Αγορά Πολιτών

Τρόπος Συμμετοχής

Χορηγίες

Πολίτες στην Αγορά

Έχουμε 862 επισκέπτες συνδεδεμένους

Επικοινωνία

Location: Southern Sweden

+41762833777

Citizen Band Radio:

- Channels: 11-19 AM (amplitude modulation)

- Callsign: EB-1142

Accountability-Free Genocides

 

Militarized "psychiatry"

 

The Absolute Evil

 

Gang-stalking Greeks

 

Byzantine Atrocities

 

European Dissidents ALARM

 

Human Rights' Court

 

The used up men

 

Dissidents - USG RICO crimes

 

Open Letter to Theresa May

 

Open Letter to António Guterres UN's SG

 

Triangulation - Zersetzen

 

Open Letter to Andrew Parker, MI5

  

Πράξεις ποταπές - Despicable choices

 

 

My father's death

 

Cavitation damage

 

Burglary and vandalism

 

Dry mini submarine

 

Message to Bundeswehr 2

 

Message to Bundeswehr 1

 

“Tough” guys and TOUGH guys

 

Μοναδική λύση, το Χόλιγουντ

 

Charlatans

 

Zeppelin: Beyond Gravity

 

Foreign intervention in Greece?

 

Η ανελεύθερη Ελλάδα

 

Η Ελλάδα καταγώγιο;

 

Αν.Επ. Π. Παυλόπουλο

  

Intangible prisons

 

Plausible deniability

 

Images of German w & s

 

Crimes against Humanity

 

"Chimera" - "Bellerophon"

 

pr. Donald Trump

 

  

Legal Notice 87

 

Βδέλλες, αποικιοκρατικές

 

Being a German

 

Legal Notice 84

 

Dirty colonial methods

 

Georgi Markov, BG - KGB

 

Samples of Barbarity

 

Ελλάδα - αποκόλληση

 

Έλληνες, στο έλεος...

 

Harvester's log 16/3/17

 

 

Legal Notice 66

 

Execrable

 

Legal Notice 62

 

  

My story

 

  

Aggression?

 

  

Η Εστία μου

 

  

Why so untidy?

 

  

Αποικιοκρατία

 

  

Εξόντωση Ελλήνων αντιφρονούντων;

 

  

Ζήτημα εμπιστοσύνης

 

  

Μεθοδικότητα

 

  

Ανοικτή Επιστολή πρέσβη ΗΠΑ

Αφορμή, U2RIT vs Ελλάδα;

Βιοηθική

A request to U2RIT

Colonial aggression - 2

Open Letter to UN S.G.

Open Letter to p.C. & p. O.

Δήλωση πρόθεσης επαναπατρισμού

 

Ο "εφιάλτης" της Νυρεμβέργης

Συλλογή Φωτογραφιών

Αίτημα προστασίας, προς Ιταλία

Chroma key, background removal

Science and Ethics

Να συμβάλει και η U2RIT

Θα ξαναφτιάξουν πολλές φορές Άουσβιτς και Zyclon B

 

Split-Screen effect

Η Ζωή είναι Ωραία.

Βόρεια Κορέα

Λευτεριά στους Έλληνες, εξανα- γκαστικά "Εξαφανισμένους"

 

Μυστικές δίκες;

Trustworthiness

Πολιτισμό, ή, απληστία;

Ακραία Στυγνότητα

Η Τέχνη της Επιβίωσης

Political Asylum 3

Επιστροφή στις ρίζες

The Human Cost of Torture

An urgent appeal for solidarity

More obvious than the Sun

Western "culture"

Political Asylum

Έννομη Προστασία

Μια μήνυση που εγείρει ερωτηματικά

 

 

 

Honor your father...

Noise

Creative Greeks

A pair of Dictatorships

Αγορά Πολιτών
Υπεύθυνη Ηγεσία – Άνγκελα Μέρκελ PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Διαφύλαξη - Απόψεις

merkel101117Η Ελλάδα, σε μεγάλο βαθμό και οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, σε μικρότερο βαθμό, διαθέτουν εθνικές οικονομίες οι ανταγωνιστικότητες των οποίων είναι ανεπαρκείς.

Ο σημαντικότερος λόγος αυτών των ανεπαρκειών είναι η αφαίρεση από τις οικονομίες αυτών των χωρών ενός κρίσιμου τμήματος του πλούτου τους για την χρηματοδότηση άνομων, μαφιόζικων δομών αφανούς εξουσίας. Η ύπαρξη και δράση αυτών των δομών αποτελούν ένα σημαντικό άγος των ευρωπαϊκών χωρών και είναι υπεύθυνες και για τα ελλείμματα ανταγωνιστικότητας και δημοκρατίας των χωρών αυτών. Η αποστέρηση, από αυτές τις δομές, των οικονομικών πόρων που τις συντηρούν, αποτελεί μια εξαιρετική τακτική εξάλειψής τους.

Η καγκελάριος της Γερμανίας κα Άνγκελα Μέρκελ, νομίζω ότι αυτό ακριβώς επιχειρεί με τις εισηγήσεις της, περί συμμετοχής και του ιδιωτικού τομέα στον μηχανισμό οικονομικής διάσωσης ευρωπαϊκών κρατών.

Η κα. Μέρκελ είναι αξιέπαινη!

Μακάρι να υπήρχαν και άλλοι ευρωπαίοι ηγέτες με επαρκή λεβεντιά και κυρίως, επαρκή ανεξαρτησία, ώστε να τους είχε βοηθούς της. Πάντως, έστω και μόνη της, θα τα καταφέρει· αυτό φαίνεται από μακριά…

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Διαφύλαξη» προκειμένου να αναδείξω ορισμένους κινδύνους που ελλοχεύουν.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το http://www.rightpundits.com/wp-content/photos/Angela_Merkel_multicultural.jpg

 

 
Οι Ζουλού, η Ελευθερία και οι Εκλογές PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

zulu1zulu2

 

[ή Αμαζουλού]. Είναι κλάδος της μεγάλης αφρικανικής οικογένειας φυλών Μπαντού, συγγενείς με τους Κάφρους. Είναι λαός πολεμοχαρής και δεν συμπαθούν τους Ευρωπαίους και τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής.

Για πολλούς αιώνες οι Ζουλού ζούσαν ως νομάδες στις βόρειες περιοχές της Ανατολικής Αφρικής. Έγιναν γνωστοί με την εξάπλωση των Ολλανδών στο Νατάλ το 1600. Για πολλά χρόνια διατηρούν οι Ζουλού τα ημιάγρια ήθη κι έθιμά τους καθώς και την πολυγαμία. Οι Ζουλού, που κατοικούν στη Ζουλουλάνδη, υπολογίζονται σε 350.000, αλλά ζουν και άλλοι σκορπισμένοι σε διάφορες περιοχές.

Οι Ζουλού που ζουν σε συνοικισμούς βρίσκονται ακόμη σε μισοπρωτόγονη κατάσταση, αλλά κι αυτοί που κατοικούσαν σε πόλεις ελάχιστα ενδιαφέρονται για τ' αγαθά του πολιτισμού.

Οι Ζουλού ήταν χωρισμένοι σε ανεξάρτητα κρατίδια, αλλά στις αρχές του 19ου αι. ο ισχυρός φύλαρχος Τσάκα τους ένωσε σ' ενιαίο κράτος, πολεμώντας και εξοντώνοντας τις άλλες φυλές τριγύρω. Οι επιδρομές των Ζουλού έμειναν παροιμιώδεις για τον όλεθρο και τη φρίκη που σκόρπιζαν στο πέρασμά τους.

Μετά τη δολοφονία του Τσάκα, που απόφυγε να συγκρουστεί με τους Ευρωπαίους, ανέβηκε στο θρόνο ο αδελφός του Ντινγκάνα. Επί της βασιλείας του έγιναν επεισόδια μεταξύ των Ζουλού και των αποίκων (Μπόερς). Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την ανατροπή του Ντινγκάνα, που υποδείχθηκε από τους αποίκους Ευρωπαίους.

Μετά το θάνατό του τον διαδέχθηκε ο γιος του Τσετυβάγυο (1873). Αυτός ήταν τυραννικός και σκληρός. Όταν το 1877 το γειτονικό Τράνσβααλ περιήλθε στους Άγγλους, ο Τσετυβάγυο είχε προστριβές με τους γείτονες του Μπόερς. Έτσι το 1879 ο Άγγλος στρατηγός Δήζιγκερ με 5.000 Ευρωπαίους έκανε εισβολή στη Ζουλουλάνδη. Ακολούθησαν σκληρές και πολύνεκρες μάχες. Τελικά οι Ζουλού νικήθηκαν και διαιρέθηκαν σε μικρά κρατίδια με φύλαρχους.

Το 1887 με τον Ντινιζουλού, οι Ζουλού επαναστάτησαν εναντίον των Άγγλων, αλλά απέτυχαν. Το 1905 ξέσπασε και πάλι επανάσταση εξαιτίας της βαριάς φορολογίας και πνίγηκε στο αίμα από τους Άγγλους. Από τότε δεν έχουν σημειωθεί επεισόδια και οι Ζουλού ζούνε ήσυχα με τους δικούς τους φύλαρχους.

Μεγάλο μέρος της χώρας τους προσαρτήθηκε στο Τράνσβααλ. Όμως οι Ζουλού ποτέ δεν έπαψαν ν' αγωνίζονται για τη λευτεριά τους που την αγαπούν με πρωτόγονο τρόπο. Οι Ζουλού αγαπούν τα στολίδια και τα φανταχτερά ψεύτικα κοσμήματα μα όχι το ντύσιμο, γιατί εμποδίζει τις κινήσεις τους. Στη θρησκεία είναι φετιχιστές. Πιστεύουν ότι τα πνεύματα ενσαρκώνονται στα ζώα που τα έχουν για θεούς. Είναι λαός ατίθασος και φιλελεύθερος, γι' αυτό και δε συμπαθούν τους λευκούς «προστάτες» τους. (πηγή)

 

Σχόλια

 

Σέβομαι τα μέλη της φυλής των Ζουλού και θαυμάζω τον πολιτισμό τους.

Παρά τις επιφανειακές διαφορές μεταξύ των ζουλού και των νεοελλήνων, οι δύο λαοί συνδέονται με ορισμένα ουσιώδη κοινά γνωρίσματα.

Αγαπούν την ελευθερία, είναι λαοί ατίθασοι και φιλελεύθεροι και δε συμπαθούν τους «προστάτες». Όμως, και οι δυό λαοί έχουν μια ασυγκράτητη και κορυφαία προτίμηση για τα στολίδια και τα φανταχτερά κοσμήματα. Έτσι, και οι δυό λαοί βρίσκονται σήμερα υπόδουλοι εκείνων οι οποίοι διακινούν και ελέγχουν αυτά τα στολίδια και τα φανταχτερά κοσμήματα. Γιατί, πώς αλλιώς; Κάθε επιλογή έχει και τα αποτελέσματά της.

Τις τελευταίες δεκαπέντε μέρες παρακολούθησα τα τεκταινόμενα σε σχέση με τις αυτοδιοικητικές εκλογές, μέσω των ιστολογίων, των φόρουμ και των Μ.Μ.Ε. και δεν εντόπισα ούτε και μία (1) λέξη για την ουσία των μεγάλων προβλημάτων της πατρίδας μας. Τίποτα για το παρακράτος της Καμόρα – γκρέκα· τίποτα για την πανδημία ουσιοεξάρτησης· τίποτα για την εργαλειακή στέρηση του λαού από μια κατάλληλη γλώσσα με την οποία να μπορεί να εκφραστεί η αληθινή ελευθερία, η προκοπή και οι σχέσεις κοινωνίας.

Ο δημόσιος λόγος αναφέρθηκε αποκλειστικά στα επουσιώδη και τα επιφανειακά και τήρησε απαρέγκλιτα την παρακρατική ομερτά, δηλαδή, το γραμμάτιο που έχει υπογράψει ο κάθε βολεμένος και το πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων του κάθε αβόλευτου που προσδοκά στη μελλοντική βόλεψή του.

Όπως ακριβώς και οι 600+ χιλιάδες άνεργοι άνθρωποι, έτσι και όλοι οι υπόλοιποι, πολύ σύντομα θα καταλάβουν ότι τα στολίδια, τα φανταχτερά κοσμήματα και τα βολέματα και ημερομηνία λήξης έχουν και ότι κανενός τους η αξία δεν μπορεί να συγκριθεί με την αξία, της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, της Προκοπής και της αυθεντικής Κοινότητας.

Μέχρι τότε, όλοι τους ας κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, καθώς το τρομερό λιοντάρι (της ανάληψης προσωπικής ευθύνης) κοιμάται κι αυτό…

 

 

Ladysmith black mambazo "The lion sleeps tonight"

 

 

 

Lyrics

 

Lala kahle...
Imbube

In the jungle
The mighty jungle
The lion sleeps tonight
In the jungle
The quiet jungle
The lion sleeps tonight

(Chorus)
Imbube
Ingonyama ifile
Ingonyama ilele
Thula

Near the village
The quiet village
The lion sleeps tonight
In the village
The quiet village
The lion sleeps tonight

(Chorus)
Ingonyama ilele

Hush my darling
Don't cry my darling
The lion sleeps tonight
Hush my darling
Don't cry my darling
The lion sleeps tonight

He, ha helelemama
Ohi'mbube

(Chorus)
Ixesha lifikile
Lala
Lala kahle

Near the village, the peaceful village
The lion sleeps tonight
Near the village, the peaceful village
The lion sleeps tonight

(Chorus)

My little darling
Don't fear my little darling
My little darling
Don't fear my little darling

Ingonyama ilele
(Repeat to fade)

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» προκειμένου να παρακινήσω τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Υ.Γ. 2: οι φωτογραφίες προέρχονται από τα http://www.retromaniax.gr/vb/showthread.php?t=1296 και http://afriki.blogspot.com/2007/10/blog-post_11.html

 

 
Επίφαση αλήθειας - εκείνα που δεν πράττουμε PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

betoniera«Βλέπεις, είπε, είναι οι Άλλοι

και ανάγκη πάσα να τους αντικρίσεις

η μορφή σου αν θέλεις ανεξάλειπτη να ‘ναι

και να μείνει αυτή.

Επειδή πολλοί φορούν το μελανό πουκάμισο

και άλλοι μιλούν τη γλώσσα των χοιρογρυλλίων

και είναι οι Ωμοφάγοι και οι Άξεστοι του Νερού

οι Σιτόφοβοι και οι Πελιδνοί και οι Νεοκόνδορες

ορμαθός και αριθμός των άκρων του σταυρού

της Τετρακτίδος.

Αν αλήθεια κρατήσεις και τους αντικρίσεις, είπε,

η ζωή σου θ’ αποκτήσει αιχμή και θα οδηγήσεις, είπε

Ο καθείς και τα όπλα του, είπε

Και αυτός αλήθεια που ήμουνα Ο πολλούς αιώνες πριν

Ο ακόμη χλωρός μες στη φωτιά Ο άκοπος απ’ τον ουρανό

Πέρασε μέσα μου Έγινε

αυτός που είμαι»

 

Οδυσσέας Ελύτης

 

[σ. 23, «Το άξιον εστί», εκδ. Ίκαρος]

 

Στο πλαίσιο των αυτοδιοικητικών εκλογών, όλοι μας ακούμε τους υποψηφίους να μας μιλούν για όσα προτίθενται να πράξουν εις το μέλλον και επίσης, για τα ήδη πεπραγμένα τους. Όμως, ακούσατε κάποιον από αυτούς να μιλάει για όσα δεν έπραξε, τα οποία όφειλε να πράξει;

Ακούσατε κάποιον από αυτούς να αναγνωρίζει δημόσια το γεγονός ότι την πολιτεία μας διοικούν οι φασιστικές δομές της Καμόρα – γκρέκα; Ακούσατε κάποιον από αυτούς να αναφέρει το πότε και το πώς αντιστάθηκε, κατά το παρελθόν, στις άνομες παρεμβάσεις της μαφίας, στην οικονομική, την πολιτική, την ηθική ζωή της πολιτείας μας; Εσείς τι νομίζετε; Οι άνθρωποι που ποτέ δεν εναντιώθηκαν στην Καμόρα – γκρέκα, που ποτέ δεν αναγνώρισαν δημόσια την ύπαρξη και το ρόλο της στο κατάντημα της πατρίδας μας, όταν αργότερα αναλάβουν καθήκοντα στην αυτοδιοίκηση και αρχίσουν να λαμβάνουν εκβιαστικά ή απειλητικά τηλεφωνήματα προκειμένου να υποτάξουν τα νόμιμα και θεμιτά συμφέροντα των πολιτών και της πολιτείας, στα άνομα και αθέμιτα συμφέροντα της μαφίας, είναι ποτέ δυνατόν να απαντήσουν με το οποιοδήποτε μεγάλο ή μικρό, όχι;

Οι έλληνες δεν πράξαμε το καθήκον μας απέναντι στην ελευθερία και τη δημοκρατία της πατρίδας μας· γι’ αυτό απωλέσαμε και τα δυο: και την ελευθερία και τη δημοκρατία.

Στις 16 Μαρτίου 1995, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, ήταν προγραμματισμένος να γίνει ένας αγώνας μπάσκετ μεταξύ Ολυμπιακού – ΤΣΣΚΑ Μόσχας, όμως, πέντε από τους δέκα παίκτες της μοσχοβίτικης ομάδας, αντί για το γήπεδο βρέθηκαν δηλητηριασμένοι με αλοπεριντίν σε νοσοκομεία του Πειραιά και της Αθήνας. Σύμφωνα με τον τότε διευθυντή της ΤΣΣΚΑ Γιούρι Γιουρκόφ, την ημέρα του αγώνα έγινε σύσκεψη στο ξενοδοχείο στην οποία, εκτός από τον ίδιο, συμμετείχαν, ο προπονητής της ομάδας Στάνισλαβ Ερέμιν, ο πρόεδρος του συλλόγου Μιχαήλ Ρέζνικοφ και ο πρώην προπονητής της ομάδας Αλεξάντρ Γκομέλσκι. «Όλοι μας συμφωνήσαμε ότι κάποιοι είχαν δηλητηριάσει τους παίκτες, όμως, προφανώς για πατριωτικούς λόγους, επικράτησε η άποψη ότι πρέπει να αγωνισθούμε». πηγή

Σε αντίθεση με τους ρώσους πατριώτες και παρά το γεγονός ότι, και γνωρίζουμε και βλέπουμε το ποιοι είναι εκείνοι που δηλητηριάζουν ποικιλοτρόπως την δομή και τη δυναμική της πολιτείας μας, οι έλληνες, όχι μόνο δεν αποφασίζουμε να αγωνισθούμε για την ελευθερία και τη δημοκρατία, αλλά, σαν τους ποταπούς απάτριδες, παριστάνουμε ότι δε βλέπουμε και δεν ξέρουμε τίποτα.

Οι γείτονες και άξιοι πατριώτες ιταλοί πολίτες αποδεικνύουν την ανωτερότητά τους:

«Την ημέρα της δικαστικής απόφασης πήγα στη Σάντα Μαρία Κάπουα Βέτερε… Καραμπινιέροι και αστυνομικοί υπήρχαν παντού. Γύρω στους διακόσιους. Δύο ελικόπτερα πετούσαν χαμηλά πάνω από το δικαστήριο, με αποτέλεσμα ο βόμβος από τους έλικες να διαπερνάει τα αυτιά όλων. Σκυλιά της αντιτρομοκρατικής, άμεση δράση. Η μεγαλύτερη σε αριθμούς σε αριθμούς κατηγορούμενων και προτεινόμενες ποινές δίκη εναντίον ενός εγκληματικού καρτέλ αγνοήθηκε παντελώς από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οι γνώστες του θέματος γνωρίζουν τη δίκη ‘Σπάρτακος’ με ένα νούμερο: 3615, ο αριθμός με τον οποίο καταχωρίστηκε στα γενικά αρχεία μια έρευνα που απασχόλησε περίπου χίλιους τριακόσιους ανακριτές και η οποία ξεκίνησε το 1993 από την Περιφερειακή Διεύθυνση κατά της Μαφίας με τις δηλώσεις του Κάρμινε Σκιαβόνε… Ενώ βρισκόμουν εκεί, περιμένοντας τη δικαστική απόφαση όπως όλοι, σκεφτόμουν ότι δεν ήταν μια δίκη όπως οι άλλες, δεν ήταν μια απλή και συνηθισμένη δίκη όπως οι άλλες, δεν ήταν μια απλή και συνηθισμένη δίκη ενάντια σε οικογένειες της Καμόρα του Νότου. Μου θύμιζε μία από κείνες τις δίκες ενάντια στην Ιστορία, η δίκη της Νυρεμβέργης… Ο πρόεδρος άρχισε να διαβάζει πρώτα τα ονόματα των καταδικασθέντων, έπειτα των αθωωθέντων. Είκοσι μία ισόβια, συν εφτακόσια πενήντα χρόνια φυλάκισης. Για είκοσι μία φορές ο πρόεδρος επανέλαβε την καταδίκη σε ισόβια κάθειρξη, καμιά φορά επαναλάμβανε και τα ονόματα των καταδικασθέντων. Κι άλλες εβδομήντα φορές ανέγνωσε τα χρόνια που άλλοι άνθρωποι, οι συνεργάτες και οι διευθυντές, έπρεπε να περάσουν στη φυλακή για να πληρώσουν το τίμημα της συνεργασίας με τη φοβερή δύναμη του Καζάλε. Κατά τη μία και μισή όλα ήταν έτοιμα να τελειώσουν».   [σ. 299, Ρομπέρτο Σαβιάνο, «Γόμορρα», 2008, εκδ. Πατάκη]

 

Οι «κεφαλές» και τα «πλοκάμια» της Καμόρα – γκρέκα, παραβίασαν τους νόμους τους κράτους και της ηθικής και έβλαψαν την πολιτεία μας και τους πολίτες. Ο βέβαιος προορισμός τους είναι τα σωφρονιστικά καταστήματα της πολιτείας μας.

 

 

 

Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» προκειμένου να παρακινήσω τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

 
Κάθε μέρα ελευθερίας είναι μια πράξη ευσέβειας PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

 

Από αύριο το πρωί, Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2010, θα κληθούμε να συμμετάσχουμε σε δυο είδη εκλογών: το πρώτο είναι, οι αυτοδιοικητικές εκλογές και το δεύτερο είναι, οι καθημερινές εκλογές της ζωής μας, για ελευθερία, ή ανελευθερία.

Οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι ασήμαντες και ατελέσφορες. Αν εκλεγούν πρόσωπα ενσωματωμένα στα ήδη υπάρχοντα δίκτυα ισχύος, τότε, η χώρα μας θα συνεχίσει τον κατήφορό της, από όλες τις απόψεις. Αν εκλεγούν πρόσωπα χωρίς κομματικές εξαρτήσεις, τότε, μη έχοντας την αναγκαία υποστήριξη και την πολύ ιδιαίτερη τεχνογνωσία που θα χρειάζονταν, θα υποστούν την βέβαιη «επεξεργασία» που τα περιμένει, από το ήδη εγκατεστημένο δίκτυο υποστήριξης των συμφερόντων της ανελευθερίας με αποτέλεσμα να καταστεί αδύνατη η απελευθέρωση των δημιουργικών δυνάμεων των πολιτών και της πολιτείας. Το σύστημα «Καλλικράτης» συνοδεύεται αναπόσπαστα από ένα σύνολο προϋποθέσεων οι οποίες θα έπρεπε να ισχύουν προκειμένου, το σύστημα αυτό, να μοχλεύσει δημιουργικά την προκοπή της πατρίδας μας· όμως, οι προϋποθέσεις αυτές δεν ισχύουν, με αποτέλεσμα, το σύστημα «Καλλικράτης» να αποτελεί, μόνο, ένα «άδειο πουκάμισο».

Οι καθημερινές εκλογές της ζωής μας, για ελευθερία, ή ανελευθερία είναι η ψήφος την οποία σημαίνει, μέσα την καρδιά τους καθενός μας, αφενός, η άρνηση των προνομίων εκείνων, με τα οποία, σχεδόν καθημερινά, το καθεστώς της ανελευθερίας μας παρέχει τη δυνατότητα να ζούμε σε βάρος της ελευθερίας, της ζωής εντέλει, των συνανθρώπων μας και αφετέρου, η ολόκαρδη και έμπρακτη αναγνώριση, ότι:

  • οι άνθρωποι, σαν φορείς της ίδιας ιερής δημιουργικής πνοής, είμαστε όλοι αδέρφια.
  • είναι αδιανόητο να είναι αδειανά τα πιάτα αδελφών μας, τη στιγμή που τα δικά μας είναι γεμάτα.
  • η αδικία, από τη φύση της, επιστρέφει τόσο γρήγορα στην πηγή της ώστε αποτελεί μια αλήθεια της ζωής, ότι κανέναν άλλο δεν μπορούμε να αδικήσουμε παρά μόνο τον εαυτό μας.
  • οφείλουμε, όλοι, να κερδίζουμε το ψωμί της οικογένειάς μας με τίμια εργασία.
  • η κοινότητα είναι σημαντική για τη ζωή μας.
  • είναι επιλογή μας να ζήσουμε σαν ανθρώπινα πλάσματα, όσο περισσότερο μπορούμε.
  • κάθε μέρα ελευθερίας είναι μια πράξη ευσέβειας.
  • στη ζωή, αγωνιζόμαστε να επιβιώσουμε φροντίζοντας να διατηρούμε την ανθρωπιά μας.
  • οφείλουμε να φροντίζουμε ώστε οι γυναίκες να απολαμβάνουν τις κατάλληλες συνθήκες ώστε να μπορούν να στηρίξουν τις οικογένειες και τις κοινότητές μας και να ανθίζουν.
  • οφείλουμε να φροντίζουμε οι ηλικιωμένοι να ζουν με αξιοπρέπεια και να ικανοποιούνται οι ανάγκες τους.
  • οφείλουμε να φροντίζουμε ότι, το στοιχειώδες κύτταρο της ανθρωπότητας, η οικογένεια, θα είναι υγιής, λειτουργική και δημιουργική.
  • οφείλουμε να εργαζόμαστε προς την κατεύθυνση της αναζήτησης της αλήθειας και να καλλιεργούμε την πίστη μας προς ό,τι είναι ιερό, καθώς με την πίστη αυτή, όταν χρειάζεται, θα μπορούμε να κάνουμε ό,τι μοιάζει αδύνατο, να γίνεται δυνατό.
  • οφείλουμε, σε τούτο εδώ το σχολειό που συνήθως το λέμε ζωή, να βαδίζουμε χέρι – χέρι, ώστε να μπορούμε να βοηθούμε εκείνους που θα γλιστρήσουν και όσους βρεθούν σε στιγμές αδυναμίας.
  • Η προκοπή των προσώπων και των κοινωνιών προϋποθέτει την δημιουργική ένωση του ανδρός και της γυναίκας, σε μια αδιαίρετη και αρμονική υπαρκτική οντότητα.

 

Από την ορθότητα της ψήφου μας σε αυτό το δεύτερο είδος, καθημερινής ψηφοφορίας θα εξαρτηθεί το κατά πόσον οι ζωές μας θα γίνουν τόσο ευλογημένες όσο είναι ένας περίπατος, μέσα σ’ ένα όμορφο δάσος, με τη συντροφιά των αγαπημένων μας φίλων.

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» προκειμένου να παρακινήσω τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

 

 
Ο Τρόπος της Προκοπής PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

 nicefamilyΔεδομένα

Η πολιτεία μας είναι μη βιώσιμη, στον οικονομικό και τον ανθρωπολογικό τομέα.

Οι πολίτες είναι ομαδοποιημένοι με δεδομένο τρόπο και οι ομάδες στις οποίες αυτοί είναι ενταγμένοι χαρακτηρίζονται από δεδομένη δομή και δυναμική.

 

Ζητούμενα

Αποκατάσταση της βιωσιμότητας της πολιτείας μας, στον οικονομικό και τον ανθρωπολογικό τομέα.

 

Μέθοδος

Τροποποίηση του «κοινωνικού κόσμου» της πολιτείας μας, χωρίς ταξική πάλη, με μέσο, την ενεργοποίηση ενδογενών του προσώπου, τρόπων αναταξινόμησης των προσώπων εντός του κοινωνικού χώρου.

 

Συζήτηση

Στην πολιτεία μας, όπως άλλωστε και σε κάθε άλλο κοινωνικό σώμα υφίστανται ομάδες πολιτών με κοινά συμφέροντα, οι οποίες επιτελούν αντίστοιχες λειτουργίες εντός της συνολικής πολιτείας.

Η σημερινή πολύπλευρη κρίση την οποία διέρχεται η πολιτεία μας τεκμηριώνει την αναποτελεσματικότητα και τη δυσλειτουργικότητα του τρόπου με τον οποίο αυτή έχει δομηθεί σε κοινωνικές ομάδες. Αυτή η αναποτελεσματικότητα και δυσλειτουργικότητα οφείλεται, σχεδόν αποκλειστικά, στο γεγονός ότι την πολιτική εξουσία ασκούν αφανώς, εκτός του πολιτικού συστήματος ευρισκόμενα πρόσωπα, τα οποία, αφενός, χαρακτηρίζονται από ένα μη επαρκές επίπεδο νοημοσύνης και μόρφωσης και αφετέρου, χρησιμοποιούν φασιστικές τακτικές οι οποίες είναι εκ φύσεως προορισμένες να οδηγούν τις πολιτείες στην παρακμή και την αποτυχία.

Επομένως, η ανάγκη τροποποίησης του «κοινωνικού κόσμου» της πολιτείας μας είναι προφανής.

Υπάρχουν, γενικά, δύο εναλλακτικοί τρόποι με τους οποίους μπορεί να πραγματοποιηθεί αυτή η τροποποίηση:

 

  • Η πολιτική δράση, και
  • Η μορφωτική δράση.

 

Εκ των δύο αυτών τρόπων, η πολιτική δράση θα πρέπει να απορριφθεί ως μη λειτουργική, για συγκεκριμένους λόγους, ενώ η μορφωτική δράση είναι αποτελεσματική και κατάλληλη για τις συγκεκριμένες περιστάσεις που διανύουμε.

 

Η πολιτική δράση

«Σκοπός της πολιτικής δράσης είναι να παραγάγει και να επιβάλει παραστάσεις (νοητικές, λεκτικές, γραφικές ή θεατρικές) του κοινωνικού κόσμου, οι οποίες να είναι ικανές να επενεργήσουν στον κοινωνικό κόσμο επενεργώντας στην παράσταση που σχηματίζουν γι’ αυτόν οι δρώντες. Ή, ακριβέστερα, σκοπός της είναι να φτιάξει ή να χαλάσει τις ομάδες – και, συγχρόνως, τις όποιες συλλογικές ενέργειες ενδέχεται να επιχειρήσουν οι ομάδες προκειμένου να μεταβάλουν τον κοινωνικό κόσμο σύμφωνα προς τα συμφέροντά τους – παράγοντας, αναπαράγοντας ή καταλύοντας τις παραστάσεις που καθιστούν ορατές τις ομάδες αυτές τόσο για τις ίδιες όσο και για τους άλλους». [183, *]

 

Με άλλα λόγια, για να τροποποιήσουμε τον κοινωνικό κόσμο θα πρέπει να τροποποιήσουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την κοινωνία μας, δηλαδή, τη συλλογική νοοτροπία μας.

 

Τη συλλογική νοοτροπία αλλάζει ο «αιρετικός λόγος [ο οποίος] δεν οφείλει μόνο να συμβάλει ώστε να καταλυθεί η προσχώρηση στον κόσμο του κοινού νου, επαγγελλόμενος δημόσια τη ρήξη με τη συνηθισμένη τάξη· οφείλει επίσης να παραγάγει έναν νέο κοινό νου και να εισαγάγει σ’ αυτόν, περιβεβλημένες με τη νομιμότητα που τους παρέχουν η δημόσια εκδήλωση και η συλλογική αναγνώριση, τις μέχρι τότε σιωπηρές ή απωθημένες εμπειρίες και τις πρακτικές μιας ολόκληρης ομάδας». [σ. 186]

 

Με άλλα λόγια, ο αιρετικός λόγος αποτελεί μια νέα «γλώσσα – νοοτροπία» (νέες έννοιες, νέα γραμματική, νέο συντακτικό - σκέψης) που οφείλει να αντικαταστήσει, εν μέρει ή εν όλω, την κατεστημένη νοοτροπία.

 

«Η αποτελεσματικότητα αυτού του αιρετικού λόγου έγκειται στη διαλεκτική ανάμεσα στην έγκυρη γλώσσα που δίνει εξουσία, κύρος και στις διαθέσεις της ομάδας η οποία δίνει εξουσία, κύρος στη γλώσσα και λαμβάνει εξουσία, κύρος από αυτήν». [σ. 186, *]

 

Αυτό σημαίνει ότι η διαδικασία της τροποποίησης του κοινωνικού κόσμου συνεπάγεται την ταυτόχρονη αλληλεπίδραση (δηλαδή, σχέση – τριβή – διαπραγμάτευση) μεταξύ, της δομής και δυναμικής της αιρετικής γλώσσας και των κυρίαρχων κοινωνικών ομάδων.

 

Αυτή η διαλεκτική (δηλαδή, η αλληλεπίδραση) μπορεί να πάρει δύο μορφές, οι οποίες και οι δύο, εντός του παρόντος κοινωνικού κόσμου είναι μη εφικτές.

 

Η πρώτη μορφή: «η διαλεκτική αυτή διεργασία πραγματοποιείται, όσον αφορά καθέναν από τους εμπλεκόμενους δρώντες και πρώτα απ’ όλα τον παραγωγό του αιρετικού λόγου, εντός και μέσω της ‘διεργασίας εκφώνησης’ που απαιτείται για να εξωτερικευτεί η εσωτερικότητα, να ονομαστεί το ανονόμαστο, να δοθεί σε προ-λεκτικές και προ-στοχαστικές διαθέσεις και σε εμπειρίες άλεκτες και μη παρατηρήσιμες μια πρώτη αρχή αντικειμενοποίησης μέσα σε λέξεις οι οποίες, εκ φύσεως, καθιστούν αυτές τις διαθέσεις και εμπειρίες κοινές και ταυτόχρονα κοινωνήσιμες, άρα λογικές και κοινωνικά επικυρωμένες» [σ. 186, *]

Η μορφή αυτή προϋποθέτει τη δυνατότητα ίδρυσης αιρετικών ομάδων πολιτών, το μέγεθος και η δυναμική των οποίων να είναι τόσο ισχυρά ώστε να προσδίδουν στον αιρετικό λόγο ένα ικανό ιδρυτικό κύρος.

 

Η δεύτερη μορφή: «Μπορεί επίσης αυτή η διαλεκτική διεργασία να πραγματοποιηθεί είτε μέσα στην – ιδιαίτερα ορατή στην παραδειγματική προφητεία – διεργασία δραματοποίησης, τη μόνη ικανή να ρίξει σε ανυποληψία τις προφάνειες της δόξας, είτε μέσα στην παράβαση, απαραίτητη προκειμένου να ονομαστεί το ακατονόμαστο και να καταπατηθούν οι λογοκρισίες, θερμοθετημένες ή εσωτερικευμένες, που απαγορεύουν την επιστροφή του απωθημένου, και κατ’ αρχάς όσον αφορά τον ίδιο τον αιρεσιάρχη». [σ. 186, *]

Η μορφή αυτή προϋποθέτει την ύπαρξη, στον κοινωνικό κόσμο, ενός, έστω, ελάχιστου μέσου ανθρωπολογικού επιπέδου, ικανού να επεξεργαστεί και να αφομοιώσει δημιουργικά την παραδειγματική προφητεία.

 

Τόσο η πρώτη μορφή πολιτικής δράσης, όσο και η δεύτερη, είναι ανέφικτες υπό τις παρούσες συνθήκες. Ο λόγος είναι το γεγονός ότι η οικονομική ζωή στη χώρα μας έλαβε την ομοσπονδιακή και ευέλικτη δομή – αν και σε μικρότερη κλίμακα – των ομάδων της ιταλικής Καμόρα, η οποία «μετέβαλε πλήρως τη σύνθεση των οικογενειών: σήμερα, αντί για διπλωματικές συμμαχίες, με σταθερές συμφωνίες, θα έπρεπε να μιλάμε για επιχειρηματικές επιτροπές. Η ευελιξία της Καμόρα είναι η απάντηση στην ανάγκη των επιχειρήσεων να κινούν τα κεφάλαιά τους, να ιδρύουν και να κλείνουν εταιρείες, να διακινούν χρήμα και να επενδύουν με ευκολία σε ακίνητα, χωρίς το υπερβολικό βάρος για την επιλογή της περιοχής ή της πολιτικής διαμεσολάβησης. Πλέον οι φατρίες δε χρειάζεται να συγκροτούν μεγάλους οργανισμούς. Μια ομάδα ανθρώπων σήμερα μπορεί να αποφασίσει να συνεργαστεί, να κάνει ληστείες, να σπάει βιτρίνες, να κλέβει δίχως να υπομένει, όπως στο παρελθόν, τη σφαγή ή την ενσωμάτωση σε κάποια φατρία. Οι συμμορίες που λυμαίνονται τη Νάπολη δεν αποτελούνται αποκλειστικά από άτομα που διαπράττουν εγκληματικές πράξεις για να αυξήσουν το περιεχόμενο του πορτοφολιού τους, να καταφέρουν να αγοράσουν ένα πολυτελές αυτοκίνητο ή να ζήσουν άνετα. Συχνά έχουν επίγνωση ότι αν συσπειρωθούν και αυξήσουν την ποσότητα και τη βιαιότητα των πράξεών τους, μπορούν να βελτιώσουν τις οικονομικές τους δυνατότητες συνεργαζόμενοι με τις φατρίες ή ασχολούμενοι με τις παραγωγικές τους δραστηριότητες. Η σύνθεση της Καμόρα αποτελείται από ομάδες που αρχίζουν να κατατρώνε σαν λιμασμένες ψείρες, αναχαιτίζοντας κάθε οικονομική πορεία, αλλά και από άλλους που σαν γρήγοροι πρωτοπόροι ωθούν τις υποθέσεις τους προς το μέγιστο αναπτυξιακό και εμπορικό βαθμό. Ανάμεσα σε αυτές τις δύο αντιθετικές αλλά συμπληρωματικές συμπεριφορές γδέρνεται και σκίζεται η επιδερμίδα της πόλης». [77, Ρομπέρτο Σαβιάνο, «Γόμορρα», 2008, εκδ. Πατάκη]

 Οι πολίτες, στη συντριπτική πλειοψηφία τους ουσιοεξαρτημένοι (με ό,τι αυτό συνεπάγεται αναφορικά με τη δομή και τη δυναμική της νόησης, της μνήμης και της έντασης της βούλησής τους) βρίσκονται, από πολλές απόψεις, σε τόσο δεινή θέση ώστε, τους είναι αδύνατο, αφενός να εξοικονομήσουν αρκετό χρόνο και αρκετή προσοχή ώστε να συμμετάσχουν σε συμβολικές διαδικασίες εγκαθίδρυσης νέας συλλογικής κοσμοεικόνας, ή να αποτυπώσουν, να αφομοιώσουν και τέλος να αξιολογήσουν τις όποιες παραδειγματικές προφητείες και αφετέρου, να αντιμετωπίσουν ατομικά, την εξατομικευμένη βία (μυδράλια, βιτριόλια, απειλές, επαγγελματικές διώξεις, κοινωνικές εκτοπίσεις, συμβολική βία, οικονομική βία, κ.λπ.) και τρομοκρατία που ασκούν οι μαφιόζικες δομές εξουσίας σε βάρος πολιτών, όταν θεωρούν ότι θίγονται τα συμφέροντά τους. Υπό αυτές τις συνθήκες, μάλιστα, ακόμα και η ανθρώπινη αλληλεγγύη, η ανθρώπινη συμπόνια και η έμπρακτη στήριξη του δικαίου και της ελευθερίας, καταλήγουν να αποτελούν όνειρα θερινής νυκτός, όπως όλοι, πλέον, γνωρίζουμε.

 

Και για να αντικρίσουμε το πρόβλημα κατάματα: «όσο πιο μειωμένες είναι η ανατρεπτική δύναμη και η κριτική ικανότητα που έχουν συσσωρεύσει οι κυριαρχούμενοι στην πορεία των προηγούμενων αγώνων και όσο πιο αδύναμη, κατά συνέπεια, η συνείδηση των θετικών ή, το πιθανότερο, των αρνητικών ιδιοτήτων οι οποίες τους προσδιορίζουν, τόσο λιγότερο ικανοί είναι να προβούν στη συμβολική επανάσταση που αποτελεί την προϋπόθεση για την επανιδιοποίηση της κοινωνικής ταυτότητας από την οποία τους αποστερεί, ακόμη και υποκειμενικά, η αποδοχή των κυρίαρχων ταξινομιών: αποστερημένοι από τις οικονομικές και πολιτιστικές συνθήκες της συνειδητοποίησης της αποστέρησής τους και κλεισμένοι μέσα στα όρια της γνώσης που τους επιτρέπουν τα γνωστικά τους εργαλεία, οι υποπρολετάριοι και οι προλεταροποιημένοι αγρότες επιστρατεύουν συχνά στους λόγους και στις πράξεις που προορίζονται να ανατρέψουν την τάξη, θύματα της οποίας είναι οι ίδιοι, τις αρχές λογικής διαίρεσης που αποτελούν ακριβώς τη βάση της τάξης αυτής» [σ. 188, *] (δηλαδή, ό,τι πολεμούν το ισχυροποιούν, είτε, όπως το ψάρι που όσο περισσότερο προσπαθεί να αποκολληθεί από το δίχτυ, τόσο χειρότερα εμπλέκεται σε αυτό).

 

Έχοντας, λοιπόν, αποκλείσει και τις δύο δυνατές μορφές πολιτικής δράσης, απομένει η μορφωτική δράση.

 

Η μορφωτική δράση

Η δράση των κυρίαρχων ομάδων του κοινωνικού κόσμου μας, είναι μια δράση αντιστασιακή και προς όφελος της συμβολικής ορθοδοξίας και «η πάλη αυτή όπου διακυβεύεται η γνώση του κοινωνικού κόσμου δεν θα είχε αντικείμενο, αν κάθε δρων εύρισκε μέσα του την πηγή μιας αλάθητης γνώσης για την αλήθεια της κατάστασής του και της θέσης του στον κοινωνικό χώρο, και αν δεν συνέβαινε οι ίδιοι δρώντες να αναγνωρίζουν τον εαυτό τους σε διαφορετικούς λόγους και διαφορετικές ταξινομήσεις (σύμφωνα με την τάξη, την εθνότητα, τη θρησκεία, το φύλο κ.λπ.) ή σε αντίθετες αξιολογήσεις των προϊόντων που απορρέουν από τις ίδιες ταξινομικές αρχές». [σ. 190]

 

Το νόημα της μορφωτικής δράσης ως τρόπου προκοπής της πολιτείας μας είναι η επικέντρωση των προσπαθειών μας, τόσο ατομικά όσο και συλλογικά στην ανάταξη και ισχυροποίηση του θεσμού της οικογένειας, μέσω της ουσιοαπεξάρτησης, αυτομόρφωσης και της χρήσης άλλων δημιουργικών πρακτικών.

Μία δημιουργική οικογένεια, αφενός διαθέτει εκ φύσεως πρόσβαση σε μια εσώτερη πηγή αλάθητης γνώσης και αφετέρου μια πανίσχυρη εσωτερική λειτουργικότητα ελέγχου και επιβίωσης, στον παρόντα χρόνο και τόπο.

Όταν στις οικογένειες, ο οικοδεσπότης είναι πρωτίστως αφιερωμένος στην αναζήτηση της αλήθειας, στην πραγματοποίηση του αγαθού και έχει πλήρως αναλάβει τις ευθύνες του καλού οικοδεσπότη, απέναντι στη Συνείδησή του, απέναντι στην συλλογικότητα της πολιτείας και απέναντι στη σύζυγό του και όταν, ταυτόχρονα, η οικοδέσποινα, έχοντας πλήρως αναγνωρίσει τη δεινή θέση στην οποία βρίσκεται ο σύζυγός της, εκδηλώνει ολόκαρδα και έμπρακτα την αλληλεγγύη και τη συμπόνια της προς εκείνον και όταν αδιάλειπτα, οι δύο σύζυγοι, μελετούν, ασκούνται πνευματικά και σωματικά, συμμετέχουν σε καλές συντροφιές, τηρούν τα ‘μέτρα’ της ζωής, ακολουθούν έναν υγιεινό τρόπο διαβίωσης και γεννούν παιδιά που τα ανατρέφουν έτσι, ώστε όταν μεγαλώσουν, να γίνουν καλοί άνθρωποι, τότε, η επιθυμητή αναμόρφωση του κοινωνικού κόσμου μας, η επίλυση των μεγάλων κοινωνικών προβλημάτων και η συλλογική, οικογενειακή και ατομική προκοπή όλων των πολιτών και της πολιτείας, θα πραγματοποιηθούν σύντομα και μάλιστα, σαν να έγιναν από μόνα τους.

Γιατί όταν οι άνθρωποι βρεθούν μέσα στο ευεργετικό περιβάλλον μιας καλής οικογένειας, ο νους τους στρέφεται προς το καλό, η συμπεριφορά τους ακολουθεί, στρεφόμενη προς το καλό, στη συνέχεια, ακολουθούν, το επαγγελματικό περιβάλλον, η γειτονιά, ο νομός, η περιφέρεια, η πατρίδα ολόκληρη εν τέλει.

Νομίζετε ότι σε μια πολιτεία με υγιείς, λειτουργικές και δημιουργικές οικογένειες, θα βρουν τόπο να σταθούν μαφίες, μαφιόζοι, παρακινητές εις ασέλγειαν, πορνείαν, γεωγραφικώς ακροβολισμένα τάγματα αλλοδαπών εκτελεστών, φατρίες και γενικά, επίπεδα ουσιοξάρτησης και διαφθοράς, τόσο υψηλά όσο τα σημερινά; Ούτε και κατά διάνοια! Άλλος τρόπος για να προκόψει η πατρίδα μας και οι πολίτες, υπάρχει; Ούτε και κατά διάνοια!

Δεν αξίζει, λοιπόν, τον κόπο, να αναζωογονήσουμε τις ελληνικές οικογένειες;

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» προκειμένου να παρακινήσω τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Υ.Γ. 2: * τα παραθέματα προέρχονται από το Pierre Bourdieu, «Γλώσσα και συμβολική εξουσία», 1999, εκδ. Καρδαμίτσα.

Υ.Γ. 3: η φωτογραφία προέρχεται από το  www.lynnat40.blogspot.com/2009/08/little-house-on-prairie.html

 

 

 
Starken widerstand - Une forte résistance PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

merkelsarkozy101029Η καγκελάριος της Γερμανίας, κα. Άνγκελα Μέρκελ, και ο πρόεδρος της Γαλλίας, κ. Νικολά Σαρκοζί, επιχειρούν με σθένος, να θεσμοθετήσουν στην ευρωπαϊκή ένωση εκείνους τους βρόγχους αρνητικής ανατροφοδότησης με τους οποίους θα περιοριστεί η καταδυνάστευση των ευρωπαϊκών οικονομιών από τη διεθνή οικονομική μαφία.

Σε αυτό τους τον αγώνα βρίσκονται μόνοι τους και απέναντι από τους υπόλοιπους, απρόθυμους  και αδύναμους ευρωπαίους ηγέτες.

Όλοι οι ευρωπαίοι πολίτες, αναγνωρίζοντας ότι τα ζωτικά τους συμφέροντα προωθούνται από  τις εισηγήσεις των δύο σπουδαίων ηγετών, τους υποστηρίζουν σθεναρά και έμπρακτα και τους χαρίζουν την προσωπική εκτίμηση και την αγάπη τους.

 

 

 

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» προκειμένου να παρακινήσω τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το http://www.g-8.de/Webs/G8/EN/Media/FotoDownload/blaetternadb7.html?id=219302

 

 
Τα Τσιμπούρια και η Απάρνηση PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις
tick101026 whitelotus101026

 

Πριν από πολλά χρόνια, ένας ώριμος άνθρωπος είπε:

«Ενσαρκώσεις της Αγάπης. Πού ακριβώς βρίσκεστε τώρα; Συλλογιστείτε το. Ακόμα κι’ εδώ, καθένας σας θα εξασφαλίσει μόνον όσα αναλογούν σ’ αυτά που έχει απαρνηθεί, όσο μακριά ή όσο κοντά κι’ αν βρίσκεται.

Τα τσιμπούρια προσκολλώνται στη θηλή της αγελάδας που είναι γεμάτη από γλυκό θρεπτικό γάλα. Τα τσιμπούρια εξασφαλίζουν μόνο το αίμα της αγελάδας, όχι το γάλα.

Το μοσχάρι που έρχεται πηδώντας από μακριά, ρουφάει το γάλα και αποφεύγει το αίμα.

Πρέπει κι’ εσείς να είσαστε όπως τα μοσχάρια, τέκνα του Θεού που αποζητούν τη Χάρη.

Μην γίνεστε όπως τα τσιμπούρια, που προσκολλώνται μεν στενά, αλλά δεν λαχταρούν το γάλα».

 

«Είναι σαν να αποφασίζει κάποιος να γίνει φιλόσοφος και κάποιος άλλος γιατρός· κατά τη γνώμη σου, ποιος απ’ τους δύο αποφασίζει για τη ζωή ενός ανθρώπου;

Ο γιατρός!

Μπράβο. Ο γιατρός. Διότι μπορείς να αποφασίσεις για τη ζωή των ανθρώπων. Να αποφασίσεις. Να τους σώσεις ή να μην τους σώσεις. Έτσι πράττεις το καλό, μόνο όταν έχεις τη δυνατότητα να κάνεις το κακό. Εάν, αντίθετα, είσαι ένας αποτυχημένος, ένας γελοίος, ένας που δεν κάνει τίποτα, τότε μπορείς να κάνεις μόνο το καλό, αλλά αυτό ισοδυναμεί με εθελοντισμό, είναι ένα άχρηστο καλό. Το αληθινό καλό είναι αυτό που εσύ επιλέγεις να κάνεις ενώ έχεις τη δυνατότητα να πράξεις το κακό». [σ. 258, Ρομπέρτο Σαβιάνο, «Γόμορρα», 2008, εκδ. Πατάκη]

 

Ζούμε ημέρες θερισμού. Μεγαλειώδεις ημέρες. Ο καθείς, εισπράττει ό,τι έσπειρε προηγουμένως.

Η οικονομική, πολιτική και ηθική κρίση της πολιτείας μας, πολλές κινήσεις έχει προκαλέσει· δράση, όμως, καμιά.

Κοιτάξτε γύρω σας.

Ποιανού το χέρι σας δίνει το φαγητό που τρώτε, εσείς και η οικογένειά σας; Ποια είναι η ποιότητα των φίλων σας; Πόσο αντιλαμβάνεστε την ποιότητα; Πόσοι άνθρωποι που θα μπορούσαν να γίνουν φίλοι σας, βρίσκονται στο κοινωνικό σας περιβάλλον; Πόσο ελεύθεροι είστε να πείτε τη γνώμη σας; Πόσο ελεύθεροι είστε να αποδώσετε δικαιοσύνη; Πόσο αντιλαμβάνεστε το δίκαιο; Γύρω σας τι βλέπετε; Το καλό; Το κακό;

Κοιτάξτε εντός σας.

Ποιο το περιεχόμενο της καρδιάς σας;

Κοιτάξτε το ντουλαπάκι του σπιτιού σας. Τι περιέχει;

Κοιτάξτε τον άνθρωπό σας. Κοιτάξτε τα παιδιά σας. Ανθίζουν; Ωριμάζουν μεγαλώνοντας;

 

Λαός διαβρωμένος από το ψέμα

«Μακάρι να ‘χα μες στην έρημο ταξιδιωτών κατάλυμα, ώστε να εγκαταλείψω το λαό μου και ν’ απομακρυνθώ απ’ αυτόν, γιατί όλοι τους είναι μοιχοί, συνάθροιση απίστων.

‘Σαν τόξο τεντωμένο, έτοιμο για να ρίξει βέλη ψεύδους είναι η γλώσσα τους. Στη χώρα δεν είναι η αλήθεια που επικρατεί. Κάνουν το ένα κακό μετά το άλλο, κι αρνιούνται κάθε σχέση να ‘χουν μαζί μου’, λέει ο Κύριος. ‘Γι’ αυτό καθένας να φυλάγεται απ’ τους φίλους του και να μην έχει εμπιστοσύνη ούτε στον αδερφό του· γιατί κάθε αδερφός το δίχως άλλο εξαπατά, και οι φίλοι είναι συκοφάντες. Εξαπατά καθένας τον πλησίον του, κανείς δε λέει την αλήθεια· συνήθισαν τη γλώσσα τους στο ψέμα και έχουν τόσο πολύ αναμειχθεί με το κακό, ώστε είναι ανήμποροι πια να ξεφύγουν. Η μια καταπίεση διαδέχεται την άλλη, κι η μια απάτη ακολουθεί την άλλη και αρνούνται να με γνωρίσουν’.

Γι’ αυτό, λέει ο Κύριος του σύμπαντος: ‘Στο χωνευτήρι θα τους βάλω σαν το μέταλλο και θα τους δοκιμάσω. Ο λαός μου έχει πράξει το κακό. Τι άλλο μπορώ γι’ αυτούς να κάνω; Είναι η γλώσσα τους θανατηφόρο βέλος· το στόμα τους λέει ψέματα. Καθένας λέει στο διπλανό του λόγια φιλικά, μα μέσα στην καρδιά του μυστικά, παγίδα του ετοιμάζει». [Ιερεμίας, 9(1-8)]

 

Και όμως, υπάρχουν πολίτες που πιστεύουν ότι το αποτέλεσμα των επικείμενων αυτοδιοικητικών εκλογών είναι δυνατό να επιφέρει κάποιο ουσιώδες αποτέλεσμα στην ποιότητα της ζωής της πολιτείας και των πολιτών!

Ταυτόχρονα, το διαδίκτυο και τα Μ.Μ.Ε. κατακλύζονται από ένα ορυμαγδό  προσχηματικών ιδεολογημάτων και ψευδοδικαιολογιών που προβάλλονται, από τους ίδιους τους πολίτες ή τους πάτρωνές τους, προκειμένου οι πολίτες να αποφύγουν ή να περιφρονήσουν τα καθήκοντα και τις ευθύνες τους.

 

Η πολιτεία και οι πολίτες διάγουν βίο ανυποψίαστο για τα ουσιώδη.

 

«Αγιάστε τις καρδιές σας και τις διάνοιές σας με συγχώρεση, για να ονειρευτείτε αγιασμένα όνειρα.

Η Ζωή είναι ένας πυρετός διάφορης έντασης και είδους που εξαρτιέται από τις έμμονες ιδέες κάθε ανθρώπου· κι οι άνθρωποι βρίσκονται πάντα σε παραλήρημα. Ευλογημένοι είναι εκείνοι που παραληρούν από την Άγια Ελευθερία που είναι ο καρπός της Άγιας Κατανόησης». [σ. 251, Μιχαήλ Ναϊμύ, «Το βιβλίο του Μιρδάδ», 1978, εκδ. Πύρινος Κόσμος]

 

Ζώντας μέσα σε αυτό τον ακαταλόγιστο κόσμο, στον οποίο έχει κυριαρχήσει το ψεύδος, η αναλήθεια και η βία, ας θυμάται ο καθένας ότι ο ίδιος, είναι πράγματι υπεύθυνος, μόνο, για ό,τι προσφέρει ή προκαλεί στους άλλους· και όσα είναι εμφανή, αλλά και όσα είναι αφανή. Αυτά και μόνο αυτά, καθορίζουν τις προσεχείς συνθήκες της καθημερινότητάς του και την πορεία του προς την ωριμότητα ή, την αχρειότητα. Όλα τα υπόλοιπα (την καλοσύνη ή την αχρειότητα) που αποθέτει η ζωή στο διάβα του, ας τα αντιμετωπίζει με συγκατάβαση, σαν να είναι – και πράγματι είναι – ευκαιρίες για μάθηση και ισχυροποίηση του χαρακτήρα του.

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Ισορροπία» επειδή επιχειρεί να αναβαθμίσει την ποικιλομορφία της «γλώσσας» με την οποία σκεφτόμαστε την αυτογνωσία.

Υ.Γ. 2: οι φωτογραφίες προέρχονται από τα http://mmubs-wallpaper.blogspot.com/2010/04/lotus-flower-wallpapers-high-quality.html, http://3.bp.blogspot.com/_RU4fdNmsPuo/S8_j7rkjwvI/AAAAAAAABeY/TYWtGpHnrjI/s1600/white%2520lotus%2520flower.jpg, http://www.sierrapotomac.org/W_Needham/Wood_Tick_040307.htm

 
Η Τσιγκουνιά και η Mame PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

gold101014Μια παλαιά Ινδική ιστορία:

«Ζούσε, κάποτε στη Βομβάη μια φτωχή γυναίκα, η οποία, κάποια στιγμή κέρδισε τον πρώτο λαχνό του λαχείου. Μόλις εισέπραξε το τεράστιο χρηματικό αντίτιμο του λαχείου της, αμέσως, το κατέθεσε στον τραπεζικό της λογαριασμό. Από τότε και ύστερα, δεν παρέλειπε καθημερινά, να επισκέπτεται την τράπεζα έχοντας μαζί της το τραπεζικό της βιβλιάριο προκειμένου να βεβαιώνεται για το χρηματικό υπόλοιπο του τραπεζικού της λογαριασμού, εξακολουθώντας, όμως, να ζει μεσ’ τη φτώχια, ακριβώς όπως ζούσε και πριν κερδίσει το πρώτο λαχείο».

 

Οι έλληνες, ακολουθούμε το ίδιο παράδειγμα της φτωχής γυναίκας της ιστορίας, με τη διαφορά ότι έχουμε κερδίσει, οιονεί, τρία πρώτα λαχεία αντί για ένα: Το πρώτο λαχείο είναι ότι μας χαρίστηκε αυτή η ίδια η ζωή μας, το δεύτερο είναι ότι είμαστε προικισμένοι με τις έμφυτες τάσεις προς τη γνώση, προς τη συνειδητότητα και προς την ευδαιμονία, και το τρίτο είναι ότι γύρω μας υπάρχει, ελεύθερα διαθέσιμη, ολόκληρη η βαθύτερη γνώση που είναι αναγκαία και επαρκής για να ζήσουμε ανθρωπινά και ευτυχισμένα.

Αντί να απολαύσουμε αυτούς τους τρεις θησαυρούς μας, προτιμούμε να διαχωρίσουμε τον κόσμο μας στα δυό: Εγώ (ο παρατηρητής) και απέναντι, οι (προς εκμετάλλευση) Άλλοι. Και εκεί αρχίζει ο πόλεμος. Τα δικά «μου» να είναι περισσότερα, καλύτερα και ομορφήτερα από τα δικά «σου»· για τώρα και για πάντα. Αμήν! 

 

«Λέγοντας ‘Εγώ’, ο Άνθρωπος σκίζει τον κόσμο σε δυό κομμάτια: Τα σπάργανά του το ένα, ο αθάνατος εαυτός του Θεού το άλλο. Ο Άνθρωπος διαιρεί αληθινά το Αδιαίρετο; Θεός φυλάξει! Το Αδιαίρετο καμιά δύναμη δεν μπορεί να το διαιρέσει. Ούτε του Θεού. Η ατέλεια του Ανθρώπου φαντάζεται το διαχωρισμό. Κι ο Άνθρωπος, το βρέφος, ζώνεται για πόλεμο και μάχεται ενάντια στον άπειρο παν-Εαυτό, πιστεύοντας ότι Αυτός είναι ο εχθρός της ύπαρξής του». [σ. 54, Μιχαήλ Ναϊμύ, «Το βιβλίο του Μιρδάδ», 1978, εκδ. Πύρινος Κόσμος] 

 

Κομπίνες, λαμογιές, συκοφαντίες, σπερμολογίες, ραδιουργίες, απάτες, κλοπές, εγκλήματα, προδοσίες, νοθείες, οκνηρίες και όλα τα συναφή, αποτελούν τις «νότες» που επιλέξαμε για να συνθέσουμε την «μελωδία» της δυστυχίας μας.

Και όμως· κρατούμε στέρεα βουλωμένα τα αυτιά μας (depl. ur. bat.), ερμητικά σφαλισμένους τους οφθαλμούς μας και αμπαρωμένες τις καρδιές μας για να μη αναγκαστούμε να παραδεχτούμε το γεγονός, πως, οι αχρειότητες που λαμβάνουν χώρα, τόσο στην πολιτεία μας, όσο και στις ζωές μας, δεν είναι προβλήματα, αλλά, αποτελέσματα της δικής μας επιλογής να μην χαρίσουμε στους άλλους και στον εαυτό μας τους θησαυρούς της ζωής μας. Και θέλουμε να συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε την πνευματική τσιγκουνιά μας και στη συνέχεια να αναθεματίζουμε, ως ξένα προς τις αφεντιές μας, τα αποτελέσματα αυτής της πλεονεξίας και να αναζητούμε, μάταια, «λύσεις» προκειμένου να ματαιώσουμε την είσπραξη αυτών των αποτελεσμάτων. Αν έτσι θέλουμε να βλέπουμε τα ζητήματα της καθημερινότητάς μας και τη ζωή συνολικά, τότε, το μόνο που μας απομένει είναι να:

 

Put the Blame on Mame (Guitar Version)

 

Εναλλακτικά, μπορούμε να αναγνωρίσουμε την ιερότητα της ανθρώπινης ζωής και να επιζητήσουμε την ποιότητα και την ωριμότητα.

Πριν πολλά χρόνια, ένας πνευματικός άνθρωπος είπε:

«Ο άνθρωπος έχει την μοναδική ικανότητα να γνωρίζει το πεπρωμένο του και τον προορισμό του. Δεν πρέπει να πέσει μέσα στη δίνη των επιθυμιών και να παρασυρθεί στα βάθη της θλίψης. Καθώς η αναπνοή αρχίζει να ασθμαίνει, τα μαλλιά γίνονται γκρίζα, τα δόντια αρχίζουν να πέφτουν και τα μάτια να θαμπώνουν, η απληστία του ανθρώπου που θέλει να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των αισθήσεων, αυξάνει αντί να μειώνεται. Η συντροφιά με ενάρετους και θεοσεβείς ανθρώπους είναι το φάρμακο που κάνει τον άνθρωπο να ζει σαν άνθρωπος. Η σκληρότητα, η ζήλια, ο εγωκεντρισμός, η αχαριστία, αυτά δεν θα πρέπει να εκδηλώνονται απ’ αυτόν, που είναι η κορωνίδα της Δημιουργίας. Η αλληλεγγύη και η συμπόνια πρέπει να υπηρετούν τον άνθρωπο όπως τα δυό του μάτια».

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» επειδή επιχειρεί να παρακινήσει τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το http://blogs.telegraph.co.uk/finance/ambroseevans-
pritchard/4885647/Stage_two_of_the_gold_bull_market_is_just_beginning/

 

 
Δελτίο Ειδήσεων ΝΕΤ PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Ισορροπία - Απόψεις

netΣυγχαίρουμε το δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ για την ποιότητα, την ευαισθησία, το ήθος, το ύφος και την ανθρωπιά του.

 
50+ συμβουλές προς ιερόδουλες PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Διαφύλαξη - Απόψεις

Η οικονομική πτώχευση και η ηθική εξαχρείωση της πολιτείας μας είναι γεγονός.

Δυστυχώς, πολλές γυναίκες θα αναγκαστούν να καταφύγουν στην πορνεία προκειμένου να επιβιώσουν οικονομικά, οι ίδιες είτε οι οικογένειές τους.

Η ευθύνη για αυτή την καταφυγή δεν ανήκει στις ίδιες, αλλά ανήκει σε όλους όσους, με τις πράξεις είτε τις παραλήψεις τους είτε την κακοήθειά τους, οδήγησαν την πολιτεία μας στο σημερινό κατάντημα.

Αναγνωρίζω τη δική μου ευθύνη σε αυτό το κοινωνικό πρόβλημα. Αρνούμαι να κρύψω αυτή την ευθύνη παριστάνοντας τον ανήξερο, σιωπώντας και αδρανώντας. 

Συνεχίζω να εργάζομαι για την πρόληψη και την εξάλειψη της πορνείας και την προκοπή της πολιτείας και επιχειρώ, με τα μέσα που διαθέτω και όσο είναι δυνατό, να συμβάλλω στη μείωση των επιπτώσεων από την ήδη ύπαρξη αυτού του προβλήματος.

Πιο συγκεκριμένα, θέλοντας να συμβάλλω στη μείωση των κινδύνων και την όσο το δυνατόν μείωση της υποβάθμισης της ποιότητας της ζωής των ιερόδουλων, αναδημοσιεύω ένα κατάλογο 50 συμβουλών και στη συνέχεια παραθέτω ορισμένες δικές μου. Η προέλευσή τους είναι: www.tlc-trust.org.uk/advice/page11.html

 

Αρχική συντάκτης των παρακάτω 50 συμβουλών είναι η Jahnet de Light και αυτές δημοσιεύτηκαν σε πολλές ιστοσελίδες, παγκοσμίως. Η Jahnet de Light είναι ιερόδουλη και εκπαιδεύτρια της σεξουαλικής τεχνικής Τάντρα.

 

1. Να τηρείτε σε κάθε περίπτωση τους κανόνες του ασφαλούς σεξ.

2. Αφού επιλέξετε την περιοχή στην οποία θα εργαστείτε, παραμείνετε σε αυτή και μόνο σε αυτή, ακόμη κι αν σας δελεάσουν με πολλά χρήματα ή αν μείνετε άφραγκη.

3. Να θυμάστε ότι η απώλεια της νηφαλιότητάς σας είναι χειρότερη από ό,τι την προκάλεσε.

4. Με δεδομένο ότι θα εργάζεστε ως ιερόδουλη για το ένα τρίτο της ζωής σας, μοιάζει μια πραγματική σπατάλη να το περάσετε μισώντας αυτό που κάνετε (την πορνεία).

5. Τα πρόσωπα που χρησιμοποιούν ιερόδουλες, είναι τα ίδια με τα πρόσωπα, που συναντάτε στην καθημερινότητά σας και που επιλέγετε ως συντρόφους σας.

6. ΕΣΕΙΣ έχετε το έλεγχο. Κανείς δεν πρόκειται να σας θυματοποιήσει, εκτός, μέχρις ενός σημείου, εσείς του το επιτρέψετε.

7. Η πορνεία αποτελεί μια καριέρα. Από όσες την ξεκίνησαν, ελάχιστες ήταν εκείνες που είτε την σταμάτησαν στα 25 τους, είτε το έκαναν, δήθεν, «για 1-2 χρόνια».

8. Αν δε σας ταιριάζει η πορνεία, επιλέξτε κάποιο άλλο στυλ ζωής.

9. Η πορνεία δεν είναι μόνο εισπράξεις, καθώς συνοδεύεται από πολλά έξοδα και λογαριασμούς πληρωτέους.

10. Οι πρωτάρες συνήθως εργάζονται για λογαριασμό άλλων: σε σάουνες, οίκους ανοχής ή προαγωγούς.

11. Η επιλογή να εκδίδεστε για λογαριασμό σας, δηλαδή σε κάποιο δικό σας διαμέρισμα ή μέσω δικού σας γραφείο «συνοδών», κοστίζει αρκετά χρήματα και συνεπάγεται αυξημένη υπευθυνότητα.

12. Με την αστυνομία δεν θα έχετε μπλεξίματα, εκτός αν πέσετε σε ατυχία. Συνήθως, θα είναι η δική σας επιπόλαιη συμπεριφορά εκείνη που θα προκαλέσει την προσοχή της και αυτός είναι ένας από τους λόγους ύπαρξης αυτού εδώ του καταλόγου συμβουλών.

13. Οι πλούσιοι και επιτυχημένοι πελάτες, σπανίως θα σας χρησιμοποιούν επί μακρόν.

14. Το γεγονός και μόνο ότι συζείτε με κάποιον, δε σημαίνει ότι αυτός είναι προαγωγός σας. Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ της οικονομικής υποστήριξης που παρέχει μια ιερόδουλη στο σύντροφό της και της αντίστοιχης υποστήριξης που παρέχει μια πωλήτρια καταστήματος, στο δικό της σύντροφο.

15. Πολλές είναι εκείνες, οι οποίες συζούν ή υποστηρίζουν οικονομικά πρόσωπα από τα οποία δέχονται σωματική βία και που τις εξαναγκάζουν να ασκούν την πορνεία, επειδή χρειάζονται μια τέτοιου είδους σχέση, ενώ οποτεδήποτε μπορούν να ξεφύγουν από αυτή την ανάγκη, απλά ωριμάζοντας.

16. Η οργανωμένη προαγωγή είναι κάτι διαφορετικό από την συγκατοίκηση με κάποιο αδύναμο ή άπορο σύντροφο.

17. Καθώς θα μεγαλώνετε σε ηλικία, θα γνωρίσετε και άλλες ευκαιρίες επαγγελματικής αποκατάστασης: π.χ. ερωμένη, διαχειρίστρια οίκου ανοχής, σεξουαλική εκπαιδεύτρια και θεραπεύτρια.

18. Η πορνεία έλκει πρόσωπα που επιθυμούν να είναι χορηγεί, οικονομικά ανεξάρτητοι και να βγάζουν μόνοι τους το ψωμί τους. Με άλλα λόγια, έλκει εκείνα που διακατέχονται από τη μανία να ασκούν έλεγχο.

19. Εάν το επιθυμείτε, μπορείτε να πληρώνετε φόρους και να συμμετέχετε στη νόμιμη οικονομία, εφόσον όμως οργανωθείτε επαρκώς, διαθέτετε φοροτεχνικό, ή, ακόμα καλύτερα, χρησιμοποιήσετε τη βοήθεια κάποιου λογιστή που θα είναι και πελάτης σας.

20. Να βλέπετε την πορνεία σαν μια καριέρα και γι’ αυτό αξιοποιείστε τα κέρδη που θα αποκομίσετε.

21. Απαλλαγείτε από τη νοοτροπία του μεροκάματου. Δείτε το επιχειρηματικά. Προτιμείστε να σκέφτεστε το εισόδημά σας σε εβδομαδιαία, ή, ακόμη καλύτερα, σε μηνιαία βάση.

22. Προσπαθήστε να αποδίδετε στον εαυτό σας εισόδημα, σε εβδομαδιαία βάση. Αν προσλάβετε άλλα άτομα, πληρώνετέ τους σε εβδομαδιαία βάση και αποταμιεύστε τα υπόλοιπα.

23. Να θυμάστε ότι αν δεν είστε ασφαλισμένη σε κάποιο δημόσιο ταμείο, ούτε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ούτε σύνταξη θα δικαιούστε. Γι’ αυτό προνοείστε επαρκώς. Είναι ενδεχόμενο να ασθενήσετε και βέβαιο ότι θα γεράσετε.

24. Εάν νομίζετε ότι θα πρέπει να λέτε ψέματα, για τη δουλειά σας, σε όλα τα πρόσωπα του περιβάλλοντός σας, αναρωτηθείτε αν αξίζει να γίνετε ιερόδουλη.

25. Εάν μισείτε πραγματικά τη δουλειά σας ή, αν μισείτε τον εαυτό σας όταν κάνει αυτή τη δουλειά, τότε, παρατήστε την.

26. Να ξέρετε εκ των προτέρων ότι η σωματεμπορία είναι ένα σκληρό «παιχνίδι» και η πορνεία ο πιο σκληρός ρόλος του. Δεν την αντέχουν όλες οι γυναίκες.

27. Το γεγονός, ότι εσείς μπορείτε να αποκομίσετε, σε μια μόνο ημέρα, το ίδιο εισόδημα με εκείνο που ο σύντροφός σας αποκομίζει σε μια εβδομάδα, μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς τη σχέση σας μαζί του.

28. Ο σεβασμός σας προς τον πελάτη σας θα προκαλέσει το σεβασμό του προς το πρόσωπό σας.

29. Εάν θεωρείτε τον πελάτη σας, ή, του συμπεριφέρεστε σαν να ήταν ζώο, τότε αυτός θα συμπεριφερθεί σαν τέτοιο.

30. Συχνά, η σεξουαλική ενέργεια που καταπιέστηκε, μεταλλάσσεται σε θυμό.

31. Εάν γίνεται ενοχλητικές στους γείτονές σας, τότε, αυτοί θα σας κάνουν τη ζωή δύσκολη.

32. Η συχνές αντρικές επισκέψεις στο διαμέρισμά σας θα προσεκλύσουν υπερβολική προσοχή και ίσως κινήσουν υποψίες. Αν εργάζεστε με αυτό τον τρόπο, επιλέξτε μια τέτοια γειτονιά που αυτές οι επισκέψεις, είτε δε θα γίνουν αντιληπτές, είτε κανείς δεν θα ενδιαφερθεί γι’ αυτές.

33. Να θυμάστε ότι αποτελεί να εκληφθεί ως αθέμιτος ανταγωνισμός η επιλογή να εργαστείτε πολύ κοντά στον τόπο εργασίας μιας άλλης ιερόδουλης. Γι’ αυτό να αποφύγετε τέτοιου είδους ρίσκα.

34. Αποτελεί μια επιπόλαιη επιλογή, η συνεύρεση με 50 άντρες κάθε εβδομάδα, αν ένας τέτοιος ρυθμός σας, μετά από δύο μήνες σας κάνει να θέλετε να τα παρατήσετε και να ξοδέψετε όλα σας τα χρήματα σε άσκοπα έξοδα προκειμένου να συνεφέρετε τον εαυτό σας.

35. Να θυμάστε: ένας ρυθμός 10 αντρών ανά εβδομάδα, σημαίνει 520 άντρες ανά έτος. Αυτός είναι ένας εύλογος μέσος όρος.

36. Επιλέξτε ένα εύλογο εργασιακό ωράριο. Αν εργάζεστε επτά ημέρες την εβδομάδα, δηλαδή, συνεχώς, τότε θα καταλήξετε, σε δύο χρόνια να πάθετε υπερκόπωση.

37. Καλλωπισθείτε, αρωματιστείτε και αυτά αρκούν για να νιώσετε όμορφα.

38. Να θυμάστε ότι η προστυχιά αποτελεί μόνο ένα μέρος της ερωτικής φαντασίωσης. Ξεκινήστε την ερωτική συνεύρεση ούσες ο εαυτός σας. Στη συνέχεια ικανοποιείστε τις επιθυμίες του πελάτη σας και στο τέλος, ξαναγυρίστε σε εκείνο που είναι ο εαυτός σας. Με τον τρόπο αυτό θα είστε περισσότερο απολαυστικές.

39. Αφήστε τον εαυτό σας ελεύθερο να διασκεδάσει. Επιτρέψτε του να το απολαύσει.

40. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να φτάσει σε οργασμό.

41. Να θυμάστε πάντα, ότι, εσείς έχετε το έλεγχο.

42. Εάν δεν τα βρίσκετε με τον πελάτη, ή, αν αυτός ξέχασε να φέρει χρήματα, διατηρείστε την ψυχραιμία σας και παραμείνετε φιλικές.

43. Υπάρχουν και καλά, αλλά και κακά γραφεία παροχής υπηρεσιών «συντροφιάς». Δυστυχώς, τα καλά θα τα εντοπίσετε δοκιμάζοντας και μαθαίνοντας. Τα περισσότερα ζητούν ως εγγύηση, ένα μίσθωμα. Η προμήθειά τους είναι το ένα τρίτο της είσπραξης για κάθε ελεγμένη από αυτούς τηλεφωνική κλήση. Θα περιμένουν από εσάς, τηλεφωνική ενημέρωση και κατά την άφιξη, αλλά και κατά την αναχώρηση από τον πελάτη. Αφήστε στο σπίτι σας και σε κάποιον καλό φίλο σας, το τηλέφωνο και τη διεύθυνση όλων των κατ’ οίκον, πελατών σας.

44. Βεβαιωθείτε ότι υπάρχει κάποιος καλός φίλος σας ο οποίος και γνωρίζει και σας παρέχει τη στήριξή του σε σχέση με αυτό το επάγγελμα που κάνετε. Στην τελική, το μόνο που πραγματικά έχετε είναι, ο εαυτός σας και οι αντοχές σας: πιστέψτε ότι ο εαυτός σας και οι πνευματικές σας δυνάμεις, πάντα θα σας προστατεύουν. Να έχετε αυτοεκτίμηση, να εκτιμάται ‘αυτό’ που κάνετε και αυτή την αυτοεκτίμηση να την κάνετε γνωστή στο σύντροφο και τους φίλους σας.

45. Όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών συντροφιάς, να μη παραβιάζεται τη γεωγραφική περιοχή της δραστηριότητάς σας και να μην πίνετε αλκοόλ, υπερβολικά.

46. Εάν εργαστείτε σε κλαμπ, να θυμάστε ότι το ωράριο είναι 5 με 6 νυχτέρια ανά εβδομάδα και ότι θα πρέπει να πίνετε αλκοόλ. Η έξτρα αμοιβή για την παροχή σεξ, μπορεί να είναι ελκυστική, αλλά, δεν θα υπάρχει κάθε νύχτα, όλες τις εβδομάδες.  Για την πρόσθετη μικρή αμοιβή της ταξιθέτριας, θα πρέπει να ντύνεστε καλά και συχνά να σας ξενυχιάζουν μεθυσμένοι άντρες μέχρι τις 2 ή 3 το πρωί. Πάντως, αν σας αρέσει η νυχτερινή ζωή και το ποτό, αυτό το περιβάλλον μπορεί να σας ταιριάξει.

47. Τα πριβέ κλαμπ είναι ασφαλέστερα επειδή τηρούν αρχείο με τα ονόματα και τις διευθύνσεις των πελατών τους.

48. Τα κέντρα σάουνα και αισθητικής, συνήθως απαιτούν ένα δίπλωμα αισθητικής και δεν ενθαρρύνουν την τέλεση ολοκληρωμένου σεξ.

49. Η αναζήτηση πελατών στα πεζοδρόμια, μπορεί να φαίνεται σαν ο ευκολότερος τρόπος για να έχετε πελατεία, όμως, να θυμάστε ότι οι περισσότερες από τις περιοχές είναι ήδη καπαρωμένες από άλλες ιερόδουλες, άλλους προαγωγούς, άλλους σωματέμπορους, είτε επιτηρούνται από την αστυνομία.

50. Οποιοσδήποτε και αν είναι ο τρόπος με τον οποίο θα εκδίδεστε, κάποιον, κάπου θα πρέπει να πληρώνετε (όπως άλλωστε γίνεται με όλες τις δουλειές) για να σας παρέχει προστασία. Ωστόσο, υπάρχουν διάφορες οργανώσεις οι οποίες θα μπορούσαν να σας παράσχουν υποστήριξη, εάν την χρειαστείτε. 

 

Μέσα σε μια κοινωνία η οποία είναι, σχεδόν, απόλυτα παράφρων, λόγω έλλειψης μόρφωσης και λόγω ουσιοεξάρτησης, το σημαντικότερο είναι η επιβίωση και όχι η κοινωνική θέση του ανθρώπου.

Δεν φταίτε εσείς που αναγκάζεστε να γίνετε ιερόδουλες. Φταίμε, μόνο, όλοι εμείς οι υπόλοιποι.

Η αξία σας σαν άνθρωποι είναι ανεκτίμητη και αμείωτη από τη δουλειά που θα κάνετε.

Προσπαθήστε να αποφύγετε εντελώς κάθε χρήση ναρκωτικών ή ψυχοφαρμάκων.

Όσο σας είναι δυνατό, μη χάνετε ούτε μια ευκαιρία, ούτε μια μέρα που να μην εργαστείτε πνευματικά (διάβασμα, καλή συντροφιά, καλό θέατρο, καλό κινηματογράφο, κ.λπ.), έστω και λίγο, για την αναβάθμιση της μόρφωσης και της καλλιέργειάς σας. Γιατί αυτό είναι το σημαντικό στη ζωή και όχι οι εξωτερικές συνθήκες.

Προσπαθήστε να μη μας μισείτε, εμάς τους υπόλοιπους. Μόνο, ας μας λυπάστε. Επειδή, αξίζουμε τον οίκτο σας.

Επιβιώστε. Γιατί, η ζωή είναι ωραία, ανεξάρτητα από τις εξωτερικές συνθήκες.

 
Ευσέβεια και Αυτοθυσία PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

 

 

Καμιά προσπάθεια, κανένας αγώνας, καμιά σχέση, καμιά σκέψη, κανένα συναίσθημα, καμιά μορφή, καμιά κίνηση, κανένας λόγος και κανένα έργο δεν ευοδώνεται, παρά μόνο αν διαπνέεται από ευσέβεια και αυτοθυσία.

 

 

Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» επειδή επιχειρεί να παρακινήσει τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

 

 
Αρπαγμένες Ψυχές PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

parthenon101113Δεδομένα

«Το Σύστημα της Καμόρα είναι μια εξουσία που δεν εμπλέκει μόνο τα σώματα, δε θέτει σε διαθεσιμότητα μόνο τη ζωή των ανθρώπων, αντίθετα απαιτεί να αρπάξει και την ψυχή τους…

Η Καμόρα ονομάζει ‘οικογένεια’ μια φατρία οργανωμένη για εγκληματικούς σκοπούς, στην οποία νόμος είναι η απόλυτη πίστη, από την οποία αποκλείεται οποιαδήποτε έκφραση αυτονομίας και όπου θεωρείται προδοσία, άξια θανάτου, όχι μόνο η αποστασία αλλά και η μεταστροφή στην τιμιότητα». [σ. 341, Ρομπέρτο Σαβιάνο, «Γόμορρα», 2008, εκδ. Πατάκη]

 

«Ο ένας βαρούσε το κεφάλι του άλλου στο καλντερίμι. Ακούγονταν οι στριγκλιές των γυναικών. Βογκητά, κατάρες, βρισιές έσφαζαν τη νύχτα. Ο ένας ποδοπατούσε τον άλλον ανεξέλεγκτα. Έριχναν μπουνιές στα τυφλά, λες και μ’ αυτόν τον τρόπο προσπαθούσαν ν’ ανακουφιστούν, να πάρουν εκδίκηση για την αποτρόπαια διαδικασία στην οποία είχαν λάβει μέρος. Για τη δειλία τους. Προσπαθούσαν να ελευθερώσουν όλη την ένταση που είχε σωρευτεί μέσα τους ώρες, μέρες, χρόνια ολόκληρα. Να εξιλεωθούν από τον φόβο. Από την ντροπή». [σ. 63, Μόνικα Σαβουλέσκου – Βουδούρη, «Πατέρα, είμαστε υπνοβάτες», 2010, εκδ. Οίκος Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος]

 

Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία (Νοεμβρίου 2010) το πλήθος των ανέργων ανθρώπων, στην Ελλάδα αριθμεί περισσότερα από 600 χιλ. πρόσωπα.

 

Πριν από λίγες μέρες ανακοινώθηκε από τις αρμόδιες αρχές ότι, πλέον, τα ασφαλιστικά ταμεία δεν θα καλύπτουν το οικονομικό κόστος ενός σημαντικού πλήθους συνηθισμένων ιατρικών εξετάσεων από τους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους.

 

Τις λίγες τελευταίες δεκαετίες, η ελληνική οικονομία όδευε, εμφανώς και αδιαμφισβήτητα, προς την πτώχευσή της, λόγω του υπερβολικού εξωτερικού δανεισμού της, σε συνδυασμό με την, σχεδόν, πλήρη εξάλειψη των δομών της, παραγωγής νέου πλούτου.

 

Τις λίγες τελευταίες δεκαετίες, οι μαφιόζικες δομές, οι οποίες ευρισκόμενες στα παρασκήνια του πολιτικού συστήματος και διοικούν την ελληνική πολιτεία, αποστράγγισαν, μέσω των Μ.Μ.Ε. και της παραδειγματικής προφητείας των δημόσιων προσώπων τα οποία αυτές προέβαλαν, τις ψυχές των ελλήνων από τον σωτήριο και γόνιμο χυμό των ηθικών αξιών.

 

Το, εδώ και τρεις δεκαετίες, ισχύον καθεστώς διακυβέρνησης της πολιτείας μας αποτελείται από θεσμούς οι οποίοι, δίχως εξαίρεση, είναι μη λειτουργικοί και μη ορθολογικοί. Ουδείς από αυτούς αντέδρασε στην επερχόμενη πολύπλευρη κρίση της πολιτείας μας.

 

Ζητούμενα

Ελευθερία, Δημοκρατία, Προκοπή.

 

Μέθοδος

Για την επίτευξη εκείνων των αλλαγών οι οποίες απαιτούνται προκειμένου η πολιτεία μας να φτάσει να χαρακτηρίζεται από Ελευθερία, Δημοκρατία και Προκοπή, απαιτείται η προηγούμενη δημιουργία ενός κατάλληλου κοινωνικού «κλίματος» το οποίο θα είναι, οπωσδήποτε, επιδεκτικό, των συγκεκριμένων αλλαγών.

Αυτό το κοινωνικό «κλίμα» απαιτεί, οι πολίτες να αναλάβουν την προσωπική ευθύνη για την πραγματοποίηση αυτών των αλλαγών, αφού, όμως, προηγουμένως, αναγνωρίσουν και παραδεχτούν εμπράκτως το γεγονός ότι οι ίδιοι, χαρακτηρίζονται από ένα σημαντικό έλλειμμα ευθυκρισίας και πράξουν, αμέσως, οι ίδιοι, ό,τι είναι αναγκαίο, στο πλαίσιο της ανθρώπινης φύσης, προκειμένου να αρθεί αυτό το έλλειμμα.

 

 

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» προκειμένου να παρακινήσω τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το http://www.greece-athens.com/pages_images/2.jpg

 

 
Όταν οι μάσκες πέφτουν – το ψευδοδίλλημα PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

Η εμφανής πλευρά του φασισμού.

 

 

Σήμερα, θα ασχοληθώ με τον φασισμό(*).

 

Δεδομένα

 

Η πλευρά των φασιστών:

«Η λογική της εγκληματικής επιχείρησης, το σκεπτικό του μπος συμπίπτει με τον πιο ξέφρενο φιλελευθερισμό. Οι κανόνες που υπαγορεύονται, που επιβάλλονται είναι εκείνοι της επιχείρησης, του κέρδους, της εξόντωσης κάθε ανταγωνιστή. Τα υπόλοιπα δε μετράνε. Δεν υπάρχουν. Το να μπορείς να αποφασίζεις για τη ζωή ή το θάνατο κάποιων, να μπορείς να προωθήσεις ένα προϊόν, να μονοπωλήσεις ένα κομμάτι της αγοράς, να επενδύσεις σε επίκαιρους τομείς είναι εξουσία που πληρώνεται ή με τη φυλακή ή με τη ζωή σου. Έχεις εξουσία για δέκα χρόνια, για ένα χρόνο, για μία ώρα. Δεν έχει σημασία η διάρκεια. Ζεις, διοικείς στ’ αλήθεια. Αυτό έχει σημασία. Να νικήσεις στο στίβο της αγοράς και να φτάσεις να κοιτάς τον ήλιο με ανοιχτά μάτια όπως έκανε στη φυλακή ο Ραφαέλε Τζουλιάνο, ο μπος της Φορτσέλλα, προκαλώντας τον, αποδεικνύοντας ότι τα μάτια δεν τυφλώνονται ούτε μπροστά στο απόλυτο φως». [σ. 174, Ρομπέρτο Σαβιάνο, "Γόμορρα", 2008, εκδ. Πατάκη].

 

«Όλοι όσους γνωρίζω, ή έχουν πεθάνει ή βρίσκονται στη φυλακή. Θέλω να γίνω μπος. Θέλω να έχω σούπερ μάρκετ, καταστήματα, εργοστάσια, θέλω να έχω γυναίκες. Θέλω τρία αυτοκίνητα, θέλω να μπαίνω σ’ ένα μαγαζί να με σέβονται, θέλω να έχω καταστήματα σε όλο τον κόσμο. Κι έπειτα θέλω να πεθάνω. Αλλά όπως πεθαίνει ένας αληθινός άντρας, αυτός που διοικεί πραγματικά. Θέλω να πεθάνω δολοφονημένος.» [σ. 175, ό.π.].

 

Η πλευρά του λαού:

«Ήταν νηπιαγωγός, τριάντα πέντε ετών. Η γυναίκα είδε, αναγνώρισε, κατέδωσε την ενέδρα. Ανάμεσα στους πολλούς λόγους για τους οποίους μπορούσε να σωπάσει, να κάνει ότι δεν συμβαίνει τίποτε, να γυρίσει στο σπίτι και να ζήσει όπως πάντα, ήταν και ο φόβος, ο τρόμος των απειλών, ακόμη περισσότερο η αίσθηση του ανώφελου: να συλλάβουν έναν εκτελεστή, έναν από τους πολλούς. Και όμως η νηπιαγωγός από το Μοντραγκόνε βρήκε ανάμεσα στους μηδαμινούς λόγους που της επέβαλλαν να σωπάσει μια μόνη αιτία: την αλήθεια. Μια αλήθεια που έχει τη γεύση της φυσικότητας, όπως μια κίνηση συνηθισμένη, κανονική, προφανής, απαραίτητη σαν την αναπνοή. Κατέδωσε χωρίς να ζητήσει αντάλλαγμα. Όχι φοβερές απαιτήσεις, προστασία, δεν έβαλε τιμή στο λόγο της. Αποκάλυψε ό,τι είχε δει, περιέγραψε το πρόσωπο του φονιά, τα έντονα ζυγωματικά, τα πυκνά φρύδια. Αφού πυροβόλησε, το σκούτερ έφυγε προς την εξοχή, μπερδεύοντας αρκετές φορές τους δρόμους, μπαίνοντας σε αδιέξοδα, γυρίζοντας πίσω. Αντί για φονιάδες έμοιαζαν με σχιζοφρενείς τουρίστες. Στη δίκη που ακολούθησε από τη μαρτυρία της δασκάλας καταδικάστηκε σε ισόβια ο Σαλβατόρε Τεφαριέλλο, είκοσι τεσσάρων ετών, εκτελεστής που θεωρούνταν ότι ανήκε στη φατρία του Ερκολάνο. Ο δικαστής που πήρε τη μαρτυρία της νηπιαγωγού τη χαρακτήρισε «ρόδο στην έρημο», που φύτρωσε σε έναν τόπο όπου η αλήθεια είναι πάντα η εκδοχή των ισχυρών, όπου σπανίως αποκαλύπτεται και όπου εκδηλώνεται ως σπάνιο προϊόν που θα ανταλλαγεί με κάποιο όφελος. 

Και όμως αυτή η κατάθεση της έκανε τη ζωή δύσκολη· σαν να είχε πιαστεί μια κλωστή σε ένα γάντζο και ολόκληρη η ύπαρξή της ξηλωνόταν μαζί με την εξέλιξη της γενναίας μαρτυρίας της. Επρόκειτο να παντρευτεί και χώρισε, έχασε τη δουλειά της και μεταφέρθηκε σε άλλη περιοχή, υπό προστασία, με τον κατώτατο μισθό που σου εξασφαλίζει το κράτος για να επιβιώσεις, ένα μέρος της οικογένειάς της απομακρύνθηκε από κοντά της και μια αβυσσαλέα μοναξιά την κυρίεψε. Μια μοναξιά που ξεσπά βίαια στην καθημερινή ζωή, όταν θέλεις να χορέψεις και δεν έχεις κανέναν για να το κάνεις, με κλήσεις που έμεναν αναπάντητες και φίλους που σιγά σιγά αραίωναν, ώσπου εξαφανίζονταν. Δεν είναι η ίδια η ομολογία που φοβίζει, δεν είναι ότι κατέδειξε έναν εκτελεστή που δημιουργεί το σκάνδαλο. Δεν είναι τόσο κοινότοπη η λογική της εκδίκησης. Αυτό που καθιστούσε σκανδαλώδη την κίνηση της νεαρής δασκάλας ήταν η επιλογή της να θεωρήσει φυσικό, ενστικτώδες, ζωτικό ότι μπορούσε να καταθέσει. Το να έχεις αυτή τη συμπεριφορά στη ζωή είναι σαν να πιστεύεις πραγματικά ότι η αλήθεια μπορεί να υπάρχει κι αυτό, σε μια περιοχή όπου αλήθεια είναι εκείνο που σε κάνει να χάνεις και ψέμα εκείνο που σε κάνεις να κερδίζεις, γίνεται μια ανεξήγητη επιλογή. Έτσι συμβαίνει και τα άτομα που σε περιβάλλουν αισθάνονται άβολα, νιώθουν ακάλυπτοι μπροστά στο βλέμμα αυτού που αρνήθηκε τους κανόνες της ίδιας της ζωής, τους οποίους οι ίδιοι έχουν απολύτως αποδεχτεί. Έχουν αποδεχτεί χωρίς ντροπή, γιατί τελικά, αν τα λάβουμε όλα υπόψη, έτσι πρέπει να γίνουν, γιατί έτσι είναι και πάντα έτσι γινόταν, γιατί δεν μπορούμε να αλλάξουμε τα πάντα με τις δικές μας δυνάμεις· άρα είναι καλύτερα να τις φυλάμε και να ακολουθούμε την πεπατημένη και να ζούμε όπως είναι επιτρεπτό να ζούμε». [σ. 418, ό.π.].

 

Συζήτηση

 

Το συγκεκαλυμμένα φασιστικό καθεστώς διοίκησης.

Φασισμός είναι η τακτική διοίκησης μέσω της τρομοκρατίας και στις μέρες μας, αυτό έχει κατισχύσει λαμβάνοντας τη μορφή της ομοσπονδιακής μαφιόζικης δομής τύπου Καμόρα.

Ο φασισμός είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο το οποίο παράγει ο συνδυασμός της ουσιοεξάρτησης, της αμορφωσιάς και της ανεργίας.

Οι μαφιόζικες δομές αποτελούν τη συντεταγμένη παράνοια μιας κοινωνίας. Με άλλα λόγια, τα μέλη μιας κοινωνίας που έχουν καταστεί ανήμπορα να επιβιώσουν λόγω αποδιοργάνωσης της νόησής τους από ναρκωτικά ή ψυχοφάρμακα, σε συνδυασμό με υψηλό έλλειμμα μόρφωσης και λόγω της ανεργίας, ανταλλάσσουν, την ετερότητά τους και την ηθική τους ακεραιότητα, αποδεχόμενοι την υποτέλειά τους στη μαφία, με τα υλικά εκείνα «μέσα» που χρειάζονται για την υλική τους και μόνο, επιβίωση.

Από τα δύο πρώτα παραθέματα προκύπτει το γεγονός ότι το βασικό λειτουργικό στοιχείο του φασισμού είναι η βία. Χωρίς την άσκηση βίας οι μαφιόζικες δομές θα διαλύονταν και τα μέλη τους θα κατέληγαν στη φυλακή.

Πάρτε για παράδειγμα όσα γίνονται στην πατρίδα μας:

Τράπεζες: πόσα χρόνια κάθειρξη θα έπρεπε να επιβληθούν, από τους τραπεζίτες, σε εκείνους ειδικά που εκμεταλλεύτηκαν αθέμιτα την οφειλόμενη σε ουσιοεξάρτηση, ακρισία, των ελλήνων πολιτών και ρευστοποιώντας την ακίνητη περιουσία τους, λήστεψαν από αυτούς τα επιτόκια των δανείων και των πιστώσεων που εκείνοι, ακαταλόγιστα ανέλαβαν; 800 χρόνια κάθειρξη; 1.200 χρόνια; Πόσα;

Καύσιμα: πόσα χρόνια κάθειρξη θα έπρεπε να επιβληθούν, από τους επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή είτε διακίνηση καυσίμων, σε εκείνους ειδικά που νόθεψαν τον ανταγωνισμό της αγοράς τους και υπεξαίρεσαν δισεκατομμύρια ευρώ από την περιουσία των πολιτών; 800 χρόνια κάθειρξη; 1.200 χρόνια; Πόσα;

Προμήθειες δημοσίου: πόσα χρόνια κάθειρξη θα έπρεπε να επιβληθούν, από τους επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στις προμήθειες του δημοσίου τομέα, σε εκείνους ειδικά που νόθεψαν τον ανταγωνισμό της αγοράς τους και υπεξαίρεσαν δισεκατομμύρια ευρώ από την περιουσία των πολιτών; 800 χρόνια κάθειρξη; 1.200 χρόνια; Πόσα;

Φαρμακοβιομηχανίες: πόσα χρόνια κάθειρξη θα έπρεπε να επιβληθούν, από τους επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στην παρασκευή και διακίνηση φαρμάκων, σε εκείνους ειδικά που με αθέμιτα μέσα υποκίνησαν είτε επέβαλλαν την αδικαιολόγητη χορήγηση σε υγιείς πολίτες ψυχοφαρμάκων, καταστρέφοντας με αυτό τον τρόπο την υγεία τους, μόνο, προκειμένου να επιτύχουν πολιτικό είτε κοινωνικό έλεγχο των πολιτών και προκειμένου να αποκομίσουν αμύθητη χρηματική περιουσία; 800 χρόνια κάθειρξη; 1.200 χρόνια; Πόσα;

Δημόσια έργα: πόσα χρόνια κάθειρξη θα έπρεπε να επιβληθούν, από τους επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στην κατασκευή δημοσίων έργων, σε εκείνους ειδικά που νόθεψαν τον ανταγωνισμό της αγοράς τους, εκμαύλισαν ολόκληρο τον κρατικό μηχανισμό και τους θεσμούς και υπεξαίρεσαν δισεκατομμύρια ευρώ από την περιουσία των πολιτών; 800 χρόνια κάθειρξη; 1.200 χρόνια; Πόσα;

Μ.Μ.Ε.: πόσα χρόνια κάθειρξη θα έπρεπε να επιβληθούν, από τους επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στα Μ.Μ.Ε., σε εκείνους ειδικά που συνέργησαν στην εγκαθίδρυση και την υποστήριξη του σημερινού συγκεκαλυμμένου φασιστικού καθεστώτος, μέσω της νόθευσης της μαζικής πληροφόρησης που προσέλαβε ο ελληνικός λαός; 800 χρόνια κάθειρξη; 1.200 χρόνια; Πόσα;

Η Καμόρα – γκρέκα στο σύνολό της: πόσα χρόνια κάθειρξη θα έπρεπε να επιβληθούν στους υπανθρώπους αυτού του φασιστικού καθεστώτος που πτώχευσαν την πολιτεία μας και τους πολίτες, που επέβαλαν την ανεργία σε εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, που καταρράκωσαν ηθικά και εκμαύλισαν τόσους ανθρώπους, που έβλαψαν την αξιοπρέπεια και την υγεία τόσων ανθρώπων, που καταρράκωσαν τη συλλογική αξιοπρέπεια, που κατήργησαν το κράτος δικαίου και που, γενικά, λαφυραγώγησαν στο υλικό, το πνευματικό και το ηθικό επίπεδο την πολιτεία μας και τους πολίτες; 8000 χρόνια κάθειρξη; 12.000 χρόνια; Πόσα;

 

Υπάρχει κανείς, τόσο αφελής που να νομίζει ότι υπάρχει κάποιο έγκλημα, ότι υπάρχει κάποιο κακούργημα, ότι υπάρχει κάποια παρανομία, ότι υπάρχει κάποιο ανοσιούργημα, που οι ανωτέρω υπάνθρωποι δεν θα διέπρατταν προκειμένου να αποφύγουν της φυλακής τα σίδερα και προκειμένου να αποφύγουν την επιστροφή των κλοπιμαίων τους;

Υπάρχει κανείς τόσο αφελής που να νομίζει ότι οι ανωτέρω υπάνθρωποι θα επέτρεπαν, είτε εντός του ζωτικού τους χώρου, είτε εντός της δημόσιας διοίκησης, είτε εντός της δημόσιας ζωής γενικά, την ύπαρξη, είτε τη δραστηριοποίηση, είτε την ανάδειξη, προσώπων τα οποία θα αποτελούσαν ζωντανές εστίες έμπρακτου ήθους, έμπρακτης μόρφωσης και καλλιέργειας, έμπρακτης αξίας, ικανότητας και δημιουργικότητας;

 

Ο λαός, τώρα.

Οι πολίτες επιθυμούν, σκέπτονται και συμπεριφέρονται ανάλογα με εκείνο που νομίζουν ότι είναι, δηλαδή, ανάλογα με το περιεχόμενο που οι ίδιοι αποδίδουν στην έννοια ‘εγώ’.

Οι πολίτες, σήμερα, έχουν συνθηκολογήσει, άνευ όρων μάλιστα, στο καθεστώς του συγκεκαλυμμένου φασισμού, κυρίως, λόγω της ουσιοεξάρτησής τους, λόγω της έλλειψης μόρφωσης και καλλιέργειας (δίχως τα οποία ο άνθρωπος δεν μπορεί να εντοπίσει λόγους άρνησης αποδοχής προνομίων, χρήματος, δόξας και εξουσίας, σε βάρος συνανθρώπων του) και λόγω της οιονεί πλύσης εγκεφάλου την οποία έχουν υποστεί από τα δήθεν Μ.Μ.Ε.

Πραγματικά, οι πολίτες, θεωρούν σκανδαλώδη την υποστήριξη της αλήθειας και του δικαίου και μάλιστα, μισούν βαθύτατα όσους υιοθετούν αυτές τις επιλογές για τους ισχυρότατους λόγους, οι οποίοι, αναφέρονται στο τρίτο παράθεμα.

Σήμερα, θεωρείται αυτονόητη η υποστήριξη του δικαίου του ισχυρότερου και συνήθως, οι πολίτες διαγκωνίζονται ποιος θα πρωτοπρολάβει να πωλήσει έναντι υλικής αμοιβής, αθέμιτες εξυπηρετήσεις στο φασιστικό καθεστώς (θυματοποιήσεις αντικαθεστωτικών, συγκαλύψεις μαφιόζικων ξεκαθαρισμάτων λογαριασμών ως δήθεν λυτρωτικών μυσταγωγιών αυτογνωσίας, ομερτά σε ληστείες κρατικών πόρων, συνέργιες στη διάδοση σπερμολογιών είτε συκοφαντιών, συμβολή στην αθέμιτη απόδοση συμβολικού κεφαλαίου σε πρωτεργάτες του κατισχυμένου φασιστικού καθεστώτος και γενικά, συνέργιες σε κάθε βρωμιά και παλιανθρωπιά που μπορεί ή δεν μπορεί να χωρέσει στο νου του ανθρώπου).

Τη θέση και τη συμπεριφορά του λαού, προτιμώ να την μελετώ στο πλαίσιο της φιλοσοφικής ανθρωπολογίας.

 

Η «Ζωή», μέσω των δυσκολιών και των αντιξοοτήτων στις οποίες υποβάλει τους πολίτες, τους απευθύνει μια κλήση σε «Σχέση». Δηλαδή, σε μια ζωή εντός της οποίας η έμπρακτη ευσέβεια, προς ό,τι είναι ιερό σε αυτόν εδώ τον κόσμο μας, θα καταλαμβάνει τη θέση που της αρμόζει. Ο πολίτης, όμως, απαντάει τυφλά και πεισματικά: Όχι: «Εγώ» είμαι το κέντρο του κόσμου και αποτελώ το μόνο που είναι ιερό. Άρα, ό,τι και όποιος αντιστέκεται στις επιθυμίες μου και στα συμφέροντά μου είναι κάτι «κακό» και θα το πολεμάω με κάθε μέσο. Το μόνο που θέλω είναι δύναμη και την θέλω με κάθε μέσο και κόστος. Και «πλακώνεται» στα ναρκωτικά, τα ψυχοφάρμακα, τις «κακές» συντροφιές, τα παραπτώματα, τα εγκλήματα, την «πτώση» του εν τέλει.

 

Το ψευδοδίλλημα

Πολλοί αναρωτιούνται, «Πώς πρέπει αντιμετωπίσουμε το καθεστώς του συγκεκαλυμμένου φασισμού; Να πάμε με το ρεύμα των πολλών και να ενσωματωθούμε; Ή να αντισταθούμε και να το αντιπαλέψουμε;».

Πρόκειται για ψευδοδίλλημα.

Σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι η κατάκτηση της αυτογνωσίας και του τρόπου να ζεις, Αγαπώντας.

Είτε αντιπαλεύεις τον φασισμό, είτε ο φασισμός σε έχει κρεμάσει από το ένα πόδι ανάποδα, από κάποιο κοντάρι, σε κάποιο ξερονήσι, είτε με εκβιασμό σε έχει εξαναγκάσει να υπάρχεις μέσα στις δομές του, είτε περιμένεις στο φουαγιέ κάποιου ξενοδοχείου να τελειώσουν την ερωτική τους συνεύρεση η σύζυγός σου με κάποιον μαφιόζο που διαθέτει τη δύναμη να σε εκβιάζει, είτε ψευδομαρτυρείς σε βάρος αθώων προκειμένου να μη χάσεις τη δουλειά σου ή τα προνόμιά σου, μπορείς να στρέφεις το νου σου προς το καλό και να εργάζεσαι, μέσα στο νου και μέσα στην καρδιά σου προς την κατεύθυνση της αυτογνωσίας και της κατάκτησης του τρόπου να ζεις, Αγαπώντας.

Εδώ, κάποιος μπορεί να θέσει το ζήτημα του, «πώς θα αντιμετωπίσουμε τη δύναμη της συνήθειας και της αδράνειας, ώστε από το σημείο της σημερινής αχρειότητας, αρχομένων, αρχόντων και προυχόντων, θα οδεύσουμε προς την συλλογική και προσωπική προκοπή.

Ως απάντηση θα επαναλάβω, για μια ακόμη φορά, γνωρίζοντας επακριβώς τι έχουν να μου σούρουν ορισμένοι, ότι, σε αυτόν εδώ τον κόσμο μας, τίποτα δεν είναι ισχυρότερο, τίποτα δεν μπορεί να αντισταθεί, στη δύναμη της Αγάπης. Εκείνη είναι που, στον πρέποντα χρόνο, θα συντρίψει τις εγκατεστημένες κακές συνήθειες, εν τέλει και αυτές τις, σήμερα εμφανιζόμενες ως δήθεν ανίκητες, φασιστικές δομές.

Πώς θα γίνει αυτό πρακτικά;

Κάποια αξιόλογη γυναίκα (βλ. 1ο βίντεο) θα νοιώσει ότι δίπλα της χρειάζεται κάτι περισσότερο από έναν σκέτον «ποτιστήν» και θα αντιληφθεί ότι αυτό το είδος (των πραγματικών) ανδρών που χρειάζεται δεν ευδοκιμεί εντός φασιστικών καθεστώτων. Τότε θα αναζητήσει, θα βρει και θα κοιτάξει κατάματα έναν αξιόλογο Άντρα και θα επιθυμήσει να γεννήσει, μαζί του, το «καλό».

Κάποιος νέος και κάποια νέα (βλ. 2ο βίντεο) θα κοιταχτούν κατάματα και θα «θυμηθούν» ότι καμιά δύναμη, σε αυτόν εδώ τον κόσμο, δε μπορεί να αντισταθεί επί μακρόν, σε ό,τι είναι αγαθό. Ούτε καν η δύναμη του φασισμού.

Τότε, η ανίκητη δύναμη της Αγάπης, θα προκαλέσει ένα μικρό ρήγμα στο πέπλο της βλακείας, που έχουν υπερεπιβάλει πάνω στη νόηση των ελλήνων, οι «κεραστές» χαπιών του συμπλέγματος ψυχιατρικής – φαρμακοβιομηχανιών, οι λαθρέμποροι ναρκωτικών και οι ευτελείς, πληρωμένοι από το φασιστικό καθεστώς, κονδυλοφόροι. Στη συνέχεια, το ρήγμα αυτό, λιγάκι θα διευρυνθεί.

Και τη συνέχεια, θα την δείτε επί, της ζωής…

 

Έναν Άνδρα αληθινό, χρειάζομαι

 

 

Άντρας, γυναίκα, αχώριστοι, αξεχώριστοι· Νικητές!

 

 

 

Η Αγάπη και μόνο η Αγάπη, νικά τον φασισμό!

 

 

 

Υ.Γ. 1: Επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» προκειμένου να παρακινήσω τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

 

 

 

 

(*) Φασισμός· καθεστώς, το οποίον επεκράτησεν εις Ιταλίαν από του 1922 μέχρι του 1945, βασιζόμενον επί της δικτατορίας ενός μοναδικού κόμματος, της εξάρσεως του εθνικισμού και της συγκροτήσεως επαγγελματικών σωματείων· κατ’ επέκτασιν, θεωρία, επαγγελλομένη την αντικατάστασιν δημοκρατικού υπό δεσποτικού και εθνικιστικού καθεστώτος. (Ιστ.) Αι αρχαί του ιταλικού φασισμού. Η Ιταλία είχεν υποστή μεγάλα πλήγματα εκ της κρίσεως, ήτις επηκολούθησε του πολέμου του 1914 – 1918. Πολλαί ελπίδες της είχον διαψευσθή: εξευτελισμός του Καπορέττο, υποσχέσεις περί επεκτάσεως των συμμάχων κρατών μη εκπληρωθείσα, περιορισμοί εις την μετανάστευσιν, αθλία οικονομική κατάστασις κ.λπ.

Κατά την περίοδον αυτήν ο παλαιός σοσιαλιστής Μουσσολίνι, όστις το 1915 είχε δημιουργήσει τα επαναστατικώς δρώντα «Φάσιο» δια να επιτύχη την είσοδον της Ιταλίας εις τον πόλεμον παρά το πλευρόν των Συμμάχων, μετέτρεψε ταύτα εις ιταλικάς «Μαχητικάς Ενώσεις» («Fasci italiani di combattimento»), την 23ην Μαρτίου 1919 με δημοκρατικόν και σοσιαλιστικόν πρόγραμμα. Κύριον μέλημά του ήτο η οργάνωσις των δυνάμεων κρούσεως (οι μετ’ ολίγον «μελανοχίτωνες»), αι οποίαι περιελάμβανον τα χειρότερα στοιχεία του πληθυσμού. Ο Μουσσολίνι εξεμεταλεύθη το μίσος των εθνικιστών, οι οποίοι εξήτουν την προσάρτησιν της Δαλματίας· με την βοήθειαν, από του 1919, ωρισμένων στρατιωτικών και ναυτικών υπηρεσιών κατώρθωσε να διαδραματίση, χάρις εις τας απεργίας και την αναταραχήν, τον ρόλον του σωτήρος της Ιταλίας εναντίον του μπολσεβικισμού· χρηματοδοτούμενος υπό τραπεζιτών, βιομηχάνων και μεγαλοκτηματιών, εκμεταλλευόμενος την ηθικήν υποστήριξιν των μικροαστών, οι οποίοι του παρείχον τα στελέχη του τυχοδιωκτικού του στρατού και διαθέτων ταυτοχρόνως εφέδρους αξιωματικούς, κατώρθωσε να οργανώση, από του θέρους 1920 διαφόρους εξορμήσεις: διάφοραι ομάδες αιφνιδίαζον την νύκτα τας πόλεις, εφόνευον ενώπιον των οικογενειών των τους αρχηγούς της αριστεράς και ηνάγκαζον τον πληθυσμόν να αλλάζη κοινότητα. Οι φασίσται κατέστρεψαν τας σλοβενικάς πνευματικάς λέσχας της Ιστρίας· βραδύτερον, εις άνω Ιταλίαν, έκαυσαν τας λαϊκάς κατοικίας, τα εργατικά κέντρα και εφόνευσαν χιλιάδας ατόμων χωρίς ουδεμίαν επέμβασιν της αστυνομίας και της δικαιοσύνης. Το 1921, εδημιούργησαν φασιστικά συνδικάτα, στρατολογούντες κυρίως ανέργους, τους οποίους εχρησιμοποιούν ως απεργοσπάστας· από 20.000 τον Οκτώβριον 1919 οι φασίσται ηυξήθησαν εις 310.000 τον Οκτώβριον 1921. Με την πρόθεσιν να τους ηρεμήση ο Τζιολίττι τους περιέλαβεν εις τον Εθνικόν συνασπισμόν κατά τας εκλογάς του Μαΐου 1921, με αποτέλεσμα να εισέλθουν εις την βουλήν περί τους τριάκοντα φασίσται· ο Μουσσολίνι έπαυσε πλέον να παριστάνη τον δημοκράτην και ήρχισε να εγκωμιάζη τον οικονομικόν φιλελευθερισμόν. Ενώπιον της επιδεινώσεως της κοινωνικής καταστάσεως, ο πρόεδρος του Συμβουλίου Φάκτα, προσέφερε ωρισμένα υπουργεία εις τους φασίστας (Ιουλ. 1922). Ο Μουσσολίνι απήτει τα κυριώτερα· οι σοσιαλισταί εκήρυξαν γενική απεργίαν (1η Αυγ. 1922), ήτις κατεστάλη εντός τριών ημερών υπό των Μελανοχιτώνων. Την 24ην Οκτωβρίου ο Μουσσολίνι εξήγγειλεν εις Νεάπολιν την πορείαν προς την Ρώμην και απήυθυνε τελεσίγραφο, προς τον Φάκτα όστις παρητήθη την 27ην. Εκατόν χιλιάδες φασίσται κατέλαβαν τους σιδηροδρόμους και τα ταχυδρομεία της κεντρικής Ιταλίας. Ο Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ’ διεβίβασεν εις τον Μουσσολίνι την εξουσίαν την 29ην και οι Μελανοχίτωνες εισήλθον θριαμβευτικώς εις Ρώμην την 31ην.

Η πρώτη κυνέρνησις Μουσσολίνι περιελάμβανε τέσσαρας μόνο φασίστας υπουργούς επί δεκατεσσάρων. Η Βουλή του παρεχώρησαν απόλυτον εξουσίαν: η τάξις αποκατεστάθη και ολίγον κατ’ ολίγον οι φασίσται κατέλαβαν τας καιρίας θέσεις και εξήλειψαν πάσαν αντίστασιν· οι Μελανοχίτωνες μετετράπησαν εις «πολιτοφυλακήν δια την ασφάλειαν του κράτους». Εις τας εκλογάς του Απριλίου 1924 οι φασίσται εξησφάλισαν 406 έδρας επί 535. το κατηγορητήριον (30 Μαΐου) του σοσιαλιστού βουλευτού Ματτεότι, υπήρξεν η αφορμή να δολοφονηθή ούτος υπό της πολιτοφυλακής (10 Ιουν. 1924)· η κοινή γνώμη εξανέστη· η αντιπολίτευσις εγκατέλειψε την βουλήν και ο Μουσσολίνι επωφελήθη διά να εγκαθιδρύση την δικτατορίαν.

Μέθοδοι και επιτεύξεις του φασισμού. Το καθεστώς, οι θεωρητικοί του οποίου ήσαν ο Μουσσολίνι και ο Τζιοβάννι Τζεντίλε, απέρριψε τας ιδέας το γαλλικού ιη’ αιώνος, της πίστεως εις την πρόοδον, την δημοκρατίαν και την ειρήνην και επέβαλε την πρώτην σύγχρονον δικτατορίαν. Εβασίζετο επί της απολύτου υπακοής εις τον αρχηγόν του φασιστικού κόμματος, τον «Ντούτσε» («ο Ντούτσε έχει πάντοτε δίκαιον», άρθρο. 8 του Δεκαλόγου της Πολιτοφυλακής), όστις ήτο ταυτοχρόνως αρχηγός της κυβερνήσεως και διέθετε απόλυτον εκτελεστική εξουσίαν από της συνταγματικής μεταρρυθμίσεως του 1926. Εστηρίζετο επί του φασιστικού κόμματος, του μόνου κόμματος, το οποίον είχεν αναλάβει την προπαγάνδαν και την προάσπισιν του καθεστώτος. Το κόμμα διηυθύνετο επισήμως υπό του Μεγάλου Φασιστικού Συμβουλίου και ο γενικός γραμματεύς του διωρίζετο υπό του Ντούτσε. Το καθεστώς εστηρίζετο εξ άλλου επί της Μεγάλης Ιταλίας, διαδόχου της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ήτις, χάρις εις την δημογραφική δύναμιν και την σύμπνοιαν των μελών του κόμματος θα έπρεπε να καταστή κοσμοκράτειρα. Εστηρίζετο, τέλος, τουλάχιστον εν αρχή επί της μόνης πνευματικής δυνάμεως, η οποία δεν είχε προσβληθή υπό του φασισμού: της καθολικής Εκκλησίας, ήτις είχεν ανακτήσει, χάρις εις το κόμμα, την υπεροχήν της εις Ιταλίαν και υπεστήριζε την καταπολέμησιν του κομμουνισμού. Ο ιταλικός λαός, τρομοκρατημένος, εσιώπα. Όσοι απετόλμων μυστικήν αντιπροπαγάνδαν ανεκαλύπτοντο υπό της πολιτικής αστυνομίας (O.V.R.A.), εδικάζονταο υπό ειδικού δικαστηρίου, ιδρυθέντος την 25ην Νοεμβρίου 1926 και εφυλακίζοντο ή εξετοπίζοντο εις τα στρατόπεδα των νήσων Λίπαρι.

Η οικονομική πολιτική του καθεστώτος εστρέφετο προς την αυτάρκειαν (επικίνδυνον διά χώραν τόσον πτωχήν), διά λόγους γοήτρου και πολιτικής και στρατιωτικής ανεξαρτησίας. Δια την πραγματοποίησιν του προγράμματός του, το καθεστώς επεχείρησε μεγάλα έργα, τα οποία το ωδήγησαν εις την μεγάλην κρίσιν του 1929. Η κατάστασις εβελτιώθη μετά το 1934, διά της παραγωγής όπλων. Φαινομενικώς λαμπραί, αι οικονομικαί και κοινωνικαί επιτεύξεις των φασιστών απεδίδοντο εις τα είκοσι δύο σωματεία των. Αι απεργίαι και τα «λοκ άουτ» είχον απαγορευθή, ενώ η διεύθυνσις των επιχειρήσεων έχαιρε σχετικής ανεξαρτησίας, δεδομένου ότι το κράτος δεν επενέβαινε παρά μόνον δια να διαιτητεύση εις τας κονωνικάς συγκρούσεις.

Εξωτερική πολιτική και τέλος του φασισμού. Το φασιστικόν καθεστώς υπήρξε συντόμως θύμα των εθνικιστικών συνθημάτων του. Επεχείρησε αρχικώς υπερπόντιον εξάπλωσιν: αποικισμός διά βιαίων μέσων της Λιβύης (1922 – 1933), κατάκτησιν της Αιθιοποίας (1935 – 1936). Ήρχισαν διά του τρόπου τούτου αι διαδοχικαί επιθετικαί ενέργειαι, αι οποίαι ωδήγησαν εις τον Β’ Παγκόσμιον Πόλεμον. Τον Ιούν. 1940 ο Ντούτσε εκήρυξε τον πόλεμον παρά το πλευρόν του Χίτλερ. Ο πόλεμος ηύξησε την αντιδημοτικότητα του καθεστώτος και αι ήτται προεκάλεσαν την κατάρρευσίν του. Την νύκτα της 24ης προς την 25ην Ιουλ. 1943, οι ιθύνοντες του κόμματος εκάλεσαν τον Μουσσολίνι να αναθέση την εξουσίαν εις τον βασιλέα· ο Βίκτωρ Εμμανουήλ διέταξε την σύλληψίν του. Η Ιταλία προσεχώρησεν εις τους Συμμάχους, αλλ’ ο Ντούτσε απηλευθερώθη υπό των Γερμανών αλεξιπτωτιστών (12 Σεπτ. 1943). Αποκηρύξας την μοναρχίαν, ήτις τον είχε προδώσει ο Μουσσολίνι προσεπάθησε να διατηρήση το φασιστικόν καθεστώς ιδρύσας με την υποστήριξιν του Χίτλερ, ιταλικήν σοσιαλιστική Δημοκρατίαν, με κυβέρνησιν αποτελεσθείσαν εκ πιστών φασιστών. Δια να κερδίση την εύνοιαν της κοινής γνώμης προσεπάθησε να επιφέρη ωρισμένας μεταρρυθμίσεις επί πολιτικού επιπέδου, αλλ’ αι αναρίθμητοι συνωμοσίαι εις Β. Ιταλίαν και η κατάρρευσις της Βέρμαχτ, τον Απρ. 1945. είχον ως αποτέλεσμα την οριστικήν κατάρρευσιν του φασισμού.

Αι διάφοροι μεγαλοπρεπείς οικοδομαί και η ανάπτυξις συγχρόνου βιομηχανίας μαρτυρούν ότι ο Ντούτσε επραγματοποίησε τα όνειρά του εξυπηρετήσας ταυτοχρόνως τα συμφέροντα των ιθυνουσών τάξεων. Τίποτε, εν τούτοις δεν δύναται να εξαφανίση τον αιμοσταγή χαρακτήρα του καθεστώτος, τα γκλήματα, τα οποία έφερον τον φασισμόν εις την εξουσίαν, την ευκολίαν με την οποίαν εδέχθη τον πόλεμον ως λύσιν των οικονομικών προβλημάτων ή ως ικανοποίησιν ενός αμφισβητησίμου αισθήματος τιμής. Ο φασισμός, όστις κηρύττει την βίαν και θεοποιεί τον αρχηγόν απεδείχθη ότι δεν δύναται να δατηρηθή επί πολύ. Το θεατρικόν στοιχείον του εν τούτοις θέλγει: ο Χίτλερ και οι περισσότεροι δικτάτορες του μεσοπολέμου ενεπνεύσθησαν από τον φασισμόν.

Ηθική και Κοινωνία. Ο όρος φασισμός όστις αρχικώς εσήμαινε μόνον το πολιτικόν καθεστώς της Ιταλίας έλαβε μεγαλυτέραν έκτασιν και εκάλυψε και άλλα πολιτικά σχήματα, ως επίσης όλας τας πολιτικάς, κοινωνικάς, ιδεολογικάς, ακόμη και ατομικάς τάσεις, εις τας οποίας υπάρχουν ωρισμένα εκ των βασικών γνωρισμάτων του φασισμού ως: ο φυλετισμός, ο απολυταρχισμός, ο ιμπεριαλισμός, η προσφυγή εις την βίαν και την κατάργησιν των δημοκρατικών ελευθεριών, ο σκοταδισμός, η περιφρόνησις της αξιοπρεπείας του ατόμου, η χρησιμοποίησις απάνθρωπων μέσων, ως των στρατοπέδων συγκεντρώσεως, των βασανιστηρίων, κλπ. Από της απόψεως ταύτης, οι όροι «φασισμός» και «φασίστας» προσέλαβον χαρακτήρα εντόνου μομφής και κατέστησαν ύβρεις χρησιμοποιούμεναι εις την πολιτικήν. [σ. 692-693, τόμος 35, «Γενική Παγκόσμιος Εγκυκλοπαίδεια», 1963, εκδ. Πάπυρος – Λαρούς]

 

 
Ο Λουδοβίκος Μπράιγ, η Προκοπή και η Ελλάς PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

Blindenschrift1915Σύστημα Μπράιγ ονομάζεται το σύστημα γραφής των τυφλών. Το όνομά του οφείλεται στον εφευρέτη του Λουδοβίκο Μπράιγ (γαλλ. Louis Braille).

Ο Λουί είχε τυφλωθεί πολύ μικρός και δεν ήταν ευχαριστημένος γιατί το σύστημα ανάγνωσης που χρησιμοποιούσαν οι τυφλοί ήταν δύσχρηστο με χοντρούς χαρακτήρες. Έτσι βάλθηκε να δημιουργήσει ένα καινούριο ειδικό αλφάβητο για τυφλούς. Του πήρε πέντε χρόνια αλλά στο τέλος τα κατάφερε. Αυτό το αλφάβητο που έφτιαξε ο Μπράιγ ήταν μια αντικατάσταση του γραμματικού αλφάβητου με ανάγλυφες στιγμές, που με διάφορους συνδυασμούς αποδίδουν ένα κείμενο. Ο τυφλός μπορεί μ’ αυτό το σύστημα να διαβάζει ψηλαφώντας τις στιγμές με το δάχτυλο, δηλαδή έχουμε ανάγνωση με την αφή. Το σύστημα Μπράιγ έχει έξι ανάγλυφες κουκίδες σαν το κεφαλάκι μιας καρφίτσας. Είναι τοποθετημένες ανά τρεις και μ’ αυτές γίνονται 63 συνδυασμοί, που αντιστοιχούν στα γράμματα και τους αριθμούς. Η γραφή Μπράιγ διαβάζεται από αριστερά προς τα δεξιά και από πάνω προς τα κάτω, όπως ακριβώς και η γραφή των «βλεπόντων».

Ο Λουί είχε ένα πρόβλημα: δεν ήταν ευχαριστημένος με το υπάρχον σύστημα που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι με τυφλότητα. Και τι έκανε; Πρώτα έβαλε «κάτω» τα δεδομένα:

 

Δεδομένα

α) Υπάρχει ένα ειδικό αλφάβητο για ανθρώπους με τυφλότητα.

β) Δεν ήταν ευχαριστημένος με το υπάρχον σύστημα.

Στη συνέχεια επέλεξε εκείνο που είναι το ζητούμενο:

Ζητούμενο

Ήθελε ένα αλφάβητο για ανθρώπους με τυφλότητα από τη χρήση του οποίου να μένει ευχαριστημένος.

Και μετά τι έκανε; Επινόησε μια μέθοδο με την οποία θα μεταποιούσε, τα δεδομένα του, στο ζητούμενο.

 

ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΤΥΧΕ!

 

Έρχομαι, τώρα στην προκοπή και την Ελλάδα. Η περίσταση είναι η ίδια. Οι άνθρωποι, όμως, είναι;

Δεδομένο, είναι το χάλι στο οποίο έχει περιέλθει η πατρίδα μας και οι πολίτες. Δεδομένο είναι ότι, σε λίγες μέρες θα διεξαχθούν οι αυτοδιοικητικές εκλογές. Δεδομένο, για τον κάθε πολίτη ξεχωριστά, είναι το ζητούμενο, αναφορικά με το πώς θέλει να είναι η ζωή του.

Οι πολίτες έχουν δύο και μόνο, επιλογές:

1) θα αδρανήσουν παθητικά, δεν θα προσπαθήσουν να επινοήσουν και στη συνέχεια να εφαρμόσουν στην πράξη, μια μέθοδο, για να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους και θα αφήσουν τις ζωές τους να καταλήξουν τελικά στην τουαλέτα.

2) Θα πάρουν ένα χαρτί και ένα μολύβι. Θα γράψουν τα δεδομένα. Θα γράψουν τα ζητούμενα. Θα αποδείξουν έμπρακτα ότι όλα τα προβλήματα έχουν λύση όταν υπάρξει η θέληση να βρεθεί αυτή η λύση και κυρίως, ότι η Ζωή παραείναι Ωραία για να την αφήσουν να πάει χαμένη.

 

Λήμμα: Πάρτε τον άνθρωπό σας απ’ το χέρι και κάντε ένα περίπατο, όσο πιο κοντά στη φύση μπορείτε. Είμαι βέβαιος ότι η σωστή απάντηση θα σας δοθεί από μόνη της…

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» προκειμένου να παρακινήσω τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία και το κείμενο για το σύστημα Μπράιγ, προέρχεται από το http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Blindenschrift-1915.jpg

 
Τη ρωμιοσύνη ΜΗΝ την κλαις PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

 

Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις

Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας

Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις
εκεί που πάει να σκύψει
με το σουγιά στο κόκκαλο
με το λουρί στο σβέρκο

Νάτη πετιέται απο ξαρχής
κι αντριεύει και θεριεύει
και καμακώνει το θεριό
με το καμάκι του ήλιου

 

Σχόλιο

 

Φιλότιμο, φιλία, λεβεντιά, λογική, φαντασία, επιμονή, προσήλωση, αφοσίωση, έρως, σιωπή, άφατο, πέτρα, θάλασσα, λεβάντα, βασιλικός, μυρτιά, νοσταλγία, αρμονία, κ.λπ, κ.λπ.

Ποιας άλλης γλώσσας οι λέξεις, πακτώνουν στερεότερα τις ζωές των ανθρώπων, σε ό,τι είναι ιερό;

 

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» προκειμένου να παρακινήσω τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Υ.Γ. 2: Ελληνικό γλωσσικό ιδίωμα και πολιτική: Ούτε, ακόμα και η ακολουθία των πολιτικών εξελίξεων δεν μπορεί να «δραπετεύσει» από τη φύση της δομής και της δυναμικής της γλώσσας με την οποία αυτές θεωρούνται.

 

 
Πρόσβαση στη Λογική PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

aristotelisΣτην πολιτεία μας αποτελεί ένα γενικευμένο φαινόμενο, οι πολίτες να γνωρίζουν και να ασκούν τη Λογική, σε ένα επίπεδο εμπειρικό και μόνο. Η έλλειψη επιστημονικής γνώσης της Λογικής, νομίζω, είναι υπεύθυνη σε μεγάλο βαθμό, αφενός, για την έλλειψη συνεννόησης μεταξύ των πολιτών και αφετέρου, για την έλλειψη αποτελεσματικότητας της ατομικής και συλλογικής δράσης των πολιτών και της πολιτείας.

Για να συμβάλλω, στο μέτρο των δυνατοτήτων μου, στην άρση αυτού του εμποδίου, δημοσιεύω το περιεχόμενο του σχολικού μου βιβλίου: Νικολάου Π. Σούλια, Επιτίμου δ/του της Βαρβακείου προτ. Σχολής, «Λογική», Γ’ Λυκείου, Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων, Αθήνα 1981.

Το βιβλίο σε μορφή pdf, εδώ.

 

 

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» προκειμένου να παρακινήσω τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το http://www.ekivolos.gr/aristotelis.jpg

 
Μαφιόζικοι Εκβιασμοί PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

spycamera150«Στην Αβέρσα έκαναν τους νέους οδηγούς να τρέμουν. Προτιμούσαν τα ζευγαράκια, τράκαραν το αυτοκίνητό τους με το μηχανάκι και, όταν κατέβαιναν από τα οχήματα για να ανταλλάξουν στοιχεία για την ασφαλιστική, ο ένας από τους δύο πλησίαζε την κοπέλα, την έφτυνε στο πρόσωπο και περίμεναν από το αγόρι της να αντιδράσει για να τον χτυπήσουν μέχρι να φτύσει αίμα». [σ. 378, Ρομπέρτο Σαβιάνο, «Γόμορρα», 2008, εκδ. Πατάκη]

 

Η έκταση και η ένταση της δράσης της οικονομικής μαφίας στη χώρα μας, είναι ένα ζήτημα που, εν μέρει, καθορίζει την ελευθερία, τη δημοκρατία και εν τέλει την ποιότητα της ζωής των πολιτών.

Το κοινωνικό φαινόμενο της μαφίας περιλαμβάνει και προκαλεί ακραίες εγκληματικές ενέργειες, τόσο στον κοινωνικό, όσο και στον πολιτικό χώρο.

Π.χ. μπορεί να φτάσει στο σημείο, ακόμα και να εξουδετερώνει εκείνες τις κυβερνήσεις που επιχειρούν να την χαλιναγωγήσουν, εξαναγκάζοντας τα μέλη τους, τα μεν, πιο ευαίσθητα και κυνηγημένα από τις κρυφές κάμερές τους, να πηδάνε από μπαλκόνια και τα δε, υπόλοιπα, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να χάνουν και τον ειρμό της σκέψης τους και τη δύναμη της βούλησής τους (νευροληπτικά; ποιος να ξέρει;).

Οι μαφιόζικοι εκβιασμοί στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό, στην άγνοια της πλειοψηφίας των πολιτών αναφορικά με τα παίγνια ασύμμετρης πληροφόρησης. Υπάρχουν τρόποι με τους οποίους η μαφία, μέσω έγερσης ψευδοδιλλημάτων, να καθιστά συνεργούς της στους εκβιασμούς, την πλειοψηφία των πολιτών.

Στην προσωπική μου περίπτωση, όμως, από ό,τι φαίνεται, τα βρήκε μπαστούνια. Αυτό προκύπτει, τόσο από την προσφυγή της στον αποτυχημένο αντιπερισπασμό που επεχείρησε με συγκεκριμένη ιστοσελίδα που η ίδια κατασκεύασε και από την οποία δεχόταν ένα ορυμαγδό ύβρεων, όσο και από την τρέχουσα προσπάθεια εκφοβισμού των πολιτών ώστε να τους εξαναγκάσει να καταστρέψουν τα επιβαρυντικά για αυτήν στοιχεία.

Η προοπτική της προκοπής, τόσο της πολιτείας μας, όσο και των πολιτών συνδέεται με την έκβαση της μάχης για τη χαλιναγώγηση της οικονομικής μαφίας. Όμως, τη μάχη αυτή δεν είναι δυνατό να τη δώσουν μεμονωμένα πρόσωπα δίχως υποστήριξη από την κοινωνία των πολιτών.

Περιμένω από τους έντιμους πολίτες να μου παράσχουν πληροφόρηση, για το ζήτημα του βίντεο που με αφορά και το σχετικό παρασκήνιο, προκειμένου, αφενός να ασκήσω τα νόμιμα δικαιώματά μου και αφετέρου, για να έχω τις αναγκαίες αποδείξεις πως στην πολιτεία μας υπάρχει, έστω και ένας, έντιμος άνθρωπος, για χάρη του οποίου αξίζει ο προσωπικός πολιτικός αγώνας που διεξάγω και τα προσωπικά ρίσκα που αναλαμβάνω, για την προκοπή της πολιτείας μας και των πολιτών.

 

Χρήστος Μπούμπουλης

     Οικονομολόγος

 

 

 
Οι Αδύναμοι, η Πίκρα και το Άδικο PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

Δεδομένα

 

tiger101019 fox101019

 

1. Ο τίγρης και η αλεπού (μια παραβολή)

 

«Ο βασιλιάς Χσούαν κάλεσε το υπουργικό Συμβούλιό του. ‘Ακούω’, είπε, ‘ότι οι άνθρωποι στις βόρειες περιοχές φοβούνται τον έπαρχο Τζάο. Είναι αλήθεια αυτό;’

Κανένας δεν απάντησε. Μετά από λίγο όμως ο σύμβουλος Τζιάνγκ Γι σηκώθηκε και μίλησε: ‘Ας ακούσει ο Μεγαλειότατος. Ζούσε στη ζούγκλα ένας τίγρης που ψάχνοντας την τροφή του αιχμαλώτισε μια αλεπού. Η αλεπού άρχισε να ωρύεται: πώς τολμάς; Εμένα θα φας; Δεν γνωρίζεις πως ο Θεός με έχρισε αρχηγό στο βασίλειο των ζώων; Αν με φας, αν με πειράξεις καθόλου, θα κάνεις μεγάλη αμαρτία και ο Θεός θα σε τιμωρήσει. Αν δε με πιστεύεις πάμε να σου δείξω. Εγώ θα προχωρώ μπροστά κι εσύ ν’ ακολουθείς από πίσω. Ο τίγρης μαζεύτηκε λίγο και δέχτηκε ν’ ακολουθήσει. Βλέποντας τον τίγρη ν’ ακολουθεί την αλεπού τα ζώα σκορπούσαν γοργά κι εξαφανίζονταν από το διάβα τους. Ο τίγρης πίστεψε την αλεπού χωρίς να συνειδητοποιήσει ότι τα ζώα φοβούνταν εκείνον και όχι την αλεπού. Τώρα, ο Μεγαλειότατος έχει παραχωρήσει μια τεράστια περιοχή και μια πολυάριθμη στρατιά στον Έπαρχο. Αυτό που φοβούνται αληθινά είναι ο στρατός και η εξουσία της Μεγαλειότητάς Σας.’

Ο σύμβουλος Γι σώπασε με μια υπόκλιση και κάθισε. Ο βασιλιάς Χσούαν ησύχασε». [*2]

 

2. Ελευθερία

 

 

 

«Ιππότης: Αν προσπαθείτε να χτίσετε για το μέλλον πρέπει να έχετε γερά θεμέλια. Οι νόμοι αυτής της χώρας υποδουλώνουν το λαό στο βασιλιά της. Ένα βασιλιά που απαιτεί πίστη, αλλά δεν προσφέρει τίποτε ως αντάλλαγμα. Έχω προελάσει απ’ τη Γαλλία ως την Παλαιστίνη και πίσω. Και ξέρω πως η τυραννία φέρνει μονάχα αποτυχία. Μια χώρα χτίζεται όπως ένας καθεδρικός ναός: πρώτα από τη βάση. Δώσε δύναμη στον καθέναν και θα γίνεις εσύ παντοδύναμος.

Βασιλιάς: Ποιος να εναντιωθεί σε τόσο λογικές απόψεις;

Ιππότης: Αν η Αυτού Μεγαλειότητά σας προσέφερε δικαιοσύνη με τη μορφή μιας διακήρυξης ελευθεριών που επιτρέπει στον καθέναν να φροντίζει τα του οίκου του ασφαλής από αναίτιες καταδίκες ή φυλακίσεις δίχως κατηγορία να εργάζεται και να ζει με τον ιδρώτα του προσώπου του, όσο πιο ευτυχισμένος μπορεί. Αυτός ο βασιλιάς θα ήταν σπουδαίος. Όχι μόνο θα απολάμβανε την πίστη των υπηκόων του, αλλά και την αγάπη τους.

Βασιλιάς: Άρα, τι προτείνεις; Ένα παλάτι για τον καθέναν;

Ιππότης: Κάθε Άγγλου το σπίτι είναι το παλάτι του. Αυτό που θα θέλαμε, Μεγαλειότατε, είναι ελευθερία. Θεσμοθετημένη ελευθερία!».

 

3. Ορθή διακυβέρνηση

«Επειδή η πόλη [πρέπει να] είναι αγαθή, δεν ημπορεί παρά θα έχη και τις τέσσαρες μερικώτερες αρετές, που συναποτελούν την κοινή ιδέα της αρετής, τη σοφία, την ανδρεία, τη σωφροσύνη και τη δικαιοσύνη. Αν ημπορέσουμε λοιπόν να προσδιορίσωμε τι είναι η σοφία, τι ή ανδρεία και τι η σωφροσύνη, το υπόλοιπο που θα μείνη θα αποτελέση τη δικαιοσύνη.

Αρχίζει ο Σωκράτης τη νέα διερεύνηση προσπαθόντας να ευρή μέσα στην πόλη τη σοφία. Στην αρετή τούτη δίνει πολιτική σημασία και την παρουσιάζει ως γνώση αναφερόμενη στον τρόπο της διακυβέρνησης της πολιτείας. Η αρετή τούτη υπάρχει μέσα στην πόλη ενοικόντας στην ψυχή των φυλάκων που έχουν την αρμοδιότητα με τη σκέψη τους να διακανονίζουν την ορθή κυβέρνηση της πολιτείας. Και η ανδρεία εύκολα από το Σωκράτη προσδιορίζεται ως σωτηρία μέσα στην ψυχή των δοξασιών που επιβάλλει ο νόμος να έχουν οι πολίτες απέναντι των φοβερών και επικινδύνων πραγμάτων και περιστατικών. Και την αρετή τούτη την έχει η πόλη, γιατί οι φύλακές της που την προασπίζουν και την σώζουν έχουν απαρασάλευτα ενθρονισμένη την ανδρεία μέσα στις ψυχές τους. Και η τρίτη αρετή της σωφροσύνης εύκολο είναι να προσδιορισθή κατά την ουσία της. Σωφροσύνη κατά την κοινήν αντίληψη είναι κάποια αυτοσυγκράτηση του εαυτού μας· αυτό θα ειπή ότι υπάρχουν μέσα στον άνθρωπο κατώτερο και ανώτερο στοιχείο και ότι σωφροσύνη είναι η αυτοσυγκράτηση του κατωτέρου από το ανώτερο και η θεληματική υποταγή του κατωτέρου στο ανώτερο. Η σωφροσύνη λοιπόν είναι ένα πράγμα ανάλογο προς την αρμονία και ημπορεί να αποκαταστήση την ομόνοια και τη συμφωνία ανάμεσα στο ασθενέστερο και στο ισχυρότερο. Για την πολιτική ζωή η σωφροσύνη είναι γενική αρετή που απλώνεται επάνω και στις τρεις τάξεις της πόλης, στους άρχοντες, στους επικούρους και στους χειροτέχνες και γεωργούς, αποκαθιστόντας την αρμονία και ομοφωνία του συνόλου της πολιτικής κοινότητας.

Έπειτα από την ανεύρεση των τριών αρετών απομένει να ανιχνευθή και η δικαιοσύνη. Εύκολη θα είναι η ανεύρεσή της, αρκεί να ανακαλύψωμε ποια αρετή μένει ως υπόλοιπο έπειτα από την αφαίρεση των γνωρισμάτων των άλλων αρετών. Το υπόλοιπο τούτο ημπορούμε εύκολα να το αναγνωρίσουμε, γιατί δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από την αρχή που επιβάλλει στο καθένα μέλος της πολιτείας να ασχολήται με τα έργα του. Είναι λοιπόν η δικαιοσύνη κάποια οικειοπραγία και παρουσιάζεται ως αρετή όχι μιας ξεχωρισμένης κοινωνικής τάξης, αλλά απλώνεται επάνω σε όλες τις τάξεις όντας απαραίτητη προϋπόθεση για την πραγμάτωση της αρετής καθενός από τους πολίτες και καθεμιάς από τις κοινωνικές τάξεις». [σ. xxxv-xxxvi, Πλάτωνος, «Πολιτεία», εισαγ. ερμ. & σημ. Κ. Δ. Γεωργούλη, 1963, εκδ. Οίκος Ι. Σιδέρης]

  

Σχόλια 

Προϋπόθεση της προκοπής της πατρίδας μας και των πολιτών, αποτελεί η ελευθερία και η δημιουργικότητα των ελλήνων.

Όμως, οι έλληνες πραγματοποιούν επιλογές οι οποίες τους στερούν, και την ελευθερία και τη δημιουργικότητα.

Υποστηρίζουν και προτιμούν πρόσωπα τα οποία, καθένα στον τομέα τους, αποδείχτηκαν αδύναμα, καθώς, είτε απέτυχαν παταγωδώς να επιτελέσουν τα καθήκοντά τους, είτε, προκάλεσαν μεγάλες κοινωνικές καταστροφές.

Στον μεν, ιδιωτικό τομέα, οι τραπεζάκηδες, οι πετρελαιάκηδες, οι ηλεκτρονικάκηδες, οι φαρμακάκηδες, οι μπετονιεράκηδες και οι βαποράκηδες, έκαναν κακή χρήση των κοινωνικών πόρων (χρήμα, εμπιστοσύνη, δομή αγορών, κατά κεφαλήν καλλιέργεια, δημόσια υγεία, νομιμότητα, δημόσια πληροφόρηση, δομή κράτους, κ.λπ.).

Στην δε, πολιτική, πιθανώς πάμε για παγκόσμιο ρεκόρ μη επίλυσης προβλημάτων.

Οι πολίτες τοποθέτησαν τέτοια πρόσωπα, στις θέσεις ευθύνης του ιδιωτικού τομέα και της πολιτικής, που είναι επόμενο, αυτά, να του προκαλέσουν πίκρα και το αίσθημα της αδικίας.

 

Πίκρα κι άδικο – Καζαντζίδης Στέλιος

 

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» επειδή επιχειρεί να παρακινήσει τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Υ.Γ. 2: η ιστορία με τον τίγρη και την αλεπού προέρχεται από εδώ.

Υ.Γ. 3: οι φωτογραφίες προέρχονται από: http://media.photobucket.com/image/tiger/amadon_2007/tiger.jpg, και http://www.rivernen.ca/fox_4.jpg

 
Μίκης Θεοδωράκης - "Ξαναδώστε την Ελλάδα στους Έλληνες"! PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

mikis101021ΔΗΛΩΣΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ...

 

Παρά την εγκληματική παραπληροφόρηση της Τηλεόρασης, όλοι οι Έλληνες γνωρίζουν πλέον τα εξής γεγονότα :
Προεκλογικά διακηρυσσόταν από τον κ. Γ.Α.Παπανδρέου ότι «λεφτά υπάρχουν» παρά την ενημέρωσή του από το Διοικητή της Τρ.Ελλάδος.
Την επομένη των εκλογών 5/10/2009 οι μέρες πληρωμής των υπό διαπραγμάτευση Ελληνικών ομολόγων αυξήθηκαν από 2 σε πλέον των 10, χωρίς την υπογραφή του Διοικητή και υποδιοικητή της ΤτΕ και αντίθετα προς τις Κοινοτικές Οδηγίες, πράγμα που τα άφησε αφύλακτα στη μανία των κερδοσκόπων και ώθησε τα spreads από 130 μονάδες βάσης σε 1200.
Σε αυτό συνέβαλαν επίσης οι δηλώσεις περί ελλείμματος (διογκωμένου με τεχνητό τρόπο) και περί αναξιοπιστίας της χώρας, ώστε τελικά έγινε αδύνατη η δανειοδότησή της από τις αγορές με φυσιολογικά επιτόκια.
Σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο ενδεικτικά: προσκλήθηκε για συμφωνίες ο Τούρκος Πρόεδρος...
παρά τις συνεχείς, αιματηρές πλέον, παραβιάσεις του Ελληνικού χώρου, καντονοποιήθηκε αντισυνταγματικά η Ελλάδα με προφανή κίνδυνο προώθησης σχεδίων Κοσσοβοποίησής της, δόθηκαν δε πρωτοφανείς για την Ευρώπη διευκολύνσεις απόκτησης ιθαγένειας, άρα ψήφου.
Ακολούθησε η υπογραφή του Μνημόνιου που θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη της Πατρίδας διότι :
παρέδωσε για αόριστο χρόνο την ουσιαστική διακυβέρνηση της χώρας σε ξένο Διευθυντήριο χωρίς δημοψήφισμα, ούτε αυξημένη πλειοψηφία της Βουλής
είναι αδύνατο να τηρηθούν οι μέχρι και το 2014 βαρύτατοι όροι του, ενώ οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε τεράστια ύφεση και συντριβή του εθνικού κορμού των μικρομεσαίων και αγροτών.
το διαπραγματεύσιμο χρέος προς Τράπεζες, μέσω τίτλων υψηλού ρίσκου, μετατράπηκε σε χρέος προς Κράτη και λαούς και μάλιστα με υποθήκη της Κρατικής περιουσίας, με ορίζοντα εκατονταετίας όπως η μέχρι τούδε ιστορική πείρα καταδεικνύει με βεβαιότητα.
το Ελληνικό Δίκαιο, που ήταν σε ισχύ, αντικαταστάθηκε με το αποικιοκρατικό Βρετανικό, που προστατεύει μόνο τους δανειστές
εισήγαγε στην Ευρώπη για πρώτη φορά το ΔΝΤ που ελέγχεται, όπως αποδείχτηκε από σωρεία παραδειγμάτων, από καρτέλ ιδιωτικών Τραπεζών και συνδεδεμένο καρτέλ γιγάντιων πολυεθνικών.
Είναι μεγάλο ψέμα ότι οι δόσεις του δανείου πηγαίνουν σε μισθούς και συντάξεις, αποτελούν απλά λογιστικές καταγραφές και οδεύουν απευθείας στις τσέπες των δανειστών. Αυτούς εξασφαλίζουν οι μάταιες θυσίες.
Είναι μεγάλο ψέμα ότι η λύση του Μνημόνιου είναι μονόδρομος. Ενδεικτικά αναφέρονται : η λύση της Ουγγαρίας, της Ισλανδίας, της Αργεντινής, του πάμπτωχου Malawi. Έχουν κατατεθεί δημόσια : η λύση Σαμαρά (βλ. ιστότοπο ΝΔ), οι λύσεις των δύο μεγάλων αριστερών κομμάτων (π.χ. βίντεο Λ. Κανέλλη), οι λύσεις Αρ. Τσιπλάκου (αξιοποίηση και όχι εκποίηση δημόσιας περιουσίας, δεσμεύσεις), η λύση του έγκριτου οικονομολόγου Β.Βιλιάρδου κλπ. Περαιτέρω χρήματα μπορούν να εξευρεθούν με δήμευση περιουσιών των μεγαλόσχημων που καταχράστηκαν τα ιλιγγιώδη ποσά των δανείων, των προμηθειών και των Κοινοτικών επιχορηγήσεων μετά «πόθεν έσχες» από ανεξάρτητη αρχή , μείωση των δαπανών εξοπλισμών, χρήση συμψηφιστικά της πολεμικής αποζημίωσης Γερμανίας, αποζημίωση από την Γκόλντμαν Ζαξ κατά το υπόδειγμα της Νορβηγίας, δημιουργία Εθνικού Ταμείου στο διαδίκτυο με διαχείρισή του από Καθαρούς Έλληνες. Μη χρήση των «υπηρεσιών» της Τρόικας και ανεύρεση χαμηλότοκων κεφαλαίων από Ρωσία, Κίνα, Εμιράτα, ΕΕ που, λίγες μόνο μέρες μετά την επισπευθείσα εκχώρηση της εθνικής μας διακυβέρνησης, εξήγγειλε το Ταμείο Στήριξης χωρίς τέτοιους απίστευτους όρους. Όλα αυτά με κύριο και άμεσο στόχο, πλην της εξυπηρέτησης του χρέους, τη δημιουργία θέσεων εργασίας ιδίως για τους νέους μας.
ΕΚΚΛΗΣΗ
Οι ερχόμενες περιφερειακές εκλογές παρέχουν τη μοναδική ευκαιρία αναίμακτης λύσης για την εθνική τραγωδία, χωρίς να χάσουν τα λεφτά τους και οι πιστωτές, με συντονιστικό το Συμβούλιο των Περιφερειαρχών.
Κάνουμε έκκληση σε όλους τους πατριώτες να ξεφύγουν συνειδητά από την αρρωστημένη πλύση εγκεφάλου της τηλεόρασης και από τη δύναμη της συνήθειας, να μην αυτοκτονήσουν με αποχή, να εμβαθύνουν ΟΜΑΔΙΚΑ στην οικογένεια και τις φιλικές παρέες στα παραπάνω και να πάρουν την τύχη της Πατρίδας και των παιδιών τους στα χέρια τους.
Η Ελλάδα είναι μάνα, δεν είναι μητριά. Ειδικά οι πατριώτες του ΠΑΣΟΚ που τους μάγεψε το «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» να το επικαιροποιήσουν με το «Ξαναδώστε την Ελλάδα στους Έλληνες». Η υπερψήφιση σε όλη την Επικράτεια αποκλειστικά υποψηφίων, με αξιοκρατικά και όχι κομματικά κριτήρια, που αποκηρύσσουν δημόσια το μνημόνιο διότι έχουν πεισθεί ότι υπάρχουν άλλες λύσεις που θα μας οδηγήσουν σίγουρα στην έξοδο από τα σημερινά αδιέξοδα, θ’ ανοίξει το δρόμο για την αναίμακτη απελευθέρωση από τον πιο ύπουλο κατακτητή της ιστορίας μας. Θ’ αποτρέψει τη μετανάστευση των νέων μας, τις εμφύλιες έριδες και το κυριότερο ΤΗΝ ΕΔΑΦΙΚΗ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ, που είναι ο άμεσος αληθινός στόχος των κατακτητών μας.
ΟΤΙ ΚΕΡΔΊΘΗΚΕ ΜΕ ΑΙΜΑ ΔΕΝ ΧΑΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΧΑΡΤΙΑ.
---------------------------------------------------------------------------------
Οι υπογραφόμενοι είμαστε χιλιάδες επώνυμοι είτε υποψήφιοι, εκατομμύρια ανώνυμοι, όλοι πατριώτες ίσοι μπροστά στον κίνδυνο της γλυκιάς Πατρίδας.

 

Μίκης Θεοδωράκης

 
Έλληνας: ή μορφωμένος, ή «καλό παιδί» PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

Ο έλληνας αρνείται πεισματικά την αυτομόρφωση και την αυτοκαλλιέργεια.

Το αποτέλεσμα είναι ότι έτσι, στερείται τη δυνατότητα να διακρίνει, ο ίδιος, για τον εαυτό του, ποια είναι η εκ μέρους του καταλληλότερη (μη βίαιη, νόμιμη, ηθική και πολιτισμένη) συμπεριφορά με την οποία θα συμβάλλει, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, στην επίλυση των οξύτατων, πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων της πολιτείας μας.

Δεν του μένει, λοιπόν άλλη επιλογή παρά να υιοθετήσει το ρόλο του «καλού παιδιού» και να περιμένει από τους «ιθύνοντες», τους «αρμόδιους», τους «επισήμους» και τους «αξιωματούχους» να λύσουν τα προβλήματα που τον καταδυναστεύουν.

Τα χρόνια, όμως, περνούν και τα προβλήματα δεν λύνονται. Αντίθετα, μάλιστα, ο έλληνας κατέληξε να είναι άφραγκος, άνεργος, δίχως ελπίδα, ούτε προοπτική.

Θα συνεχίσει να ταλαιπωρείται, μέχρι να καταλάβει την αξία της μόρφωσης και της καλλιέργειας, καθώς:

 

Καζαντζίδης – Τα καλά παιδιά

 

Υ.Γ.: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» επειδή επιχειρεί να παρακινήσει τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

 
Ο Τινγκπό και η σίελος PDF Εκτύπωση E-mail
Συνεννόηση για Δράση - Απόψεις

katsikaΜια παλαιά κινέζικη ιστορία.

«Από παλιά ο Σιχ Τσουνγκ έλεγε το ρητό: ‘Μια φορά κι έναν καιρό δεκαπέντε κατοστάρικα κέρδισε ο έξυπνος Τινγκπό πουλώντας ένα φάντασμα’. Ακούστε την ιστορία του:

Ένα βράδυ ο νεαρός Τινγκπό γύριζε στο φτωχικό του από μια γειτονική πόλη. Στο δρόμο συνάντησε μια παράξενη φιγούρα που θα τρόμαζε άλλους ανθρώπους. Άφοβα τη ρώτησε ποιος ήτανε.

‘Είμαι φάντασμα’ απάντησε η φιγούρα. ‘Εσύ ποιος είσαι;’

‘Φάντασμα είμαι κι εγώ’ αποκρίθηκε γρήγορα ο Τινγκπό.

Μετά το φάντασμα τον ρώτησε που πάει. Ακούγοντας πως ο Τινγκπό πάει στην πόλη Γουάνσιχ, είπε: ‘Κι εγώ εκεί πάω’.

Προχώρησαν μαζί για ένα χιλιόμετρο ψιλοκουβεντιάζοντας. Ξαφνικά το φάντασμα σκέφτηκε πως ήταν ανόητο να περπατάνε και οι δυο αφού θα μπορούσε ο ένας να μεταφέρει τον άλλο εκ περιτροπής, κατά τη συνήθεια των φαντασμάτων. Έτσι το φάντασμα πήρε πρώτο τον Τινγκπό στην πλάτη του.

‘Πω πω βαρύς που είσαι για φάντασμα’ του είπε λαχανιάζοντας μετά από ένα χιλιόμετρο. ‘Σειρά σου τώρα’.

‘Είμαι πολύ καινούργιο φάντασμα’ εξήγησε ο Τινγκπό. ‘Το βάρος του κορμιού δεν έφυγε ακόμα’. Πήρε το φάντασμα στην πλάτη και προχώρησαν. Το φάντασμα ήταν ανάλαφρο σαν τίποτα, έτσι ο Τινγκπό πήγαινε γρήγορα χωρίς να κουράζεται. Σε μια στιγμή ρώτησε τι κάνει τα φαντάσματα να φοβούνται.

‘Εσύ σαν πιο παλιό’, του είπε, ‘πρέπει να ξέρεις. Πες μου ώστε να φυλάγομαι’.

‘Να φοβάσαι το σάλιο των ανθρώπων’ τον συμβούλεψε το φάντασμα. ‘Μ’ αυτό οι άνθρωποι σε κάνουν ό,τι λένε».

Όταν έφτασαν στην πόλη ο Τινγκπό απότομα άρπαξε σφιχτά το φάντασμα από πίσω. Αυτό διαισθάνθηκε κίνδυνο και πήρε τη μορφή κατσίκας ξεφεύγοντας από την ανθρώπινη λαβή. Τότε ο νέος έφτυσε πάνω στο ζώο κι έτσι το εμπόδισε να ξαναλλάξει μορφή. Το οδήγησε σπίτι του και την επόμενη μέρα το πούλησε για 1.500 μετρητά.

Μ’ αυτό τον τρόπο άρχισε να πλουτίζει ο Τινγκπό».

 

Σχόλια

Στην πολιτεία μας, η ελίτ των «Τινγκπό» και χρησιμοποιώντας την ίδια μέθοδο (Μ.Μ.Ε.), αποκόμισε ένα, κατά πολύ υψηλότερο εισόδημα.

Στην άλλη όχθη, ο λαός έχει γίνει ένα «φάντασμα» του εαυτού του. Αμόρφωτος, ουσιοεξαρτημένος, φτωχός, άνεργος, αήθης, αγωνίζεται με τη μέθοδο «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» να επιβιώσει, θυσιάζοντας την τιμή του, την αξιοπρέπειά του, τις σχέσεις του, την ποιότητα της ζωής του, το ήθος του, τη χαρά της ζωής και ό,τι άλλο είναι ιερό προκειμένου να επιβιώσει.

Η κατάσταση αυτή θα συνεχίζεται έως ότου ο πολίτης εγερθεί και δηλώσει κατηγορηματικά και τελεσίδικα:

 

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΠΤΥΕΙΝ

 

 

 

Υ.Γ. 1: επέλεξα να εντάξω αυτό το άρθρο στην ενότητα «Συνεννόηση για Δράση» επειδή επιχειρεί να παρακινήσει τους πολίτες να δράσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Υ.Γ. 2: η φωτογραφία προέρχεται από το http://img530.imageshack.us/i/newegolarget11011859077to0.jpg/

 

 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 82 από 95