέσεων.

2.5.3 Η σχέση είναι η γνώση ως άμεση εμπειρική πιστοποίηση, ο τρόπος με τον οποίο γνωρίζουμε την πραγματικότητα».

[σ. 25, ISBN 960-8399-00-9]

 

Σε μια Τυραννίδα είναι προφανές ότι ο τύραννος επιθυμεί να είναι ο ίδιος εκείνος που ορίζει τι είναι ‘πραγματικό’. Για να συμβεί αυτό προϋποτίθεται ότι οι πολίτες θα παραμένουν αμόρφωτοι, ακαλλιέργητοι, αήθεις και ανήμποροι να συνάψουν μεταξύ τους λογικές και αρμονικές σχέσεις, καθώς επίσης και ανήμποροι να εκφράσουν την δημιουργική προσωπική τους ετερότητα. Έτσι, το ρόλο της «ονομασίας» του «πραγματικού» θα διαδραματίσουν οι διάφορες ιεραρχικές δομές, όπως οι γραφειοκρατίες και κυρίως τα Μ.Μ.Ε.

 

Ζητούμενα

Ζητείται, με βάση τα δεδομένα του προβλήματος και μόνο, να αποδειχθεί ως ορθή κατά λογική ακολουθία, η παρακάτω πρόταση:

Όταν τη συμβολική κυριαρχία, σε μια ανθρώπινη κοινότητα, αποκτήσουν κακοποιά στοιχεία, τότε, υποβιβάζεται η ανθρωπολογική κατάσταση του λαού, υποβιβάζεται η ποσότητα του νέου πλούτου την οποία απολαμβάνει ο λαός και επικρατεί ο πόνος, τα δάκρυα και η δυστυχία.

 

 

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Ισορροπία» επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της «γλώσσας» με την οποία σκεφτόμαστε την αυτογνωσία.

Υ.Γ. 2: με τη φωτογραφία της γιαγιάς που επαιτεί, επιθυμώ να τιμήσω τη μαγκιά και το τσαγανό όλων των ελλήνων opinion leaders, gate keepers και attractors (επώνυμους και ανώνυμους), οι οποίοι αβαντάρισαν εξαιρετικά αποτελεσματικά το καθεστώς της κλεπτοκρατίας με αποτέλεσμα τη σημερινή και την επικείμενη κατάσταση των ελλήνων και της Ελλάδας. Σε καλή μεριά τα αργύρια και να σας χαιρόμαστε.

Υ.Γ. 3: η φωτογραφία προέρχεται από το http://blog.lib.umn.edu/pete6513/architecture/homeless1.jpg

 

 
Τίμα τον Πατέρα σου… PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

«Όταν, ένας, προδώσει μια φορά την αλήθεια ή τη δικαιοσύνη, μετά, δεν έχει το οποιοδήποτε λογικό έρεισμα να μην την προδώσει και άλλη μια φορά. Αργά ή γρήγορα, αναπόφευκτα θα καταλήξει να προδίδει την αλήθεια και τη δικαιοσύνη σε κάθε περίπτωση και στο τέλος θα απολέσει μόνιμα τη διάκριση της αλήθειας και τη διάκριση της δικαιοσύνης. Χωρίς τη διάκριση της αλήθειας και του δικαίου, ούτε αληθινές ανθρώπινες σχέσεις θα μπορέσει να συνάψει, ούτε και την αληθινή ταυτότητά του να μπορέσει να εντοπίσει. Τότε, θα είναι θλιβερά λίγα εκείνα που θα τον ξεχώριζαν από τα ζώα». 

Περισσότερα...
 
Ένας τόπος αρμονίας PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

timonofathensΑρμονία είναι η συμφωνία μεταξύ της μορφής και του περιεχομένου.

Όταν, σε μια χώρα, αποκαθίσταται αυτή η συμφωνία, τότε, οι αντιδράσεις των πολιτών ατονούν και οι φωνές διαμαρτυρίας κατασιγάζουν. Έτσι, ο καθείς αποδέχεται και απολαμβάνει ό,τι ακριβώς του αξίζει.

 

Α’ άρχοντας, προς τον Τίμωνα: Κύριέ μου, βλέπεις πόση αγάπη σου ‘χουν.

(Μουσική. Ξαναμπαίνει ο ΕΡΩΣ με μια μιμική παράσταση, κυρίες ντυμένες αμαζόνες που κρατάνε λύρες και χορεύουν και παίζουν.)

φιλόσοφος Απήμαντος: Χάειντε! Μεγάλη ξιπασιά μας ήρθε δω! Χορεύουν! Παλαβές γυναίκες. Με τρέλα μοιάζει η λάμψη τούτης της ζωής καθώς στη φέστα τούτη χόρτα λαδερά. Γινόμαστε τρελοί για να διασκεδάσουμε και με μαλαγανιές ρουφάμε εκείνους που πάνω στα γεροντάματα θα τους ξεράσουμε με πάθος και με φτόνον όλο φαρμακίλα. Ποιος ζωντανός δεν είν’ αχρείος ή δεν εξαχρειώνει; Ποιος πέθανε και με κλωτσιές δεν πάει στον τάφο του ύστατο χαίρε από τους φίλους του; Είναι φόβος μην τούτοι που χορεύουν τώρα εδώ μπροστά μου μεθαύριο με πατήσουν· το είδαμε, έχει γίνει. Ο κόσμος σε ήλιο που έδυσε, τις πόρτες κλείνει.

(Οι κύριοι, με πολλές ρεβερέντζες στον ΤΙΜΩΝΑ, σηκώνονται απ’ το τραπέζι και, για να τον ευχαριστήσουν, καθένας ξεδιαλέγει μιαν αμαζόνα κι όλοι χορεύουν, άντρες με γυναίκες, έναν-δύο γύρους με τη μουσική που παίζουν οξύαυλοι και σταματάνε.)

[σ. 37, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, «Τίμων ο Αθηναίος», μτφ. Β. Ρώτα, 1989, εκδ. Επικαιρότητα]

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Ισορροπία» επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της «γλώσσας» με την οποία σκεφτόμαστε την αυτογνωσία.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το http://hoocher.com/Thomas_Couture/Timon_of_Athens.jpg

 
el arte de la revolución PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Διαφύλαξη - Απόψεις

frenchrevolutionΤο βίντεο που ακολουθεί περιλαμβάνει ορισμένες απόψεις της Regina Spektor, για ορισμένους κινδύνους οι οποίοι ενέχονται στις απότομες κοινωνικές αλλαγές.

Επειδή, στην πολιτεία μας, πολλοί πολίτες έχουν στοχοποιήσει το οικονομικό και το πολιτικό κατεστημένο ως τους αποκλειστικούς ‘φταίχτες’ των δεινών της πολιτείας μας, καλό θα ήταν να ακούσουν και κάποιες εναλλακτικές απόψεις για τις κοινωνικές επαναστάσεις.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Regina Spektor on Revolution

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Διαφύλαξη» επειδή εκφράζει μια άποψη για ορισμένους κινδύνους οι οποίοι σχετίζονται με την κοινωνική αλλαγή.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το http://www.success.co.il/knowledge/images/Pillar10-History-French-Revolution-Delacroix.jpg

 

 
Μια παραδοξολογία PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

schwarzwald01

schwarzwald01

schwarzwald01

schwarzwald01

schwarzwald01

schwarzwald01

schwarzwald01

schwarzwald01

schwarzwald01

schwarzwald01

schwarzwald01

schwarzwald01

 

Ο Μέλας Δρυμός (Schwarzwald) είναι ένα μεγάλο δάσος στη νοτιοδυτική Γερμανία ανάμεσα στον ποταμό Ρήνο δυτικά και τις πηγές του Δούναβη νότια. Παρά το όνομα, το δάσος δεν θεωρείται πιο «σκοτεινό» σε χρώματα σε σχέση με τα υπόλοιπα δάση κωνοφόρων της Γερμανίας. Η μεγαλύτερη πόλη στα όρια του Μέλανος Δρυμού είναι το Φράιμπουργκ. Στο δάσος, οι πολίτες κάνουν όμορφους περιπάτους και αν θέλουν, γνωρίζονται με άλλους ανθρώπους και κάνουν συντροφιά μαζί τους. Στις εκεί ευρισκόμενες κοινότητες, πολλές οικογένειες έχουν κατασκευάσει όμορφα σπίτια και ζουν μόνιμα.

 

Η Ελλάδα, μετά από ένα πακτωλό οικονομικών επιδοτήσεων τις οποίες εισέπραξε τις τελευταίες δεκαετίες από την ευρωπαϊκή ένωση, κατ’ ουσία πτώχευσε. Το πλήθος των ανέργων έφτασε τις 600.000 με προοπτική το πλήθος αυτό να πολλαπλασιαστεί. Στο κέντρο της πρωτεύουσας έχει επικρατήσει η βία και η εξαθλίωση, ενώ στις οικονομικές αγορές έχουν επικρατήσει τα ολιγοπώλια και τα καρτέλ, με αποτέλεσμα, την υπερβολική αύξηση του τιμαρίθμου. Το σύστημα διακυβέρνησης έχει απολέσει τη δημοκρατική του νομιμοποίηση και την χρηστή σχέση του με τα συμφέροντα της πολιτείας και των πολιτών. Οι υπόλοιποι θεσμοί, κατ’ ουσία, έχουν καταρρεύσει και αυτοί. Ουδείς από τους ελλαδίτες ασχολείται με την ουσιώδη ανάλυση και επίλυση των μεγάλων προβλημάτων της πολιτείας, ενώ, όλοι ανεξαιρέτως, μεριμνούν αποκλειστικά για την διαμόρφωση και την προβολή, προς τον μικρόκοσμό τους και την υπόλοιπη «φυλή», μιας ελκυστικής υποκριτικής προσωπικής «εικόνας».

 

Στη σκέψη μου υπάρχει η πεποίθηση ότι, στις κοινότητες του Μέλανα Δρυμού, επικρατούν ορθολογικότερες και δημιουργικότερες κοινωνικές συνθήκες, σε σχέση με τις αντίστοιχες, στην Ελλάδα. Όμως, την πεποίθησή μου αυτή, ουδόλως δύναμαι να διατυπώσω ευθέως επειδή...

 

«Έχουμε τόσο πολύ τριφτεί πάνω στην κοινωνία και το κοινωνικό ψεύδος που και η πιο σημαντική αλήθεια, ευθέως διατυπωμένη, μοιάζει παραδοξολογία».

[σ. 22, Οδυσσέας Ελύτης, «Ο κήπος με τις αυταπάτες», 1999, εκδ. ύφιλον/βιβλία]

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Ισορροπία» επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της «γλώσσας» με την οποία σκεφτόμαστε την αυτογνωσία.

Υ.Γ. 2: οι φωτογραφίες προέρχονται από

http://www.forestanera-friburgo-tours.com/visite-guidate/wp-content/uploads/schwarzwald.jpg

http://www.schwarzwald-netz.com/resources/userdata/images/image/ferienwohnung-schwarzwald.jpg

http://www.online-reisefuehrer.com/deutschland/bilder/schwarzwald.jpg

http://wwwiaim.ira.uka.de/cogsys07/venue/schwarzwald1.jpg

http://www.schwarzwald-ferienwohnungen-im-gruen.de/images/Schwarzwald_See.jpg

http://www.slssc.org/images/photos/stuttgartlauf05/Schwarzwald.JPG

http://www.fastenwandern.info/images/gebiete/schwarzwald-2.jpg

http://www.fastenwandern.biz/images/fastenwandern-schwarzwald.jpg

http://www.koestlichesdeutschland.de/pictures/18/big/18-0001_b.jpg

http://farm3.static.flickr.com/2330/2489557238_757f84a87a.jpg

http://www.freiburg.de/servlet/PB/show/1206597/FWTM_Ausflug_Schwarzwald.jpg

http://www.skogsborg.com/pages/pics/Freiburg_Schwarzwald.jpg

 

 
Ανώφελος υποθετικός λόγος PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

vietnamΈχοντας μόλις επιστρέψει από ένα σύντομο ταξίδι στο Βιετνάμ, βρίσκομαι στο γνωστό γεφυράκι καθιστός, με ένα παγωμένο φραπέ δίπλα μου και το βιβλίο στο χέρι ανοικτό:

 

«Είναι ένα πρωινό χωρίς σύννεφα, πολύ νωρίς, ο ουρανός είναι τόσο καθαρός, ήσυχος και γαλάζιος. Όλα τα σύννεφα μοιάζουν να έχουν φύγει, αλλά μπορεί να ξανάρθουν στη διάρκεια της ημέρας. Ύστερα απ’ αυτό το κρύο, τον αέρα και τη βροχή, η άνοιξη θα ξαπλωθεί πάλι παντού· μέχρι τώρα η άνοιξη, παρ’ όλο το κρύο, προχωρούσε σιγά σιγά, αλλά τώρα κάθε φύλλο και μπουμπούκι θ’ αναγαλλιάσει. Τι υπέροχο πράγμα που είναι η γη! Πόσο όμορφα είναι όσα ξεπηδούν από μέσα της – οι βράχοι, τα ποτάμια, τα δέντρα, το γρασίδι, τα λουλούδια, όλα αυτά που γεννάει ατέλειωτα – μόνο τον άνθρωπο τον τρώει η λύπη, μόνο αυτός καταστρέφει το ίδιο του το είδος, τη γενιά του· μόνο αυτός εκμεταλλεύεται τον πλησίον του, καταδυναστεύει και καταστρέφει. Ο άνθρωπος είναι ο πιο κατακτητής του χρόνου και του χώρου. Αλλά παρ’ όλες τις ικανότητές του, παρ’ όλους τους υπέροχους ναούς και τις εκκλησίες, τζαμιά και καθεδρικές, ζει μέσα στο ίδιο του το σκοτάδι. Θεοί του είναι οι ίδιοι του οι φόβοι και αγάπες του τα ίδια του τα μίση. Τι θαυμάσιος κόσμος που θα μπορούσε να είναι χωρίς όλους αυτούς τους πολέμους, χωρίς όλους αυτούς τους φόβους. Αλλά σε τι χρησιμεύει να κάνει κανείς υποθέσεις; Σε τίποτε απολύτως».

[σ.47, Κρισναμούρτι, «Γράμματα σε μια νεαρή φίλη», 2000, εκδ. Καστανιώτη]

 

Ο εξωτερικός δανεισμός της πολιτείας μας μπορούσε, μέχρι πρότινος, να συγκαλύπτει τον πυρήνα της πολύπλευρης κρίσης της πολιτείας μας. Όμως, ήταν μέχρις εδώ.

Διαβάζαμε σε διάφορα άρθρα για την ανθρωπολογική καταστροφή που μαστίζει τη χώρα μας και παρά την βρίθουσα βιβλιογραφία που συνόδευε την αρθρογραφία, όλοι αδιαφορούσαμε.

Τα άρθρα, πλέον, έγιναν απτή πραγματικότητα η οποία θα αναδύεται όλο και περισσότερο καθώς η οικονομική ένδεια των πολιτών θα εντείνεται.

Τα προβλήματα μπορεί κανείς να τα αγνοεί. Τότε, αυτά συνήθως μεγεθύνονται. Εναλλακτικά, μπορεί να τα επιλύει. Τότε, όμως, χρειάζεται να ‘λερώσει’ τα χέρια του.

 

Αγνοώντας το ανθρωπολογικό πρόβλημα.

«Όποιος διορθώνει χλευαστή, τις προσβολές του θα δεχτεί κι όποιος ελέγχει ασεβή δέχεται κατηγόριες. Μήν τον διορθώνεις το χλευαστή, γιατί θα σε μισήσει· σοφό να ελέγχεις και θα σε αγαπήσει. Στο σοφό δώσε αφορμή και πιότερο σοφός θα γίνει. Τον δίκαιο δίδαξε και πιότερα θα μάθει».

[π.Δ. παροιμίαι 9:7-9]

 

Αντιμετωπίζοντας το ανθρωπολογικό πρόβλημα.

Κάποτε ένας διδάσκαλος ρωτήθηκε αν θα έπρεπε όλοι να μορφώνονται χωρίς διάκριση, ή μόνο λίγοι εκλεκτοί. Εκείνος απάντησε: «Μη νομίζετε καμιά προσπάθεια χαμένη. Μερικοί σπόροι κείτονται θαμμένοι στο χώμα για πολλά χρόνια, μα γρήγορα έρχονται στο φως, όταν τους αναταράξει η ανάσα της πρώτης ευνοϊκής εποχής. Ο σπόρος της Αλήθειας υπάρχει σ’ όλους τους ανθρώπους και σ’ όλα τα πράγματα. Το έργο σας δεν είναι να σπείρετε την Αλήθεια, μα να προετοιμάσετε την ευνοϊκή εποχή για τη βλάστησή της».

[σ. 179, Μιχαήλ Ναϊμύ, «Το βιβλίο του Μιρδάδ», 1978, εκδ. Πύρινος Κόσμος]

 

Στη ρίζα όλων των προβλημάτων της πολιτείας μας βρίσκεται η αδυναμία είτε η άρνηση των πολιτών να συνεννοηθούν μεταξύ τους εντός λογικών και αρμονικών σχέσεων και η αδυναμία είτε η άρνηση των πολιτών να εκφράσουν τη δημιουργική ετερότητά τους.

Ελάχιστοι εργάζονται για τη ριζική αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος. Όλοι οι υπόλοιποι ασχολούνται με το αζημίωτο, με τα συμπτώματά του: διαρθρωτικά προβλήματα οικονομίας, φοροδιαφυγή, πολιτικό σύστημα και τα ρέστα. Αναπαύονται δε, πάνω στα προνόμιά τους και ονειρεύονται ότι δεν θα έρθει η ώρα που τα πάντα θα καταρρεύσουν στην πολιτεία εξ αιτίας αυτού του προβλήματος.

Όμως, ευσυνείδητος δε θα πει κορόιδο. Αν κάποιοι ελάχιστοι, σήμερα, δίνουν άνιση μάχη για την αντιμετώπιση του γενικευμένου ανθρωπολογικού προβλήματος της πολιτείας μας και όλοι οι υπόλοιποι αδιαφορούν, αυτό, ούτε σε συνολική αντιμετώπιση του προβλήματος θα οδηγήσει, μα ούτε και σημαντική διάρκεια θα έχει η όποια προσπάθεια.

 

Ας αφήσω, όμως, το βιβλίο από το χέρι και ας απολαύσω αυτή τη φτωχική και γαλήνια ομορφιά της φύσης γύρω και εντός μου.

  

 

Υ.Γ.: Επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Ισορροπία» επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της «γλώσσας» με την οποία σκεφτόμαστε την αυτογνωσία
 
Η ράβδος χρυσού και τα ελλαδικά μεγαλεία PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

rollsroycephantomextendedsmall«Κάποτε, τέσσερις άνδρες ταξίδευαν για επαγγελματικούς λόγους έχοντας μαζί τους πιστόλια για την προσωπική τους ασφάλεια. Καθώς βάδιζαν, συνάντησαν έναν σοφό άνθρωπο. Εκείνος τους προειδοποίησε ότι θα έπρεπε να αλλάξουν κατεύθυνση επειδή όδευαν προς έναν μεγάλο κίνδυνο. Εκείνοι αγνόησαν την προειδοποίησή του λέγοντάς του ότι ήταν επαρκώς εξοπλισμένοι για την αντιμετώπιση κάθε κινδύνου. Καθώς προχώρησαν παρακάτω, αντίκρισαν πάνω στο έδαφος μια ράβδο χρυσού. Πανηγυρίζοντας για το εύρημά τους, το περιτύλιξαν με ένα κομμάτι ύφασμα με σκοπό να το μοιραστούν μεταξύ τους.

Καθώς έπεσε η νύχτα, οι δύο από αυτούς επισκέφτηκαν το γειτονικό χωριό για να προμηθευτούν τροφή, ενώ οι υπόλοιποι δύο τους περίμεναν επιτόπου. Εκείνοι που παρέμειναν, μπήκαν στον πειρασμό να κρατήσουν τη ράβδο για τον εαυτό τους και συνωμότησαν προκειμένου να πυροβολήσουν τους άλλους δύο, όταν αυτοί επέστρεφαν.

Εκείνοι που επισκέφτηκαν το χωριό απήλαυσαν ένα χορταστικό γεύμα. Ενώ επέστρεφαν με τα τρόφιμα των άλλων δύο, ενέδωσαν, επίσης, στο πειρασμό και συνωμότησαν προκειμένου να ξεκάνουν τους άλλους δύο συντρόφους τους. Έτσι, τοποθέτησαν δηλητήριο μέσα στα τρόφιμα που θα έδιναν.

Όταν επέστρεψαν με τα τρόφιμα, οι άλλοι δυο, τους πυροβόλησαν και τους σκότωσαν. Όμως, ήταν ήδη πεινασμένοι. Έτσι, έσπευσαν να καταναλώσουν αμέσως τα τρόφιμα που τους έφεραν οι άλλοι δυο. Αποκοιμήθηκαν και δεν ξύπνησαν ποτέ.

rollsroycephantomsmallΤο επόμενο πρωινό, ο ίδιος σοφός κατευθύνθηκε προς το ποτάμι για το λουτρό του. Στη διαδρομή αυτή αντίκρισε τους τέσσερις νεκρούς και την τυλιγμένη στο ύφασμα ράβδο χρυσού. Πήρε τη ράβδο και την πέταξε μέσα στο ποτάμι προκειμένου αυτή να μην προκαλέσει άλλους μπελάδες.

Αυτά συμβαίνουν στις ζωές μας όταν η νοοτροπία μας νοθεύεται από δαιμονικές τάσεις. Αν, όμως, θεωρήσουμε τα πάντα στη ζωή μας ως θεϊκά δώρα και με αυτό τον τρόπο ασκηθούμε στην αφοσίωση, τότε, η νοοτροπία μας εξαγνίζεται με αποτέλεσμα να μπορούμε, πλέον, να ζήσουμε μακρόχρονες και ευτυχισμένες ζωές.

Οι κακές συντροφιές προκαλούν την ανάπτυξη κακών τάσεων μέσα στις νοοτροπίες μας και οι οποίες, με τη σειρά τους οδηγούν σε κακές επιλογές. Οι καλές συντροφιές προκαλούν καλές τάσεις, οι οποίες οδηγούν σε καλές επιλογές. Όλοι μας θα πρέπει να προσπαθούμε να κάνουμε τις ζωές μας να είναι, γεμάτες από ευτυχία και χρήσιμες επιλογές, εφαρμόζοντας αυτές τις οδηγίες. Τέτοιες ζωές θα ήταν πραγματικά καλές ζωές, τόσο για εμάς, όσο και για τον κόσμο μας». [σ. 134-135, «Good Company – an anthology», 1987, The study society – London]

 

Σχόλιο

Πριν από μερικές δεκαετίες, κάποιοι κύριοι με Cadillac, άρχισαν να τοποθετούν από εδώ και από κει, διάφορες «ράβδους» (όπως, θέσεις στο δημόσιο, αξιώματα, θώκους, βίλες, πολυτελή αυτοκίνητα, καλλίγραμμες πορτοκαλέες, ευφραντικά ή μη, χαπάκια, εισπνεόμενες λευκές πούδρες, λευκές ποδιές, πανεπιστημιακές έδρες, ράσα, δίκοχα, κολεγιές, μικρόφωνα, κάμερες, κ.λπ.) προκειμένου να εξουδετερωθεί κάθε αντίσταση στις ληστρικές τους διαθέσεις.

Σήμερα, ένας ολόκληρος λαός κρέμεται σαν τσαμπιά σταφύλια από αυτές τις «ράβδους» και αδυνατεί να σκεφτεί δημιουργικά και λεύτερα.

Οι κ.κ. (σ.σ. η σύντμηση κ.κ. σημαίνει κυρίες, κύριοι και όχι το ανεκδιήγητο κύριοι, κύριοι) ελλαδίτισσες και ελλαδίτες παρακαλούνται να ξεκρεμαστούν από τις λατρεμένες τους «ράβδους» και να (συν-) εργαστούν προκειμένου να χτιστεί μια ανθρωπινή και δημιουργική Ελλάς. Επειδή αξίζει τον κόπο και επειδή, αν δεν το πράξουν έγκαιρα τότε θα επιπέσει πάνω τους, λιμός δριμύς και άλλα δεινά.

 

Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» προκειμένου να παρακινήσω τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

 

 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 88 από 99